Ik zag een vlogger aan het werk

 Afgelopen zaterdag was ik met Tobias in een binnenspeeltuin. Het was er mega rustig, want er mochten maar 30 mensen binnen (kinderen + volwassenen). Omdat het horeca-gedeelte dicht was zaten alle ouders en begeleiders op hun eigen plek; vandaar dat het dus extra opviel dat er 1 man rondliep met een video-camera. 

Ik heb altijd wel leuk contact met de eigenaar van de binnenspeeltuin, dus ik vroeg hem: goh, zijn jullie bezig met het maken van een promo-filmpje misschien? maar nee, het bleek een vlogger te zijn. Althans, de man die aan het filmen was, was de vader en hij deed dus het filmwerk voor zijn dochter, van wie de vlog was. 

Ik vond het opzich wel interessant om zo vanaf de zijlijn een beetje te bekijken. De vader liep de hele tijd druk heen en weer, en mocht als enige volwassene heel even mee het speelgedeelte in om wat betere filmpjes te maken. Hij had het er in elk geval best wel druk mee en pakte het volgens mij behoorlijk professioneel aan - zo zag het er in elk geval uit van de buitenkant. 

Als ik zo'n vlogger aan het werk zie moet ik toch stiekem altijd denken aan de documentaire mijn dochter de vlogger. Deze documentaire vind ik echt een aanrader. Het geeft een goed beeld van hoe het er in dat wereldje aan toegaat. Maar ik vond het soms ook wel shocking, om eerlijk te zijn. Ik vroeg me tijdens het kijken regelmatig af of het vloggen nou echt de grote droom van die kinderen is, of dat het toch vooral een manier voor de ouders is om veel geld te verdienen via zo'n vlog. Overigens niks mis mee, hoor, maar het moet wel leuk blijven voor kind en ouder, en als er geld bij komt kijken kan het wellicht lastiger zijn om dat helder te blijven zien?

Zelf zou ik het echt niet zien zitten om elke dag bezig te zijn met zo'n vlog. Want naast het filmen moet je ook nog monteren, reacties bijhouden enzovoort. Ik denk dat ik het al snel zat zou zijn... En anders Tobias wel. Waarschijnlijk zouden wij het hooguit een half jaar volhouden. En bij vlogs is het toch al snel: uit het oog is uit het hart bij de volgers, dus je moet wel regelmatig iets posten. Met bloggen heb ik het idee dat dit minder speelt, en dit past ook meer bij mij. 

Kijken jullie wel eens vlogs? 

Laat maar komen die 40

 Morgen wordt ik 35 en zit ik officieel dichterbij de 40 dan bij de 30. 😱Ik moet wel even wennen aan die gedachte hoor.... 😋

Ik denk dat dit jaar by far het meest memorabele jaar is dat ik tot nu toe heb meegemaakt. Een levensjaar waarvan ik later zeg: wow, dat was echt een flinke omslag, wat is er toen veel gebeurt!

Ten eerste kregen we te horen dat een geliefd familielid een ongeneselijke ziekte heeft. Gelukkig slaat de medicatie goed aan en hopen we dat dit nog heel lang goed blijft werken, maar het was destijds wel een flinke emotionele rollercoaster als je opeens te horen krijgt dat iemand uiteindelijk niet meer beter kan worden. Je wordt opeens geconfronteerd met allerlei dingen waar je eerder nog niet zo heel erg over na hebt gedacht.

In maart begon de rust voor mij persoonlijk net weer een beetje terug te keren, maar toen barstte het hele corona-gebeuren los. Het thuis-onderwijs geven en de steeds veranderende maatregelen hebben mij flink met de neus op de feiten gedrukt dat ik nog flink wat werk te doen heb op het gebied van perfectionisme en dat ik tegelijkertijd ook milder voor mezelf mag zijn en hier ook de tijd voor mag nemen. 

"Shit is mest voor de toekomst" las ik in het handboek voor mindere dagen en zo zie ik het ook echt. Van elk ding wat op mijn pad komt leer ik weer iets en hoe ouder ik word, hoe meer ik mezelf leer kennen en hoe makkelijker ik zie wat goed is voor me en wat echt prioriteit heeft en ook wat niet. 💖Dus wat dat betreft vind ik het ook helemaal niet erg om ouder te worden, laat maar komen die 40!

