Waarom ik weer actiever probeer te schrijven

 Als ik kijk naar de afgelopen jaren zie ik duidelijk dat ik steeds minder ben gaan bloggen. Eigenlijk is dat al een beetje begonnen toen Tobias naar school ging, maar vanaf de coronalockdowns zit er opeens een flinke afbuiging in hoeveel ik heb geschreven. Ik had destijds heel weinig inspiratie. Daarnaast ben ik destijds ook in een dip geschoten, waar ik nu langzaam weer uit lijk te komen.

Nu ik dankzij psycho-educatie steeds meer begrijp van hoe mijn hersens in elkaar zitten en waarom ik soms een mis-match voel met anderen, merk ik dat er langzaamaan weer wat meer ruimte en energie komt voor allerlei dingen. Waaronder ook mijn hobby blogs schrijven. 

In het boek Different, not less van Chloë Haydn schrijft ze over "eye sparks" oftewel: activiteiten waar je jezelf als autist in kan verliezen. Ongeveer 90% van de autisten schijnt één of meerdere eye sparks, in het Nederlands speciale interesse of fiep genoemd, te hebben. Zelf heb ik er meerdere (gehad), waaronder personal finance, attractieparken en dus schrijven. 

Tijdens het lezen van het boek kwamen er dus ook veel oude herinneringen naar boven over dit onderwerp. Een van mijn eerste herinneringen is dat ik besloot om een boek te gaan schrijven in een schrijfschriftje van school. 😂 Toen het online dagboek schrijven een ding werd, ergens rond het jaar 2000, was ik direct enthousiast en ben ik direct begonnen met allerlei blogs over verschillende onderwerpen. Meestal lukte het me om dat ongeveer een jaar vol te houden, maar deze blog was een blijvertje (net als Sander 😉 ) 

Kortom: schrijven is 1 van mijn eye-sparks, een van de dingen waar ik echt enthousiast en blij van word. EN eentje die ik de afgelopen jaren veel te veel heb verwaarloosd. Dus vandaar dat ik nu bewust tijd inplan om te schrijven, en deze blog weer meer leven inblaas. 

Private lease of auto kopen?

 Over anderhalve maand vervalt ons lease contract. We leasen inmiddels alweer zo'n 6 jaar onze auto. In eerste instantie 3 jaar via Snappcar, waarbij we de auto dan 2 dagen per maand verplicht moesten verhuren, en daarna nog eens 3 jaar zonder deze verplichting. 

Nu moeten we 'onze' Hyundai i10 dan toch laten gaan en op zoek naar een andere auto. De eerste vraag die dan beantwoord moet worden: gaan we weer leasen of gaan we een auto kopen? Hier hebben we de afgelopen weken een aantal keer over gesproken. Sander is meer fan van zelf kopen, en ik juist van leasen. Dit komt vooral omdat Sander meer kijkt naar de kosten, terwijl ik heel risico-mijdend ben en liever voor iets meer geld een hoop zekerheid heb. "Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak", zeg maar. 

We zijn er dus nog niet helemaal uit hoe de keuze uiteindelijk uit gaat vallen, maar 1 ding is wel zeker: de prijs waar we nu voor leasen, daar gaan we geen nieuwe lease-auto voor kunnen krijgen. En de prijs om een tweedehands auto te kopen ligt momenteel ook vrij hoog, omdat er een hogere vraag is naar tweedehands auto's. Dat, gecombineerd met de huidige prijsstijgingen op eigenlijk alle gebieden van het leven, maakt dat we nu weer eens kritisch door onze maandlasten moeten gaan om te bekijken wat er mogelijk is en hoe we dit het beste aan kunnen gaan pakken. 

Review: beter in je brein box

 Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn schoonmoeder de "Beter in je brein box" van Elise Cordaro. Dit is een doosje met 60 inspiratiekaartjes voor mensen met autisme, ADHD en / of een hooggevoelig brein. Het leek me leuk om hiermee aan de slag te gaan als eerste stapje naar een autisme-vriendelijker leven. 

