Afvalupdate

 Resultaat 

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik vanmorgen ben vergeten te wegen, maar vorige week had ik me wel gewogen en was 3,6 kilo afgevallen in 3 weken tijd. Hierdoor ben ik nu niet meer obees, maar heb gewoon overgewicht. In totaal ben ik 16,3 kilo afgevallen tot nu toe.

Eten

Met eten gaat het nog steeds niet 100% goed, ik ben sneller misselijk dan ik voorheen was. Hierdoor eet ik automatisch kleinere porties, wat natuurlijk wel weer goed is voor het afvallen. Ik hoef hierdoor iets minder op te letten met af en toe een snackje. Vorige week haalde ik bijvoorbeeld een Cinnabon, die normaal gesproken helemaal op zou gaan, maar nu ben ik na een halve al vol. Dat soort dingen schelen toch wel erg. 

Beweging

Qua beweging gaat het heel erg goed. Gemiddeld loop ik rond de 7.000 stappen per dag, maar er zitten ook uitschieters tussen van 15.000 stappen. 

Stress

Ook qua stress gaat het best goed. Ondanks de gezondheidssituatie van onze ouders gaat het toch best goed. Ik wandel veel en daar haal ik veel rust uit. 

Tobias' verjaardag regelen

 Nog iets meer dan 2 weken en dan is Tobias alweer jarig! Hij wordt dan 11. Op de een of andere manier wil het er bij mij nog niet in dat het zo dichtbij is 😂 In mijn hoofd is het nog September en ben ik aan het wachten op een Indian summer. Het dringt niet echt door dat het herfst is, dat de verjaardagen en feestdagen er weer aankomen.... En dat dit zich allemaal niet vanzelf wel regelt. 

Ik heb inmiddels wel een verlanglijstje gemaakt met Tobias, omdat dit weekend het grote speelgoedboek van Bol op de deurmat viel. Ook ben ik begonnen met het verzinnen van een verjaardagsfeestje voor met zijn vriendjes. Uitnodigingen maken moet ook nog gebeuren. En natuurlijk boodschappen voor als de familie op visite komt, maar dat komt nog wel. 

Hebben jullie dat ook wel eens dat het gewoon niet lijkt door te dringen dat iets al bijna gaat gebeuren? Ik heb zelf het idee dat het samenhangt met mijn nieuwe medicatie, hierdoor lijk ik wat minder gestresst te zijn, maar ook wat minder gevoel van urgentie te ervaren - ik weet nog niet of ik dit fijn vindt of niet. Dat ligt eraan of ik alles wel op tijd geregeld krijg of niet.  Wordt vervolgd dus.... 

Afvalupdate

 Vandaag plaats ik even een ander soort afval update dan anders. Ik ben de afgelopen twee weken namelijk niet echt bezig geweest met afvallen, maar vooral met ziek zijn. Eerst een blaasontsteking, daarna verkouden en daarna weer een blaasontsteking, waardoor ik momenteel dus bezig ben met een antibioticakuurtje. 

Door de antibiotica word ik heel erg misselijk en lukt het me gewoon niet om bijvoorbeeld brood te eten. Hierdoor eet ik voor het ontbijt bijvoorbeeld maar een halve boterham. Ik probeer dan wel wat dingetjes te eten die ik extra lekker vind, zodat ik toch wat naar binnen krijg. 

Ik ben ook erg moe de laatste tijd - desondanks loop ik elke dag nog minimaal 6.000 stappen! 

Maargoed, hierdoor gaat mijn gewicht momenteel alle kanten op en heb ik besloten om even wat minder erop te focussen. Hopelijk over 2 weken weer een normale update 😊

Laptop kapot

Misschien is jullie opgevallen dat ik de laatste weken wat minder vaak blog. Dat komt omdat de laptop momenteel kapot aan het gaan is. Elke dag weer wordt hij een stukje trager. En mijn geduld is niet zo groot, dus vaak denk ik dan: laat maar! Ik ga wel weer iets anders doen. 

Het openen van een webpagina kost bijvoorbeeld vaak meerdere minuten. In de tussentijd zit ik dan maar een beetje met mijn duimen te draaien en te wachten tot de pagina is geopend. Niet fijn! 

