woensdag 6 juni 2018

Mezelf tegenkomen tijdens rijles

Inmiddels ben ik op de helft van de eerste 20 sessies schema-therapie. Ik had gehoopt dat ik met 20 sessies wel klaar zou zijn, maar zoals het er nu naar uitziet zal ik er nog wel 20 extra nodig hebben.

Gister kwam ik mezelf bijvoorbeeld weer behoorlijk tegen tijdens de rijles. Inmiddels weet ik dat ik mezelf soms behandel als een (te) veeleisende en straffende ouder. Ik sta mezelf niet toe om fouten te maken, ik leg de lat heel hoog voor mezelf en vind dat ik alles direct goed moet doen. Bij rijles loop ik daar dus keihard tegenaan: soms maak ik dezelfde fout wel 10 keer per les. Afschuwelijk vind ik dat en ik voel mezelf dan ook een enorme faalhaas.

Ik zou mezelf nu "bewust onbekwaam" noemen op dit gebied: ik merk wat er fout gaat. Ik wéét dat ik té veeleisend ben op zo'n moment. Maar tegelijkertijd lukt het me nog niet om er anders mee om te gaan.

Eerlijk gezegd: als ik niet in therapie was geweest, was gister waarschijnlijk het moment geweest dat ik was afgehaakt met de rijlessen. Het ging voor mijn gevoel zó slecht en ik was echt boos en teleurgesteld in mezelf. Maar dankzij de therapie weet ik dat dit opgeven een valkuil van mij is en dat ik juist moet doorzetten.

maandag 4 juni 2018

#readingchallenge: Siren

De afgelopen weken heb ik vooral druk in mijn theorieboek gelezen. Maar tussendoor heb ik toch ook nog het boek Siren van Kiera Cass gelezen.Op mijn lijst kan ik nu het young adult boek wegkruisen.

Het verhaal:
Kahlen is een sirene; haar leven staat in dienst van de Oceaan. Tijdens een verschrikkelijke schipbreuk, waarbij Kahlens familie omkwam, heeft de Oceaan haar gered van de verdrinkingsdood. In ruil voor haar leven moet Kahlen de Oceaan honderd jaar dienen als sirene. Door te zingen lokt ze mensen de diepte in. Haar stem is dodelijk voor iedere mens die hem hoort.

Akinli is een mens; een vriendelijke, knappe jongen die alles is waar Kahlen ooit van heeft gedroomd. Verliefd worden brengt hen allebei in gevaar... maar Kahlen kan het niet verdragen om van hem weg te blijven. Zal ze alles op het spel zetten om haar hart te volgen?

Mijn mening:
Dit boek was wat mij betreft niet 'standaard young adult'. Als je vaker young adult boeken leest merk je dat bepaalde thema's erg vaak terugkomen, maar dit boek week hier regelmatig vanaf. De karakters van de (hoofd)personen in dit boek werden bijvoorbeeld goed uitgewerkt en waren niet stereotyperend. En het liefdesverhaal was ontroerend zonder cliché te worden. Dat vond ik erg prettig.

Verder vond ik dit een heerlijk romantisch en sprookjesachtig boek. Ik heb er echt van genoten en geef het boek daarom ook 5 sterren.



Nieuwsgierig geworden? Via bol.com kun je de eerste bladzijdes van het boek alvast lezen. :)


PS: ik loop nog op schema qua lezen, alleen niet qua bloggen. Maar jullie hoeven je geen zorgen te maken ;) (Volgens Sander zit er sowieso niemand op mijn recensies te wachten. Wat een gemenerd is het he?)

donderdag 24 mei 2018

Rijlessen

Ik heb er heel lang over getwijfeld, maar 2 weken geleden ben ik dan toch eindelijk gestart met rijlessen.

Ik heb heel lang gedacht dat ik het wel niet zou kunnen leren en dat ik het heel eng zou vinden. Daarom bleef ik de beslissing om rijles te nemen elke keer maar voor me uitschuiven. Maar de afgelopen weken kom ik steeds meer tot het besef dat ik me veel te veel door mijn eigen negatieve gedachtes laat beperken en dat ik daardoor mezelf blokkeer om positieve ervaringen op te doen. Dus die rijles is mijn eerste stap om iets nieuws te leren en om mijn zelfvertrouwen een boost te geven.

Het rijden zelf is al heel leerzaam, maar daarnaast leer ik hiermee óók om geduldig met mezelf om te gaan, om mezelf toe te staan om fouten te maken en mezelf dan niet direct af te beulen, maar gewoon opnieuw beginnen.

Daarnaast blijkt er een snelheidsduiveltje in mij te schuilen. Ik had verwacht dat ik hard rijden echt verschrikkelijk zou vinden, maar nu ik eenmaal rijles heb blijkt dat ik het supergaaf vind. Het hardste dat ik tot nu toe heb gereden is 80 km/h, maar ik kan niet wachten tot ik de snelweg voor het eerst op mag ;)

Ik ben dus wel heel blij dat ik deze knoop heb doorgehakt. :)

woensdag 9 mei 2018

#readingchallenge: never ending story

Voor de reading challenge las ik afgelopen anderhalve week het boek Never ending story van Michael Ende. Ik las dit in de categorie kinderboek dat ik vroeger wilde lezen, maar nog niet heb gelezen.

Het verhaal:
Het beroemde verhaal over Bastiaan, die zich met het gestolen boek HET ONEINDIGE VERHAAL op een plek verstopt waar niemand hem kan vinden en 'in zijn boek kruipt'. Ieder uur raakt Bastiaan meer betrokken bij het verhaal en om twaalf uur 's nachts gaat hij zelfs het verhaal binnen omdat de koningin van het land Fantásië hem roept.

Veel mensen zullen de film die gebaseerd is op dit boek wel kennen...



Mijn mening:
Ik weet dat ik waarschijnlijk veel mensen tegen de schenen ga schoppen met mijn  mening, maar ik vond dit boek echt verschrikkelijk. Ik vond het enorm langdradig en pretentieus. Er werd een hele fantasiewereld geschapen, maar ik kon het gewoon niet goed voor me zien, omdat het allemaal zo droog en saai werd omschreven. 

Wat me verder opviel was dat de hoofdpersonen uit dit boek eigenlijk nergens echt zelf een keuze maken. Ze worden geleid door andere personen in het boek die hen vertellen wat ze moeten doen. Dan weer komen ze een tovenaar tegen die zegt dat ze een bepaalde richting in moeten gaan, dan weer een gigantische schildpad etc. Nergens wordt de hoofdpersoon uitgedaagd om zelf iets te bepalen. 

Dit boek was dus niets voor mij. Ik geef het daarom ook maar 1 ster. 


dinsdag 8 mei 2018

Financiën onder controle zonder budgetten

Sinds Februari hebben wij geen budgetten meer. Dit bevalt eigenlijk nog steeds erg goed. De enige uitdaging die we hebben is om niet aan het begin van de maand teveel uit te geven, waardoor we aan het eind van de maand te weinig overhouden. Maar daar heb ik inmiddels een soort van oplossing voor gevonden....

Aan het begin van de maand maak ik in mijn bullet journal een tabelletje. Hierin staat het volgende: de datums van de maand - het saldo op mijn betaalrekening (kan ik dus dagelijks invullen als ik dat wil) - hoeveel dagen de maand nog duurt - hoeveel geld ik dan dus per dag zou kunnen uitgeven.
Als voorbeeld: als ik €250 op de rekening heb staan en over 10 dagen komt het nieuwe salaris, dan heb ik dus €25 per dag te besteden.

Door regelmatig even in te loggen op mijn betaalrekening en het schemaatje in te vullen kan ik goed zien of ik niet teveel uitgeef. Zo lang het dag-gemiddelde tussen de €30 en €20 zit vind ik het prima. Als het daar (ver) onder zakt, dan weet ik dat ik echt even de hand op de knip moet houden.

Overigens doe ik dit niet dagelijks. Alleen als er een iets grotere uitgave is geweest, waardoor ik even wil checken of we nog 'on track' zijn. Maar het werkt voor ons heel handig. :)

woensdag 2 mei 2018

Het kan zo simpel zijn...

Een doos van Coolblue, een kinderschaar en een rolletje afgedankt washitape van mij en Tobias is al een uur bezig met knutselen. Hij maakt een garage. Met het washitape heb ik op de vloer een soort parcours gemaakt waar de auto's overheen rijden. Het kan soms zó simpel zijn :)



Verder gaat het leven hier gewoon lekker zijn gangetje. De therapie begint enigszins zijn vruchten af te werken  werpen. Erg fijn!

maandag 30 april 2018

#readingchallenge: het pakket

Voor mijn readingchallenge las ik het boek Het pakket, geschreven door Sebastian Fitzek. Ik las dit boek als buddy read. Dit houdt in dat ik het boek samen met iemand anders las. Elke dag lazen we 7 hoofdstukken en bespraken dan met elkaar wat we ervan vonden.

Via deze link kun je zelf de eerste bladzijdes van het boek lezen.

Het verhaal:

De jonge psychiater Emma Stein komt haar huis niet meer uit. Ze is namelijk doodsbang sinds ze werd verkracht in een hotelkamer, en ze herkent in elke man de dader. Emma was het derde slachtoffer van de psychopaat die in de pers de Kapper genoemd wordt, en zij is de enige die dat heeft overleefd. Op een dag neemt ze een pakje aan van de postbode, dat voor haar buurman bedoeld is. Maar als het niet wordt opgehaald begint ze zich af te vragen wat er in het pakje zit. En of het niet voor haar bedoeld is...