Beter je in brein box

De beter in je brein box is een klein, leuk vormgegeven doosje met kaartjes die ongeveer de grootte zijn van speelkaarten. De kaarten zijn mooi vormgegeven met verschillende tinten groen, rood en roze. Dit sprak mij erg aan. De kaarten die over (ongeveer) hetzelfde onderwerp gaan hebben vaak dezelfde kleur; bijvoorbeeld kaartjes met tips zijn lichtgroen en er staat een lampje op. Kaartjes met uitspraken zijn iets donkerder groen en kaartjes over zelf-acceptatie zijn roze/rood.

Op de voorkant van de inspiratiekaartjes staat elke keer een korte uitspraak, en op de achterkant staat dan vaak wat meer informatie over deze uitspraak. Het gaat dan om tips, maar soms ook wat extra uitleg of een persoonlijke ervaring. Sommige kaartjes zijn wat herkenbaarder dan andere, maar ze zijn allemaal fijn om door te lezen. 

Wat kun je met de inspiratiekaartjes?

De inspiratiekaartjes kun je op meerdere manieren gebruiken. Je kunt bijvoorbeeld door de set heen gaan en kijken welke tekst je aanspreekt, en daar dan iets meer over lezen. Je kunt zo'n kaartje ook een tijdje op een plek neerzetten waar je vaak langskomt, zodat je de boodschap meerdere keren per dag leest en er zo steeds bewuster van kunt worden van de boodschap op het kaartje. Een kaartje wat mij bijvoorbeeld erg aanspreekt is deze tekst:

Je kunt nooit iedereen gelukkig maken, 

dus focus je op de belangrijkste persoon: jezelf.

Maak jezelf gelukkig.

Een andere manier waarop de kaartjes fijn te gebruiken zijn is als gespreksstarter. Zelf heb ik ze een tijdje met Sander doorgenomen. Veel van de uitspraken zijn herkenbaar als autist. Soms herkende Sander mij er meer in dan dat ik dat zelf deed. Het leverde in elk geval interessante gesprekjes op aan de eettafel. 

Aanrader of niet?

Ik vind de kaartjes zelf een heel fijne manier om laagdrempelig een gesprekje te beginnen over neurodiversiteit en de manieren waarop dit tot uiting kan komen. Omdat het kleine kaartjes zijn is het uiteraard niet zo diepgaand als wanneer je een boek zou lezen over het onderwerp, maar dat kan juist ook fijn zijn, omdat een boek lezen voor sommige mensen best veel commitment vraagt. Op deze manier blijft het bij korte, hapklare brokjes en dat is soms ook erg prettig.

De Beter in je breinbox is voor 22,50 te koop bij Bol.com 

Mellow spam

Ik denk dat veel mensen ook wel benieuwd zijn naar Mellow. We kochten haar eind augustus, vlak na de vakantie. Ze was toen 19 weken oud en was, zoals te zien aan de foto van haar in de puzzeldoos, toen al best flink aan de maat. 😉

Inmiddels is ze 9 maanden en 4,5 kilo fluffige schattigheid en liefheid. En maine coons kunnen doorgroeien tot ze 2 zijn (sommige stoppen al eerder met groeien) dus ik ben erg benieuwd hoe groot ze uiteindelijk wordt. 

Hiernaast staat het ras ook bekend om de intelligentie. Hier merken we nog weinig van maar ze is wel onwijs lief en bemoeizuchtig. Als wij aan tafel gaan zitten met een puzzel, een spelletje of gewoon even om te eten, dan komt ze er altijd bij zitten. Het is dus echt een onwijs gezellige aanwinst voor ons gezin 😻

Ben ik weer!!

 Zo daar ben ik weer. Allemaal nog de beste wensen voor het “nieuwe” jaar - ik weet het, het is een beetje aan de late kant!!

Inmiddels begint het een beetje ongeloofwaardig te worden als ik zeg dat ik vaker ga schrijven, maar de intentie is er wel! Maar er gebeurt veel en tegelijkertijd juist heel weinig. Bij ben druk bezig met mijn leven anders indelen mbt autisme en dat kost veel energie en is soms best confronterend. 

De Corona periode heeft me ergens goed gedaan qua rust en regelmaat, maar tegelijkertijd vind ik het lastig om nu weer terug te komen in het ritme en de verwachtingen nadat de meeste maatregelen zijn opgeheven. Ik ben hierin erg zoekend wat goed voor mij werkt. Veel dingen die voor Corona gewoon waren voelen nu veel vermoeiender helaas. 