De feestmaand op school

 Vandaag kreeg ik een email van de directrice van Tobias' basisschool over de feestmaand en in welke vorm ze dit gaan gieten vanwege corona. Helaas is het dit jaar zo dat de ouders er totaal niet bij betrokken kunnen worden vanwege corona. 

Nu moet ik wel zeggen dat ik de feestmaand normaal gesproken best wel een beetje too much vind, zowel voor mezelf als voor een hoop kinderen. Eerst Sinterklaas, dat vind ik altijd nog wel leuk. Maar naarmate dat 5 december dichterbij komt merk je wel aan een hoop kinderen dat ze echt nerveus worden van alle spanning die rondom de goedheiligman hangt.

Daarna, als net de rust weer een beetje terugkeert, komt dan kerst er nog weer overheen en dat vind ik altijd wel wat veel worden; de hoeveelheid emails en opdrachten die ik normaal gesproken in november / december krijg van school is bijvoorbeeld echt bizar... Soms een beetje teveel om te onthouden. Elke dag wel weer een email over een sponsorloop, lootjes die verkocht worden voor kerst, de manier waarop het kerstfeest in de kerk wordt gevierd, verzoeken om te helpen met versieren, meerdere mails over het kerstdiner, de glazen potjes die mee moeten worden genomen om een waxinelichtjeshouder in te maken etc, etc. Het is een leuke tijd, maar ook een drukke tijd. 

Dit jaar is het tot nu toe heerlijk rustig. Misschien barst het straks alsnog los, hoor, maar ik denk het dus niet. En stiekem vind ik dat ook wel even lekker.... Ondanks dat ik het tegelijk ook jammer vind voor de kinderen dat een hoop van de activiteiten niet doorgaan. Maar ik ben er echt van overtuigd dat de kinderen daar een stuk soepeler zijn dan wij als volwassenen, en dat het voor een hoop kinderen eigenlijk óók wel goed is om wat meer rust in de tent te hebben na Sinterklaas en niet direct weer door te moeten voor het volgende feest. 

Hoe staan jullie hierin? 

Leuke black friday deal op switch games

Wisten jullie dat veel bedrijven al met black friday deals zijn begonnen? In plaats van 1 dag is het hier een hele week 'black friday'. De aanbiedingen zijn niet extreem hoog, maar soms zitten er toch wel leuke deals bij. 

Vandaag hebben ze bij bol bijvoorbeeld een aantal Switch games in de aanbieding: per stuk 45 euro, of 3 voor 125. Ik ga natuurlijk geen 3 games kopen, maar heb even aan een paar vriendinnen en moeders van school die ook de Switch hebben gevraagd of ze ervoor openstonden om met zijn drietjes van deze actie gebruik te maken; scheelt toch nog eens een paar euro extra!

Inderdaad stonden twee anderen er ook voor open om het op die manier te doen. Dus nu ga ik 3 games bestellen, waarvan ik er zelf dan maar 1 ga houden, namelijk Super Mario party. Die wil Tobias namelijk graag kopen van het geld dat hij inmiddels verdient heeft met zijn Toet Toet auto's verkopen. Want ja, die zijn vandaag dus verkocht, allemaal in 1 keer, aan een vriendin die gastouder is en die ze goed kon gebruiken als extra speelgoed voor haar opvang. 

Een erg productief dagje vandaag dus ;) 

Het geloof in Sinterklaas - deel 2

 Een paar dagen geleden schreef ik al dat dit het laatste jaar met Sinterklaas is voor ons. Maar even leek het erop dat we Tobias het toch al eerder gingen vertellen....

Afgelopen donderdag vroeg hij voor de zoveelste keer: mama, bestaat Sinterklaas? Tot nu toe hebben we elke keer gevraagd wat hij zelf denkt, en dan zegt ie: ik denk dat hij wel bestaat. En dat zei hij nu ook weer, maar daar achteraan zei hij: maar als het niet zo is, dan moet je het wél zeggen, hoor!! Dus ja, hij wilde duidelijk heel graag de waarheid weten.....