Een paar weken geleden heeft Sander de computer helemaal leeggehaald en opnieuw geïnstalleerd, maar helaas heeft dit niet mogen baten. Ik ben maar vast aan het kijken voor een nieuwe chromebook, want ik denk niet dat ik het nog heel erg lang ga volhouden op de huidige laptop. Ik hoop het nog wel vol te houden tot black friday, wie weet zijn er dan mooie aanbiedingen. 

Hoeveel geduld heb jij met een langzaam apparaat? 

Personeelsfeest

 Gister gingen we naar Baarle-Nassau, want we hadden een personeelsfeest van Sanders werk, waarbij iedereen partner en kinderen mee mocht nemen. 

Eerst hebben we een tijdje gekletst en kennisgemaakt met wat collega's en daarna was het tijd voor een lekkere lunch. Daarna waren er een aantal spellen georganiseerd. Eerst gingen ze blind volleyballen (volleybal met in plaats van een net waar je doorheen kijkt een ondoorzichtig net, waardoor je niet kon zien waar de bal vandaan kwam), daarna bosgolf en als laatste gingen ze boogschieten. 

Zelf was ik helaas weer ziek (verkouden dit keer!) dus ik bleef lekker bij de terrasheater zitten, samen met een aantal collega's van Sander. Gelukkig waren het allemaal erg leuke mensen en had een stel ook een aantal spelletjes meegenomen, dus ik heb me zeker niet hoeven vervelen. 😁

Na alle activiteiten was er ook nog eens een lekkere barbecue georganiseerd. Dit was ook erg leuk en gezellig nog. 

Na afloop was ik wel helemaal op - het was een lange dag met veel indrukken. Daarom had ik vandaag toch wel een beetje nodig om daar allemaal weer van bij te komen, maar dat is gelukkig wel aardig gelukt vandaag. 

Een afgebroken kies

 Gister zag ik dat Tobias nog een stuk chocolade in de koelkast had liggen van een aangebroken chocoladeletter die hij van zijn eigen zakgeld had gekocht. Ik kreeg er zo'n trek van dat ik besloot om er een stukje van te nemen. Natuurlijk was de chocolade nog veel te hard en opeens hoor ik 'knak' en voel een hard stukje in de chocolade. Bleek dat mijn een na achterste kies was afgebroken! 😱

Ik belde direct de tandarts en kon anderhalf uur later al terecht. Veel tijd om me nerveus te maken had ik dus niet, maar ook geen tijd om een rustgevend tabletje in te nemen. Dus dan proberen we het maar weer eens zonder die rustgever. 

Door de adrenaline die ik had van het geheel lukte het heel slecht om mij te verdoven, ze hebben wel drie keer bij moeten spuiten voor ik echt niks meer voelde. Toen was het ook opeens dusdanig verdoofd dat het zelfs moeilijk werd om te praten. 😂

Uiteindelijk, omdat ik zo goed verdoofd was, heeft de tandarts ook gelijk een tweede gaatje aangepakt. Dan hoef ik daar niet meer voor langs te komen. En hij vond het heel dapper van mij dat ik toch de angst was aangegaan en niet had gedacht: daar blijf ik nog wel een tijdje mee rondlopen. Dit zit gelukkig ook absoluut niet in mijn aard, mijn wens dat mijn tanden ok zijn is groter dan de angst voor de behandeling. 

Zijn jullie angstig voor de tandarts? 

Afvalupdate 19: afvallen en aankomen

 Resultaat:

De eerste week was ik 2,9 kilo afgevallen. De tweede week was ik 1,1 kilo aangekomen. In totaal ben ik dus 1,8 kilo afgevallen de afgelopen 2 weken. En vanaf het begin 12,7 kilo. 

Ik had de eerste week heel weinig gegeten door een blaasontsteking, dus mijn darmen waren erg leeg. Nu ik weer normaal eet is dat weer gevuld en weeg ik weer zwaarder. 1,8 kilo in 2 weken ben ik erg blij mee. 

