de avonturen van cheesecake en cappucino - deel 2

We hebben alweer veel te lang niks over de konijntjes geschreven!! Dus vandaar even een update. Cheesecake en Cappucino maken het gelukkig goed. De laatste tijd zijn ze weinig uit de kooi geweest; omdat ze groter werden springen ze makkelijk over barricades heen en moet je ze dus heeeel goed in de gaten houden. Daar hebben we niet altijd de tijd voor, helaas...

Vandaag zijn ze op uitstapje geweest naar de dierenwinkel, waar hun nageltjes zijn geknipt. Cheesecake vond het een beetje eng (misschien had ie de operatie nog in zijn hoofd zitten) en Cappucino liet zich heel lief knippen zonder tegen te spartelen. Da's ook weer achter de rug!

Omdat ze zo lief waren geweest hebben we ze daarna even lekker in de woonkamer rond laten hupsen. Grappig genoeg gingen ze direct allebei in de kast bij onze koffiemolen liggen. Cappucino wist in dit kleine hoekje zelfs in slaap te vallen! Wat een fotogenieke konijntjes hebben we toch... :)

we hebben hem!!

Yes! Gisteravond hebben we de muis gevangen! We waren naar House MD aan het kijken en ik hoorde uit de keuken de hele tijd een krakend geluid komen. Net of er iets door het plastic afval heen ritselde. De hele aflevering heb ik met één oor naar House geluisterd en met het andere oor naar de geluidjes uit de keuken... Sander wilde namelijk éérst House afkijken en daarna pas de muis gaan vangen... Dus ik zat nog even op hete kolen!

Na House hebben we een plank uit de schuur gehaald, zodat we de keuken even van de rest van de woonkamer konden afsluiten. Toen ging Sander de hele keuken uitkammen. Het bleek dat de muis zich inmiddels had verstopt onder de koelkast. Toen hij daar eenmaal onder vandaan was heeft hij hem snel gevangen in een plastic doos. Pfiew!!

Toen zijn we nog om half 11 naar het bos vertrokken om hem daar los te laten. Het was niet zo'n mooi moment als in deze reclame toen we hem gingen loslaten, maar toch spookte het liedje wel door mijn hoofd....

We voelen ons allebei enorm opgelucht. Ten eerste omdat de muis nu niet meer aan ons eten kan knagen en ziektes kan overbrengen, maar ook zeker omdat we hem op vegetarisch verantwoorde manier hebben kunnen vangen, en geen barbaarse methodes hoefden te gebruiken zoals muizengif of een muizenval. 

Dus: eind goed, al goed... zelfs voor onze Jimbo :)

Een beetje overbelicht, maar dit is hem dan... onze Jimbo :)

oud en nieuw met (teveel) beesten

Jeetje, het was me het avondje gister wel! Na het eten moest de hond worden uitgelaten. Sander besloot om tegelijkertijd het groen afval weg te gooien; de groene afvalbak staat op ons dakterrasje, dus die pakte hij eerst. Toen hij de hond daarna wilde gaan aanlijnen zag hij opeens een muisje lopen bij de afvalbak! Nu bleek die dus in de groene afvalbak te zitten en inmiddels dus in ons huis! Ieeehhhh!! Ik stond direct op de stoel!

Dus toen ben ik maar de hond uit gaan laten, terwijl Sander op jacht ging naar de muis. Helaas hebben we die niet meer kunnen vinden, dus hebben we het maar opgegeven. De muis heeft zich de rest van de avond ook niet meer laten zien. Ik vind het een eng idee dat we nu een extra inwoner hebben, maar ik probeer er maar niet teveel aan te denken. Zo'n klein muisje is tenslotte veel banger voor ons dan wij voor hem! Bovendien is hij in zijn eentje, dus voortplanten zal niet lukken.

Omdat ik zo bang was voor het muisje, hebben we hem maar een naam gegeven. Zijn naam is Jimbo geworden. ;)

Dan nog de interactie tussen de konijnenkindjes en onze hond. Cheesecake is voor niemand bang; in het begin was hij wel wat schrikachtig, maar op een gegeven moment was hij (vanachter de tralies!) gewoon aan het snuffelen aan de neus van de hond. Cappucino daarentegen was doodsbang en heeft de hele avond in een hoekje van de kooi gezeten en zich niet verroerd.
Gelukkig voor Cappucino zijn  mijn ouders de hond gisteravond al op komen halen. Het was niet te doen; de hond lag vanaf het moment dat wij naar bed gingen al te piepen en blafte elke keer als er iemand over het portiek liep. Dat kunnen we de buren natuurlijk niet aandoen!

