Daankoop challenge deel 1: krijgt de hometrainer een tweede kans?

Al jarenlang staat ie decoratief stof te vangen in onze slaapkamer: onze hometrainer. In september 2023 kocht ik hem met het sportieve voornemen om elke week meerdere keren te gaan fietsen om wat af te vallen. Ik zag het als een investering: nooit meer geld uitgeven aan een sportschool-abonnement, maar gewoon lekker thuis sporten. In de praktijk vond ik het ontzettend saai en is het er eigenlijk nooit van gekomen. Maar de afgelopen week probeerde ik de hometrainer toch een nieuwe kans te geven. 

Voorbereiding

Ik vroeg ChatGPT om tips om het minder saai te maken. Hij kwam met de volgende tips:

• Kijk een serie tijdens het fietsen
• Maak een speciale fiets playlist
• Kies op Youtube een scenic route in een stad waar je wel heen zou willen

Als laatste gaf hij de tip om niet direct te fanatiek te beginnen, maar om met 10 minuutjes te beginnen. Dat werd dus mijn uitdaging voor afgelopen week: elke dag 10 minuutjes op de hometrainer, en kijken of ik er wat leuks van kan maken dat wél vol is te houden. 

Verder zette ik om het niet te vergeten een timer op mijn telefoon, zodat ik elke dag herinnerd werd aan deze challenge, want ik ken mezelf: anders vergeet ik het en is het alsnog gedoemd om te mislukken!

Hoe ging het?

De eerste dag ging mijn alarmpje om te gaan fietsen en ik deed… helemaal niks. 🫣 Het lukte me gewoon niet om mezelf te motiveren, ondanks dat het alarm keurig was afgegaan.

De tweede dag heb ik het zowaar vijf minuutjes op de hometrainer volgehouden. Vijf minuten waarin ik werkelijk elke seconde op die fiets heb gehaat. En dat terwijl ik nog wel een leuke playlist had opgezet!

Op dag drie had ik de hometrainer netjes op mijn to-dolijstje gezet. Vervolgens heb ik alles op dat lijstje gedaan… behalve de hometrainer. 😂 Ik heb zelfs nog geprobeerd Sander zover te krijgen dat hij erop zou stappen, maar ook hij bleek niet over de benodigde motivatie te beschikken.

Dag vier was mijn coach er precies op het moment dat het alarm afging. Ik heb het weggedrukt en ben vervolgens compleet vergeten dat ik überhaupt aan deze challenge was begonnen.

Dag vijf ging, je raadt het al, ook niet bepaald fantastisch. Het begint inmiddels een beetje eentonig te worden. 😳

En in het weekend ging het alarm zelfs twee keer af terwijl ik nog heerlijk in bed lag. Op dat moment had ik het eigenlijk al een beetje opgegeven. De hometrainer en ik waren duidelijk nog geen vrienden geworden. 😂

Mijn eindoordeel:

Tobias had dus gewoon gelijk. 😂 De hometrainer leek me een fantastisch idee. Lekker thuis sporten, geen reistijd, geen excuses en ondertussen een beetje muziek luisteren. In theorie klonk het allemaal geweldig. In de praktijk bleek vooral dat ik heel goed ben in het bedenken van redenen om níét te fietsen.

Deze week heeft inmiddels bewezen dat het probleem niet zozeer bij de apparatuur ligt, maar bij mijn motivatie. Hij doet het prima, staat niet in de weg (nou ja, een beetje misschien) en is technisch gezien een prima aankoop. Alleen wordt hij nauwelijks gebruikt.

En laten we eerlijk zijn: een hometrainer waar je niet op fietst, is gewoon een heel duur kledingrek 😂 De conclusie is dus: weg met de hometrainer, we gaan hem verkopen. 

De komende week is het tijd voor mijn tweede Daankoop: het boekje Doe elke dag iets om te ontspannen

Minder interactie

 Ik blog inmiddels al ruim vijftien jaar en een van de leukste dingen aan bloggen vind ik nog steeds de interactie met andere bloggers. Het is gezellig om reacties te krijgen, verhalen bij anderen te lezen en ervaringen uit te wisselen. Toch merk ik dat de interactie minder lijkt te worden. Ik krijg minder reacties op mijn blog en vraag me af hoe dat komt.

