Ik werk niet meer. Mijn werk als oproepkracht is helaas per 1 januari beëindigd, omdat de hogeschool veel minder surveillanten nodig had. Soms baal ik er enorm van. Bijvoorbeeld wanneer iemand vraagt wat voor werk ik doe. Niet of ik werk, maar wat. Dan merk ik dat ik heel even moet schakelen.
Op zulke momenten voel ik soms ook schaamte opkomen. Niet omdat ik niet achter mijn situatie sta, maar omdat werken zo vanzelfsprekend wordt gevonden en voor veel mensen ook is. Het is een standaard waar je aan hoort te voldoen. En als je daarbuiten valt, moet je dat uitleggen, nuanceren of verantwoorden. Terwijl ik daar lang niet altijd behoefte aan heb.
Ik denk af en toe wel na over werken. Over hoe het zou zijn om het weer op te pakken, om weer een plek te hebben die van buitenaf herkenbaar is als “werk”. Die gedachte voelt niet per se onrealistisch, maar in het verleden ben ik meerdere keren weer gaan werken, en elke keer leek het in het begin te lukken, totdat mijn energie langzaam weglekte en mijn stabiliteit verdween. Het eindigde steeds in een terugval.
Die ervaring neem ik serieus. Het is geen toeval gebleken, maar een patroon. Daarom kijk ik hier nu anders naar. Samen met mijn coach bespreek ik dit regelmatig, en haar advies is om eerst langere tijd stabiel te blijven voordat we überhaupt gaan onderzoeken of werk weer passend kan zijn. Niet omdat werken onmogelijk is, maar omdat de basis stevig moet zijn.
Mijn dagen zien er daardoor anders uit dan wat vaak als normaal wordt gezien. Ik besteed mijn energie aan balans houden, aan niet te ver over mijn grenzen gaan, aan herstellen en opbouwen. Dat is minder zichtbaar dan een baan, maar het vraagt wel degelijk aandacht en inzet.
Misschien komt werken later weer in beeld, misschien ook niet. Voor nu is dit waar ik sta. En dat probeer ik niet groter of kleiner te maken dan het is. Dit is gewoon de fase waarin ik zit. 😊
Werken (of niet) doe je voor je zelf. Wat een ander er wel of niet van vindt is absoluut niet relevant. Doe alleen waar je zelf voor 100% achter staat.
BeantwoordenVerwijderenDankjewel :)
VerwijderenAch, wat naar dat je werkomgeving is weggevallen!
BeantwoordenVerwijderenIs het antwoord: 'ik ben opgeleid als xxxx, maar in onze gezinssituatie is het beter dat ik nu een poosje thuis ben' afdoende? Dan laat je het hoe of wat en wie in het midden, en kun je tegelijkertijd wel iets zeggen over het werkterrein waarop je je hebt thuisgevoeld.
En je hoeft je hoe dan ook niet te rechtvaardigen omdat je niet werkt! In jullie gezin is de taakverdeling zo dat Sander de buitenwacht is, en jij het thuisfront. En over die taakverdeling maakt ieder gezin de keuzes die bij hen passen.
Dat is een heel mooie voorbeeldzin, die ga ik ergens opslaan en gebruiken als het nodig is, bedankt
VerwijderenLieve Daan stop ermee om verantwoording aan anderen af te leggen. Ik merk dat ik dat ook doe. Waarom? Sinds Nico overleden is bedoelen ze het goed maar het is.mijn leven en moet er zelf nieuwe invulling aan geven. Het is inmiddels 8 maanden geleden en het went niet. Het is niet.leuk dat contract niet verlengd is maar wie weet wat er weer op je pad komt. De zon schijnt en het ziet er een stuk gezelliger uit. Liefs Lidy
BeantwoordenVerwijderenSterkte! Ontzettend herkenbaar helaas. De schaamte die toch opkomt, en ook het idee dat je dus niks te vertellen hebt/je moet verantwoorden. Ik ben nu bijna 2 jaar ziek en werk dus al heel lang niet meer. Zie er niet ziek uit ook. Dus mensen hebben bepaalde verwachtingen. Pijnlijk soms. Het helpt zeker om een vooraf ingestudeerd antwoord te hebben waar je op terug kan vallen. Werken aan je herstel/balans kost veel energie! Dus dat is nu jouw taak in het leven en er voor je gezin zijn.
BeantwoordenVerwijderenEn top van je coach, dat je het nu niet te hard oppakt maar focust op stabiel blijven. Sterkte met dit alles!
Misschien een beetje bot, maar je zou de vraag kunnen pareren met een andere vraag, namelijk: waarom wil je dit weten, is dat om je een beeld te vormen over mij? Want als je echt wil weten wie ik ben kan ik je veel interessantere dingen vertellen. Over mijn gezin, over mijn hobby's .....
BeantwoordenVerwijderenAls aanvulling op mijn reactie van zojuist. Je bent niet je werk, niemand is zijn werk. Dat kan wegvallen, je kan ziek worden, je kan met pensioen gaan... ben je daarna dan iemand anders? Nee toch?
BeantwoordenVerwijderen