Verder hebben we gisteravond ook het geld in de spaarkikker geteld. Het was toch wel een leuk bedragje wat we daaraan overhouden! We hebben direct seizoen 2 en 3 van House m.d besteld. Voor het eerst hebben we het risico genomen om de DVDs tweedehands te bestellen. Hopelijk zijn beide DVD's nog in goede conditie; je neemt tenslotte toch een risico als je het tweedehands koopt en via de post laat versturen. Maar het scheelde ons nu wel 16 euro totaal. Zonde om het dan nieuw te kopen!

wat zou er in de kikker zitten?!

Toen ik mijn nieuwe woning betrok heb ik van mijn lieve schoonmoeder een mooie spaarpot gekregen in de vorm van een kikker. Al vanaf de eerste dag dat ik hem had, hadden Sander en ik besloten om ons kleingeld er elke keer in te doen, en dan op 31 december 's avonds het geld te tellen. Daar gaan we dan in het nieuwe jaar iets leuks mee doen óf iets leuks van kopen.

We zijn meerdere keren in de verleiding gekomen om tóch maar vast het geld te gaan tellen, maar we hebben ons in kunnen houden. En vanavond is het dan eindelijk zo ver en zullen we het weten... Ik ben nu al reuze benieuwd.

Verder zal ons nieuwjaarsviering eigenlijk niet zo spannend zijn; we krijgen namelijk een logé: de hond van mijn ouders. Die gaan namelijk oud en nieuw vieren bij mijn tante, en wij vonden het zielig om hem met dat vuurwerk alleen thuis te laten zitten. Niet dat de hond nu zo bang is voor vuurwerk, maar als het om 12 uur opeens helemaal losgaat, dan wordt het hem wél vaak teveel.

Wat nog wel even spannend zal zijn is hoe onze konijnenkindertjes gaan reageren op de hond. Hopelijk gaan ze niet zo wild in de kooi rondrennen, want ik heb net het hele huis schoongemaakt, haha! Ach, we zien wel.

We wensen jullie alvast een heel fijne jaarwisseling! En tot volgend jaar maar weer met het bloggen :)

Hebben jullie ook (gekke) zelfverzonnen tradities met oud en nieuw? :)

de operatie van onze Cheesecake

Gister is Cheesecake onder het mes geweest om ervoor te zorgen dat hij geen kindjes meer kan maken. Om  8 uur gingen we al de deur uit met ons mannetje. We hadden van een fietsmandje en kippengaas zelf een soort mandje gemaakt om hem in te vervoeren. In het mandje hadden we nog een handdoek gedaan om hem warm te houden, en ook over de mand heen zat een handdoekje.

Onze lieve Cheesecake, toen we nog dachten dat ie een meisje was...

Het wegbrengen ging best goed. Het was wel heel glad onderweg, dus ik was bang om te vallen met de fiets, maar gelukkig is dat niet gebeurt. Ook Cheesecake achterlaten bij de dierenarts viel nog wel mee; maar toen we thuiskwamen moest ik wel even een traantje wegpinken. Misschien voel ik teveel mee met mijn dieren, maar ik vroeg me heel erg af hoe Cheesecake zich nu wel niet moest zorgen. Zou hij zich zorgen maken over het feit dat wij hem hadden achtergelaten?

We zouden gister allemaal klusjes gaan doen, maar er kwam weinig uit onze handen. Vooral ik was de klok constant aan het vooruit kijken. Elke 5 minuten keek ik wel of we Cheesecake alweer bijna op mochten gaan halen. Men, wat gaat de tijd dan langzaam, zeg!

Toen we hem eindelijk mochten gaan ophalen bleek de operatie helemaal goed te zijn gegaan. Cheesecake was een half uurtje na de ingreep alweer op zijn pootjes gaan staan en had lekker genoten van een 'warmtematje'; dat is een soort elektrische deken voor dieren. Toen we hem zagen schrokken we toch wel een beetje, want zijn ogen waren helemaal rood en nattig. Maar dat bleek te komen door een cremetje dat ze altijd bij konijnen gebruiken als ze onder narcose gaan.

