Een ongelukje in Duitsland

Een paar dagen geleden wilden we een mooie wandeling maken in Duitsland. Omdat ik eerder veel succes had gehad met ChatGPT om leuke uitstapjes in de omgeving te vinden, vroeg ik ook deze keer om advies. Ik kreeg het Felsenpfad aangeraden: volgens ChatGPT een prachtige wandeltocht die niet al te intensief zou zijn.

Om bij het pad te komen, moesten we eerst anderhalve kilometer een berg op lopen. Dit stuk was goed begaanbaar, dus we maakten ons nog geen zorgen. We genoten van de mooie omgeving, het fluiten van de vogels en het zachte zonlicht dat tussen de bomen door scheen.

Na die anderhalve kilometer bereikten we het daadwerkelijke Felsenpfad, waar nog zo’n vijf kilometer wandelen op ons wachtte. In het begin ging het goed, maar op een gegeven moment kreeg ik plotseling een paniekaanval. Ik voelde me niet meer stabiel staan, keek de diepte in en had het idee dat ik elk moment kon vallen.

Mijn eerste ingeving: ik moest gaan zitten. Dus dat deed ik. Alleen had ik in mijn paniek totaal niet door waar ik ging zitten — midden in een bramenstruik.

Gek genoeg voelde ik de schade pas een kwartier later. Op dat moment zat ik zo vol adrenaline dat ik er helemaal niets van merkte.

Deel van de verwondingen van de bramenstruik

Uiteindelijk hebben we het pad niet afgelopen. Wat volgens ChatGPT een goed begaanbare route was, was voor ons toch net iets te uitdagend. Ik ben kontschuivend de berg afgegaan, tot ik me weer veilig genoeg voelde om gewoon verder te lopen. Ondanks alles was het toch weer een mooi avontuur dat we vast nooit zullen vergeten! 

Terug op een veilige weg

Groetjes uit Duitsland

Na een tussenstop in Dieblich zijn we afgelopen maandag aangekomen in Herbolzheim, een dorpje vlak bij Europapark. De reis ernaartoe was al een beetje een avontuur op zich, want de tussenstop maakte het extra leuk. We hebben namelijk Burg Eltz bezocht: een sprookjesachtige burcht midden in het bos. Echt zo’n plek waar je je even in een andere tijd waant. De wandeling ernaartoe en het uitzicht maakten het helemaal af.

Toen we eenmaal op de eindbestemming waren, kon Tobias niet wachten om Europa-Park te gaan herontdekken. Dus dat hebben we gisteren meteen gedaan. Het was een gezellige, maar ook best intensieve dag met veel indrukken. Gelukkig hadden we mooi weer, dat maakte de dag nóg leuker. We hebben van alles gezien en gedaan, en we hebben alledrie ontzettend genoten van deze dag.

.

Vandaag doen we het wat rustiger aan. Na zo’n drukke dag is dat ook wel echt nodig. Even bijkomen, misschien een beetje rondkijken in de omgeving of gewoon lekker niets doen - we weten het nog niet. Ook dat hoort bij vakantie 😊

Groetjes uit Duitsland!

Kleurrijke ogen

Tot voor kort gebruikte ik eigenlijk helemaal geen oogschaduw. Niet eens “veilige” kleuren, gewoon niks. Het was nooit echt mijn ding en ik kon er in het verleden nooit aan wennen om niet in mijn ogen te wrijven met make-up op. Tot ik opeens zin kreeg om toch weer eens oogschaduw te gaan proberen. Dus ik kocht deze set met vrolijke kleurtjes en glitters, en ben begonnen met experimenteren. 

Kleuren combineren, opnieuw beginnen, nog een keer proberen. De ene keer pakt het verrassend leuk uit, de andere keer weet ik niet hoe snel ik het er weer vanaf moet halen. En da's best lastig met al die glitters 😅

Wat me vooral opvalt, is hoe snel ik al verschil merk. In het begin was het een beetje zoeken: waar moet wat, hoe 'blend' je dat netjes, enzvoort. Maar nu, na een paar dagen, gaat het al iets soepeler.  Nog lang niet perfect, maar er zit echt al verschil in met de eerste keer. 

