Boeken over de amish

Tijdens de afgelopen vakantie heb ik het lezen weer opgepakt. Iets wat ik thuis toch minder snel doe, maar hier ineens vanzelf ging. Ik vind het dan heerlijk om te lezen en neem mezelf ook voor om dat thuis ook wat vaker te doen,maar vaak komt het daar niet van. Ik hoop dat het me dit keer wel lukt om de lees-gewoonte vast te houden.

Tijdens het snuffelen door de collectie van de online bibliotheek merkte ik dat ik opnieuw werd aangetrokken tot een genre waar ik al langer een zwak voor heb: romans over de Amish. Ik las deze vakantie de hele reeks over de Indiana amish uit. 

Wat me daarin aanspreekt, is de eenvoud. De verhalen zijn vaak overzichtelijk, zonder al te veel ingewikkelde verhaallijnen of onverwachte wendingen. Juist dat maakt het voor mij prettig lezen. Het voelt rustig, bijna vertrouwd. Even geen complexe prikkels, maar een verhaal dat gewoon voortkabbelt en natuurlijk een goed einde heeft.

Daarnaast zit er ook iets dromerigs in. Het leven dat wordt beschreven, dichter bij de natuur, minder haast, duidelijke structuren, heeft iets aantrekkelijks. Tijdens het lezen merk ik dat ik daar soms even in kan verdwijnen.

Tegelijkertijd voel ik ook dat het niet echt bij mij zou passen om echt zo te leven. Het idee is mooi, maar het trekt me niet daadwerkelijk aan. Het is fijn om vanaf een afstandje 'mee te kunnen kijken'. maar ik moet er niet aan denken om daadwerkelijk zo te leven zoals de Amish dat doen. Zien jullie het al voor je? 😉

Plaatje met AI gemaakt van mezelf als amish

eGym uitgeprobeerd

Ik ben alweer bijna twee maanden lid van de sportschool, de tijd gaat echt snel! Normaal doe ik BodyPump, en dat vind ik nog steeds leuk, maar ik merkte dat ik behoefte had aan een beetje afwisseling. Daarom besloot ik vanochtend om een introductie van eGym te doen, om te bekijken of ik dat ook leuk vind. En....ik vond het verrassend leuk!!  

Wat meteen opviel, is hoe makkelijk je erin rolt, nadat een medewerker heef geholpen om alle apparaten op jou in te stellen en te meten wat je beginsituatie is, scan je een bandje en worden de apparaten gelijk op jouw niveau en lichaam gezet, want dit is natuurlijk per persoon verschillend. Je hebt dan geen gedoe met gewicht kiezen of stoelen verschuiven. Dat haalt meteen een hoop twijfel weg. Voor iemand die soms wat kan over-analyseren is het heerlijk om gewoon te doen wat 'het systeem' zegt!

Maar wat het voor mij écht anders maakte, is het spelelement. Je krijgt feedback, werkt naar doelen toe en het voelt een beetje alsof je een soort Mario level aan het halen bent, inclusief het verzamelen van muntjes. Daardoor was ik veel minder bezig met het feit dat ik aan het sporten was. Het ging eigenlijk vanzelf, en voor ik het wist had ik mijn hele rondje gedaan.

Natuurlijk was niet alles perfect. Sommige mensen gingen zitten kletsen tijdens het sporten en hielden tegelijkertijd wel apparaten bezet, en dat haalde me een beetje uit de flow. Dat is wel iets waar je rekening mee moet houden, zeker als je net lekker bezig bent.

Maar al met al? Ik snap wel waarom mensen hier enthousiast over zijn. 😁

Mijn grote fashion flater

Tijdens ons verblijf in Duitsland viel me iets op: in Europa-Park liepen opvallend veel mensen met een heuptasje rond! Ik weet niet of dat iets Duits is of dat het een modetrend is die ik heb gemist, maar het was echt opvallend!