Ik hoop dat jullie het leuk vinden om wat meer in deze zoektocht meegenomen te worden 🥰

Besparen op stadsverwarming

Tot 4 jaar geleden hadden wij geen thermostaat in ons huis. We hadden knoppen op de radiatoren die je open en dicht kon doen, en dit moest je zelf regelen. Omdat we soms wel eens vergaten de verwarming 's avonds dicht te doen kostte dit meer dan nodig. We hadden toen besloten om in elk geval in Tobias' slaapkamer en onze woonkamer deze knoppen te vervangen voor thermostaatknoppen die via de wifi te bedienen zijn. Vandaag was de dag dat ik weer eens heb ingesteld dat de verwarming weer mag gaan draaien, want het wordt met 15,4 graden toch wat te koud in huis. 😞

Ik was dan eigenlijk wel nieuwsgierig of de knoppen inderdaad ook tot een lager verbruik hebben geleid in de afgelopen jaren. We hebben ze sinds eind 2018, dus voor een goed beeld heb ik de verbruiken van de afgelopen jaren even teruggezocht: 

2013: 20,29Gj

2014: 17,54 Gj

2015: 15,20 Gj

2017: 16,38 Gj

2018: 18,12 Gj

2019: 14,09 Gj

2020: 14,91 Gj

2021: 14,49 Gj

Om het goed te vergelijken: voor Tado (2013 t/m 2017) gebruikten we gemiddeld 17,35 Gj, en in de jaren nadat we de Tado knoppen hebben aangeschaft (2019 t/m 2021) gebruikten we gemiddeld 14,49 Gj. Het verschil is vrij klein, maar daarnaast zijn er ook nog andere aspecten om rekening mee te houden: 

• Sinds mei 2020 werkt Sander grotendeels thuis
• In plaats van alleen de woonkamer verwarmen we nu ook af en toe de werkkamer en Tobias' slaapkamer. 

Ondanks deze twee veranderingen is ons verbruik met 16,5% gedaald, terwijl je eigenlijk een stijging zou verwachten vanwege het thuiswerken en dat we meerdere kamers zijn gaan verwarmen. Ik denk dus toch dat de thermostaatknoppen wel degelijk hebben bijgedragen aan een lager verbruik. 

Black Friday + mini vakantie

 Door alle reclames kan het bijna niemand meer ontgaan dat het afgelopen vrijdag Black Friday was. Als partner van iemand die voor een grote webshop werkt is dit niet mijn favoriete tijd van het jaar, zal ik eerlijk zeggen. Het is natuurlijk veel drukker en chaotischer voor Sander dan voor mij, maar het is altijd wel een pittige tijd. Zeker ook omdat het altijd ook al een drukke tijd is vanwege verjaardagen en Sinterklaas. Normaal gesproken maken de leuke aanbiedingen het dan nog enigszins goed, maar dit jaar vond ik dat erg tegenvallen. Ik heb alleen een leuke Legoset met veel korting gekocht. De andere dingen die ik op mijn lijstje had staan waren allemaal niet in de aanbieding - misschien maar beter, want we zijn ook een weekendje weg geweest en dat loopt ook altijd wel in de kosten. 

Afgelopen weekend zijn we om even te relaxen na de drukke Black Friday periode een weekendje weggeweest naar Roompot ferienresort Cochem in Duitsland. Echt een heel leuk park met lekker weinig faciliteiten, dus lekker rustig - zeker buiten het hoogseizoen. We zijn echt lekker tot rust gekomen.

Op zondag zijn we een dagje naar Phantasialand geweest, wat wel erg druk was, maar ook erg leuk, en op een andere manier toch ook weer ontspannend. 

Nog 1 dag en dan begint de drukste maand van het jaar weer. Hopelijk zijn we dankzij dit weekendje genoeg bijgetankt 😉

Pixel hobby

 Sinds kort heb ik een nieuwe hobby: pixelen. Het lijkt een beetje op ministeck, maar dan met nog kleinere stukjes. 