Eigenlijk had ik het aan de hand van het boek Sinterklaas voor grote kinderen willen vertellen, ergens in de zomer. Dat leek me een fijner moment dan ín de Sinterklaasperiode. Maarja, als Tobias het dan zo duidelijk aangeeft... Dan ga ik daar ook gewoon in mee. Dus ik legde hem uit dat Sinterklaas een soort spel is en dat de grote mensen daarin meedoen om het leuk te houden voor de kinderen, maar dat Sinterklaas als persoon niet bestaat. Nadat het even bezonken was (hij moest er een beetje van huilen, omdat hij dacht dat we nu geen Sinterklaas meer zouden vieren!) vroeg hij opeens: mama, waarom heb je dan een chocoladeletter S gekocht in plaats van de T? Ik legde uit dat ze in de winkel waar ik was geen pure letter T hadden... Waarop hij zei: huh, maar JIJ koopt die toch niet? Dat doet Sinterklaas!! 😂

Sinds dit gesprekje is Tobias weer helemaal terug in zijn geloof in de Sint. Hij vraagt er opeens ook niet meer naar, terwijl hij van tevoren dagelijks liet merken dat hij zijn vraagtekens erbij had. Voor ons is het wel een tikkeltje verwarrend, hij doet net alsof het gesprek niet heeft plaatsgevonden. Maar ergens vind ik het ook wel enorm grappig. 

Minderen met WhatsApp

 Door het hele corona-gebeuren gaat veel communicatie met mijn familie momenteel online. Vooral WhatsApp wordt veel gebruikt. Op mijn telefoon én via de laptop, met WhatsApp web. Mijn telefoon en laptop houden het allebei netje bij hoeveel tijd ik eraan besteed, en dat vond ik behoorlijk confronterend eerlijk gezegd! Natuurlijk is het heel fijn om contact te houden, maar als je dan eenmaal zit met je telefoon, is het heel lastig om daarna weer in beweging te komen en gebruikte ik mijn telefoon echt veel te veel!

De afgelopen weken probeer ik dus te minderen. Niet alleen met WhatsApp overigens, maar ook met andere social media. Maar waar het bij andere sites makkelijk lukt, merk ik dat WhatsApp mij behoorlijk in zijn greep heeft. Ik vind het erg lastig om er vanaf te blijven. Al snel ontstaat het idee dat ik vanalles mis en ga ik toch even kijken wat er allemaal gezegd is. Soms ben ik een uurtje weggeweest en zijn er opeens 50 nieuwe berichten binnengekomen! 

Toch merk ik dat ik wel heel graag wil minderen met WhatsApp. Want er gaat onwijs veel tijd in zitten. En ik klaag al jaren over dat het me niet goed lukt om bepaalde doelen te bereiken (ik weet dat het letterlijk jaren is, want: dagboeken 😜). Wat nou als ik wat minder tijd besteed aan social media? Zou dat helpen? Ik denk dat ik er nu achter ga komen.

Zit jij er nou ook aan te denken om te minderen met WhatsApp? Deze dingen hebben mij goed geholpen:

• WhatsApp web verwijderen van mijn laptop - scheelt direct de helft in hoe vaak ik zie dat ik berichtjes heb gekregen
• Notificaties van WhatsApp uitzetten op mijn telefoon - geen pingeltjes meer, lekker rustig
• WhatsApp niet meer op mijn startscherm, zo moet ik er echt bewust naartoe swipen
• Anderen laten weten dat ik minder op WhatsApp ga 

Daarnaast maak ik ook nog gebruik van Stay Focussed, een applicatie waarmee ik bepaalde sites kan blokkeren voor een bepaalde tijd. Of gewoon het hele internet uit kan zetten. Daarmee kan ik met 1 druk op de knop direct Facebook, Pinterest en Instagram blokkeren. 