Eenmaal weer thuis hebben we Cheesecake in zijn hok gezet. Om de wond zo min mogelijk te irriteren hadden we geen hooi en zaagsel maar krantenpapier neergelegd. We moesten van de assistente goed opletten of hij wel ging eten, want anders zou het niet goed zijn. Tot onze opluchting viel hij gelijk aan op de boerenkool. Ook liep hij vrij snel alweer vrolijk door het hok heen.

's Avonds had Sander vergeten om het hok dicht te doen. Toen ik 's nachts nog even ging kijken bij Cheesecake, bleek dat hij over de afscheiding die wij hadden gemaakt was gesprongen en lekker bij zijn zusje lag te slapen. Wat een ongelofelijke veerkracht heeft dat beest dan, dat ie dát alweer deed! Hij is dus alweer helemaal de oude :)

maandag - (vervelende) klusjesdag

Deze week hebben Sander en ik allebei een weekje vrij. We beginnen vandaag met een dag vol klusjes die we eigenlijk helemaal niet willen doen, maar die wel moeten gebeuren.

De eerste klus is Cheesecake naar de dierenarts brengen. Sander is terwijl ik dit typ druk bezig om mijn fietsmandje om te bouwen tot een fijn plekje waar we Cheesecake in kunnen vervoeren. Dan om 8 uur vertrekken we al richting de dierenarts en om 3 uur mogen we hem weer op komen halen. Tussendoor doen we dan wat andere klusjes.

Zoals ik eerder al vertelde heeft Sander dit weekend zijn spulletjes verhuisd. Daardoor staan er nu een stuk of 10 tassen en dozen met spullen in ons huis. Die moeten in de schuur terecht komen, maar dan moet Sander eerst een plank in de schuur monteren. Dus dat is klusje twee.

Klus drie is helaas een klusje voor mij ;) Ik ga het hele huis schoonmaken. De afwas, de badkamer, de woonkamer... alles even stoffen, soppen en weer wat toonbaarder maken. Want als je hele huis volstaat met big shoppers en dozen, dan heb je wel andere prioriteiten, vind ik... ik werd er een beetje moedeloos van en heb dus dit weekend niks in huis gedaan. Best erg...

Ik hoop dat we dan aan het eind van de dag helemaal klaar zijn met alle klusjes en dat we dan de rest van de week wat meer kunnen genieten van elkaar en het aftellen van de dagen tot Kerst...

Hoe ervaren jullie deze dagen tot de Kerst?

zij.... is een hij!!

‘Ons kleine meisje’ ook wel genoemd ‘onze tuttebel’ en ‘pappa’s kleine meid’ oftewel: Cheesecake.... blijkt een jongetje te zijn! Al een paar dagen sprong Cheesecake telkens bovenop Cappucino en begon dan tegen hem aan te rijden. We hadden al een paar keer tussen zijn poten gekeken of het dan tóch geen mannetje was, maar elke keer was er niks te zien. Op internet stond dat konijnen ook lesbisch gedrag konden vertonen, dus dachten we dat dit het geval was. Tot eergister het tegendeel bleek.

Eergister tilde ik Cheesecake op en zag toch dat het een écht mannetje is! Dat werpt toch opeens wel een heel ander licht op zijn gedrag van de afgelopen week. We hopen maar dat Cappucino nog niet zwanger is. Om het lot niet te tarten houden we ze voorlopig uit elkaar door middel van een houten plankje in het midden van de kooi. En nu zijn we dus aan het zoeken naar de goedkoopste mogelijkheid om Cheesecake te castreren. Maar dat gaat alsnog toch een hoop kosten! Echt enorm balen, maar het is niet anders. 

Sander en ik moeten er nog wel erg aan wennen. Cheesecake ziet er zo enorm vrouwelijk en schattig uit met die schattige pluisjes bovenop zijn hoofd! We hadden allebei eerder verwacht dat Cappucino een mannetje zou zijn, eigenlijk. Dus ergens is dit ook wel een grappige wending…. Over een half jaartje, als we zijn vergeten dat we weer 100 euro over de balk moeten gooien voor deze ingreep, dan zullen we er zélf ook wel om kunnen lachen. Maar nu even niet…

Om welke onverwachte uitgaves van ´ooit´ kunnen jullie tegenwoordig wel lachen?

er is er een jarig...

