Eerste stap naar officiele diagnose

 Vandaag is het dan eindelijk zo ver: mijn intake bij Boba. Als het goed is ga ik dan binnenkort het traject in voor een autisme diagnose. 

Mensen die hier al heel lang meelezen weten misschien nog dat ik in 2017 ook al een keer ben getest voor autisme, en kwam er toen geen autisme uit. Ik vond dit toen zelf behoorlijk verbazend, want ik herkende me wel erg in de symptomen. Maar de hulpverlener die mij diagnosticeerde vond dus dat iets anders beter paste. 

Hoe komt het dan dat ik nu toch weer ga laten testen? Dat komt eigenlijk door mijn huidige behandelaar. Na een jaar regelmatige gesprekken vroeg zij aan mij of ik wel eens ben getest op autisme? Ik vertelde haar dat ik 1 gesprek had gehad, en dat ze daarna gelijk autisme hadden uitgesloten, maar dat ik zelf altijd mijn twijfels heb gehad bij deze uitsluiting. Mijn behandelaar vond dat een vreemde gang van zaken, want een autisme onderzoek is normaal gesproken vrij uitgebreid. Er wordt normaal gesproken bijvoorbeeld ook met de ouders gesproken over de kindertijd. Zulke dingen zijn bij mij helemaal overgeslagen. 

Op haar aanraden heb ik dus het verslag uit 2017 opgevraagd om na te kijken wat er nou daadwerkelijk is getest. Dit heeft zij doorgelezen en ook met een collega besproken. Ook is er al een gesprek geweest met mijn ouders. Mijn behandelaar is er hierdoor al vrij zeker van dat er inderdaad autisme meespeelt. Maar voor een officiele diagnose moet ik dan wel de mallemolen nog een keertje door waarschijnlijk. Dat gaan we vandaag allemaal bespreken. Ik ben stiknerveus. 

Op kampje

Volgend weekend gaat het dan eindelijk gebeuren: Tobias gaat op kamp met de Scouting! Het is weliswaar geen week-kamp dit keer, maar een weekend-kamp. Maar in elk geval wel heel erg leuk. 

Vorig jaar zou hij ook meegaan op zomerkamp, maar toen werden 3 dagen voor ze weg zouden gaan de regels opeens aangepast, waardoor het kamp op het laatste moment opeens niet door kon gaan. Dat was wel heel erg jammer, maar tegelijkertijd vond ik het ergens ook wel fijn, want ondanks dat Tobias er helemaal aan toe was, was ik dat zelf nog niet.

Dit jaar sta ik er anders in. Dat heeft een aantal redenen:

• Tobias is inmiddels een jaar ouder en kent de andere kinderen en leiding bij de Scouting dus ook een stuk beter.
• Tobias heeft inmiddels al een stuk langer zijn zwemdiploma en heeft er in de tussentijd zelfs eentje bij gekregen. 
• Het is deze keer in Nederland, op ongeveer drie kwartier rijden. Het vorige kamp was in België en op anderhalf uur reizen. 
• Het is ook maar een weekendje, dus weinig tijd voor Tobias om heimwee te krijgen. (Ja, daar heeft ie wel eens last van, dus dat is geen angst van mezelf, maar een realiteit waar wij rekening mee houden dat het kan gebeuren)

Ik denk dus dat hij dit keer een geweldig kamp-weekend tegemoet gaat. 

Stoppen met pleasen

 Afgelopen week kocht ik een cadeautje voor mezelf, namelijk het boek Kies voor jezelf. Dit boek gaat over please-gedrag en hoe je daar (langzamerhand) wat meer mee kan stoppen. 

In de loop van deze week heb ik het hele boek doorgelezen en het voelde vrij regelmatig alsof het boek over mezelf ging. Een beetje eng was het. Dit sterkt mij in de gedachte dat ik inderdaad een enorme pleaser ben. Eentje die heen en weer zwalkt tussen verschillende please-stijlen: soms heb ik een periode dat ik er heel rebels tegenin ga, dan weer ben ik meer een vredestichter en dan weer meer een "klassieke" pleaser. 

Een van de dingen waar ik mee ben gestopt vanuit please-gedachtes is regelmatig bloggen. Inmiddels lezen er best veel vrienden, ex-collega's en familieleden mee en dat zorgt ervoor dat ik mezelf in mijn achterhoofd toch regelmatig afvraag hoe mijn blogs zullen overkomen. 😅Gevolg: ik raak geblokkeerd en schrijf helemaal niet meer. En dat terwijl ik er juist altijd zoveel plezier in heb om te schrijven en te bloggen. 

