woensdag 21 februari 2018

Afhandeling van de boete

Voor degene die nieuwsgierig zijn hoe het is afgelopen met de boete: we hebben ons geld terug!

Eerst hebben we een week lang de huurder elke dag een berichtje gestuurd. Helaas werd hier totaal niet op gereageerd. Ook onze telefoontjes werden de hele tijd genegeerd, ondanks dat we het elke dag hebben geprobeerd. We wilden namelijk proberen te voorkomen dat het via Snappcar moest worden geïncasseerd, omdat dit gevolgen heeft voor de huurder.

Uiteindelijk hebben we de boete dus doorgestuurd naar Snappcar. Daarna ging het allemaal heel snel: binnen 2 werkdagen stond het geld op onze rekening en konden we de boete gaan betalen. De huurder is direct van Snappcar verwijderd en kan dus niet opnieuw een auto huren via dit platform. Ergens vind ik het wel sneu, maar ik vind het ook niet netjes dat er opeens totaal geen communicatie meer mogelijk was.

Hoe dan ook: het is allemaal heel netjes opgelost door Snappcar.

dinsdag 20 februari 2018

Leren lezen / schrijven

Tobias zit nu bijna 4 maanden op school. Vorige week kreeg hij zijn rapport. Ter ere daarvan kreeg hij van oma en opa een magnetische letterdoos van Rompompom. En hij is er direct helemaal aan verknocht! Wat opzich ook wel te verwachten was, want oma en opa hebben thuis ook een soort lettermagneten en daar vermaakt ie zich ook heel goed mee als we daar op visite zijn. 

Met de letterdoos kunnen kinderen die net op school zitten oefenen met het maken van eenvoudige woordjes zoals "deur", "vuur" en "kip". Maar Tobias had een iets ambitieuzer plan: hij wilde Olympische spelen proberen te schrijven. Ik liet hem maar een beetje aankeutelen en toen ik kwam kijken had ie het toch wel aardig voor elkaar:



Ik vind dit toch wel een héél leuke fase, dat leren lezen en woordjes maken. En voor we het weten kan hij ons straks gaan voorlezen, in plaats van dat wij hem voorlezen ;) Ik ben benieuwd of hij net zo'n boekenwurm wordt als dat ik de laatste tijd weer ben. Als kind vond ik het in elk geval altijd heerlijk om te lezen. 

maandag 19 februari 2018

#readingchallenge: de groene mijl

Op aanraden van een vriendin las ik De groene mijl van Stephen King. Veel mensen zullen dit verhaal wel kennen van de verfilming, the green mile.



In eerste instantie wilde ik dit boek niet gaan lezen. Ik ben zelf niet zo'n fan van de schrijfstijl van Stephen King, ik vind het vaak erg langdradig. Bovendien had ik de film al meerdere keren gezien, dus ik wist ook al hoe het verhaal verliep, en dacht dat het boek dan niet echt meer iets toe had te voegen aan het verhaal.

Uiteindelijk ben ik toch 'gezwicht'. Dit was eigenlijk omdat ik in één week tijd wel 4 keer op verschillende plekken met het boek in aanraking kwam. Uiteindelijk lag het ook nog eens bij de net teruggebrachte boeken in de bieb, en toen heb ik hem toch maar meegenomen. 

Omschrijving:
Plaats van handeling is de Cold Mountain-gevangenis. Een geïsoleerde gemeenschap van ter dood veroordeelden en hun bewakers. Wanneer op een dag de gevangene John Coffey arriveert, wordt het jarenlange vanzelfsprekende en dagelijkse ritme van eten, slapen, sleur, verveling en sterven doorbroken...

Mijn mening:
Ik ben zó blij dat ik het boek uiteindelijk toch heb gelezen. Ik vond het echt een heel mooi verhaal. Natuurlijk wist ik al ongeveer wat er ging gebeuren, maar dit stoorde me eigenlijk totaal niet. Ik werd direct helemaal in het verhaal gezogen. Het boek geeft het verhaal nog een stuk meer diepgang dan de film.

Ondanks dat ik wist hoe het af zou lopen, zat ik toch nog zó erg mee te leven dat ik stiekem hoopte dat het boek een andere afloop zou hebben dan de film. Ik kan me dus voorstellen dat als je het verhaal nog niet kent, dat het dan helemáál enorm meeslepend en emotioneel is.