Mijn mening:

Ik hou van thrillers met veel plotwendingen en spannende, creepy ontwikkelingen. Dit boek had dit zeker, dus je zou denken dat dit positief was. Maar ik vond een hoop van de plotwendingen en creepiness té ver gezocht, wat het boek ongeloofwaardig maakte voor mij.
Het boek las wel vlot weg en dankzij de cliffhangers aan het eind van elk hoofdstuk was het lastig om het weg te leggen; zowel mijn buddy als ik hebben 'gecheat' en lazen meer dan de afgesproken 7 hoofdstukken per dag.
Aan het einde van het boek werden alle losse draadjes die het verhaal had wel netjes tot 1 duidelijk omlijnd verhaal gemaakt, maar dit was voor mij wat te laat. Ik hou ervan om tijdens het verhaal te kunnen speculeren wat er nu precies is voorgevallen, maar dit verhaal was daar té vaag voor.

Ondanks alles wat het dan toch wel weer vermakelijk. (Jullie merken het misschien wel: ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van dit boek moet vinden!) 

Ik gaf het boek uiteindelijk 3 sterren. 

donderdag 26 april 2018

Een half jaar op school

Wat gaat de tijd ongelofelijk hard! Vandaag is het alweer bijna een half jaar geleden dat we Tobias voor het eerst naar school brachten (de échte half jaar dag valt in de meivakantie). Het lijkt wel alsof de tijd nóg harder gaat sinds hij naar school gaat.



Gelukkig gaat het allemaal erg goed op school. Over het algemeen heeft hij het goed naar zijn zin, al vindt hij het wel eens lastig dat hij zich aan de regels moet houden. Soms klaagt hij dat hij een werkje moest doen dat hij niet zo leuk vond. Daar kan ik me ook wel iets bij indenken. Maar gelukkig wordt er het grootste gedeelte van de dag gewoon lekker gespeeld.

Volgende week en die week daarna heeft hij dan meivakantie. Ik maak dan altijd een soort van lijst met allerlei activiteiten die we kunnen doen. Dat geeft wat houvast aan de dag. Vinden we beiden erg fijn. :)


maandag 23 april 2018

#readingchallenge: de krijtman

Als boek dat in 2018 is uitgekomen las ik De krijtman van C.J Tudor. De verschijningsdatum van dit boek was Januari 2018.


Het verhaal:
Achteraf begon het allemaal op de dag dat het verschrikkelijke ongeluk plaatsvond op de kermis. Toen de twaalfjarige Eddie de Krijtman voor het eerst ontmoette.
Het was de Krijtman die Eddie op het idee bracht van de tekeningen: een manier voor hun vriendengroep om geheime boodschappen in krijt voor elkaar achter te laten. En het was leuk, in het begin, totdat de tekeningen hen leidden naar een lichaam van een meisje.
Het grootste deel ervan, althans.

Dat was dertig jaar geleden en Eddie dacht dat het verleden achter hem lag. Dan ontvangt hij post. In de envelop bevinden zich twee dingen: een krijtje en een tekening van een stokmannetje.
De geschiedenis herhaalt zich, en Eddie realiseert zich dat het spel nooit echt voorbij is geweest...

Mijn mening:
Uit de omschrijving van het boek had ik het idee gekregen dat het om een spannende thriller zou gaan. Echter bleek tijdens het lezen dat het meer een roman was met wat thriller-aspecten. De achtergrond van het verhaal is inderdaad het mysterie van het meisje dat is vermoord, maar binnen deze achtergrond gaat het veel meer over de vriendengroep en alle dingen die zij meemaken.

In mijn ogen wil de schrijfster té veel onderwerpen in één boek aansnijden. Dat maakte het boek wat langdradig. Eigenlijk gebeurt er ook niet zo heel veel. Het boek wordt dan ook nergens echt spannend, vond ik. Wel leest het lekker snel weg, dankzij het prettige taalgebruik (en waarschijnlijk ook omdat het lettertype vrij groot was!)

Het boek wisselt om het hoofdstuk tussen het perspectief van de 12 jarige hoofdpersoon en dezelfde hoofdpersoon als hij inmiddels 42 is. Dit vond ik eerlijk gezegd niet echt veel toevoegen aan het verhaal.

Ik geef het boek daarom 3 sterren. 


Zelf benieuwd? Via deze link kun je de eerste bladzijdes van het boek lezen. 

donderdag 19 april 2018

Studieschuld aflossen

Eind 2017 zei ik nog heel enthousiast dat ik hoopte dat we de studieschuld eind 2018 helemaal zouden hebben afgelost. Helaas kan ik nu al verklappen: dat gaat niet gebeuren!


  • We hebben wat (on)verwachte tegenvallers met het huis gehad, waardoor we ons spaargeld flink hebben moeten aanspreken, en dat wil ik dan eerst weer aanvullen voordat ik schulden ga aflossen.
  • We proberen nu rond te komen op Sanders salaris en sparen mijn uitkering, zodat we het spaarbedrag zo snel mogelijk hebben aangevuld én zodat we onszelf aanwennen om weer op 1 salaris te leven
  • We hadden gehoopt op een leuk bedragje van de Belastingdienst,maar in plaats daarvan moesten we helaas geld terugbetalen

Dit berichtje is overigens niet bedoeld om te klagen, want we hebben het verder hartstikke goed. Allen het extra aflossen gaat even wat langzamer. Wel hebben we het maandbedrag iets verhoogd, zodat we op die manier 'ongemerkt' elke maand €50 extra aflossen.

Van mij mag het altijd sneller, maar ook op de langzame manier komen we er vanzelf wel :) 

zondag 15 april 2018

#readingchallenge: Ragdoll

Voor de readingchallenge las ik deze week het boek Ragdoll van Daniel Cole. Ik lees dit boek als "boek met een mannelijke hoofdpersoon". Het valt mij namelijk op dat ik een enorme voorkeur heb voor boeken met een vrouwelijke hoofdpersoon. Dus dit valt iets meer buiten mijn comfort zone.

Het verhaal:
Een lichaam van zes verschillende aan elkaar genaaide lichaamsdelen wordt in het appartement tegenover dat van rechercheur Wolf gevonden. Wie heeft deze gruwelijke lappenpop gecreëerd?
Terwijl Wolf samen met zijn collega’s Baxter en Edmunds achter de identiteiten van de zes slachtoffers probeert te komen, krijgt Wolfs ex-vrouw een lijst toegestuurd met zes namen en de zes data waarop deze mensen zullen worden vermoord. En Wolfs naam staat erop, als laatste. De Lappenpopmoordenaar heeft het vonnis bepaald. Wolf zal sterven op 14 juli. Zullen de rechercheurs Wolfs leven kunnen redden?

Mijn mening:
Ik had al veel lovende recensies over dit boek gelezen en keek er dus enorm naar uit. Maar helaas heeft dit boek mijn verwachtingen niet waargemaakt. Sterker nog, ik ga het boek maar 2 sterren geven op Goodreads. Ik heb daar een eigenlijk 2 redenen voor:

  • Ik vond het plot erg voorspelbaar. Op zeker 5 punten wist ik al van tevoren te voorspellen wat er zou gaan gebeuren. Op geen enkel punt in het verhaal voelde ik me écht op het verkeerde been gezet. Jammer
  • Het boek is slordig geschreven. De schrijver heeft in mijn ogen teveel hooi op zijn vork genomen door teveel verschillende hoofd- en bijpersonen te willen introduceren. Hierdoor is het lastig om overzicht te houden. Dit heeft ook te maken met de schrijfstijl. In één hoofdstuk wordt verschillende keren van oogpunt verandert, soms zelfs in dezelfde alinea. Dat maakt het onoverzichtelijk. Daniel Cole kan wat dat betreft wel wat leren van M.J Arlidge, want die kan wél heel goed uit verschillende oogpunten schrijven. 
Kortom: ik vind dit boek geen aanrader. Er schijnt al een tweede deel te zijn, maar ik ga het niet meer lezen. 

woensdag 11 april 2018

Wordt er nog bespaard bij ons?

Wordt er nog wel bespaard bij Sander en Daantje thuis? Zullen jullie je misschien afvragen. En het antwoord is: jazeker! Alleen denk ik dat ik weinig meer over dit onderwerp heb te vertellen. Alles is al wel een keer aan de orde geweest. We leven nog steeds vrij zuinig, vergeleken met mensen in mijn omgeving, maar ik wil er niet meer zo krampachtig mee omgaan. Het is allemaal wat losser. Minder systeempjes, budgetten en gekke capriolen. Gewoon aan het begin van de maand sparen (pay yourself first) en als we aan het eind van de maand nog wat over houden dan stoppen we dat in een envelopje voor de vakantie.

Zo gaat alles eigenlijk een beetje zijn gangetje. Tobias doet het goed op school en Sander heeft het nog steeds erg goed naar zijn zin bij zijn werk. Ik ben druk bezig met de schematherapie en af en toe hulpmoederen op school. Daarnaast in mijn hoofd ook druk bezig met het dilemma thuisblijfmoederen of toch weer aan de slag gaan... Maar hier ben ik nog niet helemaal uit en ik heb ook niet het idee dat het me gaat helpen om dit uitgebreid op mijn blog te delen, omdat al die verschillende meningen me eigenlijk alleen maar beïnvloeden / in de war maken. Het gaat er uiteindelijk toch om wat ik zelf wil en waar wij als gezin gelukkig van worden.

Hoe dan ook: het gaat opzich best redelijk. Na de schematherapie moet ik wel elke keer een tijdje bijkomen; het is emotioneel toch wel erg zwaar. Maar ik heb wel het idee dat het uiteindelijk de moeite waard is.