Het resultaat was direct zichtbaar: gister maar 10 minuten op WhatsApp geweest :) 

Zelf repareren

Wat leven we toch in een bijzondere tijd waar je zoveel informatie op internet kan vinden, bijvoorbeeld filmpjes hoe je apparaten zelf kunt repareren. Sander vond gister een Dyson stofzuiger bij het afval. Waarschijnlijk weggegooid omdat het snoer is afgebroken; wellicht mankeert er nog meer aan, dat weten we nog niet. Hij besloot hem mee naar huis te nemen om te kijken of hij hem nog aan de praat kan krijgen door het snoer te vervangen. 

Via youtube heeft hij allerlei filmpjes gevonden over hoe je de stofzuiger uit elkaar kunt halen, hoe je het snoer kunt vervangen en het oprol-mechanisme weer werkend kan krijgen. Hartstikke handig, en het scheelt weer enorm in hoe vaak je apparaten weg moet gooien omdat ze buiten de garantie zijn, als je tenminste even de moeite wilt nemen om er tijd en energie in te steken om het te repareren. 

We zijn dus benieuwd of het nog gaat lukken om de stofzuiger weer aan de praat te krijgen. Zo niet, dan is het in elk geval wel leerzaam om eens geprobeerd te hebben. Toevallig is het ook nog eens exact het model dat wij al hebben, maar het zou best handig zijn om er twee te hebben: eentje voor boven en een voor beneden. Dus ik wacht het maar even af  ;) 

Een keuze gemaakt over de dagboeken

 Sinds ik mijn dagboeken had teruggevonden heb ik geprobeerd om elke dag even een dagboekje door te bladeren. De eerste dagboeken vond ik nog wel leuk om te lezen, maar hoe meer ik las, hoe meer me opviel dat ik eigenlijk bijna altijd over hetzelfde schreef en dat er heel veel herhaling in zat. Blijkbaar had ik dat destijds nodig, maar loste het niet echt iets op. 

Soms zaten er ook hele tijden tussen dat ik niet in mijn dagboek schreef; dat waren dan (denk ik!) de periodes waarin het goed ging. Want in mijn 'dagboek' schrijven deed ik destijds alleen in periodes dat ik niet lekker in mijn vel zat. Waardoor het eigenlijk één grote klaagzang was. Het lezen van mijn dagboek behoeft dus wel wat context, als je het leest zonder dat ik erbij ben zou je kunnen denken dat ik een heel zwaar leven had....

Bij het lezen merkte ik dat ik eigenlijk alleen maar verdrietig werd. Ik lees heel veel dingen terugkomen waarvan ik in therapie inmiddels heb geleerd om er anders mee om te gaan. Ik vind het zó jammer dat ik daar op mijn 30e pas achter kon komen, in plaats van op jongere leeftijd, dat had het allemaal een stuk makkelijker gemaakt! Daarom heb ik besloten dat ik de dagboekjes ga verbranden. Het is tijd voor mij om die tijd achter me te laten. 

Sommige reacties op mijn vorige blog gingen erover om je dagboek aan je kinderen te laten lezen. Ik heb daar wel over nagedacht of ik dat zou willen. Wat zou Tobias van zijn moeder leren als hij mijn dagboeken terugleest? Ik denk eerlijk gezegd niet veel. Het ging vooral over onbeantwoorde verliefdheden en onzekerheden. Vermengd met het nodige tienerdrama. Ook uit de periode dat hij klein was heb ik liever niet dat hij het terugleest, omdat ik ook daar alleen heb geschreven als ik een zware dag had. Echt heel jammer achteraf! Gelukkig heb ik ook wel een speciaal dagboekje bijgehouden met de hoogtepunten van Tobias, die krijgt hij later van mij voor zichzelf mee. 

En natuurlijk blijft Tobias op dat gebied niet helemaal met lege handen achter: ik hoop dat ik deze blog nog een hele tijd kan bijhouden, en daar heb ik toch ook wel veel van mezelf op laten zien in de loop van de afgelopen 10 jaar. Dus ik denk dat hij daar uiteindelijk ook veel kan teruglezen over hoe ik dingen heb ervaren. 