Eten:

Qua eten heb ik niet heel erg opgelet. Ik was de eerste week erg vaak misselijk door een blaasontsteking, waardoor ik vaak maar de helft at van wat ik normaal gesproken zou eten. Hierdoor hoefde ik dus niet echt op te letten of ik niet teveel at, dit ging automatisch. 

De tweede week ging het langzaam aan wat beter en heb ik wel weer wat meer en normalere porties gegeten. 

Beweging:

Ik heb dagelijks gewandeld, behalve een aantal dagen dat ik me echt niet goed voelde door de blaasontsteking. Gemiddeld haalde ik 6.000 stappen per dag, maar dit kwam ook doordat ik op de dagen dat ik me niet zo goed voelde mijn horloge af heb gelaten. 

Stress:

Qua stress gaat het redelijk. De gezondheid van onze beide vaders speelt nog steeds een rol hierin natuurlijk. Maar verder gaat het eigenlijk best goed gelukkig. 

 Floortje vroeg hoe het nu gaat en of ik al opknap van de blaasontsteking. 

Gelukkig gaat het inmiddels al een stuk beter dankzij een antibiotica kuurtje. Ik merk elke dag dat er weer wat minder symptomen zijn, dus dat is erg prettig. Vooral dat de misselijkheid is weggetrokken vind ik heel erg fijn, want ik word ook altijd misselijk als ik nerveus ben en daardoor kreeg ik ook een heel erg nerveus gevoel van het constant maar misselijk zijn. 😵

Morgen is mijn kuurtje afgelopen en ga ik direct weer urine inleveren om te laten checken of de blaasontsteking nu helemaal weg is. Zo niet, dan zal ik waarschijnlijk nog een paar dagen antibiotica moeten slikken. Opzich gaat dat best goed tot nu toe - normaal gesproken vergeet ik vaak een pil te nemen, maar nu heb ik het tot nu toe trouw in kunnen nemen. 

Verder ben ik ook cranberrytabletjes gaan slikken om een blaasontsteking in de toekomst te voorkomen. Het schijnt dat je er door stress ook gevoeliger voor kan worden, dus laten we maar het zekere voor het onzekere nemen en die tabletjes blijven slikken - het kan sowieso geen kwaad!

Studiedag

 Vandaag had Tobias een studiedag van school. Dit houdt in dat te leraren naar een cursus toe gaan en de kinderen vrij zijn .  Normaal gesproken krijgen wij ook wel te horen voor wat voor cursus dat is maar dat was dit keer niet het geval. 

In de ochtend heeft Tobias lekker zitten gamen met zijn vriendjes en ‘s middags zouden we met een vriendje naar het spellencafé gaan , maar eenmaal daar aangekomen bleek dat het dicht was . Dat was wel even balen! 

Gelukkig waren de kinderen creatief genoeg en bedachten ze dat ze thuis ook spelletjes konden spelen. Uiteindelijk werd er monopoly gespeeld. Daarna zijn ze weer samen gaan gamen. Ook prima!

Het was een leuke dag. 

Ziekjes

 Zoals jullie misschien hadden gemerkt had ik gister geen blogpost geplaatst. Ik ben namelijk ziek geworden. 

Eigenlijk was ik al sinds vrijdag elke keer bij vlagen heel erg misselijk, maar ik dacht dat dit door spanningsklachten kwam, omdat het niet constant was. Pas toen ik mijn beklag deed bij een vriendin en die zei: heb je wel eens aan blaasontsteking gedacht? merkte ik op dat ik eigenlijk ook al een paar dagen pijn in mijn onderbuik had, dus dat er meer aan de hand was dan spanningen. 

Gister heb ik het dus laten testen en hier kwam uit: inderdaad een blaasontsteking. Eigenlijk pas na die bevestiging merkte ik dat ik me steeds slechter ging voelen en vannacht heb ik ook de halve nacht misselijk en met buikpijn op bed gelegen. 

Gelukkig heb ik nu medicatie en hopelijk gaat het dan snel weer beter! Door de misselijkheid heb ik wel wat minder gegeten en dat is wel goed te zien op de weegschaal, maar daar lezen jullie volgende week weer alles over.