Zelf nemen wij meestal een grote rugzak mee. Dat is praktisch voor grotere spullen, maar minder handig voor dingen die je regelmatig nodig hebt. Zonnebril, telefoon of portemonnee verdwijnen al snel onderin de tas, waardoor je telkens moet zoeken tussen de grotere spullen zoals jassen die we ook in de rugzak hadden gepropt.

Dat bracht me op een idee: waarom zou ik eigenlijk geen heuptasje gebruiken? Ik besloot het gewoon te proberen en kocht er één voor vijf euro bij Kik, een soort Duitse Bristol-keten. Tot mijn verrassing bleek het erg praktisch. Belangrijke spullen had ik direct bij de hand, zonder telkens de rugtas open te hoeven maken of te moeten zoeken. Sander was er ook erg blij mee, want die draagt meestal de rugzak, en nu hoefde ik hem dus niet 'lastig te vallen' als ik mijn zonnebril zocht.

Het beruchte heuptasje 😅

Tegelijk merk ik dat ik nog twijfel of ik het ook in Nederland zou dragen. Het voelt toch wel erg als een fashion flater. Maar o man, wat is het praktisch, ik ga het echt wel missen hoor 😅

Wat vinden jullie: is een heuptasje een onvergefelijke mode-flater of kan het wel? 😉

Doei Duitsland, ik ga je missen (maar niet alles!)

Aan elke vakantie komt een einde, zo ook aan onze leuke vakantie in Duitsland. En terwijl we vandaag langzaam weer richting huis gaan, voel ik twee dingen tegelijkertijd: zin om naar huis te gaan én het gevoel dat ik hier ook dingen ga missen.

Wat ik misschien nog wel het meest ga missen, is de rust en stilte. De natuur die hier overal om je heen is. Het gevoel dat je even niets hoeft, behalve er zijn. Wandelen zonder haast, alleen het geluid van vogels, je eigen voetstappen en soms het pubergeklaag van Tobias 😉. Dus bij deze: ik neem me voor om thuis vaker te gaan wandelen en goede wandelschoenen te kopen. 

Uitzicht vanuit ons vakantiehuisje

En dan… de broodjes.
Ik weet niet wat ze hier doen, maar zelfs een simpel broodje smaakt hier beter. Vers, knapperig, gewoon lekker. Zo’n klein ding, maar toch iets waar ik elke dag weer van genoot. Ik heb mezelf inmiddels voorgenomen om dat thuis ook wat vaker te doen. Zelf afbakbroodjes bakken en kijken of ik op die manier een klein stukje vakantiegevoel kan meenemen naar huis. En wie weet probeer ik ook wel eens om een Raisinen Schnecke te maken, want die ga ik ook onwijs missen. 

Maar naast alles wat ik ga missen, zijn er ook dingen die ik juist weer extra ben gaan waarderen van thuis.

Ons eigen bed bijvoorbeeld. Hoe lekker het ook is om weg te zijn, er gaat toch niets boven je eigen plek. Je eigen matras, bijvoorbeeld. In Duitsland hebben we een vrij kort bed, en ik mis het om gewoon helemaal languit te kunnen liggen, dus daar ga ik weer extra van genieten vanaf vanavond. 

En onze badkamer. Een fijne douche, je eigen spullen, alles op de juiste plek… dat is toch echt luxe. In het huisje in Duitsland hadden we een badhokje met (gruwel!) een douchegordijn dat elke keer tegen je aan plakte. Ik kan niet wachten om weer lekker in onze inloopdouche te gaan douchen!

Wat ik ook elke keer weer extra waardeer als ik thuiskom van vakantie is hoe dichtbij alles is in mijn omgeving. Even een boodschapje halen is zoveel gemakkelijker! En de winkels zijn 'gewoon' open op zondag. Heerlijk!

En misschien wel het belangrijkste pluspunt aan weer thuis zijn: dat we gewoon weer makkelijk naar mijn ouders toe kunnen. Even spontaan langsgaan. Dat soort vanzelfsprekende dingen voelen na een vakantie ineens weer extra fijn.