Kortom: ik ben erg enthousiast over dit boek en zou echt aanraden om dit te gaan lezen. Zeker als je de film nog niet hebt gezien denk ik dat het verhaal je echt helemaal meesleept en ook regelmatig weet te verrassen. Wel moet ik erbij zeggen: het boek is soms wel vrij heftig, er worden veel nare dingen in beschreven, dus als je hier niet tegen kunt is het boek misschien wat minder geschikt voor je.

Ik geef het boek 5 sterren op Goodreads. 

woensdag 14 februari 2018

Vastentijd: financieel vasten

Vandaag begint de vastentijd. Dit zijn de 40 dagen voor Pasen, waarop sommige mensen besluiten om minder te snoepen / internetten / geld uitgeven enz. Kan en mag tegenwoordig allemaal ;)

Zelf ga ik dit jaar niet vasten; mijn dwangmatige kant zou dat weer veel te ver doortrekken en daar word ik dan helemaal niet gelukkig van. Maar ik kwam wel een interessant intiatief tegen van de EO: financieel vasten in de 40-dagen tijd. Het leek me iets waar de lezers van mijn blog mogelijk ook wel in geïnteresseerd zouden zijn, dus vandaar dat ik het hier maar even deel. :)

Zijn er inderdaad nog mensen die de komende 40 dagen gaan vasten? En zo ja:op welke manier?

maandag 12 februari 2018

#readingchallenge goede dochter

In de categorie 'Boek met een familielid in de titel' las ik Goede dochter van Karin Slaughter. Dit boek wilde ik, net als Het meisje in de trein, al lezen vanaf het moment dat ie uitkwam. Ik vind de boeken van Karin Slaughter echt geweldig, ik heb er niet voor niets al 9 van haar gelezen. Wat ik van dit boek vond lees je verderop in deze blogpost, maar eerst een omschrijving van het verhaal:

Omschrijving:
Achtentwintig jaar geleden: het zorgeloze leven van zusjes Charlotte en Samantha Quinn en hun ouders wordt wreed verstoord door een gruwelijke aanslag. Hun moeder verliest daarbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude.

Achtentwintig jaar later: Charlotte - de klassieke 'goede dochter' - is advocaat geworden, in de voetsporen van haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Want de schokkende waarheid wil niet langer begraven blijven...



Goede dochter is trouwens een stand-alone. Karin Slaughter schrijft veel series, maar dit boek is een losstaand verhaal dat dus buiten de series kan worden gelezen.


Mijn mening:
Het boek begon vrij goed, met een spannende samenvatting van de traumatische gebeurtenis die 28 jaar vóór het huidige verhaal hebben afgespeeld. Helaas neemt de spanning hierna enorm af, als het echte verhaal begint. Het boek blijft eigenlijk constant zwabberen tussen verschillende genres: juridisch drama, thriller, familie-roman... het komt allemaal voorbij. Het lijkt alsof Karin Slaughter bij dit boek niet echt een duidelijk beeld voor ogen had wat ze wilde schrijven en daarom maar uit alle genres iets heeft gepakt, maar dit maakt het (voor mij) een vervelend lezend boek, omdat ze nergens écht diep op ingaat en uiteindelijk ook veel losse eindjes in het verhaal laat zitten.

Het plot vond ik vrij voorspelbaar en het kwam voor mijn gevoel ook opeens heel abrupt tot een einde, zonder daadwerkelijk spannend te worden.

De hoofdstukken over 28 jaar geleden waren wel erg heftig en daar moest ik ook wel een traantje bij wegpinken. Wel vond ik deze hoofdstukken enigszins ongeloofwaardig. Ik wil het boek niet spoileren, maar mocht iemand geïnteresseerd zijn in wat ik zo ongeloofwaardig vond, dan kan je dat lezen in mijn recensie op Goodreads View all my reviews

De rest van het boek wist me niet echt te raken. Ik denk dus ook echt dat de schrijfster zich beter bij haar oorspronkelijke genre (thrillers) kan houden. Daar is ze toch écht het beste in.


Ik geef dit boek 2 sterren.

donderdag 8 februari 2018

Boete voor door rood rijden

Vanmiddag zat bij de post voor het eerst een gevreesde envelop van het Centraal Justitieel Incassobureau: door rood gereden. Kosten: €239. Ik schrok me een hoedje toen ik dat las en kon het eigenlijk ook niet geloven, want Sander remt eigenlijk altijd af als het oranje is, dus ik kon me echt niet voorstellen dat ie door rood was gereden.