Zoals jullie dus wel hebben gemerkt ben ik de afgelopen dagen opeens weer aan het schrijven geslagen. Mocht iemand zich afvragen waarom dat is, dan weten jullie het nu 😁

Rente weer vastgezet

In december loopt onze hypotheekrente af. We hadden het destijds voor 10 jaar vastgezet tegen 4,1% rente. Op dat moment was dat best een mooie rente, maar in de loop van de jaren zagen we het steeds verder dalen en baalden we best dat we hier geen gebruik van konden maken.

Door de huidige situatie in Oost-Europa begint de rente nu weer (licht) te stijgen. We hebben een tijdje getwijfeld of we hier iets mee wilden doen, of dat we toch nog even zouden afwachten. Maar 3 weken geleden hebben we de knoop doorgehakt en een voorstel aangevraagd om de rente voortijdig open te breken. Kosten hiervan waren 300 euro. Daarnaast moet je in 1 keer het resterende verschil in rente betalen, in ons geval was dat nog 2.000 euro. 

Uiteindelijk kregen we een voorstel waarbij we voortaan 1,73% rente gaan betalen, en dat staat dan weer 10 jaar vast. We moesten het voor de 22e laten weten. Toen ik vanderweek keek was de rente al gestegen naar 2,05% bij 10 jaar vast, dus we hebben de brief maar direct teruggestuurd dat we het gaan doen. Even snel uitgerekend: met dit verschil in rente besparen we de komende 10 jaar elk jaar 400 euro, dus het is voor ons wel de moeite waard om het nu vast te zetten. Ik ben wel benieuwd wat de rente straks in september is, want dan zouden we eigenlijk ons rente-voorstel hebben ontvangen. 

Met het geld dat we minder gaan betalen per maand gaan we eerst die 2.000 euro weer eens aanvullen.  Daarna is het toch nog steeds de bedoeling om extra af te gaan lossen. 

Hoeveel heb jij over voor zonnebloem-olie?

 Als je net dacht dat het niet gekker kon dan WC-papier hamsteren, is nu blijkbaar de zonnebloemolie-gekte losgebarsten. Ik werd er net door iemand op gewezen dat de zonnebloemolie momenteel voor 50 euro op de site van Bol staat. Bi-zar. Ik vraag me af of iemand dat er nou echt voor over zal hebben? Aan de andere kant: je hoeft als bedrijf maar een paar flessen te verkopen om een flinke winst te maken. 

Zelf ben ik er dit keer gelukkig niet zo gevoelig voor. Wij gebruiken sowieso geen zonnebloemolie, dus dat scheelt natuurlijk al. Maar al was dat wel het geval: ik ga niet meer lopen hamsteren! Dat heb ik twee jaar geleden met toiletpapier wél gedaan, maar dit keer probeer ik mijn hoofd wat koeler te houden. 

Hebben jullie al zonnebloemolie ingeslagen? 😹 En als je het gebruikt: waar gebruiken jullie het dan voor? Ik weet dat het in sommige cakes wordt gebruikt, maar verder gebruik ik het zelf eigenlijk nooit, dus ik ben heel benieuwd waar anderen het voor gebruiken. 

PS: het gaat gelukkig een beetje de betere kant op qua buikpijn. Later een wat langere update hierover 😁

In een dip geschoten

 Ik zag dat het alweer ruim een week geleden is dat ik een laatste update had gepost. Helaas gaat het even wat minder met me. De eerste dagen na de operatie had ik veel rust genomen, ook omdat de littekens pijn deden als ik veel bewoog. Dus dan word je er wel constant aan herinnert dat je rust moet nemen. Maar naarmate dat die littekens genezen merk ik dat ik het heel erg lastig vind om mijn rust te pakken. Met gevolg dat ik dan halverwege de dag veel last van buikpijn krijg. 

Gister had ik een evaluatiegesprek met een arts en vertelde dat ik best veel buikpijn heb. Zij vertelde me dat ik de operatie erg onderschat en dat ik er wel op moet rekenen dat het herstel echt 6 weken gaat duren. En dat voelt als zo'n versplilling van kostbare tijd. Ik had me er zo op verheugd dat de corona maatregels zouden stoppen en dat we dan weer wat dingen konden doen, maar een uurtje lopen is eigenlijk al teveel. Dus we komen nu alsnog (bijna) nergens. 

Al met al zit ik daardoor momenteel even niet zo lekker in mijn vel. Ik wil vanalles maar kan / mag bijna niks. Dat zal waarschijnlijk vanzelf wel weer beter gaan, maar ik merk dat ik daardoor ook even weinig inspiratie heb waar ik over zal bloggen. 