Dat kun je wel zien, dan ben ik!

Vandaag ben ik 26 jaartjes jong geworden. Wel eventjes wennen zo in mijn eigen huis wakker worden, niet wakker gemaakt worden door mijn ouders die voor me gaan zingen. Maar Sander had samen met mijn ouders wat bekokstooft: ze gingen voor me zingen via Skype! Dus waren ze er toch een beetje bij tijdens het zingen.

Ik ben al aardig verwend. Afgelopen weekend was mijn toekomstige schoonfamilie geweest, die hebben allemaal kerstversierinkjes aan mij gegeven. En mijn ouders hadden me wanten en oorwarmers gegeven. Gewoon een kleinigheidje, omdat ze niet met lege handen wilden komen toen ze kennis kwamen maken met Sanders moeder.

Gisteravond heb ik van Sander colour splash gekregen; een programmaatje waarmee je foto's gedeeltelijk zwart-wit en gedeeltelijk kleur kunt maken. Het is alleen een beetje verslavend, ik heb al iets van 10 foto's bewerkt! Ik vind het echt ontzettend leuk om te doen :) Zo worden je foto's toch nét even wat bijzonder, vind ik... wat vinden jullie?

Vanmiddag en vanavond komt de rest van de visite, dus ik ga zo maar eens opruimen, want dat moet ook gebeuren!

Daarna even de brievenbus controleren.... ik wacht nog steeds op post van de ASN bank!

de avonturen van Cappucino en Cheesecake

Cappucino en Cheesecake wonen nu anderhalve week bij ons. In het begin waren ze enigszins bangig en bleven 'netjes' zitten waar we ze los hadden gelaten.

Al snel begonnen ze zich veiliger te voelen en vanaf dat moment begonnen ze ook steeds meer op avontuur te gaan. Het blijken twee echte dondersteentjes te zijn die geen gevaar uit de weg gaan; Cappucino springt regelmatig op het tafeltje en beide konijnen gaan graag op onderzoek uit in de boekenkast. Ook de keuken is erg interessant, maar daar mogen ze niet komen. Dus dat maakt het extra spannend om toch te proberen om hier te komen.

We merken wel dat we twee heel verschillende konijntjes hebben. Cappucino is heel rustig als hij in zijn hok zit, terwijl Cheesecake dan heel druk is. Maar buiten de kooi is dit precies andersom! Dan is Cheesecake juist wat rustiger.

Afgelopen vrijdag hadden we twee neefjes van mij op bezoek. Die wilden ook graag met de konijntjes knuffelen. Onze pluizebolletjes hebben zich toen ontzettend netjes gedragen, maar waren wel erg moe na afloop van het bezoekje. We hebben ze toen extra verwend voor hun goede gedrag met een lekker blaadje sla en wat postelein. Want boven alles zijn Cappucino en Cheesecake twee enorme snoepkonten.

lief, pluizig cadeautje

Ik heb vandaag konijntjes van Sander gekregen! Hij had tegen me gezegd dat hij een leuk idee had voor mijn verjaardag, namelijk om ratjes voor me te kopen. Ik vond dat een leuk idee, maar wilde me wel eerst even later informeren over de verzorging van ratjes. 

Om een beetje te oriënteren hoe duur dat zou zijn liepen we vandaag zonder voorbedachte rade even de dierenwinkel in. Hier waren ook konijntjes. Die waren echt zó zacht en schattig!

De mevrouw in de winkel zei dat we ze wel even op mochten pakken. Misschien hadden we dat beter niet kunnen doen, want toen vonden we ze zó lief dat we ze niet meer terug wilden zetten. Daarom hebben we gelijk een kooi, voer, een eet- en drinkbakje, hooi en zaagsel gekocht. En uiteraard dus de twee konijntjes. Een witte en een bruine. 

Nadeel voor Sander is dat hij nu wel een ander cadeautje voor mijn verjaardag moet verzinnen.... ;)

Na lang wikken en wegen hebben we twee leuke, bij elkaar passende namen verzonnen. Ze heten Cappuccino (rechts op de foto) en Cheesecake (links). De twee schattigste konijntjes ter wereld!