dinsdag 28 april 2015

Een huwelijksaanzoek?!

Mijn zusje en (toekomstige) zwager vertrekken morgenochtend op rondreis door Italië, waarbij ze onder andere Rome en Venetië gaan bezoeken.... En ik heb zo het vermoeden dat er een heel gerede kans inzit dat ze straks verloofd terug zullen komen!

Overigens ben ik niet de enige. Mijn ouders hebben ook zo'n vermoeden en ook vriendinnen van mijn zusje brengen haar het hoofd op hol dat hij toch wel een huwelijksaanzoek zal doen... Echt als een verrassing zou het dus niet komen als het zo is, denk ik!

Zelf ben ik niet superromantisch ten huwelijk gevraagd. Sander had niet eens een ring :P Het ging namelijk zo: ik had voor Sander voor zijn verjaardag een uitstapje naar het Dolfinarium geregeld en daar mocht hij dan een dolfijn aaien. We hadden echt een superleuke dag achter de rug en lekker gegeten en waren net in de hotelkamer en lagen nog even na te praten.... En opeens viel Sander stil en zei opeens: dit voelt zó goed! Wil je met me trouwen?! We hadden toen nog maar 5 maanden verkering, maar toch heb ik ja gezegd... Maar wél erbij gezegd dat ik wel graag een romantisch aanzoek met een ring wilde ;)

Een paar maanden later heeft Sander me wéér gevraagd, maar wéér zonder ring. Toen hebben we het wél aan de familie vertelt, maar toch bleef het wel aan me knagen dat Sander me nooit officieel met een ring had gevraagd. Gevoelsmatig vond ik dit toch wel jammer.

Een aanzoek met ring kreeg ik dus pas één maand voor de daadwerkelijke trouwdag, toen de voorbereidingen allang in gang waren gezet... ;) Bij ons is het dus niet echt volgens het boekje gegaan, maar ik kijk er toch wel met veel warme gevoelens op terug.

Hoe werd jij ten huwelijk gevraagd? :)


22 opmerkingen:

  1. Ik: Zullen we ook trouwen?
    Hij: Ja is goed
    Dit alles zonder ring, na afloop van de bruiloft van vrienden. Wij doen dus helemaal niet aan romantiek ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wij zijn niet getrouwd, we hebben geregistreerd partnerschap zodat het voor de kids op zich goed is geregeld. we wilden niet perse trouwen, vinden het maar een wettelijk papiertje, ik hou sowieso niet zo van heel de dag ind e aandacht staan en ik met mn 1.57 en een man van 1.98.. tja dat ziet er maar maf uit heel de dag denk ik.. zou me dus zwaar ongemakklijk voelen naast hem dan opeens.. plus dat het ongelooflijk veel geld kost voor een dag.. dan liever zo.. de optie trouwen blijft nu open voor als we dat ooit wel heel graag willen :p (als we een loterij winnen ofzo, terwijl we er niet aan mee doen)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wel getrouwd, als dame van 1.58 met een prins van 1.98 meter. Leverde heel leuke foto's op :-) wel dacht ik na het zien van de foto's: ben ik echt zoooooooveel kleiner? maar het was de mooiste dag van ons leven. Ik heb manlief gevraagd, met hulp van Sinterklaas.
      Marianne

      Verwijderen
  3. Ik hoogzwanger op de bank en mijn man met een biertje naar voetbal kijkend zei dat we net zo goed konden trouwen. Waarop ik zei dat het prima was en viel in slaap.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nog niet, maar ik moet wel zeggen dat ik hoop op iets romantischer dan 'zullen we trouwen? ja oké doei'. En een ring hoort er wat mij betreft ook wel bij! Een enorm trouwfeest hoeft van mij dan weer niet, ik zie bij mezelf ook nog best een Vegas-wedding voor me, en achteraf een bescheiden feestje in NL.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wij hebben de eerste bladzijden compleet overgeslagen. Er kwamen kinderen zonder getrouwd te zijn. Voor de kinderen is alles goed geregeld via de rechtbank. :D geen papiertje voor nodig. Inmiddels zijn we 13 jaar samen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wij allebei 40+, ik 2 kinderen, hij 3 kinderen. Na relatie van 6 weken trok hij bij mij in. We begonnen een eigen bedrijf en kochten een woning, waarna we besloten dat het handig was om te trouwen op huwelijkse voorwaarden. Ook testament gemaakt. Met z'n tweetjes naar gemeentehuis. Geen jurk, geen trouwringen en geen trouwboekje :)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Niet getrouwd en ook geen aanzoek. Wel een geregistreerd partnerschap om alles voor ons kind te hebben geregeld. We zijn allebei a-romantisch wat dat betreft.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Niet getrouwd, wil ik ook niet. Maar wel geregistreerd partnerschap toen ik hoogzwanger van onze eerste was om alles maar goed geregeld te hebben.

