Bodydoubling in het huishouden

Body doubling is echt zo’n trucje waarvan ik soms denk: waarom weet niet iedereen met autisme / ADHD dit? Het helpt me zó als mijn hoofd vol zit of als ik maar niet kan beginnen aan iets simpels als de keuken of de was. Het idee is eigenlijk heel simpel: je doet een taak niet helemaal alleen, maar met iemand “op de achtergrond”. Niet persé om te kletsen, maar gewoon om er te zijn terwijl je bezig bent.

Met mijn schoonmoeder doe ik dit vaak via appjes. Dan sturen we elkaar: “Ik ga nu beginnen” en af en toe een kleine update. Het is geen gesprek, meer een soort stille steun op afstand. En toch merk ik dat mijn hoofd rustiger wordt en ik veel makkelijker in beweging kom. Alsof mijn brein denkt: oké, we doen dit samen, dit is te overzien.

Met een vriend doe ik het juist via bellen. We kletsen dan heel wat af, terwijl ik ondertussen de was opvouw of aan het koken ben. Mijn handen heb ik vrij, doordat ik altijd via de koptelefoon bel. Het klinkt misschien stom, maar die aanwezigheid aan de andere kant van de lijn maakt dat ik minder afdwaal en minder geneigd ben om het uit te stellen. Enige nadeel: Tobias die klaagt: ben je nu alwéér aan het bellen? 😂

Voor mensen met ADHD of autisme kan bodydoubling echt goud zijn. Je hoeft niet langer zelf zo hard te werken, want de aanwezigheid van iemand anders helpt je brein om te focussen. Wat normaal voelt als een enorme berg, wordt ineens een klein heuveltje. Niet omdat de taak verandert, maar omdat je het gevoel hebt dat je het niet helemaal alleen hoeft te doen.