Het is grappig hoe twee weken weg je daar weer even bewust van maken. Dat je én kunt genieten van iets anders, én tegelijkertijd opnieuw leert zien hoe fijn je eigen leven eigenlijk is.

Een ongelukje in Duitsland

Een paar dagen geleden wilden we een mooie wandeling maken in Duitsland. Omdat ik eerder veel succes had gehad met ChatGPT om leuke uitstapjes in de omgeving te vinden, vroeg ik ook deze keer om advies. Ik kreeg het Felsenpfad aangeraden: volgens ChatGPT een prachtige wandeltocht die niet al te intensief zou zijn.

Om bij het pad te komen, moesten we eerst anderhalve kilometer een berg op lopen. Dit stuk was goed begaanbaar, dus we maakten ons nog geen zorgen. We genoten van de mooie omgeving, het fluiten van de vogels en het zachte zonlicht dat tussen de bomen door scheen.

Na die anderhalve kilometer bereikten we het daadwerkelijke Felsenpfad, waar nog zo’n vijf kilometer wandelen op ons wachtte. In het begin ging het goed, maar op een gegeven moment kreeg ik plotseling een paniekaanval. Ik voelde me niet meer stabiel staan, keek de diepte in en had het idee dat ik elk moment kon vallen.

Mijn eerste ingeving: ik moest gaan zitten. Dus dat deed ik. Alleen had ik in mijn paniek totaal niet door waar ik ging zitten — midden in een bramenstruik.

Gek genoeg voelde ik de schade pas een kwartier later. Op dat moment zat ik zo vol adrenaline dat ik er helemaal niets van merkte.

Deel van de verwondingen van de bramenstruik

Uiteindelijk hebben we het pad niet afgelopen. Wat volgens ChatGPT een goed begaanbare route was, was voor ons toch net iets te uitdagend. Ik ben kontschuivend de berg afgegaan, tot ik me weer veilig genoeg voelde om gewoon verder te lopen. Ondanks alles was het toch weer een mooi avontuur dat we vast nooit zullen vergeten! 

Terug op een veilige weg

Groetjes uit Duitsland

Na een tussenstop in Dieblich zijn we afgelopen maandag aangekomen in Herbolzheim, een dorpje vlak bij Europapark. De reis ernaartoe was al een beetje een avontuur op zich, want de tussenstop maakte het extra leuk. We hebben namelijk Burg Eltz bezocht: een sprookjesachtige burcht midden in het bos. Echt zo’n plek waar je je even in een andere tijd waant. De wandeling ernaartoe en het uitzicht maakten het helemaal af.

Toen we eenmaal op de eindbestemming waren, kon Tobias niet wachten om Europa-Park te gaan herontdekken. Dus dat hebben we gisteren meteen gedaan. Het was een gezellige, maar ook best intensieve dag met veel indrukken. Gelukkig hadden we mooi weer, dat maakte de dag nóg leuker. We hebben van alles gezien en gedaan, en we hebben alledrie ontzettend genoten van deze dag.

.

Vandaag doen we het wat rustiger aan. Na zo’n drukke dag is dat ook wel echt nodig. Even bijkomen, misschien een beetje rondkijken in de omgeving of gewoon lekker niets doen - we weten het nog niet. Ook dat hoort bij vakantie 😊

Groetjes uit Duitsland!

Kleurrijke ogen

Tot voor kort gebruikte ik eigenlijk helemaal geen oogschaduw. Niet eens “veilige” kleuren, gewoon niks. Het was nooit echt mijn ding en ik kon er in het verleden nooit aan wennen om niet in mijn ogen te wrijven met make-up op. Tot ik opeens zin kreeg om toch weer eens oogschaduw te gaan proberen. Dus ik kocht deze set met vrolijke kleurtjes en glitters, en ben begonnen met experimenteren. 

Kleuren combineren, opnieuw beginnen, nog een keer proberen. De ene keer pakt het verrassend leuk uit, de andere keer weet ik niet hoe snel ik het er weer vanaf moet halen. En da's best lastig met al die glitters 😅

Wat me vooral opvalt, is hoe snel ik al verschil merk. In het begin was het een beetje zoeken: waar moet wat, hoe 'blend' je dat netjes, enzvoort. Maar nu, na een paar dagen, gaat het al iets soepeler.  Nog lang niet perfect, maar er zit echt al verschil in met de eerste keer. 

Wat ik ook opvallend vind is hoe een bril verschil kan maken! Soms denk ik: wow dit is echt heel heftig, maar met een bril op valt het dan opeens heel erg mee. 

Voorlopig zal ik nog wel even bezig zijn met oefenen en ik ben absoluut geen Nikkie Tutorials, maar ik vind het leuk om te doen, en dat is het belangrijkste. 😁

Boterkoek blokjes

 Tobias wilde blokjes boterkoek, maar ik kocht een ronde. Quel horreur! 😂

Dus in plaats van netjes rechte lijnen te snijden, of puntjes, ging Tobias gewoon zelf kijken hoe hij aan “blokjes” kon komen. Ik kwam er pas achter toen hij de boterkoek al flink onder handen had genomen. Het ziet eruit alsof de boterkoek een kleine identiteitscrisis heeft gehad, maar Tobias kreeg uiteindelijk precies wat hij wilde: een blokje boterkoek. De ronde restjes had ie overigens ook geen moeite mee. 

Snijden jullie een boterkoek ook zo? 😂 pic.twitter.com/YbBCvqWXCm

— Dana (@tante__truus) April 15, 2026

Out of the box denken? Dat zit in elk geval wel goed 😉 Al noemde iemand op Twitter dit 'het werk van een psychopaat'. 

Wat vinden jullie? 

PS: het gaat nog steeds niet geweldig, maar soms is het fijn om gewoon even wat luchtigs te delen 💚

Super Mario Galaxy Movie

Gisteren, op eerste Paasdag, gingen Sander, Tobias en ik naar de Super Mario Galaxy Movie. De kaartjes hadden we al ruim van tevoren gekocht, dus we zaten op de beste plekken in de bioscoop: helemaal achterin, precies in het midden. We gingen voor de IMAX 3D-versie, dus dat maakte het extra bijzonder.

Om alvast in de sfeer te komen, besloten we ons een beetje te verkleden. Tobias droeg zijn Yoshi-muts, die we vorig jaar bij Universal Studios in Japan hadden gekocht, en ik zette een Luigi-pet op. Maar halverwege de rit naar de bioscoop was Tobias zijn warme muts zat… en ja, toen was ik de pineut. Laten we zeggen dat ik onderweg behoorlijk wat bekijks had 😄

Tobias keek al maanden uit naar deze film en was dolenthousiast dat het eindelijk zover was. Tijdens de film genoot hij zichtbaar van elk moment. Zelf haalde ik lang niet alle verwijzingen naar de games eruit, maar dat maakte voor mij helemaal niets uit. Ik genoot juist van hem — van zijn stralende gezicht elke keer dat hij iets herkende.

Uiteindelijk was dat het allerbelangrijkste: dat Tobias een geweldige dag had. Het was hierdoor een geslaagde eerste Paasdag. 

Slecht nieuws gekregen

Soms zit je achter je scherm en weet je gewoon even niet wat je moet schrijven. Dit is zo'n moment.

We hebben afgelopen maandag slecht nieuws gekregen en dat doet heel erg veel met mij, mentaal gezien. Mijn hoofd zit vol met gedachtes, maar is tegelijk ook leeg als het op woorden aankomt. Daardoor kan het zijn dat het hier de komende tijd wat stiller wordt.

Ik hoop dat jullie ons toch blijven volgen, ook als het tempo wat lager ligt. En als er onderwerpen zijn waar jullie graag over lezen, laat het vooral weten. Misschien helpt het me juist om weer wat inspiratie en afleiding te vinden om te schrijven.

Dank jullie wel dat jullie er zijn en al vele al jarenlang met ons meelezen 🤍