Wat ik ook opvallend vind is hoe een bril verschil kan maken! Soms denk ik: wow dit is echt heel heftig, maar met een bril op valt het dan opeens heel erg mee. 

Voorlopig zal ik nog wel even bezig zijn met oefenen en ik ben absoluut geen Nikkie Tutorials, maar ik vind het leuk om te doen, en dat is het belangrijkste. 😁

Boterkoek blokjes

 Tobias wilde blokjes boterkoek, maar ik kocht een ronde. Quel horreur! 😂

Dus in plaats van netjes rechte lijnen te snijden, of puntjes, ging Tobias gewoon zelf kijken hoe hij aan “blokjes” kon komen. Ik kwam er pas achter toen hij de boterkoek al flink onder handen had genomen. Het ziet eruit alsof de boterkoek een kleine identiteitscrisis heeft gehad, maar Tobias kreeg uiteindelijk precies wat hij wilde: een blokje boterkoek. De ronde restjes had ie overigens ook geen moeite mee. 

Snijden jullie een boterkoek ook zo? 😂 pic.twitter.com/YbBCvqWXCm

— Dana (@tante__truus) April 15, 2026

Out of the box denken? Dat zit in elk geval wel goed 😉 Al noemde iemand op Twitter dit 'het werk van een psychopaat'. 

Wat vinden jullie? 

PS: het gaat nog steeds niet geweldig, maar soms is het fijn om gewoon even wat luchtigs te delen 💚

Super Mario Galaxy Movie

Gisteren, op eerste Paasdag, gingen Sander, Tobias en ik naar de Super Mario Galaxy Movie. De kaartjes hadden we al ruim van tevoren gekocht, dus we zaten op de beste plekken in de bioscoop: helemaal achterin, precies in het midden. We gingen voor de IMAX 3D-versie, dus dat maakte het extra bijzonder.

Om alvast in de sfeer te komen, besloten we ons een beetje te verkleden. Tobias droeg zijn Yoshi-muts, die we vorig jaar bij Universal Studios in Japan hadden gekocht, en ik zette een Luigi-pet op. Maar halverwege de rit naar de bioscoop was Tobias zijn warme muts zat… en ja, toen was ik de pineut. Laten we zeggen dat ik onderweg behoorlijk wat bekijks had 😄

Tobias keek al maanden uit naar deze film en was dolenthousiast dat het eindelijk zover was. Tijdens de film genoot hij zichtbaar van elk moment. Zelf haalde ik lang niet alle verwijzingen naar de games eruit, maar dat maakte voor mij helemaal niets uit. Ik genoot juist van hem — van zijn stralende gezicht elke keer dat hij iets herkende.

Uiteindelijk was dat het allerbelangrijkste: dat Tobias een geweldige dag had. Het was hierdoor een geslaagde eerste Paasdag. 

Slecht nieuws gekregen

Soms zit je achter je scherm en weet je gewoon even niet wat je moet schrijven. Dit is zo'n moment.

We hebben afgelopen maandag slecht nieuws gekregen en dat doet heel erg veel met mij, mentaal gezien. Mijn hoofd zit vol met gedachtes, maar is tegelijk ook leeg als het op woorden aankomt. Daardoor kan het zijn dat het hier de komende tijd wat stiller wordt.

Ik hoop dat jullie ons toch blijven volgen, ook als het tempo wat lager ligt. En als er onderwerpen zijn waar jullie graag over lezen, laat het vooral weten. Misschien helpt het me juist om weer wat inspiratie en afleiding te vinden om te schrijven.

Dank jullie wel dat jullie er zijn en al vele al jarenlang met ons meelezen 🤍