Ik voel me een beetje voor schut gezet vandaag.
Sinds een paar maanden ben ik via Facebook lid van een verkoopgroep van onze regio. Hier zet ik regelmatig spulletjes op die ik kwijt wil. Ik verdien daar een leuk zakcentje voor dat we weer in de badkamer stoppen.
Toen mijn ouders een nieuwe eettafel kochten bood ik dus ook aan om tegen de tijd dat hun eettafel zou worden bezorgd de oude eethoek op deze verkoopgroep te zetten. Op woensdag kreeg ik een telefoontje van mijn ouders dat de nieuwe tafel al op vrijdag (vandaag dus) zou komen en of ik de eethoek dan op de verkoopgroep wilde zetten.
Zo gezegd, zo gedaan. Er zat spoed achter, dus ik zette er (in overleg) geen richtprijs bij, onder het motto: liever een tientje ervoor krijgen dan dat je hem bij het oud vuil zet. Al snel had ik een bod van €20. Ok, geen wereldbod, maar als je binnen een dag van je tafel af wilt lijkt het me beter dan niks….
Ik belde mijn moeder op en kreeg opeens te horen dat ze de tafel eerst wilde aanbieden aan een kennisje die ‘s avonds zou langskomen. Ook was ze niet zo tevreden met de geboden prijs, maargoed, als die kennis hem niet wilde mochten ze hem wel komen ophalen. Ze zouden het nog wel laten weten…. Vervolgens hoor ik de hele avond niks meer….
Dus vanmorgen maar eens naar de status gevraagd. Nee, de tafel was niet verkocht en nee, ze wilden hem nu opeens niet meer voor €20 gaan verkopen, ze wilden er minstens €50 voor hebben. Opzich is dat hun goed recht maar ik voel me nu wel zwaar voor lul staan. Ik mag me er nu weer gaan uitlullen waarom ik gisteravond zei dat het bod akkoord was en nu weer niet. Dit is dus de eerste en direct ook laatste keer dat ik iets voor hen op die groep zet.
vrijdag 13 juni 2014
woensdag 11 juni 2014
Gratis tuinaarde
2 jaar geleden kochten Sander en ik, geïnspireerd door het boek No Impact Man, 20 compostwormen. We maakten hiermee ons eigen compostverwerkingsfabriekje; althans, dat was de bedoeling. IJverig begonnen we met allerlei GFT afval in de wormenbak te gooien. Maar na een tijdje was ons enthousiasme wat bekoeld.
Gelukkig waren de wormen niet rancuneus en hebben ze goed hun best gedaan de afgelopen winter. Toen ik last kreeg van fruitvliegjes besloot ik het GFT weer beter te gaan scheiden en kwam erachter dat ze net bezig waren om de laatste meloenschil te verorberen.
Inmiddels is de wormenbak weer behoorlijk in ere hersteld. De wormpjes krijgen dagelijks lekker restjes fruit te eten en wij kunnen nu de vruchten plukken van hun noeste arbeid. Win-win situatie. :) Mocht er iemand in de buurt wonen die ook geïnteresseerd is in een wormenbak, kom gerust eens kijken. De wormen hebben zich inmiddels ook flink voortgeplant dus wie weet kunnen we er dan een paar vangen voor de liefhebber, zodat die ook een wormenbak kan beginnen :)
Gelukkig waren de wormen niet rancuneus en hebben ze goed hun best gedaan de afgelopen winter. Toen ik last kreeg van fruitvliegjes besloot ik het GFT weer beter te gaan scheiden en kwam erachter dat ze net bezig waren om de laatste meloenschil te verorberen.
Inmiddels is de wormenbak weer behoorlijk in ere hersteld. De wormpjes krijgen dagelijks lekker restjes fruit te eten en wij kunnen nu de vruchten plukken van hun noeste arbeid. Win-win situatie. :) Mocht er iemand in de buurt wonen die ook geïnteresseerd is in een wormenbak, kom gerust eens kijken. De wormen hebben zich inmiddels ook flink voortgeplant dus wie weet kunnen we er dan een paar vangen voor de liefhebber, zodat die ook een wormenbak kan beginnen :)
dinsdag 10 juni 2014
Triest
Het jongetje dat op eerste pinksterdag vlakbij mijn ouderlijk huis was aangereden is inmiddels overleden. Volgens zeggen hebben ze zijn lichaam eerst nog een poos 'in leven' gehouden om zijn organen te behouden, maar was hij al hersendood. Het heeft me de afgelopen dagen enorm beziggehouden en ik hoopte zo dat het goed zou komen, maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Wat is het leven toch enorm fragiel. Ik denk daar bij voorkeur maar zo min mogelijk over na, maar op dit soort momenten wordt het weer even keihard duidelijk. Je kunt maar beter van elke dag optimaal genieten, want het kan zomaar opeens over zijn.
