project: afvallen

Ik was al nooit de slankste en onder invloed van medicatie die ik sinds maart slik ben ik nog eens  ongeveer 12 kilo aangekomen. Helaas merkte ik dit te laat, want ik heb een beetje met mijn hoofd in het zand geleefd die eerste maanden en dacht dat het wel meeviel, maar nu we batterijen in de weegschaal hebben gedaan weet ik het zeker, en ook aan mijn kleding merk ik het heel erg. 

Ik wil toch, ondanks dat het lastig is met de medicatie die ik slik, gaan proberen om af te vallen. Het gaat lastig worden, maar ik hoop dat de knop nu wel om is. Mijn grote motivatie is dat Tobias heeft aangegeven dat hij voor het eerst in Joris en de Draak wil in de Efteling, en ik weet momenteel niet of ik in die best wel krappe stoeltjes pas. Daarom wil ik graag voor december proberen om (minstens) 5 kilo kwijt te raken, zodat de kans dat ik met hem mee kan zo groot mogelijk is. 

Ik weet dat het lastig gaat worden, maar het is (hoop ik) niet onmogelijk. Ik probeer nu elke dag een uur te gaan wandelen of fietsen, en ik heb ook een hometrainer gekocht. Dus ik wissel het een beetje af, bijvoorbeeld de ene dag een half uur home trainer en een half uur wandelen, de andere dag een uurtje fietsen. Maar in elk geval elke dag een uur lichaamsbeweging bovenop mijn normale lichaamsbeweging. 

Als iemand nog andere tips heeft mbt afvallen met medicatie die dit tegenwerkt, hoor ik het graag. In mijn geval gaat het om een prikkeldemper die zorgt voor minder verzadigingsgevoel en die ook de stofwisseling langzamer maakt. Ik wil er ook niet mee stoppen, omdat het erg goed helpt tegen prikkels en ik er ook wel heel veel rust van ervaar en er dus ook echt baat bij heb. 

Cadeautjes inslaan met korting en drukke tijd

Ik ben al praktisch klaar voor Sinterklaas 😂 Normaal gesproken ben ik er niet zo vroeg mee, maar ik moest vanderweek een cadeautje kopen voor mijn neefje die volgende week jarig is, en zag toen dat Bol een actie heeft: 2+1 gratis op veel Lego, Duplo, Playmobil en ander speelgoed. Dus ik heb gelijk groot ingeslagen. 

Vanmorgen heb ik alle cadeautjes voor zover mogelijk ook direct ingepakt. Dit scheelt me weer werk in december, als het al erg druk is. Mijn ouders zijn namelijk dit jaar ook nog eens 50 jaar getrouwd in december, dus er komen nog een paar leuke extraatjes bij, zoals een paar daagjes in een huisje in het Bosrijk en een lekkere lunch met de hele familie. Om dit allemaal in goede banen te leiden is het dan voor mij erg handig om van tevoren alvast wat dingetjes van mijn to do lijstje af te kruisen. 

Verder gaat alles hier eigenlijk gewoon zijn gangetje, waardoor ik niet zoveel inspiratie heb waar ik over kan schrijven. Er gebeurt weinig, en dat is ook wel eens even lekker eigenlijk 😁

En hoe gaat het met jullie? 

Dagboek schrijven: 3 voordelen

Al jaren hou ik bij vlagen een dagboek (momenteel deze) bij - het ene moment wat meer dan het andere, maar de intentie is er wel. Het heeft voor mij veel voordelen. Schrijven in een dagboek is niet alleen een manier om te schrijven over wat ik meemaak, maar ik merk ook dat ik sneller patronen herken en er soms ook troost uithaal, omdat het bepaalde dingen waar ik mee zit heel erg relativeert; heel veel komt vanzelf goed. Hier zijn drie redenen waarom ik vind dat iedereen dagboek schrijven eens zou moeten proberen:

1. Dagboek schrijven voor zelfreflectie

Een van de belangrijkste voordelen van het schrijven in een dagboek vind ik dat het aanzet tot zelfreflectie. Terwijl je de tijd neemt om je gedachten en gevoelens op te schrijven, ben je beter in staat jezelf en je emoties te begrijpen. Schrijven zorgt ervoor dat je ervaringen en reacties kan onderzoeken. Zelf ben ik hierdoor al meerdere patronen gaan herkennen en kan ik nu makkelijker relativeren als ik in een zelfde situatie terecht kom.