Tegelijkertijd moet ik ook de hand in eigen boezem steken, want zelf reageer ik ook minder vaak bij anderen. Ik heb het regelmatig te druk om alle blogs bij te houden. Bovendien mis ik de app Bloglovin', waarmee ik vroeger heel gemakkelijk kon zien welke bloggers iets nieuws hadden gepubliceerd.

Misschien komt het doordat we tegenwoordig zoveel andere sociale media hebben, of doordat we allemaal drukker zijn geworden. Ik weet het niet, maar ik vind het wel jammer. Juist het contact met andere bloggers maakt bloggen voor mij zo leuk!

Hoe ervaren jullie dit? Krijgen jullie minder reacties dan vroeger en reageren jullie zelf ook minder? En zijn er meer mensen die Bloglovin' missen? Ik ben benieuwd!

Als Sander van huis is....

 Ik vind het helemaal niet leuk als Sander op kantoor moet werken. 🙈

Ik weet dat het eigenlijk een luxeprobleem is. Er zijn genoeg mensen die iedere dag naar kantoor gaan en voor wie dat de normaalste zaak van de wereld is. Maar Sander en ik zijn er sinds corona nu eenmaal aan gewend geraakt dat hij meestal thuiswerkt. En als hij dan een dag op kantoor moet zijn, merk ik dat ik hem best wel mis.

Voor Sander vliegen die dagen meestal voorbij. Hij heeft afspraken, overleggen en collega's om zich heen. Voor hij het weet is hij alweer thuis en vertelt hij over zijn dag. Maar voor mij lijken die dagen soms eindeloos te duren. Het huis is stiller, ik mis de gezelligheid en op de een of andere manier lijkt de tijd minder snel te gaan.

Nu kan ik natuurlijk de hele dag zitten balen dat hij er niet is. Maar daar wordt de dag niet bepaald leuker van. Dus probeer ik het tegenwoordig anders aan te pakken. Als Sander op kantoor werkt, maak ik er gewoon een verwendagje voor mezelf van! 🥰

Dat begint soms gewoon met iets extra lekkers bij de lunch. Gewoon iets extra's halen of maken waar ik echt zin in heb. Bonuspunten als het iets is wat Sander niet zo leuk of lekker vindt. Of soms ik spreek af met een vriendin, zodat ik gezellig wat te doen heb. En soms ga ik ook lekker bij mijn moeder eten. Zo krijgt zo'n dag vanzelf een heel andere invulling.

Het is niet dat ik Sander dan ineens niet meer mis, maar ik ben minder bezig met het feit dat hij er niet is. In plaats daarvan kijk ik naar wat ik zelf leuk kan doen. En weet je wat het grappige is? Gister zei ik voor de grap tegen Sander: "Kun je niet weer eens op kantoor gaan werken?"  En volgens mij dachten zowel hij als mijn moeder nog dat ik dat echt meende ook. 😂

De Daankoop challenge

Tobias heeft een nieuw woord verzonnen: Daankoop. Dit betekent: een aankoop die ik doe, maar waar ik vervolgens niks mee doe of die eigenlijk niet nuttig is. Volgens Tobias doe ik regelmatig een Daankoop en hij waarschuwt me dan ook geregeld voor dit soort aankopen. Ik vind het zelf allemaal wel meevallen, dus ik heb hem gevraagd om eens met wat concrete voorbeelden te komen. Ook Sander deed nog even een duit in het zakje. Blijkbaar zijn er binnen mijn gezin nogal wat zorgen over mijn uitgavenpatroon. 😂 Ik vond het tijd om de beschuldigingen eens onder de loep te nemen!

Agenda's

"Je koopt elk jaar een nieuwe agenda. Beetje zonde!" Blijkbaar denkt Tobias dat ik mijn agenda langer dan een jaar moet gebruiken. Maar ik vind het heerlijk om ieder jaar met een frisse agenda te beginnen, vol nieuwe plannen en lijstjes. Bovendien gebruik ik mijn agenda om mijn leven een beetje op orde te houden. Dat lijkt me toch best nuttig!