Wat is het leven toch enorm fragiel. Ik denk daar bij voorkeur maar zo min mogelijk over na, maar op dit soort momenten wordt het weer even keihard duidelijk. Je kunt maar beter van elke dag optimaal genieten, want het kan zomaar opeens over zijn.
zondag 8 juni 2014
Wat een dag....
Wat een dag vandaag! Vanavond gebarbecued bij mijn ouders en daarna een spelletje gespeeld. Het was hartstikke gezellig, iedereen was keihard aan het lachen toen opeens de buurvrouw kwam vertellen dat een weg bij ons om de hoek was afgesloten; waarschijnlijk een ongeval gebeurt. Mijn vader ging even kijken, maar wij bleven zitten, want ik ben niet zo'n fan van ramp-toerisme.
Maar toen kwam de trauma-helikopter erbij en aangezien ik nog nooit de kans heb gehad om een helikopter van dichtbij te bekijken met opstijgen en landen en dat wel machtig interessant vind, gingen we er toch even heen. Hadden we het maar niet gedaan! Het was echt afschuwelijk. Heel de wijk was uitgelopen om te kijken. Er lag een kinderfietsje, of beter gezegd: wat daar van over was, op de weg. Ongeveer 10 meter verder lag een kinderslippertje en nog eens 10 meter verderop stond een groot, oranje scherm zodat het jonge slachtoffertjes privacy was gewaarborgd.
Het kindje was ergens overgestoken waar dat eigenlijk niet mag. En nou kan ik wel met mijn vingertje gaan wijzen, maar ik ben zelf ook honderden keren op die plek overgestoken, want anders moet je omrijden of omlopen. Afschuwelijk vind ik het! Ik krijg het beeld bijna niet uit mijn hoofd en het houdt me nu al de hele avond bezig :(
Maar toen kwam de trauma-helikopter erbij en aangezien ik nog nooit de kans heb gehad om een helikopter van dichtbij te bekijken met opstijgen en landen en dat wel machtig interessant vind, gingen we er toch even heen. Hadden we het maar niet gedaan! Het was echt afschuwelijk. Heel de wijk was uitgelopen om te kijken. Er lag een kinderfietsje, of beter gezegd: wat daar van over was, op de weg. Ongeveer 10 meter verder lag een kinderslippertje en nog eens 10 meter verderop stond een groot, oranje scherm zodat het jonge slachtoffertjes privacy was gewaarborgd.
Het kindje was ergens overgestoken waar dat eigenlijk niet mag. En nou kan ik wel met mijn vingertje gaan wijzen, maar ik ben zelf ook honderden keren op die plek overgestoken, want anders moet je omrijden of omlopen. Afschuwelijk vind ik het! Ik krijg het beeld bijna niet uit mijn hoofd en het houdt me nu al de hele avond bezig :(
Help, ik ben een onnatuurlijke moeder!
Sander en ik dachten erover om naar de "ouders natuurlijk" beurs te gaan, maar daar komen we maar van terug nadat we de standjes hebben gezien. Ik heb geen zin om tussen allemaal geweldige moeders te lopen die hun kindje fulltime dragen, borstvoeding geven enz. Dat doet alleen maar pijn dat het hier niet lukt. En dan kan ik wel een boos berichtje gaan schrijven, maar dat is ook niet helemaal fair. Ik had graag borstvoeding willen geven en willen dragen, maar het is me niet gelukt.
Ondanks dat steekt het me wel dat het blijkbaar nodig is om zo'n scheiding te maken.... Als borstvoeding en dragen zo natuurlijk is, betekent dat dan dat een groot gedeelte van de moeders in Nederland onnatuurlijk is? Eerlijk gezegd denk ik van niet. Natuurlijk ouderschap draait in mijn ogen om veel meer dan alleen wat het oog kan zien.