Gelukkig kwam ik er al snel achter dat we de boete niet zelf hebben veroorzaakt. Iemand die onze auto had gehuurd via Snappcar heeft ermee door rood gereden. We moeten nu alleen dan wel gaan regelen dat hij de boete alsnog betaalt. Maar als hij dat niet doet op ons verzoek is er ook geen man overboord: in dat geval gaat Snappcar het bij hem incasseren. Wij moeten de boete in dat geval alleen wel voorschieten, helaas. Maar gelukkig hebben we hier voldoende reserves voor, dus dat scheelt dan weer. :)

Schrikken jullie ook als je een brief van het CJIG binnenkrijgt? En gebeurt dat vaak??


maandag 5 februari 2018

#readingchallenge : Cinder

In de categorie 'Boek gebaseerd op een sprookje' las ik het boek Cinder. Dit boek is (losjes!) gebaseerd op het verhaal Assepoester (Cinderella). Het boek is het eerste deel van de Lunar Chronicles.



Het verhaal:
Mensen en androïden leven samen in de grauwe straten van Nieuw Peking. Een dodelijke plaag houdt lelijk huis onder de bevolking. Vanuit de ruimte kijken de meedogenloze maanmensen toe, hun kans afwachtend. Niemand weet dat het lot van de aarde afhangt van één meisje Cinder, een getalenteerde monteur, is een cyborg. Ze is een tweederangsburger met een mysterieus verleden, beschimpt door haar stiefmoeder en beschuldigd van de ziekte van haar stiefzus. Maar als prins Kai in haar leven verschijnt, bevindt ze zich plots in het midden van een intergalactische strijd. Verscheurd door de keuze tussen plicht en vrijheid, loyaliteit en verraad, moet Cinder eerst de geheimen uit haar verleden achterhalen om de toekomst van haar wereld te kunnen beschermen.

Mijn mening:
Boeken gebaseerd op sprookjes spreken mij sowieso erg aan. In het verleden heb ik al redelijk wat boeken uit dit genre 'verslonden'. Dus ik keek er dan ook erg naar uit om dit boek te lezen; hij stond ook al sinds eind November op mijn leeslijst. 

Het uitgangspunt van het boek vond ik erg vernieuwend: dit boek speelt in de toekomst en heeft zowel science fiction als fantasy-elementen. Een erg leuke combinatie, vond ik zelf. Ik had nog nooit eerder een vergelijkbaar boek gelezen. 

Het is een young adult boek, dat is wel te merken, vond ik. Het leest heel snel weg en de karakters en de verhaallijn hebben iets minder diepgang dan ik gewend ben van andere boeken die zijn gebasseerd op sprookjes. Toch stoorde het gebrek aan diepgang me niet echt, want het verhaal was toch wel erg leuk om te lezen. Zelfs het feit dat ik de ontknoping al halverwege het boek had geraden maakte me eigenlijk niet uit; het verhaal bleef gewoon vermakelijk. 

Ik geef dit boek 4 sterren en zal deel 2 ook zeker nog wel gaan lezen dit jaar :) 


Voor de mensen die dit genre ook leuk vinden: dit zijn mijn overige aanraders:



dinsdag 30 januari 2018

Kakebo - Japans budgetteren

In het kader van 'verbaas je niet, verwonder je slechts': Vandaag was ik even aan het snuffelen bij de Bruna en kwam het boek Kakebo - de Japanse kunst van het sparen tegen.

Omschrijving op de achterkant van het boek:

Het idee is simpel: aan het begin van elke maand schrijf je in je kakebo hoeveel je wil sparen en wat je moet doen om dat doel te bereiken. Elke week kan je je uitgaven opschrijven en na een maand heb je precies in kaart gebracht waar al je geld heen is gegaan. Zo wordt het makkelijker om te zien waar je op kunt bezuinigen! Miljoenen Japanners gebruiken hun kakebo dagelijks: ze geloven in het belang van ordelijkheid in je financiën. Daarmee creëer je rust in je hoofd. Kakebo is de meest makkelijke en praktische manier om je geld te organiseren. Begin vandaag en ontdek de magie van Kakebo!

