dinsdag 20 december 2011

de operatie van onze Cheesecake

Gister is Cheesecake onder het mes geweest om ervoor te zorgen dat hij geen kindjes meer kan maken. Om  8 uur gingen we al de deur uit met ons mannetje. We hadden van een fietsmandje en kippengaas zelf een soort mandje gemaakt om hem in te vervoeren. In het mandje hadden we nog een handdoek gedaan om hem warm te houden, en ook over de mand heen zat een handdoekje.

Onze lieve Cheesecake, toen we nog dachten dat ie een meisje was...
Het wegbrengen ging best goed. Het was wel heel glad onderweg, dus ik was bang om te vallen met de fiets, maar gelukkig is dat niet gebeurt. Ook Cheesecake achterlaten bij de dierenarts viel nog wel mee; maar toen we thuiskwamen moest ik wel even een traantje wegpinken. Misschien voel ik teveel mee met mijn dieren, maar ik vroeg me heel erg af hoe Cheesecake zich nu wel niet moest zorgen. Zou hij zich zorgen maken over het feit dat wij hem hadden achtergelaten?

We zouden gister allemaal klusjes gaan doen, maar er kwam weinig uit onze handen. Vooral ik was de klok constant aan het vooruit kijken. Elke 5 minuten keek ik wel of we Cheesecake alweer bijna op mochten gaan halen. Men, wat gaat de tijd dan langzaam, zeg!

Toen we hem eindelijk mochten gaan ophalen bleek de operatie helemaal goed te zijn gegaan. Cheesecake was een half uurtje na de ingreep alweer op zijn pootjes gaan staan en had lekker genoten van een 'warmtematje'; dat is een soort elektrische deken voor dieren. Toen we hem zagen schrokken we toch wel een beetje, want zijn ogen waren helemaal rood en nattig. Maar dat bleek te komen door een cremetje dat ze altijd bij konijnen gebruiken als ze onder narcose gaan.

Eenmaal weer thuis hebben we Cheesecake in zijn hok gezet. Om de wond zo min mogelijk te irriteren hadden we geen hooi en zaagsel maar krantenpapier neergelegd. We moesten van de assistente goed opletten of hij wel ging eten, want anders zou het niet goed zijn. Tot onze opluchting viel hij gelijk aan op de boerenkool. Ook liep hij vrij snel alweer vrolijk door het hok heen.

's Avonds had Sander vergeten om het hok dicht te doen. Toen ik 's nachts nog even ging kijken bij Cheesecake, bleek dat hij over de afscheiding die wij hadden gemaakt was gesprongen en lekker bij zijn zusje lag te slapen. Wat een ongelofelijke veerkracht heeft dat beest dan, dat ie dát alweer deed! Hij is dus alweer helemaal de oude :)

6 opmerkingen:

  1. Wat schattig zeg! En mooi dat ze het nog steeds goed met elkaar kunnen vinden. Bij konijnen kan het gedrag wel eens veranderen als ze geholpen zijn, meestal wel positief, maar het blijft altijd spannend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Aaaah, wat fijn dat ie er zo goed doorheen is gekomen. En jullie ook weer helemaal gerustgesteld!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat is weer een hele geruststelling voor jullie ;-)
    Fijn dat het goed gegaan is!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooi beestje is het en fijn dat hij het allemaal goed heeft doorstaan. Jullie zorgen goed voor jullie 'konijnenkinderen'. Fijn ook dat het er twee zijn, één konijn is geen konijn. Konijnen hebben gezelschap nodig van een medekonijn of cavia.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Gelukkig was hij snel weer de oude! Wat een veerkracht hebben beesten he!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. en gelukkig in de toekomst noooooit zorgen om ongewenste babykonijntjes die dan weer een goed tehuis moeten zien te krijgen.
    Het was de moeite zeker waard denk ik zo.
    Goed van jullie!

    BeantwoordenVerwijderen

Alleen aardige, opbouwende, positieve reacties zullen worden geplaatst. Over niet geplaatste reacties wordt niet gecorrespondeerd ;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...