En soms heb ik ook het gevoel dat het natuurlijke ouderschap een trend is. Vroeger was het heel normaal om borstvoeding te geven, nu is het opeens nodig dat er allerlei organisaties voor zijn, dat er een speciale beurs voor is.... Als het zo natuurlijk is, waarom moet er dan zoveel ophef over worden gemaakt?!
Zelf trek ik compleet mijn eigen plan. Ik lees wel veel over opvoeding en over baby's, maar ik kijk naar wat Tobias nodig heeft en kan. En soms zijn dat heel andere dingen dan dat volgens het boekje zou moeten. De eerste week heeft Tobias bijvoorbeeld heel veel bij ons in bed geslapen, terwijl het consultatiebureau dat geen goed idee vond. Dit zou dan een onderdeel zijn van het 'attachment-parenting'... wist ik veel! Ik deed gewoon wat ik voelde dat op dat moment het juiste voor ons mannetje was. Na een maand begon ik juist signalen op te vangen dat hij niet goed meer sliep door onze geluiden en is hij probleemloos naar zijn eigen kamertje gegaan waar hij nu al 5,5 maand praktisch elke nacht doorslaapt!!
Het boek waar ik het meeste aan heb gehad is het boek baby-managment. Dit gaat erover dat een baby niet het middelpunt hoeft te zijn, maar dat het wel degelijk een individu is om rekening mee te houden. Maar dat hij ook mag leren om onderdeel te zijn van het ritme dat in het gezin speelt. Zo hebben wij Tobias vanaf het begin ook behandeld. Altijd vertellen wat we gaan doen, waar we heen gaan en ook rekening houden met zijn ritme.... Maar tegelijk was hij ook direct een onderdeel van ons als gezin en ging dus ook mee in óns ritme. (Ik heb dit boek niet eens helemaal uitgelezen, na een paar hoofdstukken begreep ik waar ze heen wilde en heb de dingen toegepast waar ik het mee eens was)
Daarnaast vinden we het belangrijk dat hij ervaringen opdoet. Niet alles bij hem uit de weg halen. Natuurlijk geen gevaarlijke situaties creëren, maar ook niet angstvallig alles wat ongenoegen kan oproepen bij hem uit de buurt houden. Voorbeeldje: als hij met een lepel wil spelen dan mag dat onder toezicht. Als hij hem dan zo ver in zijn mond steekt dat ie ervan moet kokhalzen, dan leert hij vanzelf dat het niet handig is om het in zijn mond te steken. Of als hij zichzelf vastrolt tegen de muur aan, dan laten we hem eerst even zelf klungelen om weer los te komen. Hier leert hij meer van dan wanneer we hem elke keer oppakken.
Nou moet ik wel zeggen dat ik hier voor de bevalling helemaal niet achter had gestaan, maar dat was omdat ik toen het karakter van Tobias nog niet kende. Als ik een baby zou hebben die heel snel boos of bang is, dat zou ik het weer anders aanpakken...
Ondanks dat steekt het me wel dat het blijkbaar nodig is om zo'n scheiding te maken.... Als borstvoeding en dragen zo natuurlijk is, betekent dat dan dat een groot gedeelte van de moeders in Nederland onnatuurlijk is? Eerlijk gezegd denk ik van niet. Natuurlijk ouderschap draait in mijn ogen om veel meer dan alleen wat het oog kan zien.
En soms heb ik ook het gevoel dat het natuurlijke ouderschap een trend is. Vroeger was het heel normaal om borstvoeding te geven, nu is het opeens nodig dat er allerlei organisaties voor zijn, dat er een speciale beurs voor is.... Als het zo natuurlijk is, waarom moet er dan zoveel ophef over worden gemaakt?!