Waar ik wel benieuwd naar ben is wie er nog meelezen en waar jullie graag over lezen? Ik kreeg van Ilse te horen dat ze mijn blog niet zo interessant meer vind. Dat kan ik me voorstellen, want ik ben inmiddels ook een heel andere weg ingeslagen dan voorheen. Maar wil het bloggen wel weer wat meer proberen op te pakken, nu het langzaamaan weer wat beter begint te gaan. Ook hier moet ik weer een beetje mijn weg in vinden, denk ik.

maandag 9 april 2018

#readingchallenge: leven in je leven

De afgelopen weken las ik stukje bij beetje het boek Leven in je leven. Dit is een zelfhulpboek dat is gebaseerd op de schematherapie. Het boek is me aangeraden door de therapeut waarbij ik deze vorm van therapie volg. 

Het boek heeft niet echt een verhaal, want het is informerend. Wel heeft het een duidelijke opbouw: eerst wordt uitgelegd wat de bedoeling is van het boek. Vervolgens kun je door middel van een test achterhalen of er bepaalde onderwerpen zijn waar jij problemen mee hebt, en vervolgens kun je dan de hoofdstukken over jouw problematiek lezen; hierin staat meer verdieping en ook weer een vragenlijst om te bepalen in hoeverre je daadwerkelijk last hebt van een bepaald schema. (In het boek spreken ze trouwens over valkuilen in plaats van schema's!)

Mijn mening:
Ik ben erg onder de indruk van hoe de schrijvers dit boek hebben vormgegeven. De hele theorie rondom de schema-therapie wordt erg duidelijk uitgelegd, zonder dat het saai of té theoretisch wordt, maar tegelijkertijd biedt het boek wel een stukje diepgang dat ik vaak mis in zelfhulpboeken. 

Het boek is goed toepasbaar en erg praktisch. In principe kun je direct in het boek aan de slag aan de hand van de vragenlijsten. Vervolgens kun je de hoofdstukken lezen die bij jouw problematiek passen en door middel van een duidelijk onderbouwd stappenplan werken aan je problemen. 

Ik heb het boek nu helemaal van kaft tot kaft gelezen en ga binnenkort aan de slag met een van de stappenplannen. Als ik dit heb gedaan zal ik nog wel laten weten of dit ook daadwerkelijk effect heeft gehad. 

Voor nu geef ik het boek in elk geval 5 sterren. 

dinsdag 3 april 2018

#readingchallenge: aardappelschiltaart genootschap

Als boek dat ik 2018 wordt verfilmd las ik Het literair aardappelschil genootschap van Guernsey.  Als het goed is komt de film binnenkort in de bioscoop - ik kan haast niet wachten! Vanaf het moment dat ik de trailer van de film zag was ik verkocht! En nu ik het boek heb gelezen ben ik al helemaal benieuwd naar wat ze ervan hebben gemaakt in de film.




Het verhaal:
Bij toeval komt Juliet, een jonge schrijfster uit Londen in contact met een aantal bewoners van Guernsey, die tijdens de oorlog een leesclub vormden. Er ontspint zich een levendige correspondentie tussen de schrijfster en de eilanders. Juliet raakt gefascineerd door de verhalen en de kleurrijke karakters van de leden van het Literaire Aardappelschiltaart Genootschap van Guernsey. En langzaam maar zeker wordt duidelijk wat de eilandbewoners tijdens de oorlog hebben meegemaakt en hoe hun vriendschappen, saamhorigheid en onderlinge relaties tijdens de Duitse bezetting op de proef werden gesteld. Juliet besluit af te reizen naar Guernsey, een beslissing die haar leven voorgoed zal veranderen.

Mijn mening:
Ik vond dit boek echt geweldig! Het is helemaal geschreven als een briefroman, het verhaal wordt dus in briefvorm gebracht. Dit vond ik erg origineel. Dankzij deze schrijfstijl weet de schrijfster een hele hoop geschiedenis van het eiland Guersney tijdens de tweede wereldoorlog te verweven in een romantisch liefdesverhaal.

Ik vond het verhaal erg ontroerend en mooi, en heb er tegelijkertijd ook een hoop van opgestoken over het eiland Guersney, waar ik eigenlijk nog niets vanaf wist voordat ik dit boek las. 

Ik vind dit boek een enorme aanrader en geef hem 5 sterren. 

maandag 2 april 2018

Tante worden

Eindelijk mag ik er dan over bloggen: binnenkort word ik tante! Mijn zusje is uitgerekend in September. Iedereen is natuurlijk superblij. Tobias vindt het ook heel leuk om grote neef te worden (al blijft ie af en toe per ongeluk zeggen dat ie grote broer wordt!)

Natuurlijk wist ik het al een hele tijd, maar ik had een blogverbod. Maar vandaag heeft mijn zus het zelf ook op social media gepost, dus nu grijp ik dan ook mijn kans.


woensdag 28 maart 2018

Schematherapie gestart

2 weken geleden ben ik, na 4 maanden op de wachtlijst, gestart met de schematherapie. Bij de organisatie waar ik dit doe, wordt dit gegeven in een groepssetting. Ik wil graag wat van mijn ervaringen hiermee vertellen.

Voordat de daadwerkelijke therapie van start ging, moest ik twee lange vragenlijsten invullen. Aan de hand hiervan werd bepaald welke schema's en modi je hebt. Schema's zijn eigenlijk bepaalde valkuilen waar je elke keer intrapt. Vaak heb je schema's ontwikkelt door dingen die in je (vroege) jeugd zijn voorgevallen. Dit kunnen dingen zijn als gepest worden, maar ook overbeschermd zijn opgevoed, of juist dat je ouders helemaal niet aanwezig waren in je leven. Dit kan ervoor zorgen dat je in situaties die hierop lijken weer net zo reageert zoals je dat in je vroege jeugd hebt geleerd.

Modi zijn de manieren waarop je reageert op zo'n schema. Je kunt bijvoorbeeld als een kwetsbaar kind reageren. Of als een boos kind. Maar ook als een bestraffende of strenge ouder. Dit is ook weer erg persoonlijk.

Tijdens een één op één gesprek met de therapeut kreeg ik dan te horen welke schema's en modi bij mij een rol speelden. Tijdens de therapie gaan we hiermee aan de slag:

  • Eerst wordt uitgezocht waar de schema's vandaan komen; welke dingen heb je in je jeugd meegemaakt die deze schema's kunnen hebben veroorzaakt?
  • Vervolgens gaan we aan de slag met het herkennen van momenten dat de schema's en modi omhoog komen in je huidige leven
  • Als laatste is de bedoeling om hiermee aan de slag te gaan om steeds meer naar de modi gezonde volwassene / blij kind te gaan. 


Nu heb ik dus 2 groepsbijeenkomsten erop zitten. Voor mezelf is het wel fijn dat het in een groep is, want in een groep komen al direct een aantal herkenbare dingen uit mijn schema's omhoog. Dus in de groep kan ik ook gaan oefenen om hier anders mee om te gaan. 

Mocht iemand geïnteresseerd zijn in deze vorm van therapie: in het boek leven in je leven wordt er veel over uitgelegd en kun je ook zelf door middel van vragenlijsten en opdrachten aan de slag met eventuele schema's in jouw leven. Dit boek gaat overigens niet in op de modi. 

maandag 26 maart 2018

#readingchallenge: onbegrepen

Als boek met minder dan 150 bladzijdes las ik Onbegrepen van Karin Slaughter. Ik kwam het toevallig tegen bij de kringloopwinkel. Hij kostte maar 50 cent. Later kwam ik erachter dat het een gratis uitgave was vanwege de maand van het spannende boek. Wat een miskoop! ;)

Het verhaal:
Martin woont nog steeds bij zijn moeder. Steeds vaker grijpt hij terug naar zijn enige echte passie: het lezen van misdaadromans. Hier gaat hij zo in op dat hij geen oog heeft voor de misdaden die in zijn omgeving worden gepleegd. Maar wanneer een collega op brute wijze wordt vermoord, ziet Martin eindelijk kans om op de voorgrond te treden.

Mijn mening:
Ik vond dit boek niet prettig lezen. De karakters waren allemaal heel plat, er zat weinig ontwikkeling in en de schrijfster liet geen enkele kans liggen om elke keer weer te benadrukken wat een loser de hoofdpersoon was.

Het verhaal was blijkbaar bedoelt om grappig te zijn, maar werd in mijn ogen nergens écht grappig. Ik denk dat ik meer hou van grappige verhalen met een realistische kijk op gebeurtenissen. Absurdistische situaties zijn niet zo aan mij besteed.

Kortom: ik heb dit boek 2 sterren gegeven op Goodreads.

zondag 25 maart 2018

Zakgeld update

Sinds zijn 4e verjaardag krijgt Tobias zakgeld. In het begin ging het even lastig; we vergaten het regelmatig en Tobias leek het nog niet echt te begrijpen. Vanaf februari ging het opeens beter; het kwartje viel opeens en vanaf dat moment vraagt Tobias elke week netjes zelf om zijn zakgeld. En heb ik zelf ook een reminder in mijn bullet journal ingesteld.

Ik denk dat het opeens een stuk concreter voor Tobias werd omdat hij in februari in een speelgoedwinkel een auto-ambulance van Toet Toet had gezien. Hier wilde hij voor gaan sparen. En dat heeft ie ook trouw elke week gedaan. Vandaar dat we gister naar de Intertoys konden om hem op te halen... Helemaal trots stapte hij de winkel in, met zijn zelf gespaarde geld....

Helaas was de medewerker niet echt enthousiast of leuk met kinderen. Hij had meer aandacht voor zijn collega's dan voor Tobias. Maargoed, het is niet anders. Tobias heeft zijn felbegeerde auto-ambulance en is er enorm blij mee. 