Speelgoed verkopen via Marktplaats

Sinds een paar weken staat Tobias er wel voor open om zijn Toet Toet auto’s te verkopen. Heel fijn, want dit speelgoed neemt enorm veel plaats in, aangezien het om vrij grote onderdelen gaat. Dus 3 weken geleden tijdens de quarantaine hebben wij alles naar beneden gehaald, in elkaar gezet en er foto’s van gemaakt. Ik merk dat het, nu Sinterklaas in het land is, wat harder begint te lopen met bieden.

Maar wat me wel opvalt is dat er echt enorm laag wordt geboden. Misschien ben ik er ook wel te emotioneel over, hoor. Maar bijvoorbeeld voor een auto-ambulance van 30 euro wordt dan 3 euro geboden! Dat vind ik echt heel weinig. En ik vind het ergens ook heel verdrietig om het voor die prijs weg te doen, want er kleven voor mij ook herinneringen aan die auto. Dit is namelijk het eerste wat Tobias van zijn zakgeld bij elkaar gespaard heeft. 30 weken lang heeft hij zijn zakgeld bij elkaar gelegd, en wat was hij trots en blij toen hij in de winkel zelf die auto kon kopen. En dan wil iemand hem nu voor een habbekrats overnemen.

Het is dus best lastig om die dingen te verkopen, omdat mijn emoties daar een beetje bij in de weg zitten. Ik vind het zonde dat we er zo weinig voor terugkrijgen. Aan de andere kant ben ik ook blij als het ’t huis uit is, dat scheelt weer een hoop ruimte. Als we het niet verkopen gaat het waarschijnlijk ook ooit naar de kringloop, en dan krijgen we er niets voor. Toch voelt dat haast beter dan om het voor 3 euro te verkopen. Gek, of hebben jullie dat ook wel eens gehad?

Oude dagboeken: wat doe je ermee

 Een paar weken geleden zijn wij begonnen met een groot klusproject: onze slaapkamer verbouwen. De slaapkamer hadden we sinds we hier 8 jaar geleden heen zijn verhuisd niet veel aan gedaan; er stond nog een oude ingebouwde kast met grote rookspiegelglazen erin. Een verschrikkelijk ding met onwijs veel hangruimte, terwijl wij eigenlijk vooral opvouw-kleding hebben. Bovendien liep het schuifdeursysteem voor geen meter meer, dus was het elke keer weer een geworstel met de deuren. Kortom: de kast hebben we er nu uit gehaald. 

In de kast lag vooral kleding, maar ook kwam ik daar mijn oude dagboeken tegen. Ik denk dat ik ongeveer 15 was toen ik ben begonnen met schrijven. Helemaal zeker weet ik het niet, want helaas was ik destijds nog niet zo bezig met jaartallen, dus in welk jaar ik precies schreef vind ik soms lastig te achterhalen. 

De afgelopen weken heb ik dus af en toe wat door oude dagboeken gebladerd en stukjes gelezen. Soms best leuk, soms ook wel eens confronterend en genânt om terug te lezen hoe ik me destijds voelde. En met de huidige wetenschap dat ik PMDD en dwangmatige persoonlijkheidsstoornis heb is het soms ook wel interessant en kan ik bepaalde dingen nu wel veel beter plaatsen dan vroeger. 

Nu ik de dagboeken weer een beetje heb doorgebladerd vraag ik me wel een beetje af wat ik ermee wil. Ik heb zo'n 10 dagboeken volgeschreven. Daarna ben ik overgestapt op bullet journals en inmiddels schrijf ik in een app genaamd NiceDay, wat ook erg prettig werkt. Maar ik ben er dus nog niet over uit of ik die oude dagboeken wil bewaren... De ene kant zegt; weg ermee! Maar een andere kant is bang dat ik er spijt van ga krijgen als ik ze wegdoe. Tot nu toe heb ik ze altijd bewaard; ze zijn al 2 keer meeverhuisd en komen eigenlijk alleen tevoorschijn op momenten zoals een verhuizing of verbouwing. 

Ik ben er dus nog niet helemaal over uit wat ik ermee wil gaan doen. En ben benieuwd of er meer mensen zijn die een dagboek bijhouden of hebben gehad? En wat heb je met de oude dagboeken gedaan?