De hometrainer

Oké, hier heeft hij wel een punt. Ik kocht ooit een hometrainer met het idee dat ik thuis lekker zou gaan sporten. Helaas staat dat ding inmiddels al jaren stof te vergaren. Mijn sportieve ambities waren blijkbaar groter dan mijn daadwerkelijke motivatie. Een echte Daankoop dus!

Waarzegkaarten

Tobias vindt dat ik te veel inzichts- en waarzegkaarten koop. Hij vindt ze onzinnig en stom, dus in zijn ogen zijn het nutteloze aankopen. Maar ik vind het juist leuk om ermee bezig te zijn. Ze helpen me om over dingen na te denken en passen bij mijn interesse in spiritualiteit. Bovendien mogen dingen toch ook gewoon leuk zijn, zonder dat ze een praktisch nut hoeven te hebben? Dat niet iedereen mijn hobby begrijpt, maakt het nog geen Daankoop, vind ik. Ik trek bijvoorbeeld al het hele jaar wekelijks een Daily guidance kaart.

Zelfhulpboeken

Ook mijn zelfhulpboeken verdienen waarschijnlijk een plekje op deze lijst. Hoeveel boeken heb ik inmiddels wel niet gekocht om mezelf verder te ontwikkelen, nieuwe inzichten op te doen of bepaalde dingen in mijn leven aan te pakken? Het idee is natuurlijk dat ik ze lees en enthousiast aan de slag ga met alle tips en oefeningen. Maar in de praktijk belandt er weleens eentje op de stapel 'moet ik nog lezen'. En zelfs als ik een boek helemaal uitlees, betekent dat niet automatisch dat ik alle adviezen ook daadwerkelijk toepas. Oeps! 😂

Wanneer is iets eigenlijk een Daankoop?

Als ik de voorbeelden zo bekijk, hebben ze misschien niet helemaal ongelijk. Die hometrainer had ik beter kunnen laten staan en sommige boeken hadden waarschijnlijk niet per se gehoeven. Maar ik vind ook dat niet alles wat je koopt nuttig hoeft te zijn. Soms mag je iets gewoon leuk vinden, ergens enthousiast over worden of jezelf iets gunnen. Bovendien is iets wat voor de één nutteloos is, voor de ander juist waardevol. En dat ik ieder jaar een nieuwe agenda koop, vind ik persoonlijk toch echt geen Daankoop!

Voorlopig blijf ik dus lekker mijn agenda's kopen en met mijn kaartendecks spelen. Al hoor ik bij iedere nieuwe aankoop waarschijnlijk Tobias' stem in mijn achterhoofd: "Mama, is dit niet weer een Daankoop?" 😂

Komende weken / maanden ben ik van plan om elke week een Daankoop onder de loep te nemen en te beslissen: wat doe ik met deze (mis)kopen: toch gaan gebruiken, verkopen of op een andere manier iemand blij mee maken? 

Maar nu ben ik benieuwd: wat is jouw grootste Daankoop ooit? Heb jij weleens iets gekocht waar je vervolgens helemaal niets mee deed? Of heb je thuis ook iemand die je waarschuwt voor dit soort aankopen? Ik lees het graag in de reacties!

Een visionboard maken voor 2027

In mijn nieuwe agenda staan twee pagina’s die bedoeld zijn om een vision board te maken. Een vision board is een verzameling plaatjes en woorden die de doelen die je wilt bereiken weerspiegelen. Al vanaf het moment dat ik de agenda voor het eerst in handen had, was ik aan het nadenken: wat ga ik in dat vision board zetten? Welke doelen wil ik bereiken? Ik voelde al volop inspiratie, maar tegelijkertijd wist ik nog niet zo goed hoe ik het wilde aanpakken.

Gisteren voelde ik me gelukkig alweer wat beter, al was ik nog niet helemaal de oude. Te gezond om in bed te liggen, maar niet fit genoeg om echt alweer dingen te gaan ondernemen. Dus bedacht ik me: waarom zou ik niet alvast beginnen met het doorkijken van wat tijdschriften, op zoek naar leuke plaatjes en woorden voor mijn vision board?

