Ik heb een steeds groter wordende verzameling oorbellen. Niet gigantisch, maar wel genoeg om regelmatig te denken: O ja, die had ik ook nog! En dat is eigenlijk best jammer. Want met maar één gaatje per oor kan ik steeds maar één paar tegelijk dragen. Terwijl het me juist zo leuk lijkt om verschillende oorbellen met elkaar te combineren. Een subtiel knopje naast een hangertje, twee verschillende steentjes of gewoon wat meer afwisseling. Dus begon het idee te kriebelen om een tweede gaatje te laten zetten.
Alleen er was één ding dat me al een tijdje tegenhield. Ik ben namelijk een echte zijslaper. Ik draai de hele nacht van links naar rechts. Het idee dat ik wekenlang op een nieuwe oorbel zou liggen, leek me eerlijk gezegd helemaal niks. Dus schoof ik het plan steeds weer voor me uit.
Totdat ik er laatst met een vriendin over sprak. Zij vertelde dat je bij een piercer helemaal niet per se zo'n klassiek schiet-oorbelletje met een dikke achterkant hoeft te krijgen. Je kunt vaak meteen kiezen voor een ringetje of een speciaal knopje met een platte achterkant. Dat zit veel comfortabeler, zeker als je - net als ik - het liefst op je zij slaapt.
Mijn eerste reactie was ongeveer: Waarom wist ik dit niet eerder? 😂 Dat ene gesprek haalde eigenlijk al een groot deel van mijn twijfel weg, en dus heb ik eindelijk de stoute schoenen aangetrokken: volgende week heb ik een afspraak bij een piercer!
Nu ik me er wat meer in heb verdiept, snap ik ook waarom mijn vriendin aanraadde om een piercing te laten zetten in plaats van de oorbel in je oor te laten schieten.
- Een piercer gebruikt een steriele, holle naald. Dat beschadigt het weefsel minder dan een schietpistool, waardoor het sneller geneest
- De sieraden zijn vaak van hoogwaardige materialen, zoals titanium, die prettig zijn tijdens het genezen.
- Er wordt beter gekeken naar de juiste plek van het gaatje en wat het beste bij jouw oor past.
- En voor mij misschien wel het grootste voordeel: je kunt vaak meteen kiezen voor een sieraad met een platte achterkant of een ringetje, waardoor slapen een stuk comfortabeler is.
Natuurlijk vind ik het nog steeds een beetje spannend. Dat hoort er denk ik ook wel een beetje bij. Ze gaan toch met een naald in mijn oor prikken. Brrr.... Maar ik heb er vooral ontzettend veel zin in. Eindelijk kan ik al die oorbellen die nu in een doosje liggen ook eens echt gaan combineren. Nu alleen nog even de genezingsperiode doorkomen, maar dat komt vast goed 😉
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Alleen aardige, opbouwende, positieve reacties zullen worden geplaatst. Over niet geplaatste reacties wordt niet gecorrespondeerd ;)