    groetjes
    Janneke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. In finland op een bevroren meer met roze gloed over de besneeuwde dennenbomen. Ik geloofde hem niet dacht dat het een grapje was totdat hij de ring pakte....heel bijzonder en romantisch!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel romantisch op het eiland Kefalonia in Griekenland. Martin ging op zijn knietjes. Onze trouwringen hebben we vervolgens samen gekocht op Kefalonia. Ik had helemaal geen huwelijksaanzoek verwacht en was dan ook zeer aangenaam verrast. En nog steeds kijk ik er met heel veel plezier en enige mate van ontroering (jaaa, er vloeiden traantjes...) op terug. Aaaaah, zzzucht....

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik heb een blog geschreven over het aanzoek en een blog over onze huwelijksdag. http://boerderij-zinin.blogspot.nl/2014/08/de-aanloop-naar-07-08-09.html?m=1
    Ik wilde graag eerst trouwen en dan hopelijk kinderen. Het was een prachtige dag!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Geen idee hoe dat is gegaan zolang geleden en al langer gescheiden dan getrouwd ondertussen.. Gelukkig wel op huwelijkse voorwaarden anders zat ik er nu stuk slechter bij.

    Waarschijnlijk ook iets van zullen we trouwen. Kinderen ook zoiets, iedereen kreeg ze in onze omgeving en ons leek het. ook wel leuk. Nooit echt over nagedacht.
    Ben ik achteraf wel blij mee, ik weet niet of ik mijn kind wel zou hebben gekregen in deze tijd.


    Nu al 15 jaar LAT relatie en een aanzoek zal er niet komen. Ook prima als de rest goed is.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Eigenlijk vind ik het bedt romantisch. Misschien niet het gedoe eromheen, maar gewoon al zo snel zeggen : ik wil voor altijd bij je blijven

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ook niet getrouwd, vind het ook allemaal gedoe ;-) Dat vind ik al snel hoor, dus dat ligt helemaal aan mij ;-)
    Wel een samenlevingscontract afgesloten ooit, maar dat moest omdat we toen een flatje wilden huren.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Zeker niet romantisch hoor. Gewoon handig omdat wij samen een huis gingen kopen. Geen verlovingsring. Gewoon samen een mooie ring laten maken voor het trouwen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Geen aanzoek, wél knallende ruzie over een ontbrekende ring :p maar nu al bijna 15 jaar 'gelukkig' getrouwd :)

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Hahaha...hier ging het zo...pak je agenda er eens bij, wanneer zou het je uitkomen om te trouwen? Hoe romantisch is dat? Maar onze huwelijksdag was 1 en al romantiek❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Bijna hetzelfde als bij Jenny, met één verschil: vrienden belden dat ze gingen trouwen. Goh zei ik na dat telefoontje, zullen wij ook gaan trouwen? Ja. Zo gezegd,zo gedaan! Op studiebeurs en klein inkomentje getrouwd, maar wel in jurk en pak,alles wat goedkoper behalve zaal,muziek en eten. De beroemde gevulde enveloppen hebben de kosten gedekt! Gelukkig. Maar leuke herinnering.Ingrid (SE)

    BeantwoordenVerwijderen
  19. In Parijs! Klinkt misschien wat afgezaagd maar Parijs was de stad die we voor het eerst samen bezochten, 12,5 jaar eerder. En met ring, ah jal! ;) Vervolgens in alle rust getrouwd op het gemeentehuis met alleen de naaste familie erbij (waarna we in onze nette kleren gingen minigolfen en picknicken) en een half jaar later een groot festivalfeest met alle vrienden en familie. Absoluut geen spijt van! E

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Ook niet getrouwd. Voor mij is het samen krijgen van een kind een grotere verbondenheid dan trouwen. Neemt niet weg dat ik het altijd wel.leuk.vind als anderen gaan trouwen. Ondertussen denk.ik dan wel altijd wat een toestand.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ik ben ook niet getrouwd.
    Ik in 1979: zullen we trouwen? Hij: nee daar voel ik niets voor, ik voel meer voor samenwonen.
    Hij aan het einde van onze relatie, in 1998, zwaar psychotisch, maar wel emotioneel: zullen we trouwen? Ik: nee nu niet meer, te laat. Ik heb al te veel psychiatrische ellende meegemaakt, ik kan er echt niet meer bij hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

Alleen aardige, opbouwende, positieve reacties zullen worden geplaatst. Over niet geplaatste reacties wordt niet gecorrespondeerd ;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...