Van het een kwam het ander en voor ik het wist, was de eettafel veranderd in een grote chaos van tijdschriften, oude scheurkalenders, opschrijfboekjes, snippers papier en een flinke collectie stickers die ik ooit verzamelde voor mijn bullet journal. 

Uiteindelijk had ik een flinke stapel uitgeknipte teksten en bijpassende plaatjes bij elkaar verzameld. En als ik dan toch bezig was, kon ik net zo goed alvast kijken hoe ik alles wilde neerleggen. En als alles dan toch al op de juiste plek lag, waarom zou ik het dan niet meteen vastplakken?

Kortom: ik ging flink in hyperfocus! Drie uur nadat ik besloot om te beginnen met het uitzoeken en uitknippen van wat plaatjes, was mijn vision board helemaal af. Twee maanden te vroeg voor 2027, maar dat geeft helemaal niets. Ik kan nu immers ook alvast beginnen met werken aan de doelen die ik mezelf heb gesteld, zoals selfcare, (zelf)liefde en spiritualiteit.

In de lappenmand

 Sander heeft me aangestoken met een virus waarvan ik dacht dat het mannengriep was. Maar het blijkt toch geen manengriep, maar een virus dat blijkbaar van plan is om me volledig uit te schakelen. Het begon met keelpijn, spierpijn en een koud gevoel. Inmiddels hoest ik erop los en voel ik me alsof ik door een vrachtwagen ben overreden. Eentje waar Sander toevallig achter het stuur zat. Bedankt, lieverd! ❤️

Normaal gesproken ben ik niet zo van het overdag in bed liggen. Ik vind het namelijk heel erg lastig om mezelf daaraan over te geven. Ben ik wel écht ziek? Stel ik me niet aan? Ben ik niet gewoon lui? Mijn innerlijke jury draait overuren zodra ik een keer niet vooruit te branden ben.

Maar vandaag was er weinig ruimte voor die discussie. Ik heb gewoon de hele middag op bed gelegen. Geen huishouden, geen nuttige activiteiten, geen goede voornemens, ik had vanmiddag zelfs geen energie om door Instagram te scrollen. En eerlijk gezegd vind ik het best bijzonder, want zo ziek zijn dat ik midden op de dag mijn bed induik, gebeurt me dus eigenlijk bijna nooit.

Voorlopig heb ik dus maar één plan: uitzieken. Met thee, dekentjes en hopelijk een snel herstel. Sander mag ondertussen nadenken over zijn daden. 😜 Hij is inmiddels gelukkig al een beetje opgeknapt en mag dan voor mij zorgen. Dan heb ik weer even energie om een blogpostje te schrijven - ook belangrijk 😉

De twee drukste maanden komen eraan

Voor mijn gevoel vliegt oktober voorbij! Misschien komt het doordat het zo lang lekker weer bleef. Ik ben zelfs ergens begin oktober nog naar het strand geweest. Heerlijk natuurlijk, maar het hielp niet bepaald om te beseffen dat de donkere maanden alweer voor de deur staan. Daardoor ben ik wat laat begonnen met mijn daglichtlamp. Dit merk ik dan pas echt als het weer ook omslaat en wat somberder wordt. Maargoed, ik ben weer begonnen en hopelijk helpt dit ook snel weer. 

En nu staan ook nog eens de twee drukste maanden van het jaar voor de deur. Met de verjaardag van Tobias, mijn eigen verjaardag, de Sinterklaasdrukte, een driedaags bezoek aan de Winter Efteling en natuurlijk de kerstdagen zit de agenda behoorlijk vol. Allemaal leuke dingen waar ik naar uitkijk, maar die ook de nodige energie kosten. Het wordt dus, net als elk jaar, een kwestie van goed plannen en voldoende rustmomenten inbouwen.

Dit jaar hebben deze maanden alleen ook een verdrietig randje. Het is de eerste keer dat we al deze feestelijkheden zonder mijn vader en schoonvader beleven. Ik weet dat hun afwezigheid juist op dit soort feestelijke momenten opeens extra voelbaar kan zijn. Natuurlijk wil ik genieten van alle gezelligheid, maar het is wel lastiger als je iemand zo erg mist. 

