moestuin

Binnenkort gaat het dan toch eindelijk gebeuren: onze eigen moestuin. Sander is vorig weekend druk bezig geweest met het in elkaar zetten van een plantenbak. Nu moet alleen de aarde er nog in en dan kunnen we beginnen.

Van mijn schoonzus hebben we voor sinterklaas een stuk of 6 zakjes zaad gekregen voor kruiden en groentes. Die komen nu dan goed van pas. Ook wil ik zelf wat plantjes neerzetten; vooral een vlinderstruik, want ik wil graag vlinders in de tuin. Vorig jaar had ik van mijn tante al een vlinderstruik gekregen, maar die is helaas doodgegaan in de koude winter :(

We hebben ook twee prunusjes gekocht. Ik vind die echt zo ontzettend mooi! Dus hopelijk gaan die lekker uitbundig bloeien dit voorjaar!

Zijn jullie al druk bezig met de tuin?

Druk dagje - 1 jaar verkering

Vandaag een drukke dag gehad. Sander en ik hadden nog dagkaartjes liggen van de Kruidvat. Vandaag hadden we afgesproken met Sanders zus en haar vriend om naar de tentoonstelling Body Worlds te gaan. Dit is een tentoonstelling met allemaal geplastineerde lichamen. Plastineren is een manier om lichamen te conserveren, waardoor je heel goed de spieren, bloedvaten enz. kunt zien. Erg fascinerend om te zien hoe het menselijk lichaam werkt.

Daarna zijn Sander en ik naar Schiphol geweest om daar vliegtuigjes te kijken. Was erg leuk en nu hebben we allebei nóg meer zin om op vakantie te gaan.

Vervolgens zijn we nog naar Den Bosch gegaan. Alleen waren we wat aan de late kant, dus de de winkel die ik daar wilde bezoeken was helaas al dicht. 

Vanwaar deze enorme reis vragen jullie je misschien af.... Nou, Sander en ik hebben vandaag precies 1 jaar verkering! Morgen gaat het feest nog even door en gaan we naar Wicked. Daarma is het weer even over met de pret en moeten we weer hard gaan sparen voor de trouwerij ;)

Zijn jullie wel eens bij Body worlds geweest en/of wat vinden jullie ervan?

een nieuw begin

Gister was mijn laatste dag op het werk. Eigenlijk zou dat vandaag zijn, maar door omstandigheden is dat anders gelopen. Ik vind het erg jammer dat ik niet echt goed afscheid heb kunnen nemen van mijn collega's; het ging opeens allemaal heel erg snel en toen stond ik opeens buiten. Misschien ook maar beter, maar het voelt niet echt bevredigend zoals het is gegaan.

Maar ik ben vastberaden om nu gewoon een nieuwe, frisse start te maken. De komende week ga ik het hele huis schoonmaken en opruimen. Van Sander heb ik het boek minimorfoses gekregen. Hierin staan 35 opruimacties om uit te voeren. Hiermee kan ik even lekker mijn huis én mijn hoofd leegmaken. En hopelijk ook mijn hart.

Sommige collega's deelde ik toch al 2,5 jaar erg veel mee. Ik merk nu dat regelmatig dingetjes door mijn hoofd schieten die ik graag aan hen zou willen vertellen, maar dat gaat nu even niet. Het zal wel even duren voor je zoiets weer opbouwt met nieuwe collega's. Ik ga er weliswaar écht op vooruit met werk dat véél meer inhoud heeft en een echte uitdaging biedt, maar ik laat ook wel wat achter... Namelijk mijn lieve collega's.

Ik ben trouwens gestopt met Wijvenweek ook om deze reden. Ik heb er even geen zin meer in. Misschien later...

Hebben jullie wel eens iets achter je gelaten wat toch wel zeer deed?

een snelle bespaartip tussendoor

Ik had hier vorige week al een blogje over willen schrijven, maar ben het toen helemaal vergeten. Gelukkig kreeg ik vandaag een email van bol.com: het is boekenweek! En als je voor 12,50 aan Nederlandse boeken koopt, krijg je het boekenweekgeschenk er gratis bij.

Maar da's natuurlijk niet zo bijzonder... Wat ik wel altijd fijn vind is dat je met het boekenweekgeschenk gratis met de trein kan. Deze keer op zondag 20 maart. Da's dan opeens wél weer interessant voor ons! En wie weet ook voor anderen.... :)

Doen jullie mee aan deze actie?