2. Het vermindert angst

Dagboeken schrijven kan ook een effectieve manier zijn om met stress en angst om te gaan. Als ik me overweldigd voel, kan het opschrijven van mijn gedachten en gevoelens me helpen om ze te verwerken en perspectief te krijgen. Het is ook een veilige plek om zonder oordeel mijn frustraties en angsten te uiten zonder dat de ander dat direct hoeft te weten. Ook is aangetoond dat het bijhouden van een dagboek kan helpen symptomen van angst en depressie te verminderen en het algehele welzijn te verbeteren.

3. Een verslag van mijn leven

Een van de fijne dingen van dagboekschrijven vind ik ook dat ik kan terugkijken op dingen die zijn gebeurt. Eerst schreef ik alleen als ik me negatief voelde; inmiddels doe ik dat niet meer en schrijf ik ook de fijne dingen op. Zo kan ik later terugblikken op wat ik allemaal gedaan, gedacht en gevoeld heb. 

Wie houdt er nog meer een dagboek bij? 

Sander krijgt een nieuwe baan + zomervakantie

Twee weken geleden had Sander zijn laatste werkdag. Ja, jullie lezen het goed: na 99 maanden (wat hij zelf heel belangrijk vindt om te vermelden!) gaat Sander weg bij Coolblue en gaat hij als "solution architect" aan de slag bij een kleiner bedrijf. 

De eerste week van de zomervakantie stond dus een beetje in het teken van die wisseling: er werden nieuwe spullen gebracht voor zijn thuiswerkplek, de spullen van Coolblue moesten naar kantoor gebracht worden, er moest een nieuw bureau in elkaar gezet worden, zulke dingen. Ook was er een heel leuk afscheidsdinertje georganiseerd door zijn team. En niet te vergeten bakte Sander 3 taarten om koffie met gebak te doen met zijn collega's, in plaats van de gebruikelijke afscheidsborrel. (Sander drinkt zelf geen alcohol en vond een borrel geen leuk idee). 

Al met al was het een drukke week waar ikzelf een beetje van bij moest komen. Gelukkig is dat deze week goed gelukt; we hebben gelogeerd bij een vriendin in Ede en lekker genoten van de natuur en een bezoekje aan Burgers Zoo. Eigenlijk kwamen we nog tijd tekort want er is daar veel te zien, maar gelukkig mogen we binnenkort nog een keer langskomen, dus dat is heel fijn. 

Zonnebril: hulpmiddel of mode-assecoire?

Laatst las ik online een discussie over mensen die tijdens een gesprek hun zonnebril ophouden en hoe asociaal dit zou zijn. Degene die deze stelling plaatste vond dat je door een zonnebril de ander niet kan aankijken en dus was degene met de zonnebril asociaal. Hier was ik het niet mee eens. Ik begrijp dat het voor sommigen misschien vreemd overkomt, maar voor mij is die zonnebril veel meer dan een modieus accessoire. In deze blogpost wil ik graag uitleggen waarom ik mijn zonnebril draag en waarom het voor mij een onmisbaar hulpmiddel is op zonnige dagen, dat ik niet afzet puur omdat de ander mij in de ogen wil kijken. 

Waarom draag ik mijn zonnebril? De reden dat ik mijn zonnebril draag is vrij simpel: het helpt me om overprikkeling te voorkomen. Fel zonlicht kan behoorlijk intens zijn voor mij, wat ervoor zorgt dat ik heel erg met mijn ogen ga knijpen en eigenlijk niet meer kan concentreren op wat de ander zegt. Het dragen van mijn zonnebril helpt me om de intensiteit van het licht te verminderen en daardoor voel ik me comfortabeler en meer ontspannen tijdens gesprekken of als ik gewoon een wandelingetje maak.

Overprikkeling door fel licht schijnt een veelvoorkomend probleem bij mensen met autisme te zijn. Onze zintuigen kunnen soms extra gevoelig zijn, waardoor zelfs alledaagse prikkels zoals fel licht pijnlijk kunnen worden. Fel licht kan de concentratie verstoren, je hoofd laten bonzen en het energieniveau uitputten. Het dragen van een zonnebril kan dit allemaal voorkomen. Pas vanaf het moment dat ik mijn zonnebril veel frequenter ben gaan gebruiken kwam ik erachter hoeveel last ik ervan heb gehad in het verleden.