Edit: ik heb even de reacties uitgezet. Voel me op dit moment erg kwetsbaar en ben bang om terug te vallen in de depressie waar ik eigenlijk net sinds enkele maanden uit ben gekomen dankzij een vrij strakke routine die ik momenteel niet kan aanhouden door mijn lichamelijke klachten. 

1 week na de operatie

 Het is inmiddels alweer een week verder na mijn blindedarm-operatie. De afgelopen week heb ik weinig gedaan, dus ik had ook niet echt inspiratie waar ik over zou bloggen. Ik heb me, ondanks dat ik weinig pijn heb, best rustig gehouden. Zaterdag heb ik wel wat langer gelopen maar toen merkte ik na een uurtje wel weer dat het eigenlijk toch nog even teveel was. Dus ik luister gewoon goed naar mijn lichaam, en merk dat het elke dag een stukje beter gaat.

Natuurlijk hadden we dan ook nog de stormen van de afgelopen dagen. Gelukkig zijn wij er goed vanaf gekomen: er zijn 2 dakpannen weggewaaid, waarvan eentje kapot is gevallen en de ander is heel in de dakgoot terecht gekomen, dus die konden we zo weer terugplaatsen. Een hoop mensen in de wijk hebben meer schade; alleen in onze straat al zijn er drie daken van huizen afgewaaid afgelopen vrijdag. Wat wel vervelend is, is dat we nu wat lekkage hebben; er is zoveel schade dat we met 1 verdwenen dakpan niet erg hoog op de prioriteitenlijst staan uiteraard! 

Ik moet wel zeggen dat ik erg onrustig word van al die storm buiten. Ik probeer me er maar zoveel mogelijk voor af te sluiten. En ik kijk enorm uit naar de lente!

Hoe zijn jullie de stormen doorgekomen? Hopelijk geen schade?? 

Opeens in het ziekenhuis

 Gister is opeens “spontaan “ mijn blindedarm eruitgehaald. Hij was namelijk ontstoken.

De klachten begonnen donderdag al, toen had ik buikpijn rond mijn navel. Ik heb toen de hele middag met een kruik op de bank gezeten en daarna leek het wel weer te gaan. De volgende dag had ik veel afleiding, want toen had Tobias een studiedag en zijn we in diergaarde Blijdorp geweest. Dus toen merkte ik af en toe wel een zeurende pijn maar besteedde Ernie teveel aandacht aan. 

Pas toen ik thuiskwam werd het heftiger en ging ik googelen. De pijn had zich inmiddels verplaatst en zat rechtsonder. Op thuisarts las ik wat dingen die over een kwamen met blindedarmontsteking en daarom belde ik toch de huisarts nog maar even, waar ik direct langs mocht. Ik dacht nog misschien stel ik me aan, maar de dokter zei dat hij de symptomen ook bij blindedarmontsteking vond passen.

Wat volgde was 3 bezoeken aan de spoedeisende hulp. Er is toen een echo gehaakt waaruit bleek dat er inderdaad een beginnende ontsteking zat. 2 uur later is de appendix al verwijderd met een kijkoperatie, dus ik krijg er 3 littekentjes bij! 

toen ik uit de narcose kwam was ik helemaal in holladijee stemming en vond iedereen lief 😂 (de zusters en anesthesie medewerksters waren ook echt schatten!!) Ik was ook vrij snel weer op de been, heb wat gegeten en mocht dus 4 uur na de operatie al naar huis! Natuurlijk wel met een aantal leefregels o.a 6 weken niet sporten (en raad eens wie vorige week weer lid is geworden van Basic Fit!!) 

Gisteravond ben ik al heel vroeg mijn roes uit gaan slapen en nu voel ik me weer echt het vrouwtje, met weliswaar nog wel wat pijn van de littekens maar niet te vergelijken met hoe naar die pijn van de blindedarmontsteking was. 

Terug naar het oude normaal?!

Volgens zeggen gaan we weer steeds meer terug naar het "oude normaal", zonder mondkapjes, QR codes enzovoort. Ik durf het eigenlijk niet meer zo goed te geloven, want vorig jaar in September was er ook sprake van dat alles weer zoals vanouds zou worden, en dat is toch wel erg tegengevallen toen. Maar natuurlijk hoop ik dat het inderdaad nu wel door zal gaan!

