Vanmiddag ontdekte ik ineens een vreemd zwart puntje op mijn been. Eerst dacht ik nog: "Wat is dát nou weer?" maar al snel begon ik vermoeden te krigen dat het een teek was. Even met de camera van mijn telefoon ingezoomd en toen zag ik pootjes en was ik wel 99% zeker dat het een teek was!
 |
| Ingezoomde foto van de teek |
Omdat ik geen idee had hoe lang hij er al zat en ik me onzeker voelde over het verwijderen, besloot ik de huisarts te bellen. Achteraf maar goed ook, want het bleek inderdaad een teek te zijn. En niet zomaar eentje... Hij zat muurvast. De huisarts heeft werkelijk de halve gereedschapskist uit de kast moeten halen: een tekentang, een pincet, een splinterpincet én uiteindelijk zelfs een naald. Ik voelde me bijna een patiënt in een mini-operatiekamer. Gelukkig deed het verder geen pijn, maar het is toch wel even spannend of ie het hele beestje verwijderd kreeg. Uiteindelijk lukte dat natuurlijk wel, maar ik had het zelf niet zo grondig kunnen doen!
Voor de zekerheid heb ik ook preventief antibiotica gekregen. De huisarts vertelde dat ze op dit moment ontzettend veel mensen zien met tekenbeten. Door de tijd van het jaar zitten er in de bossen echt enorm veel teken. Dat had ik eerlijk gezegd onderschat.
Moraal van het verhaal? Controleer jezelf even goed als je in het bos bent geweest. Zo'n piepklein beestje kan verrassend veel gedoe veroorzaken. Hoe sneller je erbij bent, hoe beter.
Heb jij wel eens een tekenbeet gehad?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Alleen aardige, opbouwende, positieve reacties zullen worden geplaatst. Over niet geplaatste reacties wordt niet gecorrespondeerd ;)