Het verhaal:
In april 1942 wordt een jonge Slowaakse Jood naar Auschwitz gedeporteerd. Lale Sokolov staat vanaf dan bekend als gevangene 32407. De SS-officieren benoemen hem tot 'Tätowierer', tatoeëerder. Tweeënhalf jaar lang is hij degene die van duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van Gita, vanaf dan gevangene 34902. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft zij haar naam voor altijd in zijn hart. Na drie jaar wordt Gita op dodenmars gestuurd en komt Lale in een ander kamp terecht. Beiden weten te ontsnappen en gaan op zoek naar elkaar. Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita's dood durft Lale hun uitzonderlijke overleversverhaal te delen.
Mijn mening:
Ik vond dit verhaal ontzettend indrukwekkend. Ik kon me haast niet voorstellen dat iemand zoveel gruwelijke dingen mee kan maken in zijn leven. Dit boek zal me zeker bijblijven.
Echter: qua schrijfstijl sprak het me niet echt aan. Het boek is geschreven vanuit personaal perspectief. Dit zorgt ervoor dat er toch altijd een stukje afstand blijft in het verhaal, waardoor het soms wat feitelijk aandoet. Wellicht heeft dit er ook mee te maken dat het wel een heel heftig boek zou worden anders.
Ik geef het boek 4 sterren: het verhaal zelf vind ik 5 sterren waard, maar door de schrijfstijl werden het er 4.
Ik heb het boek ook gelezen...sluit me volledig aan bij je review! WMT
BeantwoordenVerwijderenIk heb net het boek De Laatste Getuige gelezen. Dit gaat over een Amsterdamse jongen die 3 concentratie kampen en een bootramp overleeft. Het is echt zijn verhaal, waar gebeurd. Ik ben nog zwaar onder de indruk. Ik ga het boek van jouw recensie ook lenen bij de bieb. Dank voor de tip.
BeantwoordenVerwijderenIngrid