Ik heb het boek even doorgebladerd en kwam al snel tot de conclusie dat deze 'Japanse kunst' in principe neerkomt op een uitgebreid huishoudboekje / kasboekje, zoals eigenlijk zo'n beetje elke consuminderblogger gebruikt. Niets nieuws onder de zon, dus!

Wel zonde van het geld om zoiets te kopen; een kasboekje kun je ook prima maken in een goedkoop schriftje van de Action. Of je kunt een account aanmaken op Afas Personal, dan wordt een gedeelte zelfs nog voor je uit handen genomen, omdat bepaalde transacties dan automatisch in de goede uitgaven-categorie worden gezet.

Hoe dan ook: het is weer een leuke manier om mensen die niet beter weten geld uit de zakken te kloppen. Ik ben dan wel benieuwd: zouden ze in Japan momenteel misschien boeken verkopen met titels als 'kasboekje, de Nederlandse kunst van het sparen'? Zou wel grappig zijn!! ;)


PS: ik schrijf deze blog ook een beetje als stok achter de deur voor mezelf, dat ik dit boekje niet mag kopen. Want zoals jullie wel weten ben ik echt een sucker op het gebied van opschrijfboekjes, dus ik probeer maar niet te denken aan alle voordelen die dit systeem misschien kunnen hebben en hoe leuk het eruit ziet, want dan ga ik alsnog overstag....

maandag 29 januari 2018

#readingchallenge: het meisje in de trein

Vorige week las ik Het meisje in de trein. Dit is een boek dat ik al vanaf het moment dat ie uitkwam graag wilde lezen, maar ik was er tot nu toe nog niet aan toegekomen. Aangezien dit boek het langste op mijn 'to read lijst' stond, was het nu wel eens tijd. En zo kon ik hem ook direct gebruiken voor mijn reading challenge.

Omschrijving:
Iedere ochtend neemt Rachel dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat 'Jess' vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? En heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?


Mijn mening:
Als je een boek al langere tijd op je lijst hebt staan en er veel enthousiaste verhalen over hoort van anderen, dan zijn de verwachtingen al vrij hoog gespannen. Helaas zijn deze verwachtingen niet helemaal waar geworden. 

Opzich zat het verhaal goed in elkaar. De schrijfster geeft niet alles weg en weet af en toe ook best te shocken. Echter waren er ook grote gedeeltes in het verhaal die ik totaal niet spannend vond en die voor mijn gevoel vooral opvulling waren.

De laatste 100 bladzijdes kwam het verhaal voor mijn gevoel pas echt goed op gang en werd het echt wat spannender. Alleen had ik de uiteindelijke ontknoping wel al aan zien komen. Wat opzich natuurlijk wel een lekker gevoel is, maar tegelijkertijd geeft dit ook wel aan dat het een beetje doorzichtig was. 

Omdat het toch wel een leuk boek was en zeker niet slecht (maar ook niet geweldig!) geef ik het boek 3 sterren op Goodreads. 

vrijdag 26 januari 2018

Sanders vrijwilligerswerk

Vanaf volgende week gaat Sander starten met vrijwilligerswerk. Hij wordt dan voorlezer bij de Voorleesexpres.

Wat is de Voorleesepres?
De VoorleesExpress zorgt ervoor dat kinderen met een taalachterstand extra aandacht krijgen. Een half jaar lang komt er een vrijwilliger bij een gezin thuis om voor te lezen. Samen met de ouders streven ze ernaar dat taal en leesplezier een vaste plek in het gezin krijgen. Uit onderzoek blijkt dat kinderen die deelnemen aan de VoorleesExpress beter presteren op taalvaardigheid zoals boekoriëntatie, begrijpend lezen en woordenschat. Bron


Aangezien wij het zelf heel belangrijk vinden om kinderen bij te brengen hoe leuk en goed het is om te kunnen lezen, heeft Sander zich dus opgegeven als voorlees-vrijwilliger. Komende dinsdag gaat hij starten bij een gezin. Hij leest hier dan elke week een uurtje voor, met het doel om de woordenschat te verbeteren, liefde voor lezen bijbrengen én om de ouders ook te laten zien hoe leuk voorlezen kan zijn.

Ik ben erg benieuwd hoe Sander het zal vinden. Als het bevalt zit ik eraan te denken om mezelf ook als vrijwilliger aan te melden, want zoals ik al zei: wij zijn wel gepassioneerd over dit onderwerp.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...