woensdag 26 april 2017

Ik heb weer een baan!

Ben ik nou de enige die af en toe van die rare / bijzondere dingen meemaakt?!

Ongeveer een half uur nadat ik mijn blog postte werd ik gebeld door een bedrijf, waar ik op sollicitatiegesprek werd uitgenodigd. En of ik dan direct mijn diploma's, ID-bewijs en dergelijke mee kon nemen.... En dat het gesprek eventueel vanmiddag al zou kunnen.... Whut?!

Dus vanmiddag ben ik op sollicitatiegesprek geweest en.... aangenomen!! Een functie binnen mijn diploma maatschappelijk werk en dienstverlening. Ik ben er uiteraard helemaal happy mee! Maar wel bizar, aangezien ik vanmorgen zo verdrietig was.

Eerste gedachte: dat is een reden om uiteten te gaan. Maar nee, we hebben ons net voorgenomen om dat dus even wat minder te doen. Dus we eten gewoon lekker thuis. Maar als ik door mijn proeftijd heen ben, dan gaan we dat zeker wel een keer vieren, zelfgemaakte pannenkoeken of pizza of iets dergelijks.

Zinnige en onzinnige uitgaves - vicueuze cirkel

Gister hebben Sander en ik de financiën eens samen doorgenomen en bekeken welke uitgaves we zinnig vonden en welke niet. Eerlijk gezegd: het was echt enorm confronterend! Eigenlijk geef ik als enige enorm veel geld uit aan dingen die niet nodig zijn.

De afgelopen maand(en) merk ik dat ik langzaamaan steeds meer wegzak in een negatief gevoel. Ik voel me nutteloos, minderwaardig en eenzaam. Ik vind het allemaal helemaal niet leuk om de hele dag thuis te zijn. Ik wil graag onder de mensen zijn. Maar veel mensen in mijn omgeving werken gewoon, dus grote gedeeltes van de week ben ik dan toch alleen thuis.

Waar ik voorheen nog wel vaak mijn eigen gang kon gaan, omdat Tobias veel zelf speelde en ook nog wat meer sliep, is het nu dus gewoon hele dagen bezig zijn om manieren te bedenken om Tobias te vermaken. Hij heeft het ook niet echt meer naar zijn zin thuis. Voor hem is het ook enorm wennen om opeens weer veel meer alleen te moeten spelen, omdat hij nu in plaats van 16 uur per week nog maar 7,5 uur per week naar de opvang gaat. Daarnaast is hij ook enorm eraan toe om naar school te gaan. Dat merk ik overal aan. En dan duurt een half jaar nog enorm lang voor hem.

Ik word hier echt niet gelukkig van. En daar voel ik me dan weer schuldig over, want waarom kan ik nou niet gewoon genieten van het moeder-zijn?

Maargoed. Door deze gevoelens wil ik dus het liefst constant van huis zijn. Naar binnenspeeltuinen, pannenkoekenhuisjes, mama-cafés.... Alles om maar weg te zijn van huis. Want buitenshuis zijn andere kindjes om mee te spelen. En ben je even in een andere omgeving, waar alles opeens wél leuk is (lijkt!). Maar dat kost klauwen met geld. Geld dat we momenteel eigenlijk willen sparen. Geld dat we straks niet meer hebben. Tenzij ik een nieuwe baan vind.

Het is een cirkeltje waar ik momenteel maar niet uit lijk te komen. De PMDD trekt me ook steeds meer mee dat negatieve cirkeltje in. Ik wil het niet, maar het gebeurt tóch.

Ik wil hier niet meer over zwijgen. It's just too much. En vaak gaat het beter als ik mijn zoektocht en strubbelingen deel. Want dan heb ik opeens een publiek, waar ik beter mijn best voor wil doen. Mensen die me motiveren om het beter te doen (in elk geval een poosje!). Dus ja.... Durf ik op publiceren te drukken? Ja, ik doe het gewoon!


maandag 24 april 2017

Supertof compliment

Vandaag kreeg ik een superleuk compliment op de sportschool. Een van de instructrices zei namelijk tegen me dat mijn houding erg is verbeterd.

Helaas bleef ik na de borstverkleining toch altijd nog voorovergebogen lopen. Ik had mezelf de afgelopen 15 jaar een verkeerde houding aangeleerd. Deels doordat ik onzeker was over mijn lengte, deels doordat ik 2,5 kilo extra vlees aan de voorkant had wat er ook voor zorgde dat mijn schouders naar beneden werden getrokken.

Ik had gehoopt dat de operatie automatisch zou betekenen dat mijn houding zou verbeteren. Maar het bleek dat ik inmiddels zó gewend was aan mijn verkeerde lichaamshouding dat mijn lijf echt even shock therapie nodig had. ;)

Tijdens bodypump wordt er héél goed op je houding gelet. Je moet met een rechte rug squaten, dead liften enz. Dit werd elke week tegen me gezegd: rug recht houden, schouders naar achteren, borst naar voren.... In het begin voelde het enorm onnatuurlijk, maar inmiddels begint het wat meer 'onbewust bekwaam gedrag' te worden. Ik hoef het niet constant over na te denken. (Al heb ik nog wel vaak dat ik twijfel of ik het goed doe, maar ik krijg geen tips meer, dus ik denk het wel!)

Maargoed. De afgelopen weken vroeg ik dus al regelmatig aan Sander: loop ik nou rechter op of is het slechts mijn gevoel? Sander bevestigde het wel, maar ik had toch ook bevestiging nodig van buitenaf blijkbaar. En vandaag kreeg ik die dus van mijn instructrice.

Ik ben echt onwijs blij dat ik heb doorgezet en dat ik nu dan eindelijk resultaat bereik. En dat terwijl ik eigenlijk alleen maar ging om wat extra kilootjes eraf te krijgen! Maar inmiddels is het voor mij zoveel meer geworden dan dat.... <3


zondag 23 april 2017

Goedkoper met de trein

Tjemig wat is de trein tegenwoordig duur!! Wij hebben altijd kortingskaarten of zelfs een weekend vrij abonnement gehad, maar sinds Sander een rijbewijs heeft huren we ook vaak een auto; dat is nog niet eens zoveel duurder vaak, en dan sta je wél direct op de goede plek voor de deur!

Volgende week gaan we op kraamvisite en dat is écht heel erg prijzig met de trein! Ik ben de afgelopen weken dus al druk de treinkaartjes in de gaten aan het houden.

Gelukkig zag ik gister dan opeens een leuke actie: met een kortingscode van Snelle Jelle kun je €10 korting krijgen op een dagje naar een grote stad + lunch. Onze bestemming ligt op de route van Rotterdam naar Zwolle, dus ik ga zo'n dagretour naar Zwolle kopen en dan stappen we onderweg even uit. En gaan na de kraamvisite even lekker lunchen in Zwolle. :)

Laat daar nou ook een heel leuke winkel zitten met allemaal pennen, schriften en stempels.... Ok, maar daar moet ik maar even niet aan denken, want anders is de besparing zo weer weg ;) 

woensdag 19 april 2017

De oorzaak van Tobias' taalgebruik

Nou, we zijn erachter gekomen waar Tobias taalgebruik vandaan komt! Het ligt nog niet zo eenvoudig als ik had gedacht, want er zijn eigenlijk meerdere oorzaken waardoor Tobias opeens zo is gaan praten. Maar ik heb er nu wel een aardig beeld van wat die oorzaken zijn:

Thema reuzen en kabouters
Op de peuterspeelzaal hebben ze momenteel het thema reuzen en kabouters. Opzich natuurlijk niks mis mee, maar Tobias neemt alles wat hij meemaakt mee naar huis. Ze hadden dus een spel gedaan waarbij ze "keihard moesten stampen als een reus". Daar begon het dus mee: "Ik ga keihard stampen". Dit werd al snel "Ik ga keihard op je voeten stampen" en daarna "ik ga je een keiharde klap geven". Hij leeft zich dan heel erg in de rol van grote reus in, want in zijn beleving betekent groot zijn dat hij dan veel meer mag. Dus als ik nee zeg, wil hij laten merken dat hij een reus is.... Althans, dit is mijn huidige hypothese ;)



Masha's sprookjes
Vervolgens kijkt Tobias op Netflix naar Masha's verhalen. Dit zijn bewerkingen van sprookjes en heeft de classificering dat het voor alle leeftijden is. In één van deze sprookjes snijdt de jager de wolf helemaal open om roodkapje uit zijn buik te halen. Hier zal de uitspraak "ik snij je helemaal open" dan denk ik vandaan komen (Tobias heeft sinds kort ook een eigen kindermes, dus dat maakt ook weer véél indruk)
In een ander sprookje is een reus die dingen kapot kan slaan. En dat combineerde Tobias dus met het reus-zijn van de peuterspeelzaal, dus ging hij ook zeggen dat hij "kapot ging slaan".