Ik ben benieuwd waar hij nu voor gaat sparen... 

maandag 19 maart 2018

#readingchallenge: Ronja de roversdochter

Als boek van een schrijfster die is overleden las ik Ronja de roversdochter. Dit boek was vroeger een grote favoriet, dus toen ik het in de boekenwinkel zag liggen voor slechts €2 heb ik hem direct meegenomen. Hopelijk kan Tobias er over een aantal jaar net zo van genieten als dat ik dat vroeger heb gedaan! En vervolgens heb ik hem zelf ook direct gelezen.

Samenvatting:
In deze prachtige klassieker van Astrid Lindgren sluit Ronja, de dochter van roverhoofdman Mattis, vrienschap met Birk, de zoon van rover Borka. Terwijl hun vaders elkaars aartsvijanden zijn en ruzie met elkaar maken, gaan Ronja en Birk samen op avontuur in het bos.

Mijn mening:
Ronja de roversdochter blijft mijn favoriete kinderboek. Ik vind het verhaal erg mooi. Het boek bevat veel levenslessen, zonder moraliserend over te komen. De hele sfeer die het boek uitademt vind ik erg mooi. En natuurlijk de tekeningen, die het verhaal ook erg goed en mooi ondersteunen.

Als volwassene lees je het boek natuurlijk heel anders dan als kind, maar ik vond het nog steeds leuk om te lezen. Ik kan dan ook eigenlijk niets negatiefs over dit boek bedenken ;) Ik gaf hem daarom ook 5 sterren op Goodreads


Welk boek was bij jou vroeger favoriet? 

dinsdag 13 maart 2018

Rotterdampas 2018

Ook dit jaar hebben we weer een Rotterdampas aangeschaft. Dit kost ons €132,50 voor met zijn drietjes. Dit jaar gaan we hem er denk ik ruim uithalen, aangezien we regelmatig uitstapjes maken. Bijvoorbeeld naar Museum Rotterdam, de Kunsthal of het Maritiem Museum. Zonder de pas zou ik niet snel naar deze attracties toe gaan, omdat ik het dan toch te duur vind. Het Maritiem Museum kost bijvoorbeeld al €34 om met zijn drieën naar binnen te kunnen! Dat zou ik er niet snel voor over hebben. Maar nu we er 'gratis' heen kunnen, doen we dat ook regelmatig.



De afgelopen jaren hebben we de pas eigenlijk elk jaar gebruikt; 2015 was het enige jaar sinds Tobias' geboorte dat we hebben overgeslagen, omdat we merkten dat we toen toch niet vaak uitstapjes maakten vanwege zijn slaapritme.

Besparingen
We doen elk jaar ons best om de pas eruit te halen en natuurlijk ook nog wat extra's. Anders zou het zonde zijn om er geld aan uit te geven, vind ik. Dan kun je beter losse tickets kopen!
In 2014 hebben we €62,73 bespaart ; toen was Tobias ook nog maar net geboren en kwam het er niet zoveel van om hem te gebruiken. In 2016 hebben we €220 bespaart, en in 2017 was de besparing €245.

Dit jaar gaan we voor (minstens!) €300 aan besparingen. Ik denk dat dit prima moet gaan lukken, omdat er ook steeds meer activiteiten zijn die geschikt zijn voor Tobias' leeftijd. Zo gaan we dit jaar voor het eerst met hem midgetgolfen en hebben we afgelopen weekend voor het eerst het maritiem museum met hem bezocht (aanrader!)

En wat ook leuk is, is dat een vriendin van me de pas ook gaat bestellen.  Dus tijdens de vakanties kunnen we dan met zijn viertjes op stap gaan en leuke dingen doen met de pas.

maandag 12 maart 2018

#readingchallenge: smaragdgroen

Als boek over tijdreizen koos ik voor het boek Smaragdgroen. Dit boek is het laatste deel van 'de edelsteentrilogie' van Kerstin Gier. De andere 2 boeken had ik in 2017 al gelezen. De reden dat ik aan deze serie ben begonnen was de kaft: ik liep toevallig langs een rek waar deze boeken in stonden en mijn ogen werden direct naar deze boeken getrokken door de kaft:


Het verhaal:
Omdat dit het derde deel van een serie is zal ik niet teveel over het verhaal loslaten, behalve dan dat het over een meisje gaat die erachter komt dat zij een 'tijdreisgen' heeft, waardoor ze in de tijd terug kan reizen, net als een aantal familieleden voor haar. Alleen niet iedereen heeft het goed voor met de tijdreizigers. Gedurende de 3 boeken komt ze stukje bij beetje steeds beter te weten wat er precies speelt en wat haar speciale rol in het geheel is.


Mijn mening:
Ik vond dit een erg leuke trilogie. Het zit erg goed in elkaar met de verschillende tijdsreizen waarbij de hoofdpersoon steeds meer achterhaalt over de slechte plannen van de slechterik. Tegelijk moet je hierdoor wel een flink aantal tijdlijnen tegelijkertijd volgen, maar dat vond ik eigenlijk wel leuk.

Het boek mist wel een stukje diepgang, het blijft allemaal wat oppervlakkig en puberaal (maar wat wil je met een puber-hoofdpersoon?). Maar ik vind het soms ook wel prettig om tussendoor eens een boek te lezen waar ik niet zo bij hoef na te denken. ;)

Uiteindelijk geef ik het 3e boek uit de trilogie 3 sterren, maar de trilogie als geheel vind ik 4 sterren waard.

woensdag 7 maart 2018

Geef een boek cadeau

Ik wil deze actie toch graag even onder de aandacht brengen. Momenteel kun je bij de boekhandel het boek Ronja de Roversdochter voor €2 kopen. Dit is vanuit stichting 'Geef een boek cadeau'. Deze stichting brengt twee keer per jaar goedkoop een pocket-editie van een kinderboek uit; in februari een boek voor wat oudere kinderen en in april een prentenboek. Da's nog eens een leuke manier om de boekenkast van je kinderen aan te vullen!! :)



Daarnaast kun je bij verschillende boekhandels ook geld doneren zodat kinderen die het zelf niet zo breed krijgen dit boek ook kunnen krijgen. De boeken worden dan uitgedeeld bij voedselbanken, asielzoekerscentra of basisscholen. Een lijst van boekhandels die hieraan meedoen vind je hier. 

maandag 5 maart 2018

#readingchallenge: iene miene mutte

Na een aantal niet-thrillers was ik wel weer eens in de stemming voor een goed, spannend verhaal. Daarom las ik Iene Miene Mutte, de debuutroman van M.J. Alridge, die inmiddels al 7 thrillers op zijn naam heeft staan.

Het verhaal:
Het meisje was amper nog in leven toen ze het bos uit kwam lopen. Het verhaal van haar ontvoering was donkerder dan de meest verschrikkelijke nachtmerrie. Maar alles wat ze zei was waar. Elk gruwelijk detail. Een aantal dagen later wordt een tweede in shock verkerend slachtoffer gevonden en ontstaat er een patroon. In tweetallen worden mensen ontvoerd, vastgehouden en uitgehongerd. Vervolgens krijgen ze een duivels dilemma voorgelegd: doden of gedood worden.

Inspecteur Helen Grace en haar team weten dat ze jacht maken op een ingenieuze psychopaat die zijn slachtoffers gebroken en vol schuldgevoel achterlaat. Niet alleen dienen ze als zijn visitekaartje, ze zijn ook de moordenaars. De slachtoffers lijken lukraak gekozen, de plaats van het misdrijf zorgvuldig uitgekiend. Iets moet alle slachtoffers met elkaar verbinden…


Mijn mening:
Ik ben erg enthousiast over dit boek. Het boek las heerlijk vlot weg en bleef tot de laatste bladzijde spannend. De karakters worden goed opgebouwd en je gaat echt met ze meeleven. Wat ik daarnaast ook erg prettig vond was dat er geen woorden werden 'verspild' aan niet ter zake doende details. Dit valt me bij sommige andere thrillerschrijvers wel eens op, maar was hier zeker niet aan de orde.

Iets anders dat me opviel was dat er heel vaak van perspectief wordt gewisseld. De hoofdstukken zijn kort en elk hoofdstuk wordt vanuit een ander perspectief geschreven. In totaal wordt vanuit zo'n 15 verschillende personages geschreven. Ondanks die wisselingen was het boek toch nergens onduidelijk en het gaf het verhaal juist wat extra spanning en vaart.

Kortom: ik werd erg enthousiast van dit boek! Ik geef het 5 sterren op Goodreads.

dinsdag 27 februari 2018

Maand 1 "met zonder budget"

Afgelopen maand hebben we voor het eerst onze budgetten losgelaten. In plaats daarvan berekende ik wat we aan vaste lasten en sparen kwijt zouden zijn en zette de rest van het geld op de betaalrekening, met voor ons alledrie de opdracht om het er maar mee te doen.

Normaal gesproken halen we halverwege de maand nog wel eens wat geld van de spaarrekening. Of we gebruiken het geld van mijn uitkering. Maar aangezien die uitkering ook niet oneindig lang duurt proberen we het nu te redden op Sanders salaris. En dus ook niet stiekem €100 gebruiken van mijn uitkering, want dat kan straks dan ook niet meer.

Aan het eind van de maand moesten we wel even wat beter opletten en geen extra boodschappen meenemen. In plaats daarvan probeerde ik wat creatiever met de voorraad om te gaan. Recept met spaghetti en geen spaghetti meer in huis? Dan kan het ook wel met een andere soort pasta die we nog wél op voorraad hadden. Zo hebben we het prima gered en zijn we echt helemaal niets tekort gekomen.

Het resultaat van dit experiment mocht er zijn: we hebben afgelopen maand in totaal €900 kunnen sparen. Komende maand doen we het dus weer op dezelfde manier. :)

maandag 26 februari 2018

#readingchallenge: Scarlet

Omdat ik Cinder met zoveel plezier had gelezen haalde ik al snel Scarlet, deel 2 van The Lunar Chronicles, in huis. Ik zat te twijfelen of ik dit boek dan ook weer voor de challenge zou gaan gebruiken, omdat ik eigenlijk ook wat meer gevarieerd wil lezen, maar uiteindelijk heb ik besloten dat ik voor dit boek dan een uitzondering maak. ;) Ik lees het als 'boek met een persoonsnaam als titel'.

