Mellow update

 Toevallig kregen we eergister de vraag hoe het gaat met Mellow en ik wilde sowieso al een uitdate plaatsen. Gelukkig gaat het heel goed met haar. De eerste dagen was ze erg rustig en moest ze heel erg wennen. Ze kwam toen eigenlijk alleen in de woonkamer - de rest van het huis vond ze nog erg spannend.

Naarmate ze hier wat langer is begint ze wel wat meer te durven. Ze vindt de woonkamer nog steeds het fijnste, maar dat komt ook doordat wij daar het meest zijn. Als ik naar boven ga loopt ze me ook vaak achterna. En als ze dan niet doorheeft dat ik weer naar beneden ben gegaan, mauwt ze heel lief, en rent vervolgens de trap af als ik haar roep - heel schattig. 😍

Of ze echt al gegroeid is vind ik moeilijk te zeggen; het ene moment heb ik het idee van wel, en dan opeens denk ik: je bent eigenlijk nog maar een klein frutje 😂

De gevreesde BMR vaccinatie

 Ik neem me elke keer voor om meer te gaan bloggen, maar op de een of andere manier is het helemaal uit mijn routine gegaan en vind ik het lastig om het er weer terug in te krijgen. Ik neem elke keer een poging en dan vervolgens schrijf ik weer een maand niet. Maar ik ga het toch weer proberen.

Vandaag krijgt Tobias zijn DTP en BMR vaccinatie. Dat vind ik best spannend, want zijn eerste BMR vaccinatie, daar reageerde zijn lijfje nogal apart op. Maar we hebben inmiddels contact gehad met een dermatoloog en allergoloog, en we hebben toch groen licht gekregen voor de tweede prik. Mijn moedergevoel zegt dat het niks met allergie te maken had, maar dat zijn immuunsysteem destijds een beetje op hol sloeg, dus ik ben nog niet 100% overtuigd, maar tegelijkertijd denk ik: als hij al zo heftig reageert op een vaccin met verzwakte ziektekiemen, dan zal een besmetting met zo'n ziekte hem alleen maar meer last geven.

Maargoed, ik kijk er dus wel even een beetje tegenop. Ook omdat Tobias een klein drama maakt over de prikken. Door alle meningen over de corona-vaccinaties, waar hij toch wel wat van heeft meegekregen natuurlijk, heeft hij het idee gekregen dat vaccins iets optioneels zijn. Voor ons is dat niet zo. Ik vind het erg belangrijk om ons steentje bij te dragen om het verspreiden van ziektes als bof, mazelen en rode hond tegen te gaan. 

In hoeverre laat jij kinderen meebeslissen of ze wel of niet gevaccineerd worden? 

Een nieuwe kitten

Afgelopen zaterdag was het 5 weken geleden dat we het verschrikkelijke nieuws kregen dat Yuki was overleden. Het verdriet om Yuki is natuurlijk nog lang niet over, maar tegelijkertijd mis ik ook een lief katten-huisgenootje. Zeker nu Tobias weer naar school is vind ik het enorm stil in huis en mis ik het gezelschap van een diertje. 

Ook Sander gaf vorige week aan dat hij opzich wel weer wilde gaan kijken voor een nieuwe kat. Nou dat hoef je dan bij mij geen tweede keer te zeggen 😅 Ik ben volledig in hyperfocus modus gegaan en heb binnen een week alles gelezen over een aantal verschillende rassen, ben gaan zoeken naar kittens en heb via Facebook contact gekregen met iemand die nog 1 kitten uit een nestje had - een witte ook nog eens, ik was gelijk verliefd 😍. 

Dus dames en heren mag ik u voorstellen aan Mevrouw Marshmallow, roepnaam: Mellow. 💚

Mellow is een Maine Coon kitten, ze is nu 20 weken oud. Ze kan vrij groot worden, want haar vader was een flinkerd. 😉 Ze kan goed horen en nog beter knuffelen en heel hard spinnen en lieve geluidjes maken. 😎 We zijn superblij met haar. 

Psycho-educatie

 De afgelopen weken ben ik elke donderdag naar psycho-educatie geweest over autisme. Ik had er van tevoren veel vragen over en kon er weinig informatie over vinden hoe het allemaal een beetje werkt, dus ik dacht: dan schrijf ik er zelf maar een blog over 😉 natuurlijk zijn dit dan wel mijn eigen ervaringen en geen algemeen beeld.

Kennismaking

Ik ging naar de psycho-educatie met de verwachting dat ik hier heel veel zou gaan leren over autisme en had enorm veel vragen. Mijn teleurstelling was dus ook groot toen bleek dat de eerste bijeenkomst eigenlijk alleen maar kennismaking was. 😳 Opzich had ik dit kunnen verwachten, aangezien dit bij groepstherapie ook het geval was, maar toch vond ik het best wel jammer dat ik hierdoor nog een week moest wachten om echt te beginnen. 

Huiswerk

We kregen wel huiswerk mee, namelijk om een hoofdstuk te lezen uit het boek Meer rust en minder stress bij autisme. Dit boek heb ik zelf al, dus deze informatie was niet nieuw voor me. De overige weken kregen we ook elke keer de opdracht om hoofdstukken uit verschillende boeken te lezen, grotendeels van Annelies Spek. Hier vond ik weinig nieuwe informatie in, omdat ik zelf al heel veel had gelezen over autisme. 

Extra uitleg

Tijdens de tweede en derde keer psycho-educatie gaf de cursusleidster wel veel extra informatie bij het huiswerk. Dit vond ik een stuk zinvoller dan de geschreven informatie. Overigens heb ik dit altijd al gehad; informatie gaat voor mij veel meer leven wanneer ik iemand erover hoor praten dan wanneer ik het lees. Het is fijn als iemand een beetje een vertaalslag maakt van de theorie naar de praktijk. Dat lukt mij niet altijd zelf. 

Een van de dingen die ik heb geleerd is dat de hersenen van mensen met autisme anders werken. Er zijn veel meer verbindingen dan bij 'neurotypische' mensen. Hierdoor kosten dingen vaak wat meer energie, blijven gedachtes en prikkels langer hangen etc. Dit vond ik wel heel leerzaam. 

Opdrachten maken

Naast de extra uitleg krijgen we ook elke week een aantal vragen die we dan tijdens de bijeenkomst gaan invullen en daarna bespreken. Dit gaat vooral over hoe je het autisme in je eigen leven terugziet. Door de antwoorden van de mede-cursisten krijg ik ook weer meer inzicht in mijn eigen autisme. Want geen mens, en dus ook geen autist, is 100% hetzelfde. 

Positieve punten

Het allerfijnste vind ik het contact met mijn mede-cursisten. Iedereen zit in hetzelfde schuitje: we hebben allemaal nog maar kort onze diagnose en zijn zoekende in wat wel / niet werkt voor ons. Het is een hele ontdekkingstocht. En het is fijn om dat niet allemaal alleen te hoeven doen. En het is ook tof om te zien hoeveel we met elkaar gemeen hebben en om te merken dat anderen ook dezelfde manier van communiceren hebben als ik. 

Daarnaast vind ik het ook heel fijn om met mijn vragen bij iemand terecht te kunnen en om wekelijks echt een moment te hebben waarop ik er wat meer mee bezig ben. 

Mindere punten

Ik had niet verwacht dat het volgen van psycho-educatie zoveel emoties met zich mee zou brengen. Ten eerste is het enorm vermoeiend. Elke week word je weer gebombardeerd met een hoop nieuwe informatie die je dan weer moet verwerken. Dit is erg vermoeiend. 

Alle informatie is toegespitst op de vraag wat ís autisme, en niet op wat je kan doen om met bepaalde klachten om te gaan. Hierin had ik zelf andere verwachtingen, en dat vind ik tot nu toe best lastig. Ik weet natuurlijk niet of dit in de rest van de cursus nog gaat veranderen. Ik hoop het wel. Maar in de eerste paar keer dus niet. Dit vond ik zelf frustrerend. Een ander kan daar weer anders in staan natuurlijk. 

Mijn tips:

Ik heb ook nog een aantal tips rondom de psycho-educatie:

• Zorg voor voldoende rusttijd inplant op de dagen rondom je afspraak, zodat je niet overprikkelt binnenkomt en eventuele prikkels na afloop rustig kan verwerken
• Zorg voor voldoende slaap (voor zover mogelijk)
• Plan geen drukke activiteiten op de dagen na de psycho-educatie zodat je de tijd hebt om alles wat je hebt gehoord te verwerken. Als blijkt dat je minder tijd nodig hebt dan dat je had ingecalculeerd kun je altijd nog iets gaan doen. 

Zelf plan ik nu bijvoorbeeld geen afspraken op vrijdag, zaterdag en zondag. 

Besparen op de boodschappen

 Iedereen hoor ik er momenteel over: de boodschappen worden opeens enorm duur! Zelf merken we het ook. We zijn elke week toch wel minstens 5 tot 10 euro meer kwijt, terwijl we niets anders kopen dan anders.  Nou vind ik gezond en lekker eten ook wel echt belangrijk, maar ik hou ook graag geld over voor andere dingen. Dus de hoogste tijd om weer eens te kijken hoe we wat kunnen gaan besparen op de boodschappen. 

Prijzen in de gaten houden

Een ding wat ik niet meer zo vaak deed de laatste tijd is de prijzen van verschillende supermarkten in de gaten houden. Sinds corona hebben we een bezorgbundel van Albert Heijn, omdat we destijds liever niet de winkels in gingen. Hierdoor is de gewoonte erin geslopen om alle boodschappen daar te bestellen. Maar ik ga vanaf nu weer proberen om ook even te kijken of bepaalde producten goedkoper te krijgen zijn bij bijvoorbeeld de Lidl. Omdat ik geen zin heb om elke week verschillende supermarkten af te gaan, zal ik wel groter gaan inslaan van de producten die goedkoper zijn om een voorraadje op te bouwen. 

Koken met basisproducten

Basisproducten zijn altijd goedkoper, het is alleen wel wat meer werk. Ook hierin kan ik wel weer wat besparen. Omdat ik toch elke week aan de 50 euro moest komen heb ik mezelf een beetje ontwent om met basisproducten te koken, maar hier ga ik ook weer mee beginnen. 

Aanbiedingen inslaan

Sinds vorig jaar hebben we een "kast in een kast"; onze voorraadkast is hierdoor 2 keer zo groot geworden. De ruimte die we hier mee hebben gewonnen ben ik nog niet optimaal aan het gebruiken. Misschien eens tijd om te kijken hoe ik dat beter kan doen, zodat ik aanbiedingen groter in kan slaan. 

Op de helft van de vakantie

 Jeetje, wat gaat de tijd snel deze vakantie. Ik denk dat dit ook wel iets te maken heeft met het proces waar we de afgelopen week doorheen zijn gegaan met het overlijden van Yuki. Deze week zijn we toch wel veel bezig geweest met het afscheid nemen; woensdag hebben we haar bij het crematorium gebracht en donderdag en vrijdag zijn we druk bezig geweest met foto's uitzoeken om een mooi boekje over haar te maken. 

Deze foto wil ik graag uit gaan laten printen, want daar staat ze precies op hoe ze was: 

De tweede helft van de vakantie staan er gelukkig nog een hoop leuke dingen op het programma. We gaan nog een keertje zwemmen, op bezoek bij vrienden, op kraambezoek, Tobias gaat logeren en we gaan natuurlijk (zoals elk jaar!) ook weer een dag naar Jeugdvakantieland. 😁

Daarnaast begint deze week ook mijn cursus psycho-educatie over autisme, hier mag ik vanaf deze week elke donderdag naartoe voor de komende 9 weken. Ik ben erg benieuwd hoe dat zal gaan verlopen. 

Kortom: een drukke periode. 

Onze vakantie

 Door het overlijden van onze poes is het vakantie-geluk eigenlijk helemaal naar de achtergrond geschoven. We hebben namelijk een heerlijke vakantie gehad, maar eigenlijk voelt het nu bijna alsof we niet eens op vakantie zijn geweest. Gelukkig heb ik veel foto's gemaakt waardoor ik weet dat dit niet het geval is. 

Yuki overleden

Het valt me heel zwaar om dit bericht te moeten schrijven. Yuki is er niet meer. 😭

Wij waren net bezig om onze bagage terug in de auto te stoppen om terug naar huis te gaan na een heerlijke vakantie in Zuid-Frankrijk toen we een telefoontje kregen van een buurt-vriend, dat Yuki was aangereden en ook direct was overleden. Per toeval was ze herkent door een buurtgenoot die ook bevriend is met hen en had daarom contact met ze opgenomen. Hierdoor wisten wij het nare nieuws dus al voordat de dierenambulance ter plekke was om haar chip uit te lezen. 

Toen ik het nieuws hoorde brak mijn hart direct in duizend stukjes. Het is al vanaf het begin af aan mijn grote angst geweest dat zoiets zou gebeuren, maar Yuki was gewoon geen kat die gelukkig werd van binnen zijn, ze had haar buitentijd enorm nodig. Vandaar dat we ook twee maanden geleden een kattenluikje hebben genomen, zodat ze zelf kan kiezen wanneer ze naar buiten gaat. Lekker rollen over de warme tegels, spelen met andere katten en langsgaan bij al haar adresjes voor aandacht waren haar grote hobby's. Iedereen in de buurt kende haar ook, dat lieve aanhankelijke witte katje met een rood staartje viel wel op!

Omdat wij op vakantie waren en er dus niet direct bij konden zijn, hebben onze vrienden aangeboden om Yuki tijdelijk in hun vriezer neer te leggen, Ergens is dat een heel luguber idee, maar het heeft ons wel de mogelijkheid gegeven om alsnog afscheid te nemen en haar zelf naar het dieren-crematorium te brengen. Anders zou ze door de dierenambulance zijn meegenomen en hadden we dit waarschijnlijk niet kunnen doen. We zijn dus enorm dankbaar voor de actie van onze lieve vrienden. 

We missen Yuki ontzettend. We hebben haar op de dag af exact 2 jaar in ons leven mogen hebben. Veel te kort. 💔  Een dier verliezen is altijd al verschrikkelijk, maar op deze manier vind ik heel erg lastig om een plekje te geven. 

Structuurjunkie planner - hoe die bevalt

 Ik gebruik de Structuurjunkie planner nu ongeveer 3 weken. Ik gebruik hem eigenlijk voor 2 doelen:

1. Meer overzicht krijgen in wat ik doe, en inplannen wanneer ik het ga doen, om meer rust in mijn hoofd te hebben
2. Om bewust ook "lege tijd" in te plannen, waarin ik weer kan uitrusten en opladen.

Tot nu toe bevalt het goed. Het waren wel vrij hectische weken aan het eind van het schooljaar. Enerzijds vind ik het daardoor niet helemaal eerlijk te bepalen of het prettig in gebruik is, maar aan de andere kant is het me wel gelukt om mijn hoofd redelijk koel te houden en had ik geen vervelende verrassingen zoals cadeautjes vergeten of iets dergelijks. 

Qua rust inplannen vind ik het nog wel erg lastig, want het voelt voor mij niet goed om rust te nemen als ik weet dat er nog dingen op mijn to do lijstje staan. Hier hoop ik de komende maanden nog wat stappen in te maken, want als alles ingepland staat mag ik mezelf af en toe ook wel wat rust gunnen. 

Nu is de zomervakantie in onze regio al een weekje begonnen, dus lukt het me nu ook om wat meer tot rust te komen. Ik hoop dat het me lukt om dat volgend schooljaar ook vol te blijven houden en dan met een frisse start aan het nieuwe schooljaar te beginnen. 💚

Groetjes van mij!

 Daar ben ik weer! Ik kom elke keer weer even boven water en daarna gaat het weer minder en schrijf ik weer een stuk minder. Excuses daarvoor. Ik probeer elke keer wat vaker te gaan bloggen, maar helaas blijft het tot nu toe vooral bij een goed voornemen. 

Waarom ging het dan weer even wat minder? Ik denk dat het toch (nog) de impact van mijn diagnose-traject is. Waar ik had gehoopt wat milder voor mezelf te worden na de diagnose, merkte ik toch al snel weer dat ik heel streng werd. De gedachte hierachter: ik weet nu wat ik heb, dus nu moet ik er ook perfect mee leren leven, life hacks verzamelen, alles erover weten etc. Dat was extreem vermoeiend en leidde tot een lichtelijke inzinking in de afgelopen week 😳

Gelukkig kwam ik gister tot het besef dat die strenge stem het roer weer had overgenomen en heb ik 5 jaar geleden wel veel handvatten gekregen om hier beter mee om te gaan. Eigenlijk alleen al het feit dat ik nu weet waarom ik me zo rot voelde geeft alweer zoveel rust. En nu weer door, maar wel gewoon op een rustig tempo 💚