Zelf trek ik compleet mijn eigen plan. Ik lees wel veel over opvoeding en over baby's, maar ik kijk naar wat Tobias nodig heeft en kan. En soms zijn dat heel andere dingen dan dat volgens het boekje zou moeten. De eerste week heeft Tobias bijvoorbeeld heel veel bij ons in bed geslapen, terwijl het consultatiebureau dat geen goed idee vond. Dit zou dan een onderdeel zijn van het 'attachment-parenting'... wist ik veel! Ik deed gewoon wat ik voelde dat op dat moment het juiste voor ons mannetje was. Na een maand begon ik juist signalen op te vangen dat hij niet goed meer sliep door onze geluiden en is hij probleemloos naar zijn eigen kamertje gegaan waar hij nu al 5,5 maand praktisch elke nacht doorslaapt!!
Het boek waar ik het meeste aan heb gehad is het boek baby-managment. Dit gaat erover dat een baby niet het middelpunt hoeft te zijn, maar dat het wel degelijk een individu is om rekening mee te houden. Maar dat hij ook mag leren om onderdeel te zijn van het ritme dat in het gezin speelt. Zo hebben wij Tobias vanaf het begin ook behandeld. Altijd vertellen wat we gaan doen, waar we heen gaan en ook rekening houden met zijn ritme.... Maar tegelijk was hij ook direct een onderdeel van ons als gezin en ging dus ook mee in óns ritme. (Ik heb dit boek niet eens helemaal uitgelezen, na een paar hoofdstukken begreep ik waar ze heen wilde en heb de dingen toegepast waar ik het mee eens was)
Daarnaast vinden we het belangrijk dat hij ervaringen opdoet. Niet alles bij hem uit de weg halen. Natuurlijk geen gevaarlijke situaties creëren, maar ook niet angstvallig alles wat ongenoegen kan oproepen bij hem uit de buurt houden. Voorbeeldje: als hij met een lepel wil spelen dan mag dat onder toezicht. Als hij hem dan zo ver in zijn mond steekt dat ie ervan moet kokhalzen, dan leert hij vanzelf dat het niet handig is om het in zijn mond te steken. Of als hij zichzelf vastrolt tegen de muur aan, dan laten we hem eerst even zelf klungelen om weer los te komen. Hier leert hij meer van dan wanneer we hem elke keer oppakken.
Nou moet ik wel zeggen dat ik hier voor de bevalling helemaal niet achter had gestaan, maar dat was omdat ik toen het karakter van Tobias nog niet kende. Als ik een baby zou hebben die heel snel boos of bang is, dat zou ik het weer anders aanpakken...
zaterdag 7 juni 2014
Family fun day 23: poffertjes bakken
Vandaag hebben we als family fun day zelf poffertjes gebakken. In april hebben we zelf een poffertjespan gekocht en met elkaar afgesproken dat we geen poffertjes meer buiten de deur zouden eten, en tot nu toe lukt dat aardig. We hebben al berekend dat we de kosten van de aanschaf er dan al vrij snel weer uit moeten hebben :)
Tobias kon niet meesmullen, maar hij was er wel gezellig bij. En... opa en oma waren er ook, dus dat was voor hem ook een feestje :)
Kosten: ongeveer €1,50 aan ingrediënten (geschat!)
Tobias kon niet meesmullen, maar hij was er wel gezellig bij. En... opa en oma waren er ook, dus dat was voor hem ook een feestje :)
Kosten: ongeveer €1,50 aan ingrediënten (geschat!)
donderdag 5 juni 2014
weg met die troep!!
Pffffh, ons huis begint zo langzamerhand op een vuilnisbelt te lijken. Langzaamaan stroomt het huis steeds meer dicht met troepjes. Dingen waar we nog wat mee moeten, dingen die misschien nog van pas komen.... Ik word er gek van!
Ik zou dolgraag net zo opgeruimd willen zijn als Valhalla. Een lekker leeg huis, weinig om naar om te kijken... Maar dat zit er blijkbaar niet in. En dan heb ik ook nog eens een man die nog geen blik weg kan gooien omdat het misschien nog wel van pas zou kunnen komen.... Dus hij is ook niet echt een hulp bij het weggooien van dingen.
Maar ik heb een besluit genomen: er moet gewoon wat veranderen! Ik wil niet voor de rest van mijn leven in deze troep leven, dus aan de slag! Er is al een klein beginnetje gemaakt, ik heb al wat spulletjes verkocht via een plaatselijke verkoopgroep. Maar er moeten ook gewoon dingen naar de kringloop gebracht worden en zelfs dingen weggegooid.