Het verhaal:
Terwijl Cinder verwoed pogingen onderneemt om te ontsnappen uit de gevangenis, is aan de andere kant van de wereld, in Frankrijk, Scarlet Benoit op zoek naar haar verdwenen grootmoeder. Tijdens haar tocht ontdekt ze dat haar grootmoeder veel geheimen had. Wanneer ze Wolf, een rebel, ontmoet, lijkt hij de enige die haar kan helpen, ook al zegt haar instinct dat ze hem niet kan vertrouwen. Ondanks zijn duistere verleden, voelt Scarlet zich toch aangetrokken tot hem. Het speurwerk van Scarlet en Wolf brengt hen op het pad van Cinder, en hun verhaal blijkt veel meer verbonden dan ze konden vermoeden. Samen moeten ze alles op alles zetten om uit de handen te blijven van de geslepen Lunar koningin Selena, die bereid is tot alles om van prins Kai haar man, haar koning maar vooral haar gevangene te maken.

Mijn mening:
Ik vond het, net als het vorige boek, weer een heel leuk verhaal. De schrijfster gebruikte dit keer het sprookje van Roodkapje als basis. Dit kwam in mijn ogen beter uit de verf dan de verhaallijn van Assepoester in het vorige boek. Ik kon de elementen die uit het sprookje waren gehaald dit keer duidelijker uit het verhaal halen. 

Het boek las wel iets lastiger weg dan deel 1; er zijn in dit deel meer verhaallijnen bijgekomen en dit maakte het iets lastiger te volgen op sommige punten. Na een tijdje, toen ik weer wat meer in het verhaal zat, had ik hier gelukkig steeds minder last van.

Net als bij het eerste deel was er niet superveel diepgang in het verhaal, maar dit stoort mij niet. Soms is het ook gewoon wel eens lekker om even weg te dromen met een verhaal dat niet zoveel om het lijf heeft, vind ik. 

Ik geef dit boek 4 sterren op Goodreads. 

zondag 25 februari 2018

Dak-isolatie

Ongeveer 2 jaar geleden hebben wij ons dak laten vervangen vanwege een lekkage. En omdat het dak toen toch al vervangen zou worden hebben we ook direct gebruik gemaakt van de gelegenheid om dak-isolatie te laten plaatsen.

Vorig jaar hebben we natuurlijk een vrij milde winter gehad, dus hebben we niet echt kunnen 'uitproberen' of de dak-isolatie nu daadwerkelijk zoden aan de dijk zet. Maar vannacht was het -4 en van voorgaande jaren weet ik nog wel dat het met zulke temperaturen wel erg koud werd in onze slaapkamer.... Dus nu konden we dan echt eens merken of de dak-isolatie effect had. :)

Gelukkig is de investering dus niet voor niets geweest. Het bleef nu gewoon een comfortabele temperatuur in de slaapkamer. Heel fijn, zeker met de voorspellingen die ze voor de komende dagen doen...

woensdag 21 februari 2018

Afhandeling van de boete

Voor degene die nieuwsgierig zijn hoe het is afgelopen met de boete: we hebben ons geld terug!

Eerst hebben we een week lang de huurder elke dag een berichtje gestuurd. Helaas werd hier totaal niet op gereageerd. Ook onze telefoontjes werden de hele tijd genegeerd, ondanks dat we het elke dag hebben geprobeerd. We wilden namelijk proberen te voorkomen dat het via Snappcar moest worden geïncasseerd, omdat dit gevolgen heeft voor de huurder.

Uiteindelijk hebben we de boete dus doorgestuurd naar Snappcar. Daarna ging het allemaal heel snel: binnen 2 werkdagen stond het geld op onze rekening en konden we de boete gaan betalen. De huurder is direct van Snappcar verwijderd en kan dus niet opnieuw een auto huren via dit platform. Ergens vind ik het wel sneu, maar ik vind het ook niet netjes dat er opeens totaal geen communicatie meer mogelijk was.

Hoe dan ook: het is allemaal heel netjes opgelost door Snappcar.

dinsdag 20 februari 2018

Leren lezen / schrijven

Tobias zit nu bijna 4 maanden op school. Vorige week kreeg hij zijn rapport. Ter ere daarvan kreeg hij van oma en opa een magnetische letterdoos van Rompompom. En hij is er direct helemaal aan verknocht! Wat opzich ook wel te verwachten was, want oma en opa hebben thuis ook een soort lettermagneten en daar vermaakt ie zich ook heel goed mee als we daar op visite zijn. 

Met de letterdoos kunnen kinderen die net op school zitten oefenen met het maken van eenvoudige woordjes zoals "deur", "vuur" en "kip". Maar Tobias had een iets ambitieuzer plan: hij wilde Olympische spelen proberen te schrijven. Ik liet hem maar een beetje aankeutelen en toen ik kwam kijken had ie het toch wel aardig voor elkaar:



Ik vind dit toch wel een héél leuke fase, dat leren lezen en woordjes maken. En voor we het weten kan hij ons straks gaan voorlezen, in plaats van dat wij hem voorlezen ;) Ik ben benieuwd of hij net zo'n boekenwurm wordt als dat ik de laatste tijd weer ben. Als kind vond ik het in elk geval altijd heerlijk om te lezen. 

maandag 19 februari 2018

#readingchallenge: de groene mijl

Op aanraden van een vriendin las ik De groene mijl van Stephen King. Veel mensen zullen dit verhaal wel kennen van de verfilming, the green mile.



In eerste instantie wilde ik dit boek niet gaan lezen. Ik ben zelf niet zo'n fan van de schrijfstijl van Stephen King, ik vind het vaak erg langdradig. Bovendien had ik de film al meerdere keren gezien, dus ik wist ook al hoe het verhaal verliep, en dacht dat het boek dan niet echt meer iets toe had te voegen aan het verhaal.

Uiteindelijk ben ik toch 'gezwicht'. Dit was eigenlijk omdat ik in één week tijd wel 4 keer op verschillende plekken met het boek in aanraking kwam. Uiteindelijk lag het ook nog eens bij de net teruggebrachte boeken in de bieb, en toen heb ik hem toch maar meegenomen. 

Omschrijving:
Plaats van handeling is de Cold Mountain-gevangenis. Een geïsoleerde gemeenschap van ter dood veroordeelden en hun bewakers. Wanneer op een dag de gevangene John Coffey arriveert, wordt het jarenlange vanzelfsprekende en dagelijkse ritme van eten, slapen, sleur, verveling en sterven doorbroken...

Mijn mening:
Ik ben zó blij dat ik het boek uiteindelijk toch heb gelezen. Ik vond het echt een heel mooi verhaal. Natuurlijk wist ik al ongeveer wat er ging gebeuren, maar dit stoorde me eigenlijk totaal niet. Ik werd direct helemaal in het verhaal gezogen. Het boek geeft het verhaal nog een stuk meer diepgang dan de film.

Ondanks dat ik wist hoe het af zou lopen, zat ik toch nog zó erg mee te leven dat ik stiekem hoopte dat het boek een andere afloop zou hebben dan de film. Ik kan me dus voorstellen dat als je het verhaal nog niet kent, dat het dan helemáál enorm meeslepend en emotioneel is.

Kortom: ik ben erg enthousiast over dit boek en zou echt aanraden om dit te gaan lezen. Zeker als je de film nog niet hebt gezien denk ik dat het verhaal je echt helemaal meesleept en ook regelmatig weet te verrassen. Wel moet ik erbij zeggen: het boek is soms wel vrij heftig, er worden veel nare dingen in beschreven, dus als je hier niet tegen kunt is het boek misschien wat minder geschikt voor je.

Ik geef het boek 5 sterren op Goodreads. 

woensdag 14 februari 2018

Vastentijd: financieel vasten

Vandaag begint de vastentijd. Dit zijn de 40 dagen voor Pasen, waarop sommige mensen besluiten om minder te snoepen / internetten / geld uitgeven enz. Kan en mag tegenwoordig allemaal ;)

Zelf ga ik dit jaar niet vasten; mijn dwangmatige kant zou dat weer veel te ver doortrekken en daar word ik dan helemaal niet gelukkig van. Maar ik kwam wel een interessant intiatief tegen van de EO: financieel vasten in de 40-dagen tijd. Het leek me iets waar de lezers van mijn blog mogelijk ook wel in geïnteresseerd zouden zijn, dus vandaar dat ik het hier maar even deel. :)

Zijn er inderdaad nog mensen die de komende 40 dagen gaan vasten? En zo ja:op welke manier?

maandag 12 februari 2018

#readingchallenge goede dochter

In de categorie 'Boek met een familielid in de titel' las ik Goede dochter van Karin Slaughter. Dit boek wilde ik, net als Het meisje in de trein, al lezen vanaf het moment dat ie uitkwam. Ik vind de boeken van Karin Slaughter echt geweldig, ik heb er niet voor niets al 9 van haar gelezen. Wat ik van dit boek vond lees je verderop in deze blogpost, maar eerst een omschrijving van het verhaal:

Omschrijving:
Achtentwintig jaar geleden: het zorgeloze leven van zusjes Charlotte en Samantha Quinn en hun ouders wordt wreed verstoord door een gruwelijke aanslag. Hun moeder verliest daarbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude.

Achtentwintig jaar later: Charlotte - de klassieke 'goede dochter' - is advocaat geworden, in de voetsporen van haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Want de schokkende waarheid wil niet langer begraven blijven...