We zitten hier met een mening.

Opdracht van vandaag voor Vrouwenweek: Voor één keer: schreeuw uw mening uit, over een maatschappelijk onderwerp naar keuze.

Ik heb een vrij sterke mening over een aantal onderwerpen, maar die mening hou ik eigenlijk altijd voor me. Ik vind namelijk dat overtuigingen persoonlijk zijn, ik heb niet de behoefte om anderen daar ongevraagd mee lastig te vallen. Alleen Sander krijgt vaak mijn ongezouten mening te horen... Maar dat betekent niet dat ik geen mening heb over allerlei onderwerpen:

Mocht ik zwanger raken dan is abortus voor mij geen optie. Ik heb er respect voor dat er mensen zijn die deze keuze wel maken of hebben gemaakt en zal die mensen ook nooit veroordelen. Maar zelf zou ik het gewoon niet kunnen. Het wordt altijd omschreven als een 'kleine' ingreep, maar de lichamelijke en emotionele gevolgen die het kan hebben worden niet genoemd. Nogmaals: geen veroordeling voor mensen die een andere keuze maken!! Ik weet hoe gevoelig dit onderwerp ligt. 

Ik wou dat ik minder moeite had met het niet eten van vlees. Ik probeer elke keer weer om geen vlees meer te eten, maar er komt altijd weer dat moment dat ik het weer eet. Maar da's alleen omdat ik ermee geconfronteerd word. Ik vind daarom dat er gewoon veel meer vleesvervangers en vegetarishe gerechten moeten worden geserveerd in restaurants. Gewoon omdat ik er dan minder moeite mee heb!

Sommige christenen praten erover dat de berichten over de oorlog daar in Israel heel eenzijdig zijn en een slecht beeld geven van de Joden. Ik vind dat altijd zo'n gezeik! Als het andersom was geweest hadden ze het waarschijnlijk helemaal geweldig gevonden. Ik vind dat heel hypocriet. Overigens weet ik zelf verder weinig over oorlogen, dus echt inhoudelijk heb ik er weinig mening over.

Soms zie ik mensen op Facebook die de ene week verliefde berichtjes plaatsen, gevolgd door verdrietige berichtjes en dan een week later weer een nieuw vriendje hebben. Ik maak me daar dan altijd heel druk over. Hoeveel betekent liefde nou als je een week later alweer een ander hebt? En probeer je die pijn niet gewoon te onderdrukken door een nieuwe vriend te 'nemen'? Sommige mensen gaan deze cyclus al jarenlang door en zijn nooit langer dan een week vrijgezel. Ik vraag me af of die meiden niet heel erg beschadigt raken... Ik zou het zelf absoluut niet kunnen!

Voor ik Sander leerde kennen ben ik anderhalf jaar vrijgezel geweest en al vond ik dat niet altijd leuk, ik heb wel het idee dat ik die tijd nodig heb gehad om te ontdekken wie ik was zonder partner. Ik kan alleen maar hopen dat de meiden die deze tijd niet nemen op den duur een partner vinden die hen niet verlaat...

Zo, wel weer genoeg meningen voor één dag ;) Please don't shoot me.... ;)

Guilty pleasures en kleine kantjes

Vandaag is de opdracht om te schrijven over een guilty pleasure of een verbeterpuntje in je leven.

Guilty pleasures, ik heb er wel meer dan één. Mijn grootste was tot voor kort het fantaseren over hoe ik weg zou gaan bij mijn huidige werk. Ik fantaseerde er dan over dat ik een contract aangeboden zou krijgen en dat ik dan zou kunnen zeggen dat ik een andere baan heb gevonden. Helaas liep het net even wat anders en was ik nog niet zeker van mijn nieuwe baan toen ze me een jaarcontract aanboden, dus moest ik nog even inbinden. Maar nu is dat gelukkig over.


Een andere fantasie van mij was om jullie te vertellen hoe stom mijn werk is. Dus dat ga ik nu ook eens doen. De waarheid over mijn huidige werk: het zuigt! Je wordt als een nummertje behandelt. De cijfertjes gaan vóór alles. We werken met een 'servicelevel', wat erop neerkomt dat je zo snel mogelijk de telefoon moet opnemen. Wat er daarna met de klant gebeurt dat interesseert niemand. Als de telefoon maar op tijd wordt opgenomen. 
Toen Sanders opa op sterven lag wilde ik een dagje vrij nemen om met Sander nog een keer afscheid te gaan nemen van zijn opa. Maar er hadden die dag al mensen vrij en als ik ook vrij zou krijgen dan zou het servicelevel te laag worden. Dus ik moest zelf maar regelen dat iemand anders voor mij zou komen werken. Kortom: het bedrijf waar ik werk is echt onmenselijk!
Een andere collega had een zus die ging trouwen, zelfs hier kon ze geen vrij voor krijgen. Dat is toch te achterlijk voor woorden?!
Overigens kunnen mijn directe leidinggevenden hier ook weinig aan doen; zij krijgen het ook weer van bovenaf te horen en moeten ook doen wat hen wordt opgedragen door mensen die duidelijk nog nooit een callcenter van binnen hebben gezien.


Daarom hoor ik mezelf nu ook regelmatig gniffelen. Niet voor mijn collega's, maar vooral voor het bedrijf. Want vlak voor ik vertelde dat ik wegging hebben ze het contract van een andere collega die hetzelfde werk deed als ik gestopt. En in plaats daarvan míj dus een jaarcontract aangeboden. Nu zijn ze er opeens twee kwijt. Moeten ze mensen maar niet als nummertjes behandelen, maar gewoon als mensen! Ik gun mijn collega's dat ze het wat rustiger hebben dan nu het is, maar ik vind het zó lekker dat het servicelevel nu gewoon compleet kapot gaat! 


Normaal gesproken ben ik nooit wraakzuchtig of rancuneus, maar in dit geval zeg ik: dit is karma! Als je mensen slecht behandelt zal het je zelf ook slecht gaan! Daarom weet ik ook zeker dat ik het veel beter naar mijn zin zal hebben bij mijn nieuwe werk; daar worden mensen (zowel klanten als personeel) niet als nummer behandelt, maar als een individu.


Hebben jullie ooit wel eens werk gedaan dat echt vreselijk was?

beautyqueen in het diepst van mijn gedachten? not really!

Deze week kleurt onze blog even roze, omdat het wijvenweek is. Hij is dus even verboden terrein voor Sander! Vandaag is de opdracht om te schrijven over het uiterlijk. Hoeveel tijd je kwijt bent om eruit te zien zoals je jezelf aan de wereld presenteert.

 Blegh, ik vind dit helemaal geen leuk onderwerp! Ik bén helemaal geen beautyqueen in het diepst van mijn gedachten. Sander zegt altijd dat ik absoluut geen meisje-meisje ben. Dat vond hij juist zo leuk aan mij. Met mij kun je lekker een boswandeling maken zonder dat ik bang ben dat er modder op mijn schoenen komt. Je kunt met me stoeien zonder dat ik bang ben dat mijn haar in de war raakt. En ’s morgens ben ik vaak sneller klaar in de douche dan hij…

Dus ja, wat moet ik dan schrijven over dit onderwerp? Hm, misschien moet ik mijn masker maar afdoen en bekennen dat ik soms toch bést een meisje-meisje ben. Vanmorgen bijvoorbeeld, toen er een klein spinnetje op tafel liep, moest Sander hem toch echt vangen. En ik kan soms óók opbloeien van een complimentje over het een of ander. En ik huil momenteel erg snel…. Vooral bij televisieprogramma’s als say yes to the dress of films als bride wars… en al ben ik niet ijdel, toch ben wel ik heel erg gehecht aan de ringen die ik nu draag en weet ik nog niet welke ik moet ‘opofferen’ als onze verlovingsringen binnenkomen.

Maar een beautyqueen? Nee, daar liggen mijn ambities niet. Ik heb het veel te druk met andere zaken om me zo druk te maken over dingen als lipgloss, haarkrullers enz, enz.

In hoeverre voelen jullie je een beautyqueen?

nieuwe fiets

Gistermiddag heb ik een nieuwe fiets besteld bij de Hema. Ze hebben daar een heel gave actie, dat je zelf je eigen fiets kunt samenstellen. Ik heb een fiets gemaakt met een roze frame en allerlei bloemetjes op de kettingkast en de jasbeschermers. En een transport-rek, want daar was ik inmiddels op mijn vorige fiets erg gehecht aan geraakt. Ben hardstikke blij dat ik nu zo'n gave fiets krijg!

Daarnaast is het ook nog eens een stuk goedkoper. Eerst moet ik wel even wat geld investeren, maar omdat ik straks weer op de fiets naar het werk kan, bespaar ik daar toch al gauw 2 euro per dag mee. En straks naar mijn nieuwe werk wil ik misschien ook wel gaan fietsen; volgens de fietsrouteplanner zou het maar 35 minuutjes fietsen zijn. Dus zodra ik mijn nieuwe fiets binnen heb ga ik dat gelijk eens even uitproberen of het klopt. En als dat zo is, dan denk ik dat ik gewoon op de fiets naar mijn werk blijf gaan.

Denk dus dat ik de komende tijd wel wat zal gaan afvallen; een baan waarin ik (hopelijk) meer beweging krijg en waar ik verder voor moet fietsen zullen zeker meehelpen!

i-ratrace

Gister las ik in de krant dat mensen massaal hun I pad 2 op Marktplaats zetten, omdat de Ipad 3 er alweer aan zit te komen. Een paar maanden geleden had ik al een discussie met Sander hierover; hij wilde heel graag een Ipad, maar ik vroeg me toen al af wanneer de Ipad 3 uit zou gaan komen. Tenslotte is Apple heel goed in geplande veroudering... Dat blijkt wel weer.

Het lijkt wel een ratrace: mensen kopen een apparaat, maar zijn daar maar heel kort blij mee. Want voor je het weet komt er alweer een nieuwsbericht dat er een nieuwere is. Dit geldt voor mobieltjes, laptops en eigenlijk alle apparaten waar mensen een status aan ontlenen. Zodra het apparaat veroudert is, voelen mensen zichzelf blijkbaar ook veroudert en begint het al snel weer te kriebelen om een nieuwere versie te kopen. Het is net een wortel die aan een stokje hangt voor de ezel... Je bent nooit in staat om écht en blijvend tevreden te zijn...

En ondertussen moet er toch ergens een enorme stapel afgedankte apparaten liggen... Maar die zien wij nooit.

Ik ben blij dat ik niet zo gevoelig ben voor de invloed van nieuwe apparaten. Hoe zit dat bij jullie?

maandelijkse moodswings

Gister schreef Huisvlijt over de overgang. Vandaag wil ik het eens over een ander hormonaal probleempje hebben: PMS.

PMS, wie kent het niet? Mannen kennen het van een afstandje en zuchten weer eens als het zo ver is. Vrouwen lijden. :p Gelukkig heb ik nooit last van buikpijn of andere lichamelijke problemen, maar emotioneel kan ik er wel aardig van uit balans raken. Ben ik normaal gesproken altijd heel vrolijk, humoristisch en vergevingsgezind. *kuch*.. als ik in die periode van de maand zit ben ik 2 dagen lang chagerijnig, ruziemakerig, emotioneel en geirriteerd.

Welke versie je van me ziet op deze dagen is afhankelijk van waar ik ben. Op het werk ben ik vooral sneller geirriteerd. Ik heb minder geduld met klanten en vind sneller dat ze zeuren. Ik probeer me dan altijd maar bewust te blijven dat het niet aan hen ligt, maar aan mezelf; ik heb tenslotte last van mijn hormonen.

Thuis ben ik veel erger. Ik maak me druk om dingen die er helemaal niet toe doen, maar die tijdens deze twee dagen tot extreme proporties lijken te groeien. De verdeling van het huishouden bijvoorbeeld. Normaal gesproken vind ik het geen enkel probleem om de was te doen. Maar als Sander gedurende deze twee dagen aan me vraagt of ik een wasje wil draaien dan zijn de poppen aan het dansen en kan ik enorm boos worden. Laat ie zelf de was eens doen, denk ik dan...

Ik ben meestal ook een stuk emotioneler dan gewoonlijk. Ik kan sneller huilen om kleine dingetjes. Voel me sneller aangevallen of onzeker...

Kortom: niet echt de leukste periode in de maand. Op internet heb ik gezocht naar tips om er beter mee om te gaan, maar er staan vooral lichamelijke tips op internet. Ik ben meer op zoek naar tips om de emotionele dalen wat tegen te gaan. En misschien ook wat tips voor Sander, hoe hij met de moodswings om kan gaan.

Dus: hoe gaan jullie om met de maandelijkse moodswings? Wat helpt voor jullie, en wat juist helemaal niet? Wat vinden jullie fijn of vervelend in het gedrag van andere mensen (en ook specifiek: mannen) op het moment dat je ongesteld moet worden?

Ben erg benieuwd naar de reacties.