Leesdoel van het jaar bereikt

 Begin 2021 had ik via Goodreads mezelf het doel gesteld om weer elke week een boek te lezen. Gisteravond las ik het boek De hand van de Gravin uit en dit was mijn 52e boek van het jaar. 4 maanden voor het einde van het jaar dus al mijn doel bereikt qua aantal boeken voor heel 2021. 😅

Ik denk dat mijn werk bij de bibliotheek hier ook wel een rol in speelt. Als je een groot deel van de tijd omringt bent door mede-boekenwormen én heel veel boeken, dan werkt dat toch wel versterkend. Bovendien ben ik nu zo vaak in de bibliotheek dat ik altijd wel voldoende nieuwe boeken heb liggen. Vroeger wachtte ik vaak tot ik alle boeken uit had voor ik weer nieuwe ging halen. 

Het vele lezen werkt ook aanstekelijk voor Tobias, die heeft inmiddels al zo'n 12 boeken van de Warrior cats gelezen. Daarnaast leest ie ook nog op school en wordt veel voorgelezen, dus ik denk dat hij ook al gauw 30 boeken heeft gelezen dit jaar. 

Eerste week vakantie

 De eerste week van onze vakantie zit er alweer bijna op. 

Maandag zijn we naar jeugdvakantieland geweest. Het was erg leuk, maar wel een beetje overprikkelend. Voor mijn gevoel stond de muziek een stuk luider dan anders. Tobias liep elke keer met zijn handen over zijn oren. Desondanks hebben we wel een leuke dag gehad gelukkig. 

Dinsdag hadden we even een rustig dagje. Maar halverwege de dag werd ik een beetje onrustig en hebben we afgesproken dat we geen hele rustdagen meer gaan doen, maar halve. Omdat het anders voor mij gewoon niet prettig is. Ik heb echt behoefte aan wat meer structuur in de dag. 

Woensdag zijn we voor ons 9 jarig trouwjubileum naar Delft geweest. We zijn naar de Royal Delft Experience gegaan en hebben daar ook lekker koffie met een gebakje gegeten. Ik word altijd wel een beetje hebberig van al dat mooie Delfts blauw ;)

Op donderdag hadden we dan weer een rustige dag, maar ben ik 's middags wel even naar de bieb geweest om wat nieuwe boeken uit te zoeken. 's Avonds kwam een vriendje van Tobias logeren. Ze hebben tot half 12 lopen spoken. Maar dat hoort er wel een beetje bij natuurlijk. 

Vrijdag was het hoogtepunt van de week waar Tobias al de hele week naar uitkeek: met de bus naar Julianatoren samen met zijn vriendje (en ons, maar wij tellen op zo'n moment niet mee als zijn vriendje erbij is 😆 ) We hebben een leuke dag gehad. En ik ben om half 8 naar bed gegaan en heb tot de volgende ochtend half 11 geslapen 😂

Bijna vakantie!

 Nog 2 diensten bij de bibliotheek en dan hebben we 2 weekjes vakantie. Eigenlijk zouden we komende maandag naar Duitsland vertrekken, maar dat is nu dus omgeboekt. In de herfstvakantie gaan we op herkansing, dit keer naar De Eemhof. 💖

Omdat lege dagen zich bij ons thuis al snel lijken te vullen met "luiheid en ledigheid" hebben we wel een planning gemaakt, waarbij we veel gebruik gaan maken van de Rotterdampas en het Jeugdvakantiepaspoort.  (Luiheid en ledigheid is iets wat ooit in een reactie op een blogpost is genoemd en we vonden dit zo'n mooie term dat we hem erin hebben gehouden 😅) 

De volgende dingen staan op de planning:

• Een dagje Jeugdvakantieland
• Een dagje zwemmen bij Sportiom
• Een dagje Julianatoren
• Een uitstapje naar Plaswijckpark
• Een dagje naar Pake en Beppe in Friesland
• Een dag naar Duinrell  
• Als het ooit nog lekker weer wordt misschien nog een dagje naar het strand

De overige dagen nemen we ook gewoon lekker de tijd om te relaxen rondom huis of spontane dingen. Op vakantie zouden we tenslotte ook niet elke dag de hele dag onderweg zijn. 

Daarnaast vieren we ook ons aardewerken huwelijk, oftewel dan zijn we alweer 9 jaar getrouwd. 😍Normaal gesproken gaan we elk jaar een weekendje samen weg voor onze trouwdag, maar dit jaar hebben we nog niet echt iets gepland, dus ik weet niet of dat nog gaat gebeuren; we zien wel. 