Kortom: gelukkig is het niet zo dat Tobias ons letterlijk kapot wil slaan en schoppen en snijden, maar hij leeft zich heel erg in bij de dingen die hij ziet en meemaakt op de peuterspeelzaal en op televisie. Dit is dus een kwestie van toch nog beter opletten wat hij kijkt; omdat Masha en de Beer altijd vrij onschuldig is en ook Masha's verhalen voor alle leeftijden was heb ik er niet zo bij stilgestaan dat dit zulke diepe indruk op Tobias zou maken.

Hoe het gaat met solliciteren

In de reacties krijg ik regelmatig de vraag hoe het gaat met solliciteren. Dus bij deze even een update hierover.

Het gaat eerlijk gezegd niet echt goed met solliciteren. Het is niet dat ik nergens op reageer, maar het is tegenwoordig blijkbaar heel normaal om totaal geen reactie terug te geven. Ik snap dat er tegenwoordig heel veel mensen reageren op een vacature, maar dat zelfs grote bedrijven niet de moeite nemen om te laten weten dat je het niet bent geworden, dat begint me inmiddels wel erg tegen te staan.

Maar ik geef niet op! Ik probeer de laatste weken om elke dag toch minstens één sollicitatie te sturen. Op een gegeven moment moet er dan toch wel een bedrijf tussen zitten waar ik word aangenomen...

Plan B is nog steeds om een opleiding te gaan volgen, maar dat ga ik dan pas doen als Tobias op school zit.

Plan C zou zijn om toch weer te proberen om geld te gaan verdienen met schrijven. Via mijn blog of bijvoorbeeld door een boek te schrijven. Twee familieleden van mij hebben een boek uitgegeven via Boekscout. Dit lijkt me opzich ook wel wat. :)

dinsdag 18 april 2017

Ons paasweekend

Hoe was jullie paasweekend? Hier was het erg gezellig.

Eerste paasdag hebben we een lekker paasontbijtje gedaan. Heel uitgebreid en eigenlijk veel te veel, maar het was wel heel erg lekker allemaal.

Een bericht gedeeld door Dana B (@danoontje1985) op

's Middags hadden we bezoek van het dochtertje van een vriendin. Toen hebben we niet zoveel gedaan, omdat het helaas ook regende. Maar Tobias en het vriendinnetje hebben zich prima binnen vermaakt.

's Avonds gingen we ook nog eens gourmetten.


2e Paasdag begon voor mij met een lesje paas bodypump. De rest van 2e paasdag vierden we bij mijn ouders, met een lekkere lunch en daarna ook nog allerlei lekkere hapjes. We hadden zoveel tussendoor gegeten dat we niet eens meer avondeten hebben gegeten. Niemand had meer honger.

Tobias was verkleed als paashaasje. Vond ie echt helemaal geweldig. En naturlijk mocht hij ook nog eieren in de tuin zoeken...



 Uiteindelijk ben ik wel 1 kilo aangekomen dit weekend, maar ik denk dat dit er in een paar dagen ook wel weer vanaf is. Het zal denk ik vooral darm-inhoud zijn. Maar na zulke dagen heb ik juist ook wel weer heel veel zin om gezond te gaan eten, dus dat komt helemaal goed. :)

zondag 16 april 2017

Let op: Dynamic pricing!

Sodeju! Ik ben er net achtergekomen dat niet iedereen hetzelfde betaalt bij bol.com. Blijkbaar zijn Sander en ik van die stinkrijke miljonairs die makkelijk wat meer kunnen betalen voor onze producten! ;)

Toevallig kwam op een Facebook pagina de prijs van de Leuchtturm1917 ter sprake. Ik vond dit namelijk bizar duur, wel €26,50, terwijl ik bij de plaatselijke boekhandel €17,95 betaal. Vervolgens zeiden anderen dat ik gek was. Zij betaalden bij Bol óók gewoon €17,95! Er werd me zelfs een link toegestuurd naar de juiste pagina waar dit notitieboekje te vinden zou zijn.... Ik klikte erop, en... je raadt het al.... €26,50!

Wat is hier aan de hand?! Blijkbaar zijn wij het 'slachtoffer' van dynamic pricing. Ze zijn aan het kijken hoe ver ze de prijs op kunnen rekken voordat mensen besluiten om het toch maar ergens anders te gaan kopen. Hierdoor ontstaat in dit geval dus een prijsverschil van €8,55. Dat is dus een prijsverhoging van 50%! Echt bizar.

Dit prijsverschil wordt trouwens mogelijk gemaakt door cookies! Zodra ik de cookies had verwijderd kreeg ik ook weer gewoon de prijs van €17,95 te zien. Mijn advies is dus: gooi regelmatig je cookies weg of gebruik de incognito modus. Zeker voordat je iets koopt! Het kan je namelijk flink in de prijs schelen!

