Plannen en journallen

 Zoals mensen die hier allang meelezen al weten ben ik dol op planners, agenda's, opschrijfboekjes enzovoort. Volgens mijn vorige behandelaar was ik hier heel dwangmatig in, en mede daardoor ben ik hier allemaal mee gestopt. (Hoe bedoel je, zwart-wit denken? 😆 Daar heb ik toch totaaaal geen last van hoor!!)

Nu heb ik sinds kort een autisme-coach en valt me op dat veel van de tips die zij geeft juist dingen zijn die ik van nature al heel veel deed: de gemene deler is overzicht houden. En dat overzicht houden kan door middel van:

• Vaste momenten ergens voor inplannen
• Lijstjes bijhouden
• Je dag duidelijk inplannen
• Standaard boodschappenlijstje
• De financiën goed opschrijven en hierin een plan maken
• Etc

Kortom: allemaal dingen die ik uit mezelf deed of probeerde te doen, maar waar ik mee ben gestopt omdat werd gezegd dat dit dwangmatig was. En nu blijkt dus dat dit gewoon de juiste dingen waren en dat ik eigenlijk zelf al allerlei systeempjes had ontwikkelt om overzicht voor mezelf te creëeren. 

Om dit te vieren ben ik van plan om mezelf eens te verwennen met een mooie, nieuwe planner. Ik weet alleen nog niet zeker welke. Op dit moment neig ik naar de planner van structuurjunkie, omdat die het beste lijkt te voldoen aan wat ik allemaal met een planner wil kunnen. Bovendien is deze ook ongedateerd, wat dus ook betekent dat ik, als ik niet tevreden ben met mijn weekplanning, gewoon een dik kruis erdoorheen kan zetten en een nieuwe bladzijde kan pakken. Of een paar weken kan overslaan als ik er tijdelijk geen behoefte aan heb om te plannen. 

Eigenlijk wilde ik nog vragen welke planner jullie prettig vinden, maar eigenlijk merk ik zo schrijvend al dat ik er eigenijk al uit ben. Maar ik ben uiteraard nog steeds wel benieuwd welke jullie eventueel gebruiken 😊 Al kan ik me ook voorstellen dat niet iedereen evenveel behoefte of baat heeft bij een planner, maar voor mij werkt dit wel erg prettig. 

Besparen op de energie-rekening

 Nu de stroomprijzen zo hoog oplopen zijn wij extra blij met onze zonnepanelen. Maar óók onze energie-rekening gaat desondanks stijgen: voorheen kregen we elke maand 20 euro terug vanwege de salderings-regeling, en vanaf ons nieuwe termijnbedrag gaan we juist 10 euro betalen. Best een flink verschil dus!

De hogere energie-prijzen zorgen er wel voor dat we weer wat meer motivatie hebben om ook op het stroomverbruik te letten. De afgelopen tijd was dit een beetje weggezakt, namelijk. Niet dat we nou opeens van die grootverbruikers zijn geworden - sommige besparingsacties, zoals spaarlampen, gaan vanzelf. Maar toch kijken we nu ook naar wat andere zaken die we in het verleden wat meer op het beloop lieten:

1. Voorheen droogden we bijna alle was in de droger. Nu hebben we een droogmolen gekocht. Natuurlijk hebben we die niet meteen terugverdient, maar uiteindelijk gaan we dit verschil wel merken op de stroom-rekening. 
2. Door met pannen op de deksel te koken blijft de warmte beter in de pannen - voor ons scheelt dit in de prijs van elektriciteit, voor anderen meer het gas
3. Handdoeken gebruiken we weer vaker 2 keer. Ook zijn we wat kritischer geworden qua wat Tobias in de was gooit - hij gooit soms een broek die hij een uurtje aan heeft gehad uit automatisme in de was. Nu letten we daar wat meer op, zodat de wasmachine minder vaak aan hoeft.

In de loop van de tijd zal ik vast weer andere dingen bedenken die we kunnen gebruiken om de energie-rekening lager te houden. Zijn jullie er ook weer wat bewuster mee bezig door de huidige ontwikkelingen? 

PS: mocht iemand momenteel een aflopend contract hebben, via deze link krijgen we allebei bonus van 75 euro. Misschien interessant met de huidige prijzen. 

Zelfhulpboeken en zelfliefde

 Vandaag heb ik eens mijn gelezen boeken op Goodreads gecategoriseerd. Wat mij opviel was dat ik heel veel zelfhulpboeken heb gelezen in de loop van de tijd. Om precies te zijn: 68 stuks!! 😱 Doordat ik mezelf altijd anders dan anderen voelde en geen idee had waarom, ging ik elke keer weer op zoek naar mogelijke oorzaken en oplossingen, en die dacht ik dan te vinden in het zoveelste zelfhulpboek. 