De komende maanden ga ik dus proberen om extra lief te zijn voor mezelf en Sander. Niet teveel druk dat het gezellig moet zijn, maar ruimte houden voor alle emoties die er allemaal mogen zijn.  Dan komt het vast allemaal goed 💚

Zoektocht naar de perfecte agenda

Er zijn van die dingen waar ik ieder jaar weer even goed over nadenk. Mijn agenda is daar een mooi voorbeeld van. Ik gebruik hem intensief en daarom vind ik het belangrijk dat hij niet alleen mooi is, maar ook goed bij mij past. Ik wil voldoende ruimte om mijn afspraken op te schrijven, overzicht kunnen houden over mijn weken en maanden en het liefst ook nog plek hebben voor lijstjes en andere dingen die ik wil onthouden. Een agenda is voor mij namelijk veel meer dan een boekje waarin staat wanneer ik ergens moet zijn. Het is een hulpmiddel om mijn leven een beetje overzichtelijker te maken - laat mij maar in de waan dat het me ook ooit gaat lukken 😂.

Voor 2027 ben ik daarom weer op zoek gegaan naar een nieuwe agenda. Ik vind het leuk om verschillende planners te bekijken en na te denken over wat ik nodig heb. Dit jaar viel mijn oog op de Systemyze Agenda 2027 in paars. Alleen die kleur vind ik al erg mooi! Maar natuurlijk heb ik ook gekeken naar de inhoud. Wat mij vooral aansprak, is dat deze agenda een weekplanner, maandplanner én journal in één is. Ik heb graag overzicht, maar vind het ook fijn om doelen te stellen, lijstjes te maken en af en toe even stil te staan bij hoe het gaat. Hoe fijn is het als dat allemaal in één boekje kan?

De agenda heeft maand- en weekoverzichten, habit trackers en pagina's voor doelen en reflectie. Ook zitten er 170 stickers bij, en zoals jullie misschien wel weten ben ik enorm fan van leuke stickers, dus ik ga mijn agenda hier zeker mee oppimpen! Verder heeft de agenda drie leeslinten, een penhouder en een handig opbergvak. En de pagina's blijven plat open liggen. Dat klinkt als een klein detail, maar juist dat soort dingen maken een agenda voor mij fijner in het dagelijks gebruik.

Ik ben heel benieuwd hoe deze agenda me in 2027 gaat bevallen. Ik hoop dat hij me helpt om afspraken, huishoudelijke taken, sociale activiteiten en mijn eigen plannen op één plek bij te houden. Want hoe fijn het ook is om allerlei leuke dingen te ondernemen, ik heb ook behoefte aan rust en overzicht. Een goede agenda helpt me om vooruit te kijken, maar hopelijk ook om wat bewuster ruimte te maken voor ontspanning. De nieuwe agenda ligt alvast klaar om straks gevuld te worden. Nu nog even geduld tot januari! 💜

(Wanneer) kopen jullie meestal een nieuwe papieren agenda? Of zijn jullie al overgestapt op digitaal? 

Pmdd even terug 😢

Ik heb PMDD. Dat staat voor premenstruele dysfore stoornis en betekent in mijn geval dat mijn hormonen in de aanloop naar mijn menstruatie een behoorlijke puinhoop van mijn hoofd kunnen maken. Denk aan somberheid, prikkelbaarheid, emoties die alle kanten op gaan en het gevoel dat de wereld ineens een stuk minder leuk is. Niet bepaald een feestje dus. Gelukkig had ik daar een oplossing voor gevonden: een spiraaltje. En dat werkte erg goed! Ik had nauwelijks nog last van mijn PMDD en kon eindelijk weer een beetje normaal functioneren zonder iedere maand door die emotionele achtbaan te moeten.

Totdat ik een biopsie moest laten doen bij de gynaecoloog. Dat was op zichzelf al niet mijn favoriete bezigheid, maar er gebeurde ook nog iets wat ik niet had zien aankomen: bij het onderzoek trok de gynaecoloog per ongeluk mijn spiraaltje eruit. Oeps! En hoewel het natuurlijk niet expres gebeurde, was ik er bepaald niet blij mee. Want dat spiraaltje was voor mij niet zomaar een voorbehoedsmiddel, maar ook iets wat me hielp om mijn PMDD-klachten onder controle te houden.