Probleem is alleen dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Ik heb het gevoel dat ik al die troep al 100 keer door mijn handen heb laten gaan. De eerste keer is het makkelijkste, je gooit een gedeelte weg en een gedeelte hou je. Maar de keren daarna heb je dus alleen dingen over die je de vorige keer niet wilde weggooien, dus waarom zou het nu anders zijn?!
Maargoed, ik ga ervoor....
Ik zou dolgraag net zo opgeruimd willen zijn als Valhalla. Een lekker leeg huis, weinig om naar om te kijken... Maar dat zit er blijkbaar niet in. En dan heb ik ook nog eens een man die nog geen blik weg kan gooien omdat het misschien nog wel van pas zou kunnen komen.... Dus hij is ook niet echt een hulp bij het weggooien van dingen.
Maar ik heb een besluit genomen: er moet gewoon wat veranderen! Ik wil niet voor de rest van mijn leven in deze troep leven, dus aan de slag! Er is al een klein beginnetje gemaakt, ik heb al wat spulletjes verkocht via een plaatselijke verkoopgroep. Maar er moeten ook gewoon dingen naar de kringloop gebracht worden en zelfs dingen weggegooid.
Probleem is alleen dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Ik heb het gevoel dat ik al die troep al 100 keer door mijn handen heb laten gaan. De eerste keer is het makkelijkste, je gooit een gedeelte weg en een gedeelte hou je. Maar de keren daarna heb je dus alleen dingen over die je de vorige keer niet wilde weggooien, dus waarom zou het nu anders zijn?!
Maargoed, ik ga ervoor....
dinsdag 3 juni 2014
Wandelwagen door midden
Afgelopen zondag wilde ik Tobias naar binnen duwen met de wandelwagen toen ik opeens *knak* hoorde. Het volgende moment zakte de wagen heel langzaam naar beneden…. Sander moest me helpen om de wagen naar binnen te tillen, waar we constateerden dat er een scheur in het scharnier zat.

Sander heeft direct een mailtje gestuurd naar Mutsy, die het echt geweldig hebben opgepakt. In de loop van maandag hadden we al een mailtje ontvangen dat het uiteraard niet de bedoeling is dat dit kan gebeuren en dat ze de wagen graag terugontvangen om te bekijken wat er mis kan zijn gegaan. Op internet las ik ook al een paar verhalen over Mutsys die doormidden waren gebroken, allemaal Transporters die in 2010 zijn gekocht… Onze wagen is ook uit 2010 (tweedehands), dus waarschijnlijk is dit hetzelfde verhaal.
Vervolgens hebben we de wagen dus naar de Prenatal gebracht. Onderweg brak hij nog eens helemaal doormidden, wat opzich een opluchting was, want daardoor konden mijn vader en ik beide één deel optillen en hoefde ik niet meer te duwen aan een wagen die steeds verder in ekaar zakte…

Hoe dan ook: de wagen is bij de Prenatal ingeleverd en als het goed is krijgen we nu binnen 2 weken bericht. Maar dan merk je wel direct hoe afhankelijk je bent van zo’n wagentje. Ik heb wel een wagen kunnen lenen van een van onze buren, maar dat is echt een rot-ding… Sorry, je mag een gegeven (geleend!) paard niet in de bek kijken, maar ik kan er echt niet mee overweg!! En bij Prenatal hadden ze wel een leenwagen maar die kon alleen met een échte maxi cosi gebruikt worden en wij hebben een nepperd. Morgen komt een vriendin haar maxi cosi langsbrengen, maar vandaag zit ik er dus nog even mee.
Direct ook maar via Marktplaats op zoek gegaan naar een goede buggy die je ook in ligstand kunt zetten… Voor je-weet-maar-nooit. En Tobias doet ondertussen hard zijn best om te leren kruipen en daarna lopen, zodat we de wagen hopelijk snel niet meer nodig hebben ;)
zondag 1 juni 2014
Badkamer of aflossen
Een paar weken geleden is onze hypotheek omgezet en hebben we direct €900 extra afgelost. Een week daarna kwam opeens het plan om de badkamer te gaan vervangen weer in volle hevigheid naar boven en baalde ik eigenlijk een beetje dat we dit bedrag in de hypotheek hadden gestoken in plaats van op de spaarrekening voor de badkamer.
Gelukkig bleek toen dat we het naar ons oude leningnummer hadden overgemaakt en dat de bank het bedrag zou gaan terugstorten. Nu hebben we het alsnog op de spaarrekening gezet. We 'moeten' nog €4000 sparen in ons verbouwpotje, maar ik denk dat ik ook een beetje uit een ander potje erbij ga pikken als het nodig is.... In 15 weken sparen we denk ik geen €4000 bij elkaar namelijk!
Verder ben ik tot nu toe wel erg tevreden over Brugman waar we onze keuken hebben besteld. Op internet lees je wel veel horror-verhalen, maar ik had een goed gevoel erbij en daar vertrouw ik tegenwoordig meer op dan op de goede of slechte verhalen die ik op internet lees. De keuken hadden we uiteindelijk bij een ander bedrijf besteld en toen wilde ik achteraf ook dat we toch beter naar mijn intuïtie hadden geluisterd...
Verder hebben we de cijfers van mei binnen. We hebben iets meer uitgegeven dat gebudgetteerd, maar we hebben ook veel minder ontvangen dan ik had verwacht, dus dat compenseert de extra uitgaves ruimschoots. Ook volgende maand verwachten we nog een leuk bedragje van de Belastingdienst terug, maar dat hebben we dan helaas wel gedeeltelijk nodig om de maand-begroting sluitend te krijgen... De rest gaat weer op de spaarrekening.
Gelukkig bleek toen dat we het naar ons oude leningnummer hadden overgemaakt en dat de bank het bedrag zou gaan terugstorten. Nu hebben we het alsnog op de spaarrekening gezet. We 'moeten' nog €4000 sparen in ons verbouwpotje, maar ik denk dat ik ook een beetje uit een ander potje erbij ga pikken als het nodig is.... In 15 weken sparen we denk ik geen €4000 bij elkaar namelijk!
Verder ben ik tot nu toe wel erg tevreden over Brugman waar we onze keuken hebben besteld. Op internet lees je wel veel horror-verhalen, maar ik had een goed gevoel erbij en daar vertrouw ik tegenwoordig meer op dan op de goede of slechte verhalen die ik op internet lees. De keuken hadden we uiteindelijk bij een ander bedrijf besteld en toen wilde ik achteraf ook dat we toch beter naar mijn intuïtie hadden geluisterd...
Verder hebben we de cijfers van mei binnen. We hebben iets meer uitgegeven dat gebudgetteerd, maar we hebben ook veel minder ontvangen dan ik had verwacht, dus dat compenseert de extra uitgaves ruimschoots. Ook volgende maand verwachten we nog een leuk bedragje van de Belastingdienst terug, maar dat hebben we dan helaas wel gedeeltelijk nodig om de maand-begroting sluitend te krijgen... De rest gaat weer op de spaarrekening.
zaterdag 31 mei 2014
Family fun day 22: dagje Haarlem
Vandaag zijn we met zijn drietjes naar Haarlem geweest voor een stadswandeling uit het tijdschrijft Toer-actief. Het was een erg leuke dag...
Eerst met de trein naar Haarlem... Tobias lag uiteraard heerlijk te slapen onderweg, die was natuurlijk nog moe van ons wakkerhouden de nacht ervoor ;)
En als laatste hebben we bij Bagels and Beans wat gegeten en gedronken...
Eerst met de trein naar Haarlem... Tobias lag uiteraard heerlijk te slapen onderweg, die was natuurlijk nog moe van ons wakkerhouden de nacht ervoor ;)
Toen fijn gewandeld in Haarlem. Onderweg kwamen we wat hofjes tegen en in één van deze hofjes hebben we gezellig een boterhammetje gegeten en Tobias een flesje gegeven. Daarna weer verder, genieten van alle mooie dingen die er te zien waren in Haarlem....
Fijn detail: Sander heeft al 3 dagen geen prednison geslikt en desondanks ging het toch goed met wandelen. Het lijkt dus de goede kant op te gaan; al weten ze nog steeds niet waar die pijn door veroorzaakt wordt/werd (laten we hopen op werd!!)
Kosten van het uitstapje: €16
Abonneren op:
Posts (Atom)