Ik was hiermee begonnen om een beetje een relax hobby te hebben, omdat ik vond dat ik teveel online rondhing en ook omdat mijn autisme coach had gezegd dat het goed was om iets ter ontspanning te doen. Ik ben om te kijke of het iets voor me is begonnen met een klein projectje, namelijk deze cactussen. Ik vond het erg leuk om te doen, maar merkte ook dat ik wel heel erg snel klaar was. Dus toen heb ik een groter project gekozen, namelijk het meisje met de parel.  Als het me daarna nog steeds bevalt ga ik helemaal los, want dan wil ik deze gaan maken, die weer een stuk groter is:

Het is echt een leuke hobby en ik vind het inderdaad enorm ontspannend. Wat doen jullie ter ontspanning? 

Wat een maand

 ik zag net dat er alweer een maand voorbij is gegaan sinds ik voor het laatst een blogpost had geschreven. Dit heeft wel een reden. We hebben een vrij heftige maand achter de rug namelijk. 

Eigenlijk speelt dit al iets langer, maar het gaat psychisch niet zo goed met onze buurman. En omdat hij geen familie en weinig vrienden heeft, voelde ik me hier heel erg bij betrokken. Hierdoor zijn er de afgelopen maanden nogal wat aparte akkefietjes geweest. Hij is bijvoorbeeld twee keer uit het ziekenhuis weggelopen terwijl het wel belangrijk was dat hij daar bleef - wij werden dan gebeld, omdat hij door ons zou worden opgehaald. Een keer heeft Sander hem zelfs teruggebracht.  Ook stond hij regelmatig 's nachts in de tuin te zingen of hard te praten. 

Er zijn de afgelopen 2 maanden geen weken voorbij gegaan dat we niet gedoe en stress hadden van de buurman. Ik probeerde het elke keer los te laten, maar als er dan weer wat gebeurde verlegde ik toch weer de grenzen om hem toch weer te helpen. Maar de maat was voor ons wel vol toen we vorige week maandag midden in de nacht een dreigend briefje in de brievenbus kregen, omdat hij dacht dat wij de politie hadden gebeld. Ergens snap ik wel dat hij dit heeft gedaan terwijl hij in de war was, maar dit betekent voor mij wel dat ik nu mijn handen er ook vanaf trek. 

Ik heb me de afgelopen weken dus best vaak onveilig gevoeld in mijn eigen huis. De buurman is inmiddels gedwongen opgenomen en komt pas weer terug als hij weer in balans is. Ondertussen probeer ik zelf mijn op hol geslagen stress-systeem weer een beetje in het gareel te krijgen. Dit lukt de ene dag beter dan de andere. 

Einde van de psycho educatie

 Gister was de laatste keer psycho-educatie. Na de eerste paar keren had ik al een tussentijdse blog geschreven, maar nu ik helemaal klaar ben kan ik natuurlijk wat meer erover zeggen en schrijven. 

Overprikkeling

De afgelopen weken waren hectisch. Privé speelde er veel wat ik niet allemaal kan delen vanwege andermans privacy. Maar hierdoor voelde ik me af en toe erg overprikkeld en heb ik 2 keer psycho-educatie afgezegd, omdat het gewoon teveel werd. De eerste keer die ik miste ging het over detailgericht waarnemen en de tweede keer over emotie-regulatie. Gelukkig kan ik deze onderwerpen nog wel nabespreken met mijn behandelaar. 

Positieve punten

Het positiefste, daar blijf ik bij, was het contact met de andere cursisten. Hier heb ik veel van geleerd en dit gaf me ook een fijn gevoel dat ik niet de enige ben die met bepaalde zaken worstelt. En ook de herkenning die je krijgt is erg fijn. Daarnaast heb ik er ook veel van geleerd over hoe ik zelf in elkaar zit, waarom ik op een bepaalde manier reageer en hoe het komt dat ik de wereld op sommige punten anders ervaar dan andere mensen.  

Mindere punten

Ik blijf er toch bij dat ik het jammer vind dat er niet heel veel aandacht was voor dingen die je kan doen om beter met het autisme om te gaan, maar dat is blijkbaar heel erg individueel, dus nu ik bij psycho-educatie heb geleerd hoe mijn autisme eruit ziet, ga ik dan met mijn behandelaar aan de slag voor een plan om er beter mee om te leren gaan. Dit had dus ook deels met mijn eigen verwachtingen te maken.