Goede dochter is trouwens een stand-alone. Karin Slaughter schrijft veel series, maar dit boek is een losstaand verhaal dat dus buiten de series kan worden gelezen.


Mijn mening:
Het boek begon vrij goed, met een spannende samenvatting van de traumatische gebeurtenis die 28 jaar vóór het huidige verhaal hebben afgespeeld. Helaas neemt de spanning hierna enorm af, als het echte verhaal begint. Het boek blijft eigenlijk constant zwabberen tussen verschillende genres: juridisch drama, thriller, familie-roman... het komt allemaal voorbij. Het lijkt alsof Karin Slaughter bij dit boek niet echt een duidelijk beeld voor ogen had wat ze wilde schrijven en daarom maar uit alle genres iets heeft gepakt, maar dit maakt het (voor mij) een vervelend lezend boek, omdat ze nergens écht diep op ingaat en uiteindelijk ook veel losse eindjes in het verhaal laat zitten.

Het plot vond ik vrij voorspelbaar en het kwam voor mijn gevoel ook opeens heel abrupt tot een einde, zonder daadwerkelijk spannend te worden.

De hoofdstukken over 28 jaar geleden waren wel erg heftig en daar moest ik ook wel een traantje bij wegpinken. Wel vond ik deze hoofdstukken enigszins ongeloofwaardig. Ik wil het boek niet spoileren, maar mocht iemand geïnteresseerd zijn in wat ik zo ongeloofwaardig vond, dan kan je dat lezen in mijn recensie op Goodreads View all my reviews

De rest van het boek wist me niet echt te raken. Ik denk dus ook echt dat de schrijfster zich beter bij haar oorspronkelijke genre (thrillers) kan houden. Daar is ze toch écht het beste in.


Ik geef dit boek 2 sterren.

donderdag 8 februari 2018

Boete voor door rood rijden

Vanmiddag zat bij de post voor het eerst een gevreesde envelop van het Centraal Justitieel Incassobureau: door rood gereden. Kosten: €239. Ik schrok me een hoedje toen ik dat las en kon het eigenlijk ook niet geloven, want Sander remt eigenlijk altijd af als het oranje is, dus ik kon me echt niet voorstellen dat ie door rood was gereden.

Gelukkig kwam ik er al snel achter dat we de boete niet zelf hebben veroorzaakt. Iemand die onze auto had gehuurd via Snappcar heeft ermee door rood gereden. We moeten nu alleen dan wel gaan regelen dat hij de boete alsnog betaalt. Maar als hij dat niet doet op ons verzoek is er ook geen man overboord: in dat geval gaat Snappcar het bij hem incasseren. Wij moeten de boete in dat geval alleen wel voorschieten, helaas. Maar gelukkig hebben we hier voldoende reserves voor, dus dat scheelt dan weer. :)

Schrikken jullie ook als je een brief van het CJIG binnenkrijgt? En gebeurt dat vaak??


maandag 5 februari 2018

#readingchallenge : Cinder

In de categorie 'Boek gebaseerd op een sprookje' las ik het boek Cinder. Dit boek is (losjes!) gebaseerd op het verhaal Assepoester (Cinderella). Het boek is het eerste deel van de Lunar Chronicles.



Het verhaal:
Mensen en androïden leven samen in de grauwe straten van Nieuw Peking. Een dodelijke plaag houdt lelijk huis onder de bevolking. Vanuit de ruimte kijken de meedogenloze maanmensen toe, hun kans afwachtend. Niemand weet dat het lot van de aarde afhangt van één meisje Cinder, een getalenteerde monteur, is een cyborg. Ze is een tweederangsburger met een mysterieus verleden, beschimpt door haar stiefmoeder en beschuldigd van de ziekte van haar stiefzus. Maar als prins Kai in haar leven verschijnt, bevindt ze zich plots in het midden van een intergalactische strijd. Verscheurd door de keuze tussen plicht en vrijheid, loyaliteit en verraad, moet Cinder eerst de geheimen uit haar verleden achterhalen om de toekomst van haar wereld te kunnen beschermen.

Mijn mening:
Boeken gebaseerd op sprookjes spreken mij sowieso erg aan. In het verleden heb ik al redelijk wat boeken uit dit genre 'verslonden'. Dus ik keek er dan ook erg naar uit om dit boek te lezen; hij stond ook al sinds eind November op mijn leeslijst. 

Het uitgangspunt van het boek vond ik erg vernieuwend: dit boek speelt in de toekomst en heeft zowel science fiction als fantasy-elementen. Een erg leuke combinatie, vond ik zelf. Ik had nog nooit eerder een vergelijkbaar boek gelezen. 

Het is een young adult boek, dat is wel te merken, vond ik. Het leest heel snel weg en de karakters en de verhaallijn hebben iets minder diepgang dan ik gewend ben van andere boeken die zijn gebasseerd op sprookjes. Toch stoorde het gebrek aan diepgang me niet echt, want het verhaal was toch wel erg leuk om te lezen. Zelfs het feit dat ik de ontknoping al halverwege het boek had geraden maakte me eigenlijk niet uit; het verhaal bleef gewoon vermakelijk. 

Ik geef dit boek 4 sterren en zal deel 2 ook zeker nog wel gaan lezen dit jaar :) 


Voor de mensen die dit genre ook leuk vinden: dit zijn mijn overige aanraders:



dinsdag 30 januari 2018

Kakebo - Japans budgetteren

In het kader van 'verbaas je niet, verwonder je slechts': Vandaag was ik even aan het snuffelen bij de Bruna en kwam het boek Kakebo - de Japanse kunst van het sparen tegen.

Omschrijving op de achterkant van het boek:

Het idee is simpel: aan het begin van elke maand schrijf je in je kakebo hoeveel je wil sparen en wat je moet doen om dat doel te bereiken. Elke week kan je je uitgaven opschrijven en na een maand heb je precies in kaart gebracht waar al je geld heen is gegaan. Zo wordt het makkelijker om te zien waar je op kunt bezuinigen! Miljoenen Japanners gebruiken hun kakebo dagelijks: ze geloven in het belang van ordelijkheid in je financiën. Daarmee creëer je rust in je hoofd. Kakebo is de meest makkelijke en praktische manier om je geld te organiseren. Begin vandaag en ontdek de magie van Kakebo!

Ik heb het boek even doorgebladerd en kwam al snel tot de conclusie dat deze 'Japanse kunst' in principe neerkomt op een uitgebreid huishoudboekje / kasboekje, zoals eigenlijk zo'n beetje elke consuminderblogger gebruikt. Niets nieuws onder de zon, dus!

Wel zonde van het geld om zoiets te kopen; een kasboekje kun je ook prima maken in een goedkoop schriftje van de Action. Of je kunt een account aanmaken op Afas Personal, dan wordt een gedeelte zelfs nog voor je uit handen genomen, omdat bepaalde transacties dan automatisch in de goede uitgaven-categorie worden gezet.

Hoe dan ook: het is weer een leuke manier om mensen die niet beter weten geld uit de zakken te kloppen. Ik ben dan wel benieuwd: zouden ze in Japan momenteel misschien boeken verkopen met titels als 'kasboekje, de Nederlandse kunst van het sparen'? Zou wel grappig zijn!! ;)


PS: ik schrijf deze blog ook een beetje als stok achter de deur voor mezelf, dat ik dit boekje niet mag kopen. Want zoals jullie wel weten ben ik echt een sucker op het gebied van opschrijfboekjes, dus ik probeer maar niet te denken aan alle voordelen die dit systeem misschien kunnen hebben en hoe leuk het eruit ziet, want dan ga ik alsnog overstag....

maandag 29 januari 2018

#readingchallenge: het meisje in de trein

Vorige week las ik Het meisje in de trein. Dit is een boek dat ik al vanaf het moment dat ie uitkwam graag wilde lezen, maar ik was er tot nu toe nog niet aan toegekomen. Aangezien dit boek het langste op mijn 'to read lijst' stond, was het nu wel eens tijd. En zo kon ik hem ook direct gebruiken voor mijn reading challenge.

Omschrijving:
Iedere ochtend neemt Rachel dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat 'Jess' vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? En heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?


Mijn mening:
Als je een boek al langere tijd op je lijst hebt staan en er veel enthousiaste verhalen over hoort van anderen, dan zijn de verwachtingen al vrij hoog gespannen. Helaas zijn deze verwachtingen niet helemaal waar geworden. 

Opzich zat het verhaal goed in elkaar. De schrijfster geeft niet alles weg en weet af en toe ook best te shocken. Echter waren er ook grote gedeeltes in het verhaal die ik totaal niet spannend vond en die voor mijn gevoel vooral opvulling waren.

De laatste 100 bladzijdes kwam het verhaal voor mijn gevoel pas echt goed op gang en werd het echt wat spannender. Alleen had ik de uiteindelijke ontknoping wel al aan zien komen. Wat opzich natuurlijk wel een lekker gevoel is, maar tegelijkertijd geeft dit ook wel aan dat het een beetje doorzichtig was. 

Omdat het toch wel een leuk boek was en zeker niet slecht (maar ook niet geweldig!) geef ik het boek 3 sterren op Goodreads. 

vrijdag 26 januari 2018

Sanders vrijwilligerswerk

Vanaf volgende week gaat Sander starten met vrijwilligerswerk. Hij wordt dan voorlezer bij de Voorleesexpres.