Toch autisme?

 In 2017 heb ik een soort van diagnose-traject gehad vanwege dat ik toen zelf het vermoeden had dat ik autistisch ben. Destijds zijn er toen een aantal gesprekken geweest en de psycholoog die ik destijds had zei dat het geen autisme was, maar een persoonlijkheidsstoornis. Ik heb toen vrij intensief therapie gevolgd, wat wel leek te helpen. Maar sinds begin van de corona-crisis ben ik weer erg "wiebelig" en wéér in therapie. 

Ik zei al tegen mijn therapeut: het lijkt wel alsof ik om de zoveel jaar therapie nodig heb. Bij elke grote verandering in mijn leven is het weer zo ver. Ik raak uit balans en het lukt me dan maar lastig om de balans weer terug te vinden. Inmiddels dus alweer een jaar therapie. Er lijkt maar weinig vooruitgang in te zitten. De ene keer lijkt het beter te gaan, maar dan kan het net zo goed twee weken later weer veel minder goed gaan. Verstandsmatig begrijp ik prima wat ik moet doen, maar het lukt me vaak gewoon niet om dit ook naar de praktijk om te zetten. 

Toen ik afgelopen week in huilen uitbarstte uit frustratie omdat het me maar niet lijkt te lukken om bepaalde dingen te veranderen, en dat ik zo ongelofelijk moe ben, vroeg mijn therapeut of er wel eens aan autisme is gedacht. Ik vertelde haar over mijn diagnose traject en zij was verbaast hoe dit was gelopen, omdat er een flink aantal tests niet is afgenomen destijds. Zij ziet toch wel een reden om mij verder te gaan onderzoeken op dat gebied. 

Het kringetje is dus weer rond.... overigens zou het me niets verbazen, want ik heb er destijds best veel over gelezen en herkende me er ook behoorlijk in. 

Corona-dip

 Ik heb even een corona-dipje. Het zijn echt allemaal 1e wereldproblemen en vergeleken met hoe heftig anderen er last van hebben stelt het niks voor, maar toen we vorige week donderdag te horen kregen dat Tobias' kamp niet doorging, was de rek er gewoon écht weer even uit. Zeker toen we een paar dagen later ook nog eens te horen kregen dat onze vakantie naar Duitsland ook niet doorgaat, omdat Tobias niet ingeënt is..... En dat terwijl de cijfers er een paar weken geleden zo goed uitzagen en we ons eindelijk durfden te gaan verheugen op de vakantie. 

Het is maar een vakantie, dat weet ik ook wel. Maar ook van kleine dingen kun je af en toe behoorlijk balen. En het naarste vind ik nog de manier waarop Tobias erop reageert. Hij is inmiddels zo gewend aan elke keer weer dingen die niet doorgaan dat ie er enorm gelaten op reageerde. Haast alsof hij al verwacht dat dingen toch wel weer niet door zullen gaan. 

Uiteindelijk zet ik mijn schouders er wel weer onder, maar deze week lukte dat even niet. 

O ja, wel positief: Tobias heeft veel gelezen.... Hij leest momenteel de serie Warrior cats .... Ik ben erg blij dat we lid zijn van de bieb, want hij racet door de boeken heen! Als ik ze allemaal zou moeten kopen zou ik nu helemaal platzak zijn 😂

Wel / geen kamp

 Als alles goed gaat, vertrekt Tobias komende zaterdag op kamp. We krijgen het vanmiddag te horen. Het kan nog zijn dat de oplopende corona-cijfers roet in het eten gooien. Daarnaast is het nu ook de vraag in hoeverre een kamp veilig is vanwege de overstromingen die ook delen van België momenteel hard raken.  Vanmiddag zullen we het allemaal wel horen. 

In elk geval heeft Tobias vannacht alvast thuis zijn luchtbed en slaapzak uitgeprobeerd. Dat vond ie erg leuk. En het maakt 't slapen op kamp voor hem net iets minder nieuw en spannend, denk ik 

PMDD update

 Een maand geleden schreef ik erover dat ik mogelijk toch een Novasure behandeling zou gaan krijgen. Inmiddels ben ik alweer een paar weken geleden bij de gynaecoloog geweest en heb wéér nieuwe medicatie gekregen. 

Sinds het gesprek met de gynaecoloog voel ik me heel dubbel. Enerzijds heb ik zat dingen om blij mee te zijn: het gaat goed qua werk, onze slaapkamer is bijna klaar en de vakantie staat lekker voor de deur. Maar anderzijds heeft het bezoek aan de gynaecoloog weer een hoop oud zeer omhoog gehaald waar ik de afgelopen weken aardig wat last van heb gehad. 

