Tobias heeft zijn pinpas altijd in het hoesje van zijn telefoon zitten, maar vorige week ging het hoesje kapot en was hij opeens ook zijn pinpas kwijt. We hebben overal gezocht, maar konden hem echt nergens meer vinden. Ik vond dit eigenlijk een mooi moment om Tobias zelf eens de bank te laten bellen. Natuurlijk hebben we van tevoren even besproken wat hij kon zeggen, maar verder liet ik hem het gesprek zelf voeren, omdat hij hier ook van leert hoe het is om zelf met instanties te bellen.
Het gesprek met de bankmedewerker duurde uiteindelijk niet zo lang, want hij gaf al snel aan dat ik het als ouder toch moest overnemen. Tobias is tenslotte nog minderjarig, dus ik moest de blokkering en het aanvragen van een nieuwe pinpas uiteindelijk zelf regelen.
Toch ben ik blij dat ik hem eerst zelf heb laten bellen. Het is toch weer een stapje richting zelfstandigheid. Ik hoop dat hij heeft gemerkt dat zo'n telefoontje helemaal niet zo spannend hoeft te zijn. Aan het einde van het gesprek gaf de bankmedewerker Tobias nog een compliment. Hij zei dat hij het gesprek netjes had gedaan. Ik hoop dat hij hiervan heeft geleerd dat zo'n telefoongesprek best meevalt en dat hij dit soort dingen hierdoor in de toekomst makkelijker zelf durft te doen.
vanaf welke leeftijd zijn jullie dit soort dingen samen gaan doen in plaats van het voor je kind te regelen?
Wat goed om hem zelf te laten bellen! Zou ik nog niet aangedacht hebben voor een 13-jarige, maar het is inderdaad een suoerleerzaam moment!
BeantwoordenVerwijderenWij hebben al redelijk vroeg leermomentjes gekregen zoals zelf een boodschapje halen en afrekenen, met 8-9 konden we aardappels groenten en vlees koken, met 12-13 kon ik de wasmachine correct bedienen…
BeantwoordenVerwijderenHier kookten de kinderen al snel mee, begonnen met sla maken, en steeds iets meer leren...en ze hadden huishoudelijke taakjes. Vanaf 12 jaar samen kleedgeld beheren, in het begin moesten ze alles opschrijven in een kasboekje, en bonnetjes bewaren, vanaf 14 jaar konden ze het zelf. Wel een paar foutjes als in geen geld voor schoenen of winterjas, maar opgelost door tweedehands jas en goedkope schoenen, maar daar leren ze van.
BeantwoordenVerwijderenHa Dana, wat mooi om te lezen hoe je Tobias hierin serieus neemt. Juist dat je het van tevoren even met hem bespreekt en het hem daarna zelf laat proberen, vind ik een mooie middenweg. Je gooit hem niet zomaar in het diepe, maar neemt ook niet alles van hem over. En dat compliment van die bankmedewerker is goud waard. Zo krijgt hij mee: ik vond het spannend, maar ik het wél. En hoe oud doe je dat? Leeftijd zegt niet alles, het hangt af van het kind. Rond de brugklasleeftijd is wel een mooi moment. Mooi stapje voor Tobias. En eigenlijk ook mooi ouderschap. Groet, Roland
BeantwoordenVerwijderenRelatief laat denk ik, maar vooral omdat zoon al een angst tot spreken met onbekenden had. Dat was al heel lang aanwezig, een plakje worst aannemen bij de supermarkt ging al niet.
BeantwoordenVerwijderenMaar wel dezelfde aanpak als jij: we gaan het samen doen, als het niet lukt dan help ik wel. Eerst maar eens een afspraak bij de dokter maken.
Inmiddels is hij 21 en doet alles zelf.