Soms vergeet ik dus even dat ik autistisch ben. Meestal gebeurt dat als mijn coach een paar weekjes niet is geweest en me dus niet kan tegenhouden om uit de band te springen. 😂 Zo ook deze keer: ik ontdekte via een playlist van een vriend Feuerschwanz – een Duitse folk-metalband met doedelzakken en licht middeleeuwse vibes. Hij ging naar hun concert, vroeg of ik mee wilde, en ik zei gewoon ja. Zonder uitgebreide voorbereiding. Dat alleen al is eigenlijk 'out of character' voor mij. 😅 Meestal zou mijn coach dan nog afremmen, maar die was er nu dus niet.... 😏
Het kaartje was gekocht en pas daarna dacht ik: wacht even… concert. Mensen. Geluid. Sta-plaatsen. Hoe laat ben ik thuis? Waar moet ik eigenlijk heen? Kom ik nog thuis? Mijn brein liep een paar stappen achter op mijn enthousiasme. Pas op dat moment kwam het besef: hoe handig is dit?
En toch heb ik er ook gewoon zin in. Het idee van samen meezingen (of fonetisch iets wat daarop lijkt in elk geval, want mijn Duits is niet geweldig), een avondje iets totaal anders doen, even niet in de dagelijkse routine zitten — dat vind ik ook leuk. Het is een dubbel gevoel: lichte spijt en lichte voorpret. Geen echte paniek, maar wel wat (gezonde?) twijfel.
Dus ik heb besloten dat dit geen domme actie is, maar een experiment. Oordopjes mee. Vooraf goed eten. Weten waar ik even rustig kan staan als het nodig is. En mezelf toestemming geven om gewoon eens even lekker te genieten van iets dat ik heel spontaan heb besloten en wat vast een heel leuke herinnering gaat worden. 😁 Wish me luck 😆
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Alleen aardige, opbouwende, positieve reacties zullen worden geplaatst. Over niet geplaatste reacties wordt niet gecorrespondeerd ;)