En ja, dus wéér nieuwe hormonen erbij, waardoor je dan toch gaat twijfelen: voel ik me nu zo door die nieuwe medicatie of is er iets anders aan de hand? Het feit dat ik zo moeilijk op mijn gevoelens kan vertrouwen vind ik enorm lastig! Ik voel me nu bijvoorbeeld behoorlijk onzeker en heb het idee dat er niemand op mij zit te wachten. Terwijl ik me juist de afgelopen tijd (voor de nieuwe medicatie) erg zelfverzekerd voelde! Aan de andere kant geven mensen om me heen juist aan dat ze me stabieler vinden, minder opvliegend etc. 

En soms word ik dan zo ongelofelijk moe van al dat nadenken en analyseren wat nou het beste is. Als er 1 ding is wat ik wou is het dat ik gewoon al dat nadenken kon uitzetten, want dat is enorm vermoeiend. En zal ook vast niet meehelpen bij mijn stemming. Soms denk ik: dit houdt gewoon nooit op, ik moet er maar gewoon mee leren leven dat ik soms wegzak. En erop vertrouwen dat ik wel weer bovenkom, en dat de mensen om me heen genoeg van me houden om met mij door deze buien heen te gaan.... 

5 jaar zonder shampoo

Inmiddels is het alweer ruim 5 jaar geleden dat ik shampoo gedag zei. Destijds was het een experiment: mijn haar was erg dun en klitte enorm. Ik besloot stilletjes om te bekijken wat mijn haar zou doen zonder shampoo. Pas een maand later kwam ik "uit de kast". Niemand had iets gemerkt. Ikzelf wel: mijn haar klitte een stuk minder en zag er gezonder uit dan toen ik het nog met shampoo waste. 

Inmiddels is het dus 5 jaar later en ik was mijn haar eigenlijk (bijna) nooit meer met shampoo. Natuurlijk was ik het nog wel regelmatig uit met water. Dat werkt gewoon het beste voor mijn haar. 😊Ik heb een tijdje geleden nog wel een keer geprobeerd om het met shampoo te wassen, omdat ik van mijn tante een Rituals pakket had gekregen met o.a deze shampoo erin. De volgende ochtend werd ik wakker met een bosje droog stro op mijn hoofd, dus daar ben ik maar direct weer mee gestopt 😂

Het is inmiddels ook zo gewoon geworden dat ik de shampoo ook niet meer mis. De rest van het gezin wast trouwens nog wel gewoon hun haar met shampoo. Ik dring mijn eigen keuzes niet aan anderen op. 

Afzwemmen!

 Boffen wij even: Tobias heeft te horen gekregen dat hij volgend weekend mag afzwemmen! Dus vlak voor de vakantie, waarin we (als het weer wil meewerken!!) veel willen zwemmen, heeft hij zijn diploma. Superblij mee, dus!

Verder ben ik door mijn proeftijd heen op het werk! Ook leuk om nog even te laten weten. Ik werk als oproepkracht, maar ben al aardig wat keren ingedeeld voor de komende maanden, dus dat gaat lekker. Fijn om al een beetje van tevoren te weten waar je aan toe bent. 😁

3 weken tot de vakantie

 Ik vind het een gek idee dat de zomervakantie over 3 weken alweer begint. Dit schooljaar lijkt wel omgevlogen! Ik denk dat dit er ook deels mee te maken heeft dat we bijna 2 maanden thuis-onderwijs hebben gehad, waardoor het na deze tweede lockdown net leek alsof het schooljaar toen opnieuw begon. Dit jaar vind ik het zo jammer dat het voorbij is. Tobias had dit jaar 2 geweldige juffen, het is jammer dat die niet gewoon meegaan naar volgend schooljaar!

De komende drie weken staan er nog een hoop leuke dingen op de planning op school: er wordt een alternatieve sportdag georganiseerd waarbij de kinderen echt in hun eigen "bubbel" blijven, bijvoorbeeld. Ook gaan de kinderen nog een dagje naar een grote buitenspeeltuin in de wijk, als vervanging voor het schoolreisje dat dit jaar niet kon doorgaan. 

Na deze 3 weken gaat Tobias eigenlijk direct op kamp. Gister hebben we alle informatie gekregen en ook gehoord dat wij, vanwege onze kleine auto, niet hoeven mee te helpen met het wegbrengen of ophalen. We brengen Tobias dus bij het clubhuis en vanaf daar rijdt hij met iemand met een grotere auto mee naar het kamp - even slikken.