Laatst was mijn favoriete forum voor mensen met autisme tijdelijk uit de lucht. In eerste instantie dacht ik nog: oh, dat zal wel snel opgelost zijn. Maar pas toen het een tijdje duurde, merkte ik hoeveel ik eigenlijk op die site kom.
Blijkbaar neem ik gedurende de dag best vaak even een kijkje. Gewoon even scrollen, lezen hoe het met anderen gaat, herkenning vinden in kleine dingen of ergens op reageren. Het is niet eens altijd bewust; het is een soort vertrouwde plek geworden waar ik tussendoor even “incheck”.
Wat ik zo fijn vind aan communiceren met andere autistische mensen, is dat ik vaak minder hoef uit te leggen. Veel dingen worden gewoon begrepen. De overprikkeling, het vastlopen op kleine veranderingen, het nadenken over sociale situaties, maar ook juist de humor en de specifieke interesses die je kunt hebben. Er zit een bepaalde onderlinge herkenning in.
Toen de site offline was, miste ik dat echt meer dan ik had verwacht. Niet eens alleen het forum zelf, maar vooral dat gevoel van contact met mensen die op een vergelijkbare manier naar de wereld kijken. Het voelde een beetje alsof een vast hoekje van mijn routine ineens wegviel. Ik was me er niet eens van bewust dat het een onderdeel was, tot het wegviel!
Dus ik was oprecht blij toen de site weer normaal online leek te zijn. Het klinkt misschien klein, “een forum dat terug is”, maar sommige plekken op internet worden ongemerkt toch een soort veilige en vertrouwde omgeving. Wat dat betreft is het dan wel weer fijn dat je op zo'n manier even bewust wordt van hoe belangrijk zulke kleine dingen voor je kunnen zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Alleen aardige, opbouwende, positieve reacties zullen worden geplaatst. Over niet geplaatste reacties wordt niet gecorrespondeerd ;)