Wat is de Voorleesepres?
De VoorleesExpress zorgt ervoor dat kinderen met een taalachterstand extra aandacht krijgen. Een half jaar lang komt er een vrijwilliger bij een gezin thuis om voor te lezen. Samen met de ouders streven ze ernaar dat taal en leesplezier een vaste plek in het gezin krijgen. Uit onderzoek blijkt dat kinderen die deelnemen aan de VoorleesExpress beter presteren op taalvaardigheid zoals boekoriëntatie, begrijpend lezen en woordenschat. Bron


Aangezien wij het zelf heel belangrijk vinden om kinderen bij te brengen hoe leuk en goed het is om te kunnen lezen, heeft Sander zich dus opgegeven als voorlees-vrijwilliger. Komende dinsdag gaat hij starten bij een gezin. Hij leest hier dan elke week een uurtje voor, met het doel om de woordenschat te verbeteren, liefde voor lezen bijbrengen én om de ouders ook te laten zien hoe leuk voorlezen kan zijn.

Ik ben erg benieuwd hoe Sander het zal vinden. Als het bevalt zit ik eraan te denken om mezelf ook als vrijwilliger aan te melden, want zoals ik al zei: wij zijn wel gepassioneerd over dit onderwerp.

donderdag 25 januari 2018

Sportschool opgezegd

Vanmorgen heb ik mijn abonnement op de sportschool opgezegd. Ik ben nu een jaar lid en merkte dat ik de afgelopen maanden steeds minder gemotiveerd was om erheen te gaan. En het kost toch weer €30 per maand, en als ik er dan (bijna) geen gebruik van maak, dan vind ik dat enorm zonde van dat geld.

Ga ik nu dan helemaal niet meer sporten? Nou, da's natuurlijk niet de bedoeling! Ik wil namelijk wél gewoon aan mijn conditie blijven werken. Daarom ga ik switchen van een abonnement met maandelijkse kosten naar een 10 rittenkaart. Je betaalt dan €100 voor 10 keer sporten op de sportschool. Aangezien ik nu zo'n 2,5 keer per maand ga (gemiddeld) zou ik hier dan ongeveer 4 maanden mee doen. Dit bespaart me dan toch weer €5 per maand, en als ik een keer een paar weken niet ga betekent dat niet dat ik geld weggooi, maar gewoon dat ik wat langer met die kaart doe.

Eigenlijk is mijn bedoeling om gewoon 2 keer per week te gaan sporten. Of dat nou op de sportschool is of buiten, lekker wandelen of fietsen, of misschien een keer thuis met gewichten of een Zumba-klas volgen via Youtube, dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Het belangrijkste is dat ik in beweging blijf en datgene doe wat op dat moment bij mij past. En daar past zo'n 10 rittenkaart dan prima bij. :)

Wat doen jullie om in conditie te blijven?

woensdag 24 januari 2018

Picnic in Rotterdam

Vanderweek kreeg ik het bericht dat Picnic, de boodschappendienst, vanaf nu ook in Rotterdam bezorgt. Ik heb direct de app geïnstalleerd, zodat ik kon gaan kijken of dit voor ons ook handig is.

De app ziet er goed uit en lijkt handig te werken. Bovendien is het qua bezorging een stuk goedkoper dan Albert Heijn; je kunt de boodschappen gratis thuis laten bezorgen. De enige voorwaarde is dat je voor minstens €25 aan boodschappen bestelt. Wat ik echt een koopje vindt ten opzichte van de AH, want daar betaal je altijd bezorgkosten, tenzij je bepaalde producten koopt. Bij Picnic hebben ze die voorwaarde dus niet.

Helaas heb ik alleen wel het idee dat de basisprijzen een stuk hoger liggen dan bij de Albert Heijn en de Lidl. Of ik er dus echt gebruik van ga maken, dat weet ik niet...

Hoe zijn jullie ervaringen met Picnic? Zijn de prijzen inderdaad hoger dan bij gewone supermarkten, of is dat alleen maar mijn idee? En welke producten zijn eventueel wél goedkoper?

maandag 22 januari 2018

#readingchallenge: blauwe maandag

Voor de readingchallenge las ik het boek Blauwe maandag van het schrijversechtpaar Nicci French. Dit is het eerste boek uit een reeks over psycho-analyticus Frieda Klein, die via een van haar cliënten betrokken raakt in een onderzoek naar een vermist jongetje.

Het boek kwam langzaam op gang. De eerste honderd bladzijdes waren duidelijk bedoelt als een soort introductie van de hoofdpersoon. Opzich logisch, aangezien het al direct de bedoeling was om een serie te schrijven, maar het maakte het boek wel een beetje moeilijk om in te komen. Maar vanaf het moment dat het daadwerkelijke verhaal begon, was het wel direct heel spannend.

Ik vond het een vrij heftig boek. Dit kwam vooral doordat het ging over de ontvoering van een 5jarig jongetje. In het boek staan ook korte stukjes die zijn geschreven vanuit de belevingswereld van dit jongetje, en hij deed me heel erg aan Tobias denken. Dit gaf het boek voor mij een luguber tintje.

Uiteindelijk geef ik het boek 4 sterren. En dit boek heb ik gelezen als boek dat door meerdere schrijvers is geschreven.

zaterdag 20 januari 2018

Besparen op de boodschappen met een jaarmenu

Inmiddels gebruiken we alweer 2 maanden de weekmenu's van Wilma van Hoeven. Ik had beloofd dat ik nog een update zou geven over hoe het bevalt, dus bij deze. :) Het boekje heeft er bij ons in elk geval voor gezorgd dat we een stuk gevarieerder zijn gaan eten. De recepten zijn over het algemeen erg lekker en vrij gemakkelijk te maken. En bijkomend voordeel: Tobias vindt het meestal ook lekker en eet nu een stuk meer groentes. Dankzij dit boekje krijg ik ook steeds weer nieuwe inspiratie wat ik met aardappels kan klaarmaken wat ik zelf ook lekker vind. Ideaal dus!

Daarnaast heb ik ook het idee dat het boekje ervoor zorgt dat we geld besparen op de boodschappen:

  • Doordat we een vaste boodschappenlijst hebben komt het minder vaak voor dat we iets vergeten mee te nemen. Hierdoor hoeven we minder vaak naar de winkels, wat weer voorkomt dat we impuls-aankopen doen
  • De recepten zorgen ervoor dat alle kort houdbare ingrediënten in dezelfde week nog opgaan, waardoor we niets hoeven weg te gooien
  • Doordat we vooruit kunnen bladeren welke gerechten er de komende weken aan zitten te komen, kunnen we groter inslaan op het moment dat er een mooie aanbieding is. We weten dan zeker dat we die ingrediënten ook gaan gebruiken en dat we ze niet maanden later weer eens achterin de voorraadkast tegenkomen. 
  • Door dit boekje kopen we veel minder vaak kant en klaar gesneden groentes, maar omdat de recepten vaak kleine hoeveelheden van veel verschillende groentes bevatten heb je ook weer niet het gevoel dat je heel lang bezig bent met snijden; er zit wat afwisseling in. 

Kortom: ik ben nog steeds erg blij met onze weekmenu-planning. :) Ik denk dat we de komende maanden nog heel veel eetplezier gaan hebben van dit boekje!

dinsdag 16 januari 2018

Stoppen met budgetten

Afgelopen weekend hadden Sander en ik een fijn gesprek over financiën. Sinds ik weet dat ik de neiging heb om dwangmatig met zaken om te gaan ben ik eigenlijk een beetje de verkeerde kant opgeschoten. Als in: ik heb de teugels helemaal losgelaten en zie wel waar het schip strandt. En het schip strandde met veel te veel uitgaves én ongeveer 5 kilo extra op mijn buik. Waar ik nu eigenlijk allebei wel weer van baal. Dat helemaal loslaten werkt dus ook niet voor mij...

Maar wat werkt dan wél? Daar hebben we het dit weekend dus over gehad. En weer nieuwe plannen gemaakt. Namelijk dat we de budgetten voor dingen als boodschappen, uitstapjes en kleding gaan loslaten. We hebben gewoon een bepaald bedrag dat per maand kan worden uitgegeven en dat hoeft echt niet elke maand in dezelfde verhouding te gaan. Het is prima om de ene maand meer uit te geven aan de boodschappen en een andere maand juist weer wat meer aan kleding of uitstapjes.

Het enige dat wél belangrijk is, is dat we in totaal niet méér uitgeven dan dat er binnenkomt. Dus gewoon op alle gebieden kritisch blijven of we de dingen die we kopen wel écht nodig hebben. Dan blijft er aan het eind van de maand waarschijnlijk meer geld over dan dat nu het geval is. En hoef ik tegelijkertijd niet dwangmatig de budgetten in de gaten te houden.

Hetzelfde geldt trouwens voor eten: in plaats van obsessief calorieën of punten tellen probeer ik nu mijn gezonde verstand te gebruiken en gezondere keuzes te maken. Het resultaat is uiteindelijk hetzelfde, maar de hoeveelheid stress en druk die het op mezelf legt is een stuk kleiner.

Nou, we gaan er weer voor! :)

maandag 15 januari 2018

#readingchallenge: ik geef je de zon

Tijdens de tweede week van kerstvakantie las ik ook nog Ik geef je de zon van Jandy Nelson.

Het verhaal gaat over een tweeling, Noah en Jude. Tot hun 13e zijn ze onafscheidelijk, ondanks dat ze beide een heel verschillend karakter hebben. Dan gebeurt er iets waardoor ze uit elkaar groeien en elkaar niet meer terug kunnen vinden. Dan ontmoet Jude twee personen die hun leven weer helemaal verandert. Ze komen erachter dat ze beiden niet het hele verhaal kenden en dat dit juist wél nodig is om weer tot elkaar te komen.

Het kostte me even wat moeite om in het verhaal te komen. Dit lag vooral aan het poëtische taalgebruik. Ik moest daar echt aan wennen in het begin. Na het tweede hoofdstuk zat ik er helemaal in en kon ik het boek maar met moeite weer wegleggen.