Ik las zelfhulpboeken over de meest uiteenlopende onderwerpen: van opruimen (Marie Kondo, huishoudcoach etc) tot opvoeding tot stress reductie tot financieel gezond leven. Er komt vanalles voorbij. Altijd had ik het gevoel dat ik iets miste wat andere mensen wél wisten, en dat ik dan hopelijk de antwoorden in zo'n boek zou vinden. Wat natuurlijk bijna nooit gebeurde, al waren er wel wat uitzonderingen natuurlijk!

Naast al die boeken heb ik ook nog eens allerlei challenges van Pinterest gedaan: de zelfliefde challenge, de ontspan challenge, de dagboek challenge.... Elke keer weer proberen mezelf te verbeteren, te veranderen.... omdat ik voor mijn gevoel altijd maar faalde. Nu weet ik beter: ik heb niet gefaald, mijn hoofd werkt gewoon anders. En dan kan ik wel 100 keer proberen om een rond blokje door een vierkant gat te duwen (metaforisch gezien!) maar een rond blokje blijft een rond blokje, en is net zoveel waard als een vierkant blokje.

Tegelijkertijd denk ik dat ik dankzij deze drive om mezelf te verbeteren wel ben geworden wie ik ben. Ik had al 100 keer het bijltje erbij neer kunnen gooien, maar ben altijd blijven vechten voor mijn "beste leven" en heb in de loop der tijd veel geleerd.  Maar nu wil ik mezelf ook de rust en tijd gunnen om echt van mezelf te gaan houden zoals ik ben zonder strenge eisen om altijd maar beter te worden. Het enige dat ik nu nog wil verbeteren is leren omgaan met mijn diagnose en gaan genieten..... Weet iemand daar een goed zelfhulpboek over?? 😂😂😂 

Diagnose gekregen

 Gister heb ik dan eindelijk mijn diagnose gekregen. Voor mij is dit een heel fijn bericht, omdat ik zelf dus al jaren het idee had dat er autisme bij me meespeelde, maar dit in eerste instantie niet werd gezien door de hulpverlener. Mijn huidige therapeut heeft mij gemotiveerd om voor een second opinion te gaan bij een bedrijf dat meer gespecialiseerd is in autisme, en dankzij haar ben ik dan toch gediagnosticeerd en kan daardoor nu ook gerichter hulp gaan krijgen. 

Voor mij is de diagnose een grote stap in het kunnen accepteren van bepaalde eigenschappen die ik heb. Ik heb altijd heel sterk de behoefte gehad om begrepen te worden, maar nu ik weet dat mijn hersenen toch net een tikkeltje anders werken dan die van de meeste mensen, heb ik besloten om dit los te laten. Zo lang ik mezelf maar begrijp is dat voldoende voor mij. 😉 Scheelt een hoop frustratie en het kost mij minder energie om het uit te moeten / willen leggen.

Ook bepaalde adviezen ga ik wat meer naast me neerleggen. Leuk dat bepaalde zaken voor een ander zo werken, maar aan advies zoals "dan doe je toch gewoon ...... " heb ik niks, want voor mij is dat niet gewoon. En lange tijd heb ik mezelf daardoor dom gevoeld, want waarom kon IK niet "gewoon ...." Nu weet ik dat het voor mij anders werkt, en dat ik het "gewoon op mijn eigen autistische manier mag doen". En dat ik helemaal niet mislukt ben, maar juist heel veel heb bereikt zonder hulp. En dat ik dus heel erg benieuwd ben wat ik nog meer ga bereiken nu ik weet dat ik autisme heb en straks beter ga leren waar mijn valkuilen liggen. 

Stress van diagnose traject

 Op 31 mei krijg ik (als het goed is) de uitslag van mijn diagnose traject vanwege autisme. Ik merk dat mijn hoofd daar erg vol mee zit en dat het me daardoor lastig lukt om te bloggen, ondanks dat ik het me wel elke keer voorneem, omdat ik het tegelijkertijd wel heel leuk en ook belangrijk vind. Maar het lukt me gewoon niet zo goed als mijn aandacht zo gefocust is op 1 punt. 

Afgelopen dinsdag had ik mijn laatste test gehad, dit is de ADOS test. Over deze test is weinig te vinden online; het is de bedoeling dat je van tevoren ook niet weet wat er allemaal gaat gebeuren, dus ik zal ook geen details hierover posten, behalve de dingen die al online te vinden zijn. De testen voelen vrij random aan, maar hebben allemaal een doel. Tijdens de test word je namelijk geobserveerd en kijken ze hoe je reageert of redeneert. Mijn hoofd staat nooit stil, dus zowel tijdens de test als erna ben ik dan de hele tijd aan het redeneren wat het doel is van de verschillende testen en of ik het wel of niet goed heb gedaan. 