Ik zou het niet geloven als het me net zelf niet was overkomen. Daarom even een screenshot:


zaterdag 15 april 2017

Ik sla je helemaal kapot!

Het zal je maar gebeuren: je zegt nee tegen je kind en opeens krijg je als reactie "Ik sla je helemaal kapot!". Dit gebeurde ons dus gister. En eerlijk? Ik schrok er behoorlijk van om zo'n zin uit de mond van mijn schattige ventje te horen. Dit soort taal komt hij thuis namelijk niet mee in aanraking.

Vanmorgen kwam er wéér zo'n rare zin uit: "ik snij je helemaal open!" zei hij. What?! Uiteraard heb ik hem direct duidelijk laten merken dat dit soort zinnen héél lelijk zijn en dat wij dat soort woorden en zinnen hier niet gebruiken.

De enige reden die ik kan bedenken is dat er op de peuterspeelzaal misschien een kindje is die dit soort taal gebruikt. Ik ben er in elk geval absoluut niet blij mee dat hij dit soort dingen leert, maarja, het zat er natuurlijk wel aan te komen dat er een moment komt dat hij beïnvloed gaat worden door mensen waar wij geen controle over hebben.

Nu twijfel ik een beetje: ben ik een overbezorgde moeder als ik dit ga bespreken op de peuterspeelzaal? Ik denk dat ik het sowieso wel ga doen, hoor.... Maar ik ben ergens wel bang dat ik straks als die zeurmoeder wordt gezien. Maar dit is toch echt niet normaal?!? Eerlijk gezegd heb ik ook wat medelijden als deze teksten daadwerkelijk bij een ander kindje vandaan komt. Want blijkbaar zijn dit dan de zinnen waar hij in zijn dagelijks leven mee geconfronteerd wordt.



Edit: even voor de duidelijkheid: het verhaal over de kinderopvang is een hypothese. Wij weten niet of hij dit van een ander kindje heeft geleerd, maar op het moment van schrijven was dit de enige reden die ik kon bedenken. Wij hadden dus ook geen specifiek kindje in gedachten die deze woorden zou zeggen, maar blijkbaar zijn er een aantal lezers die dachten dat dit wel het geval was. Sorry voor de onduidelijkheid. Om dit te voorkomen heb ik de tekst aangepast.

vrijdag 14 april 2017

Leven op 1 salaris

Omdat we willen sparen voor een auto zetten we sinds deze maand mijn uitkering helemaal op de spaarrekening. Op die manier slaan we twee vliegen in één klap: we sparen dus voor die auto, maar daarnaast kunnen we ook direct zien hoe het gaat met het leven van één salaris.

Helaas valt dat erg tegen. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet precies,want voordat ik aan de slag ging hebben we het toch ook anderhalf jaar op één salaris gered. Binnenkort zal ik dus maar eens de inkomsten en uitgaven van toentertijd met elkaar vergelijken. Misschien dat ik er dan wel achter kom welke kostenposten zijn verandert. Ik heb zelf trouwens wel een aantal ideetjes waar het aan kan liggen:

  • Boodschappen - toen Tobias net was geboren dronk hij alleen maar melk, en omdat hij koemelk-allergie had was dit ook nog eens op recept van de diëtiste en kregen we dit dus vergoed. Inmiddels eet Tobias met de pot mee en het is een flinke eter, dus er gaat bijvoorbeeld veel meer brood doorheen dan 'vroegah'. 
  • Sportschool: twee jaar geleden moest ik (nog) niet denken aan sporten. Nu hebben we beiden een abonnement dat maandelijks wordt afgeschreven.
  • Uitstapjes gaven we het eerste jaar na de geboorte van Tobias véél minder aan uit. Hij had er nog weinig aan en daarnaast was ik zelf ook vaak erg moe. Nu gaan we juist heel regelmatig even ergens heen, waar dan toch minstens even een ijsje wordt gehaald. Ook proberen we weer vaker tijd te maken voor tijd met zijn tweetjes, dus daar geven we ook meer aan uit. 
Maargoed, als mijn uitkering straks wegvalt dan móet het toch echt wel op één salaris. Dus we doen ons uiterste best om de kosten naar beneden te werken. Alleen is het momenteel lastiger dan voorheen, merk ik. Maar waar een wil is, is een weg. Dus we zullen er vast wel weer aan wennen op één salaris. En daarnaast blijf ik ook gewoon solliciteren, dus wie weet valt het allemaal reuze mee. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...