Financien bijhouden: mijn ontwikkeling hierin

 Toen ik Sander leerde kennen, hield ik mijn financiën héél precies bij. Elke dag noteerde ik mijn uitgaven in een spreadsheet en categoriseerde ik alles handmatig. Het gaf me een gevoel van controle, maar het kostte ook veel tijd en energie.

Sander keek daar destijds verbaasd naar en vroeg waarom ik geen gebruik maakte van Yunoo, die destijds software had om dit handmatige proces een stuk sneller te laten verlopen. Dat leek voor mij een logische stap, dus ik stapte over op een online huishoudboekje.

Hoewel het systeem een beetje anders werd, bleef mijn gedrag eigenlijk hetzelfde. Ik zat er nog steeds dagelijks bovenop en was er veel mee bezig. Het gaf overzicht, maar (achteraf gezien) ook onrust.

Niet lang daarna kreeg ik de diagnose Obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis. Dat gaf me inzicht in waarom ik zo bezig was met controle en overzicht, ook als dat eigenlijk meer spanning opleverde dan nodig was. Ik was eigenlijk veel te streng voor mezelf, uit een soort dwang om alles maar perfect te willen doen.

Ik besloot het anders aan te pakken. Als experiment ging ik mijn uitgaven minder nauwkeurig bijhouden en zocht ik naar een manier die minder tijd en energie zou kosten, zonder dat ik het overzicht volledig zou verliezen. Uiteindelijk kwam ik hierdoor uit bij een systeem met potjes. Voor verschillende categorieën reserveer ik een vast bedrag, waardoor ik altijd weet wat ik nog kan uitgeven — zonder dat ik elke uitgave hoef te registreren of analyseren.

Dat systeem gebruik ik nu al zo’n acht jaar. Het geeft me overzicht, maar vooral rust. Ik hoef er niet meer constant mee bezig te zijn en het voelt niet meer streng of dwingend. Soms zie ik dan weer van die leuke opschrijfboekjes voor je budget en dit blijft mijn interesse wekken, maar tegelijkertijd denk ik dan: hoeveel tijd en energie zou me dit weer kosten, en is het me dat waard?

Achteraf gezien is dat misschien wel de grootste winst: niet alleen weten waar je geld naartoe gaat, maar ook een manier vinden die bij je past én de zelfkennis om niet elke keer dingen te willen verbeteren die eigenlijk al prima werken.  😊

Wanneer was jullie laatste keer dat je jouw manier van omgaan met financiën onder de loep hebt genomen? 

Rolluiken: jeej of neej?

Tijdens onze vakantie in Duitsland hadden we rolluiken bij het huisje. Van buiten ziet het er misschien niet heel gezellig uitt; het geeft een beetje gesloten en strenge uitstraling, vind ik. Maar in de praktijk lijkt het me anderzijds het echt ideaal. Elke keer als we ergens zijn waar rolluiken zijn, denk ik hetzelfde: dit wil ik thuis ook.

Het grootste voordeel: ze houden het zonlicht buiten. Daardoor blijft het binnen een stuk koeler, zeker op warme dagen. Ook ’s ochtends is het fijn dat het niet meteen licht wordt in de slaapkamer. Met lichtwerende gordijnen hou je al een stuk van het zonlicht buiten, maar rolluiken zijn toch wel echt nog een slag beter hierin!

Daarnaast schijnen ze geluid van buiten te dempen. Niet alles, maar wel genoeg om het rustiger te maken. Dat geeft toch net wat meer comfort, vooral als je ergens zit waar het anders wat drukker of gehoriger kan zijn, zoals bij ons thuis.

Ook in de winter schijnen rolluiken extra isolatie te bieden, omdat ze kou tegenhouden, vooral als de wind op de ramen staat. 

Zoveel voordelen, en toch hebben we ze nog niet. De kosten houden me tegen, en ook het gedoe van het laten plaatsen. Het is niet iets wat je “even” doet. Maar elke keer als ik weer ergens ben met rolluiken, komt die gedachte terug. Misschien ooit. Want praktisch gezien is het gewoon heel prettig..... ook al moet ik dan accepteren dat het er van buiten iets minder gezellig uitziet.