Dat constant zo nadenken is behoorlijk vermoeiend, dus de afgelopen week was ik ook erg moe en kan weinig hebben. Weinig concentratie etc. Het lukt me nu wel wat beter om dat te accepteren, ook omdat ik weet dat het binnen een paar weken wel weer opgelost is. 

De tweede week mei-vakantie

 De tweede week van de Mei-vakantie zit er alweer op!! Normaal gesproken vind ik vakanties best wel lastig, omdat je opeens uit je ritme wordt gehaald. Dan moet ik het wiel als het ware weer opnieuw uitvinden. Maar dit keer was ik er wat beter op voorbereid en had er dus voor gezorgd dat ik al een aantal ideetjes had opgeschreven en ook daadwerkelijk had ingepland. We hebben best veel leuke dingen gedaan, maar ook tussendoor rustmomenten ingepland.

Wat hebben we dan allemaal gedaan?

• Tobias heeft twee keer gezwommen; aan het begin van de vakantie ben ik met hem geweest en aan het eind van de vakantie (vandaag) is hij met een vriendje gaan zwemmen
• We zijn twee keer bij een spelletjescafé geweest waar je dan in principe de hele dag onbeperkt spellen mag uitproberen; de eerste keer heeft Tobias het Minecraft spel gekozen, en de tweede keer koos ik, namelijk voor het spel Wingspan. Wel een slim idee om zo'n spellencafé te koppelen aan een spellenwinkel, want beide spellen zijn ook mee naar huis genomen 😳 
• We zijn een uurtje naar de kermis geweest 
• We hebben een mooie fietstocht in de omgeving gemaakt
• We zijn naar de bioscoop geweest
• We zijn (op de fiets!) naar Plaswijckpark geweest 

Als ik het zo allemaal op een rijtje zie hebben we eigenlijk best veel gedaan. Waar haalde ik de energie vandaan? 😂 Waarschijnlijk juist doordat ik heel bewust heb gekeken naar hoe ik rustmomenten kon inbouwen en door ook te kiezen voor wat rustigere tijdstippen voor bepaalde activiteiten was het allemaal heel goed te doen. Sommige van de activiteiten zijn juist ook heel ontspannend voor mij. Zo heb ik ontdekt dat ik fietsen heel erg ontspannend vind en dat mijn hoofd hier heerlijk leeg van wordt.  

Drie weken verstreken

 Oeps, toen waren er opeens weer bijna 3 weken verstreken en heb ik al die tijd niet geschreven. Ik zal toch weer even een teken van leven geven. 😉

Het laatste wat ik had geschreven was over dat ik een weekendje weg was geweest met mijn ouders. Het was superleuk, maar ook erg druk. Hierdoor was ik even een beetje in een dip geschoten. Ik weet inmiddels dat dit "gewoon" overprikkeling is en dat het wel weer goedkomt, maar toch is het wel heel vervelend als het gebeurt. Het betekent namelijk ook dat andere dingen dan weer minder goed gaan, bijvoorbeeld het huishouden ligt dan ook een beetje op zijn kont. 

De weken daarna zaten ook nog vol met allerlei afspraken: vrienden die kwamen pizzaretten, Pasen vieren met familie, op visite bij mijn jarige schoonzus, Koningsdag vieren, meivakantie.... Het voelde allemaal heel erg veel en druk. De overprikkeling bleef dus maar doorgaan - deels ook door mijn eigen negatieve gedachtes die ik dan moeilijk uit kan zetten. Dit is mijn eigen schuld; ik zeg nooit nee en afzeggen komt ook niet voor (al fantaseer ik er altijd heel uitgebreid over 😹)

Maargoed, ik kwam hierdoor wel tot het besef dat ik dit niet meer wil op deze manier. Ik moet gewoon meer lucht in mijn agenda inplannen. Het is niet goed voor mij om elk weekend al volgepland te hebben, dat geeft me een heel benauwd en opgesloten gevoel. Daarom heb ik nu besloten dat ik ga proberen om elk weekend na een druk weekend dicht te gooien: "tijd voor mijn gezin" staat er dan. En of die tijd dan inhoudt dat we gaan chillen of dat we iets leuks gaan doen, dat zien we dan op de dag zelf wel. 

Verder komt vanaf volgende week ook een autisme-coach langs. Ik moet nog 1 test voor mijn diagnose, maar gelukkig is dit gedeelte wel al in gang gezet. Ik hoop dat die mij ook meer inzicht gaat geven in de dingen waardoor ik vastloop. 

Nou, dan zijn jullie weer een beetje op de hoogte in elk geval, en ik hoop dat het me nu weer wat beter gaat lukken om te schrijven, nu ik weer uit de heftigste overprikkeling ben gekomen 💖

Zonnepanelen plaatsen....

De laatste tijd krijgen wij regelmatig van vrienden en buren vragen over onze zonnepanelen. Levert het echt iets op en is het de moeite waard om ze te (laten) plaatsen? 

Voor ons levert het zeker iets op. De panelen hebben elk jaar meer stroom opgewekt dan de prognose was. Dit kun je ook duidelijk zien op dit plaatje:

Grafiek met de opbrengsten van onze zonnepanelen, waarbij een grijze lijn aangeeft wat de verwachte opbrengst was. De opbrengst zit hier elk jaar boven. 

Een gedeelte van de stroom die we opwekken verbruiken we direct zelf, maar er is ook een gedeelte dat teruggeleverd wordt aan het stroomnet. Momenteel wordt dit (nog) weggestreept tegen de stroom die we dan op een ander tijdstip juist weer uit het stroomnet verbruiken. Dit noemen ze "salderen". Er wordt al jaren over gesproken dat de salderingsregeling moet worden afgebouwd of zelfs afgeschaft, maar ik verwacht eerlijk gezegd dat het momenteel wel niet zo'n vaart zal lopen, aangezien de overheid momenteel graag heeft dat we zuinig met energie omgaan. Wij hebben in elk geval de datum dat de salderingsregeling wordt afgeschaft al 4 keer zien verschuiven, dus we zijn blij dat we ons destijds niet hebben laten tegenhouden om zonnepanelen te plaatsen. 

Hebben jullie zonnepanelen? Of ooit overwogen om ze te laten plaatsen? 

Weekendje weg

 Dit jaar worden allebei mijn ouders 70 en om dat te vieren hebben ze ons (mijn gezin en het gezin van mijn zus) meegenomen naar een weekendje weg. We sliepen in een van der Valk hotel in omgeving Tilburg, en zijn vanuit daar een dagje naar de Efteling en een dagje naar safaripark Beekse Bergen geweest. Leuk detail: de Efteling bestaat dit jaar ook 70 jaar. Dus daar stond ook alles in het teken van "70".  Er werden feesthoedjes, toeters en vlaggetjes uitgedeeld, dit vond Tobias erg leuk ook. 

Foto van Daantje en Sander achter een paddestoel bij de Efteling en Tobias erop

De tweede dag gingen we dus naar safaripark Beekse Bergen. Dit was ook erg leuk. En ik had heel veel geluk dat mijn lievelingsdieren net werden gevoerd toen wij bij ze stonden te kijken, dus dat was ook wel heel erg leuk. 😁

Nu nog even nagenieten van de foto's én met mijn souvenir dat ik bij de Efteling heb gekocht. 

Gestopt bij de bibliotheek

 Vorig jaar rond deze tijd ben ik begonnen met solliciteren en in juni ben ik toen bij de bibliotheek begonnen als invalkracht. In het begin vond ik het heel erg leuk; ik had een heel regelmatig rooster omdat er 2 collega's langdurig ziek waren en zat hierdoor in een lekker ritme. Het werken bij de bibliotheek beviel me heel erg goed.

Vanaf vorig jaar september merkte ik echter dat ik het minder naar mijn zin kreeg: het werken in de bibliotheek begon steeds meer op maatschappelijk werk te lijken. Er zaten diensten bij dat ik de hele tijd bezig was met het uitleggen van de corona check app, en bijna niets anders deed. Het daadwerkelijke bibliotheekwerk werd juist steeds minder. Bovendien zat er ook steeds minder regelmaat in mijn werkdagen, omdat de twee zieke collega's weer beter waren. 

Toen kreeg ik in januari ook nog eens corona, en daar overheen in februari een blindedarm-ontsteking. Van werken kwam toen heel weinig. Pas begin maart kon ik weer aan de slag. De eerste keer dat ik weer kwam was er een vergadering, en ik merkte dat er in de tussentijd heel veel was verandert. De directrice vertelde tijdens de vergadering wat de toekomstplannen van de bibliotheek waren en dat het eigenlijk steeds meer de bedoeling is dat ze steeds meer maatschappelijk werk gaan doen en dat het boeken-gedeelte steeds meer een bijzaak wordt. De werkzaamheden die ik leuk vind om te doen en waar ik goed in ben worden dus steeds meer vervangen voor werkzaamheden die mij totaal niet liggen.

Alles bij elkaar opgeteld merkte ik dat ik me eigenlijk toch niet (meer) zo op mijn plek voelde bij de bibliotheek. Daarom heb ik in overleg met mijn leidinggevende besloten dat ik ga stoppen met het invalwerk bij de bibliotheek, en op zoek ga naar een andere baan. Ik vind het wel jammer, maar ik ben ervan overtuigd dat ik een andere baan ga vinden die beter bij me past....