Uiteindelijk vond ik het echt een heel mooi boek. Het zit ook erg goed in elkaar; door het wisselende vertelperspectief blijft het verhaal constant boeien. Elk hoofdstuk onthult een klein stukje van de vraag: wat is er nu precies voorgevallen waardoor Noah en Jude uit elkaar zijn gegroeid? Pas aan het eind van het boek weet je het hele verhaal. Alle stukjes passen dan opeens in elkaar. Ik vond het zó mooi geschreven.

Dit boek krijgt van mij dan ook 5 sterren. En in de reading challenge gebruik ik hem als boek dat werd aangeraden door een bibliotheekmedewerker.

woensdag 10 januari 2018

Grote uitgave in Januari

Het nieuwe jaar begint al direct goed met een grote uitgave: de voegen van de buitengevel moeten worden vervangen. Toen we de eerste offerte ontvingen schrokken we ons een hoedje: deze offerte bedroeg ruim €3.000! Wat een geld voor zo'n saaie klus als nieuwe voegen; niemand die ooit zegt wow, wat heb jij een mooie voegen zeg! Saai, saai, saai.... En duur, blijkbaar!!

Gelukkig bedacht ik me opeens weer dat ik in het verleden goede ervaringen heb gehad met klussen plaatsen op Werkspot. Hier kunnen verschillende klusjesmannen een offerte opstellen, waardoor je al snel kunt besparen. Op basis van het plaatsen van de klus kregen we een flink aantal extra offertes met zeer uiteenlopende prijzen, maar gelukkig allemaal wel een stuk lager dan de prijs van de eerste offerte die we hadden ontvangen.

Uiteindelijk gaan we in zee met een bedrijf dat €1.800 vraagt voor dezelfde klus. We hebben straks dus een flinke uitgave, maar óók direct een flinke besparing bereikt door even verder te zoeken.

Over besparen op het klussen schreef ik eerder ook deze blog op Positief Besparen.

maandag 8 januari 2018

#readingchallenge: de chirurg

Omdat dit geen boekenblog is en ik jullie dus niet wil overvoeren met mijn verhalen over boeken die ik heb gelezen, heb ik besloten dat ik de blogjes over de boeken die ik lees voor de reading-challenge een beetje zal verspreiden over het jaar. Deze blog is dus al iets eerder geschreven dan dat ie is geplaatst, en dat zal voor wel meer boeken gaan gelden, denk ik.

Op 1 januari ben ik het jaar goed gestart door in één dag tijd het boek De chirurg van Tess Gerritsen uit te lezen. Ik kon het gewoon niet wegleggen! Het was een erg spannend verhaal en ik heb er enorm van genoten.

Tess Gerritsen is sowieso een van mijn favoriete schrijfsters. Echter dit boek, haar eerste boek uit de Rizolli and Isles reeks, had ik nog niet gelezen. Wel een aantal andere boeken uit de reeks, aangezien ik er helaas pas vrij laat achterkwam dat het in een bepaalde volgorde moet worden gelezen. Nu ga ik proberen om het komende jaar elke maand één boek uit de reeks te lezen (in de goede volgorde deze keer!). Dit valt dan wel buiten mijn reading challenge, want ik heb geen idee hoe ik die 12 boeken daarin moet verwerken, maar dat geeft niet!

Dit boek krijgt van mij in elk geval 5 sterren, ik vind het een echte aanrader.

Hier vind je een overzicht van de reading challenge en welke boeken ik tot nu toe heb gelezen.

vrijdag 5 januari 2018

Abonnement op de kapper: jeeej of neej?

Onderweg naar de bieb zag ik vanmiddag iets heel aparts: bij de kapper stond een reclame: onbeperkt knippen en/of kleuren voor €21,50 per maand. Kortom: je gaat dan een soort kappers-abonnement aan en betaalt maandelijks €21,50, waardoor je dan recht hebt om desnoods dagelijks naar de kapper te gaan om je haar te laten knippen en verven. 

Opzich is het best een goede deal. Bij onze kapper betaal je een stuk méér voor eenmalig verven en knippen. Zelfs als je maar eens per maand gebruik maakt van dit abonnement, dan ben je alsnog vrij goedkoop uit. Niet zo goedkoop als zelf knippen en verven, maar zeker wel goedkoper dan de gemiddelde verf- en knipbeurt bij een kapper.

Ondanks dat het goedkoop is ben ik zelf altijd vrij huiverig om een extra vaste last aan te gaan. Stel dat ik een paar maanden krap zit, dan ben ik blij dat ik wat kan besparen door de kapper een keer te laten schieten. Vind ik helemaal niet erg, ik ben namelijk een van de weinige vrouwen die er echt geen plezier beleeft aan dat gefrutsel met mijn haar. ;) Maar met een vaste last heb je die keuze niet, want je bent een betaalverplichting aangegaan. 

Voor mij zou het dus niets zijn... Maar ik ben wel benieuwd: hoe staan jullie hierin? :) 

donderdag 4 januari 2018

Tobias ontdekt kabeltelevisie

Vanavond gaat Tobias logeren bij zijn oma en opa. Er was alleen één 'probleempje': oma en opa hebben geen Netflix! Tobias is een gewoontediertje en kijkt altijd graag een aflevering van zijn favoriete serie voor het eten. Hij kon het niet echt bevatten dat hij alleen de programma's kon kijken die op dat moment werden uitgezonden op de kabel. Waarom konden we niet gewoon even een aflevering van True aanzetten, dat kan thuis toch ook?

Grappig om dan te bedenken dat Netflix eigenlijk nog maar zo'n 5 jaar geleden is geïntroduceerd in Nederland. Inmiddels is het in ons gezin zó normaal geworden om films en series via Netflix te kijken, dat we er op dagelijkse basis eigenlijk helemaal niet bij stilstaan hoe luxe het is om op elk tijdstip van de dag te kunnen bepalen dat je op dat moment zin hebt om (bijvoorbeeld) Black Mirror te kijken en dat het dan ook gewoon direct begint, zonder reclame en zonder dat je daarna weer een week moet wachten op de volgende aflevering.

Voor ons is dit nog betrekkelijk nieuw, maar Tobias is helemaal niet anders gewend.  Toen hij werd geboren hadden wij al geen televisie via de kabel meer; als er TV wordt gekeken is dat via Netflix of uitzending gemist. Ook zijn andere oma en opa en tantes hebben Netflix. Hij had er tot vandaag dus eigenlijk geen flauw benul van dat er ook zoiets bestaat als kabel-TV.

Gelukkig vermaakt hij zich ook prima zonder TV, dit proberen we ook te stimuleren. Over het algemeen zijn we daarom vrij streng qua televisie kijken. Hij heeft nog voldoende tijd om naar beeldschermpjes te staren als ie ouder wordt, maar voor nu vinden we het vooral belangrijk dat hij veel speelt, knutselt, bouwt en beleeft.

Is dit herkenbaar voor jullie, dat bepaalde dingen die voor jezelf nog vrij nieuw voelen voor de kids al helemaal ingeburgerd zijn?

dinsdag 2 januari 2018

#readingchallenge: don't stop me now!

Omdat ik zó ontzettend enthousiast was om te gaan starten met de reading challenge en echt niet meer kon wachten, heb ik besloten om nét iets eerder met mijn eerste boek te beginnen. Aan het eind van het jaar zal ik het wel compenseren met een extra boek ofzo.... Beloofd ;)


Zoals ik eerder al schreef heb ik als eerste het boek Freddie Mercury: de definitieve biografie gelezen. Al zo lang ik me kan herinneren heb ik de muziek van Queen steengoed gevonden. Een van mijn eerste herinneringen van vroeger is dat Bohemian Rhapsody op de radio kwam. Ik was toen nog in de veronderstelling dat het om 2 nummers ging, die toevallig altijd na elkaar werden gespeeld. (Ik zal toen een jaar of 4 / 5 zijn geweest, denk ik!) Maar toen al vond ik het echt geweldig als dit nummer op de radio kwam. 

Toen Freddie overleed was ik 5 en dus te jong om dit mee te maken. Toen ik Queen dus echt bewust ontdekte was ik echt heel verdrietig toen ik erachter kwam dat het nooit zou gaan gebeuren dat ik naar een concert zou kunnen. (Al treedt Queen nu wel weer op, maar dan met Adam Lambert, maar dat is toch anders!)

Maar voor mij stond dus als een paal boven water dat de biografie die op nummer 26 van mijn reading challenge staat een biografie van Freddie Mercury moest worden. Het was dus ook een leuk toeval dat ik hem zonder dat ik ernaar zocht in de bieb tegenkwam!

Uiteindelijk heb ik dit boek in 3 dagen uitgelezen. Ik vond het best een heftig boek, eerlijk gezegd. Veel seks, drugs en rock 'n roll. Ergens weet je dat natuurlijk wel, maar om erover te lezen op welke schaal dit allemaal plaatsvond, vond ik toch wel heftig. Het boek geeft ook een goed beeld van de jaren waarin aids opkwam. Volgens mij is het echt een heel roerige tijd geweest vlak voor ik werd geboren!  

Dit boek zorgt er ook weer voor dat ik anders naar de muziek van Queen ga luisteren, nu ik van sommige nummers weet wat erachter steekt en wat de gedachtes erbij waren (of dat er juist helemaal geen gedachte achter zat, dat is ook wel eens verfrissend om te lezen ;) ) 

Een minpuntje van het boek vond ik dat veel informatie uit andere interviews lijkt te zijn geplukt. Ze quote veel andere beroemdheden en personen die met Freddie te maken hebben gehad, maar vaak komt dit dan uit eerdere interviews; net alsof ze zelf niet in alle gevallen de moeite heeft gedaan om diepgaand onderzoek te doen. Dat vond ik jammer. 

Ik geef dit boek daarom 3 sterren. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...