Er moest dus een nieuw spiraaltje komen. Inmiddels zit het er gelukkig weer in, maar mijn lichaam moet daar blijkbaar even aan wennen. En dat betekent: hormoonschommelingen en tijdelijk weer PMDD-klachten. Zucht. Ik was net zo blij dat ik daar vanaf was! Het is ontzettend frustrerend om te merken dat klachten waarvan je dacht dat je ze achter je had gelaten, ineens weer terugkomen. Alsof je eindelijk een oplossing hebt gevonden voor iets wat je leven behoorlijk beïnvloedt en je vervolgens toch weer terug bij af bent. Terwijl je er zelf helemaal niets aan kunt doen.

Gelukkig weet ik dat dit niet per se betekent dat het zo blijft. Mijn lichaam heeft tijd nodig om aan het nieuwe spiraaltje te wennen en ik hoop vooral dat de rust straks weer terugkeert in mijn hoofd. Tot die tijd probeer ik een beetje lief voor mezelf te zijn, niet alles van mezelf te verwachten en te accepteren dat ik misschien even wat minder goed in mijn vel zit. Makkelijker gezegd dan gedaan, natuurlijk. Maar goed, ik heb dit eerder meegemaakt en weet inmiddels hoe vervelend PMDD kan zijn. Dus lieve hormonen, zouden jullie alsjeblieft weer een beetje normaal willen doen? Ik had mijn leven net weer terug! 😅

Tantra workshop gevolgd

Vorig jaar kregen Sander en ik een mooi geldbedrag van mijn ouders om naar eigen inzicht te besteden. Sander en ik besloten om elke maand een ervaring samen te gaan doen. Een uitstapje, een workshop of iets anders om even echt verbinding met elkaar te maken. 

Gister gingen Sander en ik samen naar een tantra workshop. We hadden ons opgegeven voor de workshop Ontdek de tantrische liefde & Extase XL. Een lange dag waarin we kennismaakten met tantra, verschillende oefeningen deden en leerden over de Kashmir-massage. Bij tantra denken mensen misschien al snel aan seks, maar dat was juist niet waar deze dag om draaide. Het ging vooral om ontspanning, aandacht en verbinding met elkaar. En dat bleek een stuk bijzonderder dan ik vooraf had verwacht!

Een van de oefeningen die me het meest is bijgebleven, was het elkaar in de ogen kijken. Dat klinkt heel simpel, maar het is best bijzonder om echt even de tijd te nemen om naar elkaar te kijken zonder afleiding. Op een gegeven moment moest ik zelfs huilen. Het raakte me meer dan ik had verwacht. Ook leerden we hoe je elkaar op een meer bewuste manier een knuffel kunt geven. Niet even snel een knuffel tussendoor, maar echt de tijd nemen om elkaar vast te houden en dat moment te ervaren. Kleine dingen, die toch heel anders voelen als je er bewust mee bezig bent.

Later op de dag kregen we uitleg over de Kashmir-massage en mochten we zelf bij elkaar een massage geven en ontvangen terwijl de begeleidster het voordeed. De sfeer was ontspannen, met rustige muziek en zachte verlichting. Alles gebeurde in een veilige omgeving en met respect voor elkaar. Het was nadrukkelijk geen seksuele workshop, maar juist een spirituele ervaring. Het ging niet om een bepaald doel bereiken, maar om samen genieten van aanraking, rust en aandacht. Even niet bezig zijn met alles wat er thuis nog moet gebeuren, maar gewoon met elkaar.

We vonden het een mooie en verbindende dag en hebben er allebei veel van geleerd. Vooral het oogcontact en de manier waarop we elkaar een knuffel geven, zijn dingen die ik graag wil meenemen in ons dagelijks leven. Want hoe vaak ben je eigenlijk samen druk met van alles en nog wat, zonder echt even stil te staan bij elkaar? We hoeven echt niet iedere dag een uitgebreide tantra-oefening te doen, maar wat vaker bewust tijd voor elkaar maken lijkt me heel waardevol. Een bijzondere ervaring dus, die ons weer even liet voelen hoe fijn het is om écht samen te zijn. ❤️