Dus de volgende keer dat je me ziet met mijn zonnebril op, weet dan dat het veel meer is dan alleen een accessoire, maar dat het voor mij een hulpmiddel is en dat ik dit dus ophou. Niet omdat ik asociaal ben, maar omdat ik er echt last van heb als ik hem afdoe tijdens een gesprek.  Mijn zonnebril is mijn trouwe metgezel in de zomer, mijn hulpmiddel om overprikkeling door fel licht te voorkomen. Het helpt me om me beter te concentreren, meer ontspannen te voelen en mijn energie op een gezond niveau te houden. Laten we samen streven naar begrip en acceptatie voor de verschillende manieren waarop mensen voor zichzelf zorgen, en niet oordelen voordat we het verhaal ergens achter weten. 💙

Vakantiegeld

 Voor het pinksterweekend kregen we (net als veel anderen) vakantiegeld. Dit jaar was het een hoger bedrag dan we verwachtten, dus dat is altijd mooi. 

Waar gaat ons vakantiegeld naartoe

• Een gedeelte van het vakantiegeld gaat bij ons op aan de vakantie. In Duitsland hebben we veel met de creditcard betaald en dat wordt op 9 juni afgeschreven.
• We hebben een grotere krabpaal gekocht voor Mellow. Dit was hard nodig, want de vorige krabpaal werd een beetje te krap voor onze grote dame. 
• De rest van het geld laten we voorlopig op de spaarrekening staan 

Kreeg jij deze maand ook vakantiegeld? En waar gaat het bij jullie naartoe? 

Liefde voor koffie

Voor veel mensen is koffie een belangrijk onderdeel van hun dagelijkse routine. Voor mij inmiddels ook. Tijdens de vakantie had ik geen koffie bij me en toen merkte ik eigenlijk pas hoeveel ik het miste. Het is tegenwoordig het eerste wat ik drink om mijn dag een kickstart te geven en me de hele dag energiek te houden. Maar voor Tobias er was dronk ik eigenlijk nooit koffie... 

Toen ik jonger was, lustte ik namelijk absoluut geen koffie. Ik vond de smaak bitter en onsmakelijk, en ik begreep niet waarom anderen het wel lekker vonden. Liever dronk ik thee of een warme chocolademelk met slagroom - zelfs in de zomer. Pas toen ik moeder werd en werd geconfronteerd met slaapgebrek, besloot ik om koffie een kans te geven. Ik had iets nodig om wakker en gefocust te blijven en las toen toevallig een berichtje op Facebook over koffie en besloot het maar eens een kans te geven.

Maar zelfs toen kostte het me wat tijd om de smaak van koffie te leren waarderen. Ik begon met een pumpkin spiced latte bij Starbucks: superzoet en eigenlijk heeft het niet veel met koffie te maken. Vloeibaar gebak noemt Sander het. Daarna stapte ik over op verschillende soorten koffie, zoals cappuccino's en lattes, dus nog steeds vrij zoet vergeleken met zwarte koffie. Ik merkte dat deze drankjes best lekker waren en ik begon steeds meer van de smaak van koffie te genieten. We kochten zelfs een Dolce Gusto apparaat. 

Je zou verwachten dat ik daarna dan nog ben overgestapt naar zwarte koffie, maar die stap bleek toch te groot voor mij; ik blijf erbij dat ik dit te bitter vind. Ik hou het nu bij café au lait en af en toe een latte of cappucino als ik buiten de deur koffie drink. Ik zou mijn dagelijkse koffie niet meer kunnen missen. Als je me dat 10 jaar geleden had verteld zou ik het niet hebben geloofd. 😅

Drinken jullie graag koffie? 

Onze vakantie in het Zwarte Woud

 Gisteravond zijn we teruggekomen van onze vakantie in het Zwarte Woud. Eigenlijk was het de bedoeling om 's avonds te vertrekken, zodat Tobias gister gewoon naar school kon, maar door omstandigheden heeft hij de eerste schooldag moeten missen. Maar daar kom ik zo even op terug. 

Zondag: ons eerste deel van de reis

Op zondag zijn we vroeg vertrokken richting onze tussenstop in Heidelberg. Hier hebben we een beetje rondgekeken en vervolgens hebben we een nacht in een hotel geslapen, zodat het laatste deel van de reis nog maar kort was. 

Maandag: aankomst bij de camping

Op maandag zijn we aangekomen bij de camping en zijn we vooral bezig geweest met uitpakken en een beetje in de omgeving rondkijken. We kwamen gelijk een bakkertje tegen met mijn favoriete Duitse gebakjes (op de foto in het midden): 

Dinsdag: eerste dag Europapark

Dinsdag gingen we onze eerste dag naar Europapark. Het was een heel mooi park met heel gave achtbanen, maar ook heel mooi qua thematisering en rustige attracties. We hebben onze ogen uitgekeken. Mocht iemand twijfelen of Europapark de reis waard is: dat is ie zeker 😁

Woensdag: ritje door het landschap en bezoek aan de grootste koekoeksklok en waterval

Op woensdag deden we een beeetje rustig aan en hebben een bezoekje gebracht aan de grootste koekoeksklok en waterval. We hebben deze dag heerlijk genoten van de rondrit en de mooie natuur van het Zwarte Woud. 

Donderdag: dagje Rulantica

Op donderdag gingen we naar Rulantica. Voor wie het niet kent: dit is een heel groot zwembad met 28 glijbanen. Ik ben er zelf niet zo'n fan van, maar Sander en Tobias hebben heel erg genoten van alle wilde glijbanen. 

We hadden voor deze dag een sofa geboekt in een rustiger gedeelte van het zwembad, maar toen we naar onze sofa werden gebracht kregen we een verrassing: we kregen een "comfort hydda" in plaats van onze twee persoonsbank. Dit is een soort 'huisje' (kamer) waar je jezelf kan terugtrekken. Je kan via een knop bediening vragen om iets te eten voor je te halen en je had toegang tot een loungegebied met sauna alleen voor de mensen die een comfort hydda hadden. We zijn deze dag dus flink met luxe overspoeld. Hierdoor was het een extra heerlijke dag. 

Vrijdag: tweede dag Europapark

Vrijdag gingen we een tweede dag naar Europapark. Ook deze dag was weer erg geslaagd. 

Zaterdag en zondag: Rodelbaan

Tobias wilde ook heel graag een keer een rodelbaan proberen. Dus zijn we zaterdag én zondag naar verschillende rodelbanen geweest.

Het was de bedoeling om dan 's avonds te vertrekken zodat Tobias de volgende dag naar school kon, maar het weer was erg slecht vanaf zondagmiddag en er werd zelfs een weerwaaarschuwing afgegeven, dus hebben we besloten om toch maar op maandag ochtend te vertrekken. Gelukkig was dit mogelijk met het huisje. Sander vond het niet verantwoord om eerder te gaan rijden. 

Al met al was het een heerlijke vakantie en hebben we ons heel erg vermaakt. Ik ben nu alweer aan het uitkijken naar onze volgende vakantie 😁

Mijn eerste jaar als autist: wat ik heb geleerd*

Door de wisseling van mijn coach zijn er momenteel wat meer blogposts over autisme achter elkaar. Dit gaat niet zo blijven. Binnenkort volgt een verslag van onze vakantie in het Zwarte Woud. Dit is geen autisme blog geworden, het kwam gewoon even zo uit door de timing en ik was al een tijdje bezig met deze blogpost. 

Een jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme spectrum stoornis. Hoewel ik al lang het vermoeden had, was het toch wel een flink verwerkingsproces nadat ik de diagnose daadwerkelijk kreeg. Het maakte me erg bewust van hoe ik altijd (spreekwoordelijk!) op mijn tenen heb gelopen en maakte dat ik me af ging vragen hoe ik dat de rest van mijn leven wil gaan doen. Inmiddels is er veel veranderd en heb ik veel geleerd. In deze blogpost deel ik mijn ervaringen en inzichten.

Zelfacceptatie is belangrijk

Een van de belangrijkste dingen die ik heb geleerd is dat zelfacceptatie heel belangrijk is. Het accepteren van wie je bent, inclusief je sterke en zwakke punten, is de eerste stap naar zelfverbetering en persoonlijke groei. Tegelijkertijd is het ook belangrijk om te accepteren dat je niet altijd alles hoeft te verbeteren. Soms kun je ook gewoon accepteren dat bepaalde dingen nu eenmaal bij je horen. We zijn allemaal mensen met goede en slechte kanten tenslotte. 

Het is oké om hulp te vragen en grenzen aan te geven

Door mijn autisme loop ik soms tegen dingen aan die andere mensen helemaal niet lastig vinden. Soms begrijp ik dingen niet direct. Voor mijn diagnose was ik dan nog heel lang aan het puzzelen, maar tegenwoordig ben ik eerlijk als ik iets niet snap of als iets niet lukt. Het is oké om hulp te vragen en om aan te geven dat je ergens niet de energie of tijd voor hebt.

Autisme heeft ook positieve kanten

Autisme wordt vaak gezien als iets dat alleen negatief is, maar er zijn ook veel positieve eigenschappen. Ik kan mezelf bijvoorbeeld heel snel heel diep verdiepen in een onderwerp en heb een goed oog voor structuur en planning. Ook kan ik goed patronen doorzien en ben ik iemand die met liefde de diepte ingaat in gesprekken. 

Gezonde gewoontes zijn belangrijk

Een goede nachtrust, gezond eten, beweging, structuur en ontspanning zijn allemaal factoren die bijdragen aan jezelf beter voelen. Dit geldt natuurlijk voor iedereen, maar ik merk dat ik dingen een stuk makkelijker aankan als ik goed op dit soort dingen let. Door het aanleren van gezonde gewoontes zoals regelmatig mediteren, op tijd naar bed gaan en elke dag wandelen voel ik me beter en ben ik beter in staat om met de uitdagingen die autisme met zich meebrengt om te gaan.

Sociale contacten zijn waardevol

Mensen denken vaak dat autisten weinig behoefte hebben aan contact. Bij mij is dat zeker niet zo. Dit afgelopen jaar heb ik veel steun, liefde en begrip mogen ontvangen van verschillende mensen. Sommige relaties zijn verdiept, andere wat minder geworden. Door het onderhouden van relaties met de mensen die mij accepteren zoals ik ben, voel ik me verbonden met anderen en sta ik er niet alleen voor. Ook kan ik veel leren van anderen en anderen ook van mij .

Niet alles hoeft perfect te zijn

Ook dit is een stukje acceptatie: niet alles hoeft perfect te zijn om een mooi mens te zijn. 💕


Mijn eerste jaar als autist was een jaar vol ontdekkingen en groei. Door het accepteren van wie ik ben, het vragen van hulp en het aanleren van gezonde gewoontes heb ik veel bereikt. Ik zit veel lekkerder in mijn vel dan een jaar geleden en ik ben trots op wat ik tot nu toe heb bereikt. Ik hoop dat ik anderen kan inspireren om ook te groeien en zichzelf te accepteren zoals ze zijn.

*natuurlijk is de titel een beetje misleidend, ik ben al vanaf mijn geboorte autistisch, maar ik weet het nu 1 jaar. 

Wisseling van coach

Sinds vorig jaar april heb ik een autisme-coach die mij ondersteunt in het dagelijks leven en mij helpt om te gaan met mijn autisme. Het was niet makkelijk om de stap te zetten om hulp te vragen, maar mijn coach heeft mij in het afgelopen jaar zoveel geholpen qua ontwikkelen van nieuwe strategieën. Door haar heb ik meer structuur en overzicht gekregen in mijn leven en kan ik beter omgaan met situaties die voor mij stressvol zijn. Ook heb ik meer geleerd over waar mijn grenzen liggen en hoe ik die beter kan aangeven. 

Twee weken geleden kreeg ik te horen dat mijn coach een andere baan had gevonden en weggaat bij de organisatie. Hoewel ik helemaal begrijp dat mensen soms een andere baan vinden, maakte het ook onrustig. Wat zou er gebeuren met de coaching? Zou ik weer moeten wachten terwijl de organisatie op zoek gaat naar een nieuwe coach en op een wachtlijst terecht komen? Ondanks dat ik opzich wel het idee had dat ik niet veel nieuws meer leerde bij de huidige coach, vind ik verandering niet fijn en was ik erg nerveus over hoe het verder zou gaan. 

Gelukkig heeft mijn huidige coach inmiddels vervanging geregeld en kan ik na de meivakantie voor het eerst kennis maken met mijn nieuwe coach. Het is natuurlijk altijd even wennen om met iemand anders te werken en nieuwe routines op te bouwen, maar ik ben wel heel erg opgelucht dat ik direct door kan met mijn nieuwe coach. Wat ik heb begrepen werkt mijn nieuwe coach al langere tijd in de organisatie, dus ik hoop weer een heleboel nieuwe dingen van haar te kunnen leren, want zoals k al zei: met mijn huidige coach had ik niet het idee dat ik verder kwam in de thema's waarin ik nog hulp zou willen.