Moederdag

Vandaag is het Moederdag. Alleen… mijn cadeautje kreeg ik dit jaar al twee weken geleden. 😆

We waren toen een dagje in Triberg in het Zwarte Woud. In een klein winkeltje vond ik precies de oorbellen waar ik al een tijdje naar op zoek was — vrolijk en een beetje zomers, met kersjes, ananasjes, flamingo’s en palmboompjes. Sander zei meteen dat ik die maar gewoon moest kopen, want hij zag hoe blij ik ervan werd.

Even later liepen we nog door het winkelstraatje en zag Tobias een doosje om sieraden in te bewaren. Hij zei spontaan dat hij die voor mij wilde halen, alvast voor Moederdag, en zodat ik mijn nieuwe oorbellen netjes kon bewaren. En zo had ik mijn cadeautje opeens al twee weken eerder, maar het was wel heel lief en spontaan.

Ik zag deze (toen nog zonder inhoud!) bij een winkeltje in Duitsland en Tobias zei gelijk spontaan: die krijg je van mij voor Moederdag 🥰 pic.twitter.com/YLRE95pqRk

— Dana (@tante__truus) April 24, 2026

Vandaag voelt daardoor misschien iets minder als een “verrassingsdag”, maar dat geeft niet. Ik heb een leuke herinnering aan hoe spontaan Tobias iets voor mij wilde kopen, en dat betekent eigenlijk meer voor mij dan verrast worden op de dag zelf. 

Opnieuw gestart met Project Gezond

Tijdens de vakantie heb ik, zoals ik al eerder schreef, volop genoten van broodjes, kaasjes, Schnecken en alle andere heerlijkheden die Duitsland te bieden heeft. Gevolg: een paar kilo aangekomen en een wat onrustige huid. Daarom besloot ik na de vakantie meteen weer even in het gareel te gaan en mijn kookboek van Project Gezond erbij te pakken. En dat was maar goed ook, want op de sportschool ben ik gewogen, en daar werd ik niet blij van! Echt tijd om dit weer aan te gaan pakken. 

Normaal gesproken volg ik de weekmenu’s niet helemaal, maar kies ik gewoon losse recepten. Deze week had ik alleen weinig inspiratie om boodschappen te bestellen. Dus dacht ik: waarom niet eens het tegenovergestelde doen en het weekmenu wél volledig volgen? Dan kon ik ook meteen gebruikmaken van het bijbehorende boodschappenlijstje.

Dus: zo gezegd, zo gedaan. Deze week aten we volledig volgens Project Gezond! 🍽️

De voorbereidingen

Op de zaterdag voor we aan dit 'project' begonnen maakte ik de boodschappenlijst. Dit ging opzich best snel, omdat achterin het boek een boodschappenlijstje staat. Echter staan hier geen hoeveelheden bij, dus dat maakte het wel wat lastiger. Ik heb het maar een beetje geschat en dacht: als ik ergens teveel of te weinig van heb, dan schrijf ik dat op voor een volgende keer, en wordt het steeds makkelijker. 

Een van de dingen die regelmatig terugkomen in het weekmenu zijn notenrepen. Die kan je zelf maken, maar ik koos voor de makkelijke optie, namelijk om die van Zonnatura te kopen. Ze waren deze week in de Bonus, 1+1 gratis, dus ik heb direct groot ingeslagen. 

Een andere voorbereiding de we troffen was alvast een bananenbrood bakken, omdat die direct op maandagochtend op het menu stond. 

 

Een overload aan fruit

Op maandagochtend werden de boodschappen bezorgd "ehm, Daaan.... gaat dit allemaal in de koelkast passen?" zei Sander direct. Het was nogal veel ten opzichte van wat ik normaal bestel 😂 En niet alleen koelkastspullen, maar ook echt onwijs veel fruit voor ons doen!! We hadden onder andere:

• Anderhalve kilo appels
• 2 kilo sinaasappels
• 1 kilo mandarijnen
• 1 kilo mangostukjes (diepvries)
• 600 gram blauwe bessen

Bij het nakijken van het weekmenu bleek dat er elke dag een andere fruitsoort door de yoghurt heen ging. Lekker voor de afwisseling, maar zo hou ik natuurlijk wel heel veel fruit over aan het einde van de week, dacht ik. Uiteindelijk bleek dit gelukig mee te vallen en is al het fruit opgegaan, en zelfs met smaak opgegeten.

Rauwkost

Iets anders wat heel vaak op het menu stond, en waar ik achteraf gezien te weinig van had besteld, was rauwkost. Rauwkost op brood, rauwkost als tussendoortje, rauwkost bij de avondmaaltijd... Er wordt vaak verwacht dat je wat (extra) rauwe groentes eet. Ik zal eerlijk zeggen: ik ben er geen fan van. Maar wie weet went het nog wel! 

Lekker gegeten

Net als voorgaande keer dat we (deels) Project Gezond aten valt ons weer op: wat eten we heerlijk! Het zijn allemaal lekkere recepten, over het algemeen niet te lastig te maken en af en toe ook echt een verwenmomentje. Dit is wel vol te houden!

Dus: volgende week gaan we vrolijk verder met week 2.  

Boeken over de amish

Tijdens de afgelopen vakantie heb ik het lezen weer opgepakt. Iets wat ik thuis toch minder snel doe, maar hier ineens vanzelf ging. Ik vind het dan heerlijk om te lezen en neem mezelf ook voor om dat thuis ook wat vaker te doen,maar vaak komt het daar niet van. Ik hoop dat het me dit keer wel lukt om de lees-gewoonte vast te houden.

Tijdens het snuffelen door de collectie van de online bibliotheek merkte ik dat ik opnieuw werd aangetrokken tot een genre waar ik al langer een zwak voor heb: romans over de Amish. Ik las deze vakantie de hele reeks over de Indiana amish uit. 

Wat me daarin aanspreekt, is de eenvoud. De verhalen zijn vaak overzichtelijk, zonder al te veel ingewikkelde verhaallijnen of onverwachte wendingen. Juist dat maakt het voor mij prettig lezen. Het voelt rustig, bijna vertrouwd. Even geen complexe prikkels, maar een verhaal dat gewoon voortkabbelt en natuurlijk een goed einde heeft.

Daarnaast zit er ook iets dromerigs in. Het leven dat wordt beschreven, dichter bij de natuur, minder haast, duidelijke structuren, heeft iets aantrekkelijks. Tijdens het lezen merk ik dat ik daar soms even in kan verdwijnen.

Tegelijkertijd voel ik ook dat het niet echt bij mij zou passen om echt zo te leven. Het idee is mooi, maar het trekt me niet daadwerkelijk aan. Het is fijn om vanaf een afstandje 'mee te kunnen kijken'. maar ik moet er niet aan denken om daadwerkelijk zo te leven zoals de Amish dat doen. Zien jullie het al voor je? 😉

Plaatje met AI gemaakt van mezelf als amish

eGym uitgeprobeerd

Ik ben alweer bijna twee maanden lid van de sportschool, de tijd gaat echt snel! Normaal doe ik BodyPump, en dat vind ik nog steeds leuk, maar ik merkte dat ik behoefte had aan een beetje afwisseling. Daarom besloot ik vanochtend om een introductie van eGym te doen, om te bekijken of ik dat ook leuk vind. En....ik vond het verrassend leuk!!  

Wat meteen opviel, is hoe makkelijk je erin rolt, nadat een medewerker heef geholpen om alle apparaten op jou in te stellen en te meten wat je beginsituatie is, scan je een bandje en worden de apparaten gelijk op jouw niveau en lichaam gezet, want dit is natuurlijk per persoon verschillend. Je hebt dan geen gedoe met gewicht kiezen of stoelen verschuiven. Dat haalt meteen een hoop twijfel weg. Voor iemand die soms wat kan over-analyseren is het heerlijk om gewoon te doen wat 'het systeem' zegt!

Maar wat het voor mij écht anders maakte, is het spelelement. Je krijgt feedback, werkt naar doelen toe en het voelt een beetje alsof je een soort Mario level aan het halen bent, inclusief het verzamelen van muntjes. Daardoor was ik veel minder bezig met het feit dat ik aan het sporten was. Het ging eigenlijk vanzelf, en voor ik het wist had ik mijn hele rondje gedaan.

Natuurlijk was niet alles perfect. Sommige mensen gingen zitten kletsen tijdens het sporten en hielden tegelijkertijd wel apparaten bezet, en dat haalde me een beetje uit de flow. Dat is wel iets waar je rekening mee moet houden, zeker als je net lekker bezig bent.

Maar al met al? Ik snap wel waarom mensen hier enthousiast over zijn. 😁

Mijn grote fashion flater

Tijdens ons verblijf in Duitsland viel me iets op: in Europa-Park liepen opvallend veel mensen met een heuptasje rond! Ik weet niet of dat iets Duits is of dat het een modetrend is die ik heb gemist, maar het was echt opvallend!

Zelf nemen wij meestal een grote rugzak mee. Dat is praktisch voor grotere spullen, maar minder handig voor dingen die je regelmatig nodig hebt. Zonnebril, telefoon of portemonnee verdwijnen al snel onderin de tas, waardoor je telkens moet zoeken tussen de grotere spullen zoals jassen die we ook in de rugzak hadden gepropt.

Dat bracht me op een idee: waarom zou ik eigenlijk geen heuptasje gebruiken? Ik besloot het gewoon te proberen en kocht er één voor vijf euro bij Kik, een soort Duitse Bristol-keten. Tot mijn verrassing bleek het erg praktisch. Belangrijke spullen had ik direct bij de hand, zonder telkens de rugtas open te hoeven maken of te moeten zoeken. Sander was er ook erg blij mee, want die draagt meestal de rugzak, en nu hoefde ik hem dus niet 'lastig te vallen' als ik mijn zonnebril zocht.

Het beruchte heuptasje 😅

Tegelijk merk ik dat ik nog twijfel of ik het ook in Nederland zou dragen. Het voelt toch wel erg als een fashion flater. Maar o man, wat is het praktisch, ik ga het echt wel missen hoor 😅

Wat vinden jullie: is een heuptasje een onvergefelijke mode-flater of kan het wel? 😉

Doei Duitsland, ik ga je missen (maar niet alles!)

Aan elke vakantie komt een einde, zo ook aan onze leuke vakantie in Duitsland. En terwijl we vandaag langzaam weer richting huis gaan, voel ik twee dingen tegelijkertijd: zin om naar huis te gaan én het gevoel dat ik hier ook dingen ga missen.

Wat ik misschien nog wel het meest ga missen, is de rust en stilte. De natuur die hier overal om je heen is. Het gevoel dat je even niets hoeft, behalve er zijn. Wandelen zonder haast, alleen het geluid van vogels, je eigen voetstappen en soms het pubergeklaag van Tobias 😉. Dus bij deze: ik neem me voor om thuis vaker te gaan wandelen en goede wandelschoenen te kopen. 

Uitzicht vanuit ons vakantiehuisje

En dan… de broodjes.
Ik weet niet wat ze hier doen, maar zelfs een simpel broodje smaakt hier beter. Vers, knapperig, gewoon lekker. Zo’n klein ding, maar toch iets waar ik elke dag weer van genoot. Ik heb mezelf inmiddels voorgenomen om dat thuis ook wat vaker te doen. Zelf afbakbroodjes bakken en kijken of ik op die manier een klein stukje vakantiegevoel kan meenemen naar huis. En wie weet probeer ik ook wel eens om een Raisinen Schnecke te maken, want die ga ik ook onwijs missen. 

Maar naast alles wat ik ga missen, zijn er ook dingen die ik juist weer extra ben gaan waarderen van thuis.

Ons eigen bed bijvoorbeeld. Hoe lekker het ook is om weg te zijn, er gaat toch niets boven je eigen plek. Je eigen matras, bijvoorbeeld. In Duitsland hebben we een vrij kort bed, en ik mis het om gewoon helemaal languit te kunnen liggen, dus daar ga ik weer extra van genieten vanaf vanavond. 

En onze badkamer. Een fijne douche, je eigen spullen, alles op de juiste plek… dat is toch echt luxe. In het huisje in Duitsland hadden we een badhokje met (gruwel!) een douchegordijn dat elke keer tegen je aan plakte. Ik kan niet wachten om weer lekker in onze inloopdouche te gaan douchen!

Wat ik ook elke keer weer extra waardeer als ik thuiskom van vakantie is hoe dichtbij alles is in mijn omgeving. Even een boodschapje halen is zoveel gemakkelijker! En de winkels zijn 'gewoon' open op zondag. Heerlijk!

En misschien wel het belangrijkste pluspunt aan weer thuis zijn: dat we gewoon weer makkelijk naar mijn ouders toe kunnen. Even spontaan langsgaan. Dat soort vanzelfsprekende dingen voelen na een vakantie ineens weer extra fijn.

Het is grappig hoe twee weken weg je daar weer even bewust van maken. Dat je én kunt genieten van iets anders, én tegelijkertijd opnieuw leert zien hoe fijn je eigen leven eigenlijk is.

Een ongelukje in Duitsland

Een paar dagen geleden wilden we een mooie wandeling maken in Duitsland. Omdat ik eerder veel succes had gehad met ChatGPT om leuke uitstapjes in de omgeving te vinden, vroeg ik ook deze keer om advies. Ik kreeg het Felsenpfad aangeraden: volgens ChatGPT een prachtige wandeltocht die niet al te intensief zou zijn.

Om bij het pad te komen, moesten we eerst anderhalve kilometer een berg op lopen. Dit stuk was goed begaanbaar, dus we maakten ons nog geen zorgen. We genoten van de mooie omgeving, het fluiten van de vogels en het zachte zonlicht dat tussen de bomen door scheen.

Na die anderhalve kilometer bereikten we het daadwerkelijke Felsenpfad, waar nog zo’n vijf kilometer wandelen op ons wachtte. In het begin ging het goed, maar op een gegeven moment kreeg ik plotseling een paniekaanval. Ik voelde me niet meer stabiel staan, keek de diepte in en had het idee dat ik elk moment kon vallen.

Mijn eerste ingeving: ik moest gaan zitten. Dus dat deed ik. Alleen had ik in mijn paniek totaal niet door waar ik ging zitten — midden in een bramenstruik.

Gek genoeg voelde ik de schade pas een kwartier later. Op dat moment zat ik zo vol adrenaline dat ik er helemaal niets van merkte.

Deel van de verwondingen van de bramenstruik

Uiteindelijk hebben we het pad niet afgelopen. Wat volgens ChatGPT een goed begaanbare route was, was voor ons toch net iets te uitdagend. Ik ben kontschuivend de berg afgegaan, tot ik me weer veilig genoeg voelde om gewoon verder te lopen. Ondanks alles was het toch weer een mooi avontuur dat we vast nooit zullen vergeten! 

Terug op een veilige weg

Groetjes uit Duitsland

Na een tussenstop in Dieblich zijn we afgelopen maandag aangekomen in Herbolzheim, een dorpje vlak bij Europapark. De reis ernaartoe was al een beetje een avontuur op zich, want de tussenstop maakte het extra leuk. We hebben namelijk Burg Eltz bezocht: een sprookjesachtige burcht midden in het bos. Echt zo’n plek waar je je even in een andere tijd waant. De wandeling ernaartoe en het uitzicht maakten het helemaal af.

Toen we eenmaal op de eindbestemming waren, kon Tobias niet wachten om Europa-Park te gaan herontdekken. Dus dat hebben we gisteren meteen gedaan. Het was een gezellige, maar ook best intensieve dag met veel indrukken. Gelukkig hadden we mooi weer, dat maakte de dag nóg leuker. We hebben van alles gezien en gedaan, en we hebben alledrie ontzettend genoten van deze dag.

.

Vandaag doen we het wat rustiger aan. Na zo’n drukke dag is dat ook wel echt nodig. Even bijkomen, misschien een beetje rondkijken in de omgeving of gewoon lekker niets doen - we weten het nog niet. Ook dat hoort bij vakantie 😊

Groetjes uit Duitsland!