Een groot verschil tussen vorig jaar September en nu is dat ik momenteel niet meer zo opkijk tegen de overgangsfase qua afstand houden. Ik ben er nu ook echt wel weer aan toe. Wat dat betreft heeft de QR code periode mij wel veel goed gedaan; zo heb ik langzaam weer kunnen wennen aan wat meer drukte overal. Vorig jaar vond ik die overgang veel te groot, maar nu kan het me eigenlijk niet snel genoeg gaan allemaal.

Een grote verandering die wel blijvend is bij ons, is het thuiswerken. Sander blijft sowieso een groot gedeelte van de tijd thuiswerken. Zoals het er nu naar uitziet gaat hij een keer per week of per twee weken een dag naar kantoor en de rest van de tijd mag hij "gewoon" thuis blijven werken. Dat vind ik wel een opluchting, want ik ben er inmiddels zo aan gewend dat ie thuis is, en ik denk dat ik het er best lastig mee zou hebben als dat nu helemaal stopt. Gelukkig vindt Sander het zelf inmiddels ook fijn om thuis te werken. 

Hoe staan jullie er momenteel tegenover dat alles weer teruggedraaid wordt naar hoe het "vroeger" was? 

5x huishouden als ik overweldigd ben

 De afgelopen weken waren een beetje overweldigend. Tobias had waterpokken en corona en zelf kreeg ik ook corona. Na een week was ik alweer een beetje opgeknapt, maar elke keer als ik wat in huis ging doen kreeg ik last van duizeligheid. Daarnaast was (en ben) ik ook nog erg moe, waardoor het huishouden dan langzaamaan weer in een potje verandert. 

Als het eenmaal rommelig is, dan raak ik makkelijk overweldigd en weet niet meer waar ik moet beginnen om alles weer terug op de rails te krijgen. Gelukkig heb ik de laatste jaren wel een aantal manieren gevonden om het minder overweldigend te maken voor mezelf. Wellicht heeft iemand anders hier ook iets aan, dus ik heb 5 dingen op een rijtje gezet die mij helpen als ik een frisse start wil maken met het huishouden dat te lang is blijven liggen. Ik heb er ook bij gezet hoeveel tijd het (ongeveer) kost. 

1. Niet met lege handen lopen - geen extra tijd

Elke keer dat ik naar een andere kamer ga neem ik iets mee dat toch al naar die andere kamer moet. Bijvoorbeeld als ik naar de keuken loop, is het geen moeite om gelijk mijn koffiekopje mee te nemen naar de keuken. Als ik naar het toilet ben geweest neem ik de lege WC-rol mee en gooi die direct weg. Op die manier blijft het net iets netter. 

2. Opruimen tijdens andere bezigheden - 2 tot 10 minuten

Terwijl ik wacht tot de waterkoker klaar is of mijn dolce gusto apparaat opgewarmd is doe ik een klein taakje in de keuken, Bijvoorbeeld de vaatwasser (deels)  in- of uitruimen of even een doekje over het aanrecht halen. Het zijn maar kleine dingetjes die een paar minuten duren en die daardoor weinig energie kosten. Maar omdat ik het meerdere keren per dag doe, helpt het toch mee.  Je kan zelfs even een doekje over de tegeltjes halen terwijl je op de WC zit 😂

3. Een denkbeeldige lijn trekken - 5 tot 10 minuten

Als er veel spullen op het aanrecht of op tafel liggen, dan raak ik makkelijk het overzicht kwijt waar ik moet beginnen - terwijl het in feite eigenlijk niet uitmaakt waar je begint, uiteindelijk moet alles opgeruimd worden. Daarom trek ik een denkbeeldige lijn over de tafel en begin links, en werk door naar rechts. Elk ding dat ik tegenkom ruim ik één voor één op. 

4. Een doos voor spullen - 15 minuten

Tijdens het opruimen heb ik vaak een krat staan om de spullen die naar een andere verdieping moeten te verplaatsen. Meestal komt het erop neer dat hier vooral spulletjes van Tobias in zitten, die hij dan later zelf mag opruimen. 

5. 5x5 schoonmaak - 25 minuten

Op Youtube vond ik een filmpje van the secret slob. Zij heeft een opruim-methode bedacht waarbij je 5 minuten per kamer aan de slag gaat, en dan na die 5 minuten ga je door naar de volgende kamer. In totaal werk je 5 keer 5 minuten. Dit klinkt weinig, maar het kan een flink verschil maken. Door dit dagelijks toe te passen heb ik de afgelopen week het huishouden toch wel redelijk op de rit weten te houden (tot ik zelf ook corona kreeg, tenminste, toen was het even wat minder geworden). 

Het filmpje kun je hier kijken: