Overzicht juni

Juni is alweer bijna voorbij, dus vandaag maar eens kijken hoe we het deze maand gedaan hebben.

We hebben op sommige gebieden wat teveel uitgegeven, maar het zijn wel allemaal spulletjes die hopelijk weer een flinke tijd meegaan. Onder andere een fietszitje voor Tobias, tuinstoelen en een parasol en nieuwe kleding voor ons allemaal.

In totaal moeten we nu ongeveer 30 euro van de spaarrekening afhalen, maar als we geen belastingteruggave hadden gekregen deze maand dan was dat wel meer geweest. Maargoed, zoals ik al zei: voorlopig zijn we nu wel weer even klaar met kopen; Tobias heeft weer voldoende kleertjes in de volgende maat, we kunnen lekker in de tuin zitten en heerlijk fietsen*…. Nu het lekkere weer nog!

We gaan dit jaar niet op vakantie, maar mijn moeder kwam met het leuke idee om rond de kerst naar Disneyland te gaan. We hebben het geld er opzich wel voor, maar ik vind het gewoon heel lastig om die beslissing te nemen, want sparen gaat tegenwoordig niet meer zo hard als toen we nog samen werkten. Gelukkig hebben we nog even om de beslissing te maken, want de prijzen voor de Thalys in november / december zijn nog niet eens bekend….


* Ik weet dat Tobias nog niet op de fiets mag als hij niet zelfstandig kan zitten….Blijkbaar wil hij zelf ook graag mee op de fiets, want de afgelopen dagen was hij opeens hard aan het oefenen en tadaaaaa, het begin is er:

Mancave opruimen - poging duizend

Al duizend keer (voor mijn gevoel!) hebben we de mancave / rommelkamer opgeruimd geprobeerd op te ruimen. Helaas pindakaas, elke keer druipen we na een uurtje werken weer af, omdat het ons gewoon niet lukt. Teveel troep waar we elke keer maar geen beslissing over kunnen nemen.... (En met we bedoel ik vooral Sander, die zelfs zijn college-kaarten wil bewaren omdat ie de foto erop zo leuk vindt :p )

Maar vandaag hadden we weer moed om een nieuwe poging te ondernemen. Dit keer met een goede reden: over 10 weken wordt de wasmachine van de badkamer naar de mancave verplaatst! Dat betekent dus dat ie gewoon netjes moet zijn, want ik denk niet dat de werkmannen over de troep heen willen springen. Dus opgeruimd wordt er!

Wat ook enorm meehelpt is dat Sander voor zijn verjaardag een gereedschapskist kreeg. Nu ligt het gereedschap eindelijk niet meer te slingeren in de kast en dat scheelt enorm veel ruimte, waardoor we opeens ook met andere dingen konden schuiven.

Daarnaast scheelt het ook dat we bij het opruimen tegenwoordig de afspraak hebben "vastpakken = beslissen". Dus: als we iets vastpakken dan moeten we er echt iets mee en mogen we het niet opnieuw in een rommeltasje stoppen met allerlei losse troepjes erin (en die liggen er veeeeeeeeel).

Nou, ik ga weer eens verder ;) Hopelijk is dit de laatste blog over de rommelkamer en kunnen we voortaan weer gewoon over de mancave praten ;)

Family fun day 25: toerist in eigen stad

Gisteren hebben we een dagje toerist gespeeld in onze eigen stad. We zijn met de Metro naar de stad vertrokken om naar de Euromast te gaan, maar hebben vervolgens een omweg gemaakt via "yourtopia" een soort teletubbie-heuvel waar je in hangmatten kon liggen en de Kunsthal, waar we hopeloos verdwaalden en uiteindelijk maar de wagen een trap op hebben getild omdat we niet meer wisten waar we heen moesten...

Vervolgens hebben we lekker gepicknickt in het park bij de Euromast, waar Tobias voor het eerst echt meedeed met een potje bal overrollen :)

Daarna het "hoogtepunt van de dag": de Euromast op. Hier waren we eigenlijk al vrij snel uitgekeken... Dat krijg je als je elk jaar een keertje gratis met de Rotterdampas erop mag, dan heb je het op een gegeven moment wel gezien (ik wel, tenminste... Sander vindt het nog steeds geweldig)

Als laatste zijn we nog naar de bibliotheek geweest, een abonnement afgesloten voor Tobias en direct een hele stapel boekjes voor hem meegenomen... Hij is nu al dol op de serie voelboekjes en zelf ben ik een prentenboekofiel, dus ik ben blij dat ik nu Tobias als excuus kan gebruiken om me flink uit te leven op de kinderboeken-afdeling ;)

Morgen moet Sander helaas weer aan het werk, maar we hebben een fijne mini-vakantie gehad :)

Sanders verjaardag

Gisteren was Sanders eerste verjaardag als pappa en voor mij was het de eerste keer dat ik vol aan de bak moest voor de visite, terwijl ik ook voor Tobias moest zorgen.... En toen bleek het arme ventje ook nog eens ergens last van te hebben waardoor hij van 6 's ochtends tot 2 uur 's middags maar een kwartiertje heeft geslapen en verder heel veel heeft gehuild. En dan nog eens de irritaties erbij over hoe sommige familieleden zich gedragen tegenover Tobias.... Om 1 uur moest ik echt even met mijn hoofd onder de kraan en er kwam stoom af ;)

's Middags heeft mijn schoonvader Tobias meegenomen, zodat ik Sander zijn verrassing kon geven: we zijn 's avonds even lekker uit eten geweest bij de vegetarische chinees. We vielen met onze neus in de boter, want het was ook nog eens buffet-avond, dus we konden vanalles proberen... Ik had weer veel te veel gebakken banaantjes op, maar toch was ik niet misselijk aan het eind van de avond, wat ik normaal wel altijd heb als ik (teveel) chinees eten op heb. Blijkbaar dan toch van het vleees??

Vandaag is de pret nog niet voorbij.... we gaan naar Duinrell! En dan vanavond het kleine mannetje weer ophalen. Eigenlijk kan ik daar haast niet op wachten, want we missen hem echt gigantisch.

Oproepje: baby van het jaar

Tobias doet mee aan de baby van het jaar verkiezing. Ik zou het heel leuk vinden als jullie fan van hem willen worden. Ze proberen geld af te troggelen door middel van dure sms-jes, maar de baby met de meeste fans maakt ook kans op de prijzen. Dus zouden jullie allemaal fan van Tobias willen worden?!

http://babyvanhetjaar.nl/1805-baby-tobias-johannes.html

Family fun day 24: tuin opknappen

Afgelopen week, en vooral gisteren, zijn we druk bezig geweest om de tuin op te knappen. Eerder in de week had ik al plantjes gekocht, onder andere munt, een aardbeienplantje, een frambozenstruik en een bramenstruik. Ook hadden we een parasol en stoelen gekocht. De tuin ligt er nu een stuk mooier bij en begint nu aardig naar onze zin te worden. :)

Kosten: €400 aan alle materialen, waar we hopelijk jaren plezier van zullen hebben :)

Sta ik ff voor lul!!

Ik voel me een beetje voor schut gezet vandaag.

Sinds een paar maanden ben ik via Facebook lid van een verkoopgroep van onze regio. Hier zet ik regelmatig spulletjes op die ik kwijt wil. Ik verdien daar een leuk zakcentje voor dat we weer in de badkamer stoppen.

Toen mijn ouders een nieuwe eettafel kochten bood ik dus ook aan om tegen de tijd dat hun eettafel zou worden bezorgd de oude eethoek op deze verkoopgroep te zetten. Op woensdag kreeg ik een telefoontje van mijn ouders dat de nieuwe tafel al op vrijdag (vandaag dus) zou komen en of ik de eethoek dan op de verkoopgroep wilde zetten.

Zo gezegd, zo gedaan. Er zat spoed achter, dus ik zette er (in overleg) geen richtprijs bij, onder het motto: liever een tientje ervoor krijgen dan dat je hem bij het oud vuil zet. Al snel had ik een bod van €20. Ok, geen wereldbod, maar als je binnen een dag van je tafel af wilt lijkt het me beter dan niks….

Ik belde mijn moeder op en kreeg opeens te horen dat ze de tafel eerst wilde aanbieden aan een kennisje die ‘s avonds zou langskomen. Ook was ze niet zo tevreden met de geboden prijs, maargoed, als die kennis hem niet wilde mochten ze hem wel komen ophalen. Ze zouden het nog wel laten weten…. Vervolgens hoor ik de hele avond niks meer….

Dus vanmorgen maar eens naar de status gevraagd. Nee, de tafel was niet verkocht en nee, ze wilden hem nu opeens niet meer voor €20 gaan verkopen, ze wilden er minstens €50 voor hebben. Opzich is dat hun goed recht maar ik voel me nu wel zwaar voor lul staan. Ik mag me er nu weer gaan uitlullen waarom ik gisteravond zei dat het bod akkoord was en nu weer niet. Dit is dus de eerste en direct ook laatste keer dat ik iets voor hen op die groep zet.

Gratis tuinaarde

2 jaar geleden kochten Sander en ik, geïnspireerd door het boek No Impact Man, 20 compostwormen. We maakten hiermee ons eigen compostverwerkingsfabriekje; althans, dat was de bedoeling. IJverig begonnen we met allerlei GFT afval in de wormenbak te gooien. Maar na een tijdje was ons enthousiasme wat bekoeld.

Gelukkig waren de wormen niet rancuneus en hebben ze goed hun best gedaan de afgelopen winter. Toen ik last kreeg van fruitvliegjes besloot ik het GFT weer beter te gaan scheiden en kwam erachter dat ze net bezig waren om de laatste meloenschil te verorberen.

Inmiddels is de wormenbak weer behoorlijk in ere hersteld. De wormpjes krijgen dagelijks lekker restjes fruit te eten en wij kunnen nu de vruchten plukken van hun noeste arbeid. Win-win situatie. :) Mocht er iemand in de buurt wonen die ook geïnteresseerd is in een wormenbak, kom gerust eens kijken. De wormen hebben zich inmiddels ook flink voortgeplant dus wie weet kunnen we er dan een paar vangen voor de liefhebber, zodat die ook een wormenbak kan beginnen :)

Triest

Het jongetje dat op eerste pinksterdag vlakbij mijn ouderlijk huis was aangereden is inmiddels overleden. Volgens zeggen hebben ze zijn lichaam eerst nog een poos 'in leven' gehouden om zijn organen te behouden, maar was hij al hersendood. Het heeft me de afgelopen dagen enorm beziggehouden en ik hoopte zo dat het goed zou komen, maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.

Wat is het leven toch enorm fragiel. Ik denk daar bij voorkeur maar zo min mogelijk over na, maar op dit soort momenten wordt het weer even keihard duidelijk. Je kunt maar beter van elke dag optimaal genieten, want het kan zomaar opeens over zijn.

Wat een dag....

Wat een dag vandaag! Vanavond gebarbecued bij mijn ouders en daarna een spelletje gespeeld. Het was hartstikke gezellig, iedereen was keihard aan het lachen toen opeens de buurvrouw kwam vertellen dat een weg bij ons om de hoek was afgesloten; waarschijnlijk een ongeval gebeurt. Mijn vader ging even kijken, maar wij bleven zitten, want ik ben niet zo'n fan van ramp-toerisme.

Maar toen kwam de trauma-helikopter erbij en aangezien ik nog nooit de kans heb gehad om een helikopter van dichtbij te bekijken met opstijgen en landen en dat wel machtig interessant vind, gingen we er toch even heen. Hadden we het maar niet gedaan! Het was echt afschuwelijk. Heel de wijk was uitgelopen om te kijken. Er lag een kinderfietsje, of beter gezegd: wat daar van over was, op de weg. Ongeveer 10 meter verder lag een kinderslippertje en nog eens 10 meter verderop stond een groot, oranje scherm zodat het jonge slachtoffertjes privacy was gewaarborgd.

Het kindje was ergens overgestoken waar dat eigenlijk niet mag. En nou kan ik wel met mijn vingertje gaan wijzen, maar ik ben zelf ook honderden keren op die plek overgestoken, want anders moet je omrijden of omlopen. Afschuwelijk vind ik het! Ik krijg het beeld bijna niet uit mijn hoofd en het houdt me nu al de hele avond bezig :(